Ποιοι Έλληνες;

Γεια σου ξανά, φίλε μου Πιτσιρίκο! Παίρνοντας αφορμή από τα όσα περιγράφει ο Adriano στο πρόσφατο σχετικά κείμενό του για τους Χρυσαυγίτες -εντός ή εκτός εισαγωγικών- φίλους και συγγενείς που συνάντησε το Πάσχα, θα ήθελα κατ’ αρχάς να τον διαβεβαιώσω ότι αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν στο φιλικό περιβάλλον πολλών από εμάς. Δεν είναι δηλαδή μοναχός.

Παρ’ όλα αυτά, θα διαφωνήσω με το τελικό του συμπέρασμα, ότι δηλαδή δεν μπορεί οι άνθρωποι αυτοί που αγαπούν και φροντίζουν την οικογένειά τους να είναι φασίστες και ρατσιστές και να αναρωτιέται αν η απόφασή τους να ψηφίσουν την ΧΑ είναι αποτέλεσμα της απελπισίας που νιώθουν, της βλακείας που τους δέρνει, ή συνδυασμός αυτών των δυο πραγμάτων.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι ούτε βλάκες είναι, ούτε τόσο πολύ απελπισμένοι που να μην αντιλαμβάνονται ποιοι είναι και τι κάνουν οι Χρυσαυγίτες.

Στο μυαλό μας έχουμε μια εικόνα του φασίστα πολύ διαφορετική από την πραγματικότητα.

Λες και οι Ναζί ήταν μια χούφτα καθαρμάτων που χτυπούσαν τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, και όχι καλοί οικογενειάρχες βαθιά επηρεασμένοι από τις παραδόσεις του προτεσταντισμού και το τυφλό μίσος για τους Εβραίους που για αιώνες καλλιεργούσε η επίσημη χριστιανική εκκλησία.

Παραδίπλα το γνωστό παραμύθι πως, για τα εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπεύθυνες ήταν μονάχα οι μονάδες των SS, ενώ ο Γερμανικός στρατός απλά πολεμούσε και δεν εγκλήματούσε.

Φυσικά, αυτό είναι ψέμα.

Ένας τρόπος να αθωωθούν οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που με ζήλο συμμετείχαν στην διεξαγωγή των φοβερών εγκλημάτων πολέμου που διαπράχτηκαν.

Βολεύει όλους και διαχρονικά. Να αθωωνόμαστε όλοι εμείς, οι φίλοι και οι γνωστοί μας που «δεν μπορεί να είναι ρατσιστές και φασίστες».

Άλλωστε, δεν φταίνε αυτοί, οι άλλοι φταίνε που είναι μαύροι.

Έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι επισημάνσεις που έκανε, κατά την διάρκεια της δίκης του Άιχμαν, η αμφιλεγόμενη Γερμανοεβραία φιλόσοφος Χάνα Άρεντ.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν τα αρχεία του αμερικανικού στρατού που παρουσιάζουν την εικόνα και την δομή της Γκεστάπο μέσα από τα έγγραφα που ήρθαν στα χέρια των Αμερικανών έπειτα από την κατάληψη της Νυρεμβέργης.

Τους είχε κάνει τρομακτική εντύπωση ο μικρός αριθμός των πρακτόρων που έλεγχε αποτελεσματικά την ζωή στην πόλη, σε συνεργασία με τον εξωφρενικά μεγάλο αριθμό καταδοτών και σπιούνων που συνεργάζονταν με την ναζιστική αστυνομία.

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται πια να τρέφουμε αυταπάτες ότι οι Έλληνες -και πολλοί από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους- δεν είναι φασίστες και ρατσιστές και απλά διαμαρτύρονται για την αποτυχία των σοσιαλδημοκρατών να διαχειριστούν την κρίση, χρησιμοποιωντας μη νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Δεν είναι διαμαρτυρία.

Ας δούμε λιγάκι τις αντιμεταναστευτικές κορώνες που ακούγονται σε στάσεις λεωφορείων, τρένα, σπίτια, σχολεία, οικογενειακές μαζώξεις, παντού.

Στην Ελλάδα λειτουργούν στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων, με συνθήκες κράτησης εφάμιλλες των ναζιστικων και οι Έλληνες κάνουν πως δεν βλέπουν και δεν γνωρίζουν.

Η ΧΑ αποδεδειγμένα σκότωνε ανθρώπους που δεν γούσταρε, όπως ο Παύλος Φύσσας, αλλά κυρίως μετανάστες των οποίων δεν τους άρεσε το χρώμα του δέρματός τους ή το θρήσκευμά τους.

Αυτά όλα είναι γνωστά.

Δεν μπορεί πια κανείς να λεει ότι ψηφίζει -δηλαδή με κάποιον τρόπο στηρίζει- ΧΑ γιατί θέλει να διαμαρτυρηθεί.

Δεν έχει επίσης το ηθικό δικαίωμα να λέει, ότι ενώ κάνει αυτό, δεν είναι ούτε ρατσιστής ούτε φασίστας.

Είναι και τα δυο.

Απλά, δεν ανήκει στα τάγματα εφόδου των νεοναζί.

Όμως, κάθεται απέξω στην κερκίδα και επιδοκιμάζει τις πράξεις τους.

Και εμείς οι υπόλοιποι δεν τολμάμε να τους το πούμε κατάμουτρα και με κάθε ευκαιρία.

Έχουν απενοχοποιηθεί πια οι φασιστικές συμπεριφορές στις μέρες μας και έχουμε φροντίσει όλοι για αυτό, προσφέροντας εύκολα άλλοθι και δικαιολογίες στους φασίστες.

Κι αυτό συνήθως συμβαίνει γιατί μπερδεύουμε την ερμηνεία ενός κοινωνικού φαινομένου -όπως πχ είναι η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων ως συνέπεια της αποτυχίας διαχείρισης της κρίσης από τους λεγόμενους αριστερούς και κεντροαριστερούς- με την συμπεριφορά του κάθε ούγκανου που βρίσκει ευκαιρία να εκφράσει τον μισανθρωπισμό και τα κτηνώδη συναισθήματά του.

Κλείνοντας, να διευκρινίσω ότι, με αυτό το κείμενο, δεν επιθυμώ να ασκήσω την παραμικρή κριτική στα όσα έγραψε ο αγαπητός Adriano.

Αντιλαμβάνομαι την έκπληξη και την φρίκη που αισθάνεται με αυτά που ακούει και βλέπει από ανθρώπους που δεν περίμενε ποτέ ότι θα σκέφτονταν με αυτόν τον τρόπο.

Λέω απλά ότι δεν έχει λόγο να νιώθει έτσι.

Δεν ζουν ανάμεσά μας. Ζούμε δυστυχως ανάμεσά τους.

Και είναι λύκοι, όχι παραπλανημένα πρόβατα.

Φιλιά από την Εσπερία,

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, το πρόβλημα του εθνικισμού διαπερνά όλα τα ελληνικά κόμματα. Πριν από πολλά χρόνια, ο Ζαν Μαρί Λεπέν είχε πει πως στην Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει ένα δημοφιλές εθνικιστικό κόμμα επειδή όλα τα ελληνικά κοινοβουλευτικά κόμματα –ακόμα και το κομμουνιστικό- είναι πατριωτικά. Η χρεοκοπία της χώρας «απελευθέρωσε» πολλούς Έλληνες από τα κόμματα που τους έκαναν τα χατίρια, οπότε να η Χρυσή Αυγή στη Βουλή. Ηλία, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η ελληνική παιδεία είναι εθνικιστική. Δηλαδή, στην Ελλάδα σε μεγαλώνουν για να γίνεις εθνικιστής. Οι Έλληνες μαθαίνουν από το σχολείο πως είναι μοναδικοί και ανώτεροι από τους άλλους. Χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαίτερο· μόνο και μόνο επειδή είναι Έλληνες. Αν αυτό δεν είναι εθνικισμός, τι είναι; Ηλία, να σου θυμίσω πως πολλά ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη υποστηρίζουν πως δεν έχουν καμία σχέση με την Χρυσή Αυγή. Νεοναζιστικό κόμμα μόνο στην Ελλάδα μπήκε στη Βουλή. Και το θέμα είναι πώς πήρε άδεια από τον Άρειο Πάγο να συμμετάσχει στις εκλογές ένα ναζιστικό κόμμα. Ηλία, εγώ σηκώνομαι και φεύγω, όταν ακούω ανθρώπους να λένε φασιστικά και ρατσιστικά σχόλια. Δεν με ενδιαφέρει αν είναι συγγενείς μου ή γνωστοί μου. Φίλοι μου δεν είναι σίγουρα. Καλό είναι να προσέχουμε τις συναναστροφές μας. Εμένα έτσι με έμαθαν οι γονείς μου. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.