Σε είδα στον ύπνο μου

Καλημέρα Πιτσιρίκο
σου γράφω γιατί σε είδα στον ύπνο μου το βράδυ.
Ήσουν πολύ ψηλός, με καστανά, λίγο σγουρά μαλλιά. Και φωτεινά μάτια.
Ήσουν χαμογελαστός.

Ζούσες σ’ ένα σπίτι παλιάς κατασκευής, με ευρύχωρα δωμάτια.

Για κάποιο λόγο, είχα το Γκρι Μωρό μαζί μου -έναν μολυβί, πανέμορφο αρσενικό γατούλη που έχω- και κάπου σου λέρωσε, δεν μπόρεσε να κρατηθεί.

Μα εσύ δεν στράβωσες, δεν γκρίνιαξες. Πολύ καλόβολο εκ μέρους σου, σ’ ευχαριστώ στην εκτός ονείρου πραγματικότητα.

Τα καθάρισα, βέβαια. Με το πανάκι στο χέρι με βρήκες.

Αν κάπου λερώσουμε στη ζωή ενός άλλου ανθρώπου -και άθελά μας- είναι υποχρέωσή μας να καθαρίζουμε.

Μα η γενναιοδωρία σου, το καθησυχαστικό χαμόγελο, προς έναν ξένο μάλιστα άνθρωπο, ήταν ανακούφιση.

Και ξύπνησα με μια γλυκιά αίσθηση. που ήταν απ’ αυτή τη διαδοχή. Ζημιά (χωρίς πρόθεση), παραδοχή κι απόφαση επανόρθωσης. Μεγαλοθυμία, Κι όλα καθαρά σαν πριν. Κι ανάμεσα στους ανθρώπους.

Σ ευχαριστώ. Ευχές κι αγάπη.

Λίλα

(Αγαπητή Λίλα, πίστεψέ με πως “σκάλωσα” με το κείμενό σου. Πραγματικά, είναι κάπως απίστευτο ότι είδες αυτό το όνειρο -στο οποίο “παίζω” κι εγώ και μου έγραψες αυτό το κείμενο τώρα. Δεν μπορώ να σου πω γιατί. Θα το μάθεις στο επόμενο podcast, που ελπίζω να μπορέσω να το κάνω μέσα στη μέρα. Θα καταλάβεις τι εννοώ. Πάντως, θα αρχίσω να πιστεύω στην τηλεπάθεια. Το χτεσινό βράδυ ήταν πολύ δύσκολο για μένα. Να είσαι πάντα καλά. Και ο γκρι γάτος. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.