Τέλος εποχής

Πιτσιρίκο μου, να γιατί ο Μάης είναι κάπως λιγότερο ζεστός φέτος.
Ο Γιάννης Ιωάννου, ίσως ο σπουδαιότερος γελοιογράφος της μεταπολίτευσης και άρα και ο πιο οξυδερκής, κριτικός και εύστοχος καταγραφέας της συλλογικής πολιτικής μας μνήμης των τελευταίων 40 ετών, αποφάσισε να γίνει το καλοκαιρινό αεράκι που τον χάιδευε, όταν άφηνε τον συνήθη θίασο να τον περιμένει στην προκυμαία της ενδοχώρας και έπιανε να ζωγραφίζει το πορτρέτο της θερινής ραστώνης αυτοπροσώπως.

Ο Γιάννης Ιωάννου, ο πρώτος που εισήγαγε το δύσκολο είδος του πολιτικού κόμικ και ο μόνος που το έκανε τόσο επιτυχημένα, ο σοφός «τρελός» που δεν δίσταζε να γελάσει με την γυμνότητα των αυτοκρατόρων πριν την αναγόρευσή τους και όσο, στον θρόνο πια, ήταν στο απόγειο της δόξας τους και ουδείς τολμούσε να υπαινιχθεί την γύμνια -δες πώς προσεγγίζει τον για τους άλλους ισόθεο Ανδρέα ήδη από το ’75 και, έπειτα, στην πρώτη τετραετία του ΠΑΣΟΚ, και πώς τον Τσίπρα της «ελπίδας που ερχόταν» ήδη από το 2012- δεν μένει πια εδώ.

Πήγε να συναντήσει τον Κάρολο και τον Βλαδίμηρο, να τους καλέσει να πάρουν τις πετσέτες και να αράξουν κάτω από ένα αρμυρίκι στην Σέριφο ή την Ανάφη, να πιουν ένα τσιπουράκι στον Ρούκουνα και να βουτήξουν στο Κατσούνι, και να ‘ναι Αύγουστος για πάντα, για όσο θα υπάρχουν γυμvοί αυτοκράτορες που θα προκαλούν ωραίους κυρίους, σοφούς τρελούς να τους φτιάχνουν την υποσημείωση της ιστορίας που τους αξίζει.

«Φεύγουν οι ήρωες των παιδικών μας χρόνων», λένε, και εννοούν τραγουδοποιούς και ηθοποιούς και αθλητές.

Μόνο που για εμένα αυτός ο ήρωας ήταν ένας σοφός ωραίος αρχιτέκτονας, που αποφάσισε να χτίσει την Ιστορία του τόπου, και μαζί της και ένα κομμάτι της μέσα ουσίας μου, με ένα πενάκι, λίγο χρώμα και ένα έξυπνο κλείσιμο του ματιού μέσα από τα καρέ με την ίδια πάντα υπογραφή: Γιάννης Ιωάννου.

Και όλες οι λέξεις του κόσμου δεν θα είναι ποτέ αρκετές για να σκιτσάρουν την ομορφιά εκείνου που υπέγραφε ως και λίγες εβδομάδες πριν. Και για πάντα.

Φώτης

(Αγαπητέ φίλε, αφήνει άξιους συντρόφους του πίσω του ο Γιάννης Ιωάννου. Η Ελλάδα -ό,τι και αν συμβαίνει, σε όλες τις εποχές- έχει πάντα σπουδαίους σκιτσογράφους. Αυτό είναι εντυπωσιακό. Τα σκίτσα του θα είναι πάντα εκεί. Αθάνατος. Πολύ όμορφο το κείμενό σας. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.