Το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλησιάζει

Πιτσιρίκο, οι μισοί και πλέον Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι η ΕΕ θα καταρρεύσει μέχρι την επόμενη γενιά, παρά το γεγονός ότι η στήριξη προς αυτήν έφτασε σε ιστορικό υψηλό το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, όπως επισημαίνει ο Guardian.

Συγκεκριμένα, στη Γαλλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Αυστρία, τη Σλοβακία, τη Ρουμανία, την Ελλάδα, την Τσεχία και την Πολωνία, η πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ότι η αποσύνθεση της ΕΕ είναι μία ρεαλιστική πιθανότητα στα επόμενα 10-20 χρόνια.

Στη Γαλλία, όπου ο Macron υπολείπεται στις δημοσκοπήσεις της Le Pen εν όψει των ευρωεκλογών, το 58% πιστεύει ότι η ΕΕ θα καταρρεύσει σε περίπου 20 χρόνια, ενώ στη Σλοβακία το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο 66% και είναι το υψηλότερο σε όλη την Ευρώπη.

Μόνο στη Σουηδία (44%), τη Δανία (48%) και την Ισπανία (41%) είναι μειοψηφία όσοι ισχυρίζονται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαλυθεί.

Σχεδόν εφτά δεκαετίες μετά τη θέσπιση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, που έγινε από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία και το Λουξεμβούργο για να αποφευχθεί ένας νέος πόλεμος, τρεις στους δέκα ανθρώπους πιστεύουν ότι μία σύγκρουση ανάμεσα σε χώρες στην ΕΕ είναι πιθανή.

Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 1/3 των ψηφοφόρων στη Γαλλία και την Πολωνία και φτάνει στο 46% και 41% μεταξύ των ψηφοφόρων της Le Pen και του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) αντίστοιχα.

Οι Ευρωπαίοι ανησυχούν επίσης και για το τέλος της ευημερίας, καθώς μόνο το 1/3 των Γερμανών και το 1/4 των Γάλλων και των Ιταλών έχουν λεφτά στο τέλος κάθε μήνα· στην Ελλάδα έχει λιγότερο από το 10% χρήματα στο τέλος του μήνα, όπως αναφέρεται στον σχετικό πίνακα του Guardian, με τη χώρα μας να είναι στην τελευταία θέση.

Τα ευρήματα αντανακλούν τις ανησυχίες που υπάρχουν εν όψει των ευρωεκλογών, στις οποίες ο Macron πλασάρει τον εαυτό του σαν ηγέτη του μετώπου κατά του λαϊκισμού, με τον Matteo Salvini να είναι ο κύριος εκφραστής του τελευταίου και αρκετά δημοφιλής.

Την ίδια στιγμή, ο Juncker προειδοποιεί τους ψηφοφόρους να μην χρησιμοποιήσουν τις εκλογές για ψήφο διαμαρτυρίας.

Αλλά με τα ακραία κόμματα όπως το RN της Le Pen και το γερμανικό AfD να αυξάνουν πιθανότατα τα ποσοστά τους, υπάρχει ο κίνδυνος να προκύψει ένα διχασμένο όσο ποτέ Ευρωκοινοβούλιο, καθιστώντας αδύνατους τους συνασπισμούς.

Παρά το γεγονός ότι το Brexit ένωσε φαινομενικά τα υπόλοιπα 27 κράτη μέλη, προκάλεσε ταυτόχρονα και έναν διχασμό ανάμεσα στην ανατολή και τη δύση στην Ευρώπη.

Ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Victro Orban που έβαλε στο στόχαστρο του μετανάστες, αλλά και τον πρώην μέντορά του, George Soros, προωθεί το όραμά του για μία ανελεύθερη δημοκρατία.

Και εκτός από την Ουγγαρία, η Πολωνία και η Ρουμανία βρίσκονται επίσης στο μικροσκόπιο της Κομισιόν, διότι δεν σέβονται το κράτος δικαίου.

Τα 3/4 των ψηφοφόρων σε όλη την Ευρώπη πιστεύουν ότι η πολιτική έχει διαβρωθεί, τόσο σε εθνικό, όσο και σε επίπεδο ΕΕ.

Στη Γαλλία, μόνο το 15% θεωρεί ότι το πολιτικό σύστημα λειτουργεί σωστά.

Παρά το γεγονός επίσης ότι, σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, τα 2/3 των Ευρωπαίων έχουν θετική άποψη για την ΕΕ και είναι οι περισσότεροι και αναλογικά από το 1983, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων πιστεύει την ίδια στιγμή ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα καταρρεύσει.

Η πρόκληση για τους φιλοευρωπαίους είναι να αξιοποιήσουν αυτόν τον φόβο για να κινητοποιήσουν αυτή τη σιωπηλή πλειοψηφία και να διασφαλίσουν ότι δεν θα ακουστεί μόνο η φωνή των αντισυστημικών κομμάτων στις 26 Μαϊου, σύμφωνα με τον διευθυντή του ευρωβαρόμετρου Mark Leonard.

O ίδιος εξηγεί ότι σε ένα ρευστό ευρωπαϊκό εκλογικό σώμα, υπάρχουν ακόμα 97 εκ. ψηφοφόροι που μπορούν να πειστούν να ψηφίσουν διαφορετικά.

Άλλωστε, το 92% θεωρεί ότι θα βγει χαμένο από μία κατάρρευση της ΕΕ σε θέματα που έχουν να κάνουν με το εμπόριο, τα ταξίδια και την εργασία στο εξωτερικό, αλλά και με την ενότητα, την ασφάλεια, την άμυνα και την αίσθηση του να ανήκεις σε μία Ένωση, όταν εκεί έξω υπάρχουν δυνάμεις σαν την Κίνα και τις ΗΠΑ.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, δεν κατάφερα να φωτογραφίσω την Πέμπτη στη Βάρκιζα και ένα καπόνι-χελιδονά.

Αν και μοιάζει με μπαρμπούνι, είναι συγγενικό είδος του χελιδονόψαρου, μόνο που κινείται στον βυθό.

Όπου και εντυπωσιάζει με τα πανέμορφα και πολύχρωμα πτερύγιά του, όταν τα ανοίγει.

Ακόμα πιο εντυπωσιακός είναι ο δακτυλόπτερος.

Πάντως, το συγκεκριμένο καπόνι ήταν μικρό και δεν έκανε και επίδειξη των πτερυγίων του, οπότε μικρό το κακό.

Θα μπορούσα, βέβαια, και να μην έχω χαλάσει όλη τη μπαταρία φωτογραφίζοντας κακαρέλους, σαργούς, μουρμούρες, κέφαλους, χάνους, σάλπες, μελανούρια και σπάρους και κυνηγώντας για ένα κοντινό πλάνο τους έτσι κι αλλιώς άπιαστους γλάρους.

Κι όλα αυτά,ενώ υποχώρησε στο 8,7% η ανεργία στη Γαλλία στο πρώτο τρίμηνο του 2019, που είναι και το χαμηλότερο ποσοστό της από το 2009, όπως επισημαίνει η Le Monde.

H μείωση σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο ήταν 0,1%, ενώ στη μητροπολιτική Γαλλία (δηλαδή, χωρίς τις υπερπόντιες κτήσεις της) η ανεργία υποχώρησε στο 8,4%.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν 2,4 εκ. άνεργοι, που είναι, ωστόσο, 19 χιλιάδες λιγότεροι σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο.

Το τελευταίο τρίμηνο του 2018, όμως, η πτώση της ανεργίας ήταν 0,3%, δηλαδή, είχαν καταγραφεί 90 χιλιάδες λιγότεροι άνεργοι σε σύγκριση με το τρίτο τρίμηνο του 2018.

Το πρώτο τρίμηνο του 2019 μειώθηκε επίσης κατά 0,7% το ποσοστό όσων αναζητούν εργασία και δεν έχουν καμία απασχόληση και οι οποίοι είναι 3,65 εκ.

Το παραπάνω ποσοστό ανέρχεται στο 1% για άτομα ηλικίας 25 ως 49 ετών.

Το μοναδικό μελανό στοιχείο είναι η αύξηση κατά 0,3% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 3,5% μέσα σε ένα χρόνο των ατόμων που εγγράφηκαν στο μητρώο ανεργίας.

Σε κάθε περίπτωση είναι ακόμα μακριά ο στόχος μείωσης της ανεργίας στο 7%, που θέλει να πετύχει ο Macron μέχρι το τέλος της θητείας του.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, οι ευρωεκλογές δεν απασχολούν ιδιαίτερα τους Ευρωπαίους πολίτες. Λογικό, αφού η Ευρωβουλή είναι διακοσμητική. Αυτοί που εκλέγονται απ΄τους πολίτες είναι διακοσμητικοί αλλά αυτοί που παίρνουν τις αποφάσεις δεν είναι εκλεγμένοι. Οπότε, πώς να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι ήδη διαλυμένη. Δεν έγινε ποτέ πραγματική ένωση. Η όποια ένωση θα κρατήσει όσο το ευρώ είναι ισχυρό. Μετά θα μας ενώνει με τους άλλους Ευρωπαίους μόνο η Γιουροβίζιον. Όπως και πριν το ευρώ δηλαδή. Δεν είναι κάπως αστείο πως ο πιο ισχυρός πολιτιστικός «θεσμός» στην Ευρώπη είναι η Γιουροβίζιον; Για να πείσουν κάποιους Ευρωπαίους πολίτες να ψηφίσουν, χρησιμοποιούν τον μπαμπούλα των ακροδεξιών κομμάτων. Μόνο που τα ακροδεξιά κόμματα τα φούντωσαν οι πολιτικές τους. Αλλά δεν αλλάζουν πολιτική. Τα ποσοστά ανεργίας δεν μου λένε τίποτα. Έχουν πολλές μεθόδους για να «μαγειρεύουν» τα στοιχεία και να χαρακτηρίζουν ως «εργαζόμενους» ανθρώπους που, ουσιαστικά, δεν εργάζονται. Επίσης, η ανεργία θα αυξάνεται διαρκώς λόγω της αυτοματοποίησης. Αυτό το καταλαβαίνει πια και ένα μικρό παιδί. Οπότε, ας μιλήσουν επιτέλους για το βασικό εισόδημα και ας σταματήσουν να παρουσιάζουν το μαύρο ως άσπρο. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.