Τόσο όσο

Φίλε μου αγαπημένε Πιτσιρίκο, κατ’ αρχάς να σου αναφέρω ότι χαίρομαι πάρα πολύ που κατάφερες τελικά να είσαι και πάλι εκεί που λαχταράει η καρδιά, το μυαλό και το κορμί σου.

Αν μπορούσα, θα τα παρατούσα όλα και θα ερχόμουν να σε βρω. Μα την Μπαναγία δηλαδή.

Όλη αυτή η παράνοια είναι ολίγον τι -έως πολύ τι- πιο υποφερτή, όταν είσαι σε κατάσταση Ζεν.

Τι΄ναι αυτό που ζούμε πάλι, ρε Πιτς μου;

Μια τρισάθλια κατάσταση πολιτικής και κοινωνικής προμνησίας.

Παρακολουθούσα τη μέρα των εκλογών τα τηλεοπτικά πάνελ με όλα τα σιχάματα που τρέχανε από το ένα κανάλι στο άλλο, και λες και είχε μπει το μυαλό μου σε ριπίτ διαδικασία από έργο που έχω ξαναδεί.

Όσο χρονών είμαι, τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Δεν έχει αλλάξει τίποτα, αδερφέ μου. Ή μάλλον για να μην είμαι τόσο απόλυτος, έχει αλλάξει κάτι.

«Τι είναι μαύρο και σ’ακολουθεί; Τι; Τι; Το μαύρο σου το χάλι, ρε μ@λάκα Έλληνα.»

Που όσο πάει, γίνεται και πιο άραχνο.

Κι εσύ εκεί. Σαν μην έχει αλλάξει τίποτα. Δηλαδή, τι πρέπει να συμβεί για να καταλάβεις ότι όλοι είναι για τα μπάζα και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η κωλάρα τους!

Πέστε μου έναν που έκατσε σ’αυτήν τη γαμημέvη καρέκλα και δεν έβαλε από ένα λιθαράκι έως ένα νταμάρι για να κάνει κακό στην χώρα του. Έναν, ρε παιδί μου.

Ναι, αλλά ο τάδε έκανε και δυο τρία καλά. Ναι, δε λέω. Θα μπορούσε να με πάρει χωρίς βαζελίνη. Ασάλιωτα.

Και φτάσαμε στο σημείο να μου κουνάει εμένα το δάχτυλο ο άλλος -επειδή θεωρώ ότι το μόνο πλέον που μπορεί να αλλάξει κάτι και να φέρει ένα θετικό αποτέλεσμα, είναι η αποχή- και να με θεωρεί συνυπεύθυνο επειδή θα κυβερνήσει ο Κούλης ο ζαβός.

Εμένα που ανήκω στο 43%, στον τρίτο πόλο, που αν ήταν 63 ή 83, θα σου έλεγα πως θα άλλαζε η κατάσταση στο πιτς-φιτίλι, εφόσον δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί στην κοινωνία μία κυβέρνηση με τόσο χαμηλό ποσοστό.

Εμείς που δεν ψηφίσαμε, φταίμε Πιτσιρίκο μου. Εμείς φταίμε που θα βγει το ζαβό παιδί του Μητσοτάκη. Λες και τότε που ψηφίζαμε δεν έβγαιναν ζαβά παιδιά με 44%.

Λες και δεν είναι δεξιά αυτή η χώρα απ’τα γεννοφάσκια της. Εμείς φταίμε που έγινε μπλε ο εκλογικός χάρτης.

Βλέπεις, πάντα ο Έλληνας ψήφιζε με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον.

Κι όλα αυτά -γιατί η μνήμη πολλών είναι κοντή- σε μια χώρα, που οι πολίτες της έχουν εκπαιδευτεί άριστα να αγαπούν τον σταρχιδισμό, την κομπίνα, το κομματικό βόλεμα, το λάδωμα, την αδιαφορία για τα κοινά, την αμορφωσιά, τον ατομικισμό, τον άσκοπο καταναλωτισμό, την ψεύτικη ευημερία με δανεικά, τα γαρίφαλα, τις πίστες και πάει λέγοντας.

Εν κατακλείδι, η ηλιθιότητα των Ελλήνων έχει φτάσει στον GN-z11.

Το μόνο που μπορεί να σώσει αυτή την άμοιρη χώρα είναι να φύγουν όλοι και να την αφήσουν ήσυχη.

Μόνη, με τις ατελείωτες ομορφιές της!

Τις οποίες, όσο και να προσπαθείς να τις μετρήσεις, δεν μπορείς.

Να γίνει μουσείο, που θα το επισκέπτεσαι σαν τουρίστας-παρατηρητής και να φεύγεις.

Μακρυά.

Μια χώρα έρημη, χωρίς πολίτες. Χωρίς «πατριώτες» και λοιπούς «σωτήρες».

Γιατί ο Έλληνας, δυστυχώς είναι Έλληνας.

Είναι πολιτισμένος τόσο όσο, φιλόζωος τόσο όσο, πατριώτης τόσο όσο, καλός και φιλεύσπλαχνος τόσο όσο, δημοκράτης και δίκαιος τόσο όσο και επειδή η λίστα είναι ατελείωτη, σε όλα του είναι.

Τόσο όσο.

Με εκτίμηση και αγάπη!

Βαλαβάνης Δημήτρης

Υ.Γ.1 Είμαι λίγο αγανακτισμένος, Πιτς μου, αλλά δεν μπορώ να μην είμαι μ’ αυτά που διαβάζω και ακούω σε καθημερινή βάση. Ούτε με το γεγονός ότι, παρά το κομβικό σημείο που βρίσκεται η χώρα και λίγο πριν το σκάσιμο μια νέας χρεοκοπίας, τα μόνα σοβαρά λόγια που άκουσα σε όλο αυτό το εκλογικό πανηγυράκι, βγήκαν απ’το στόμα του Ζαχαράτου που το έπαιζε Έλλη Στάη στην θέση της Έλλης Στάη, από τον Ντάνο ή από τον αγαπημένο μας φίλο Μέγα Χριστόφορο. Τα φιλιά μου!

(Φίλε Δημήτρη, οι Έλληνες θα έπρεπε να απέχουν συνειδητά από τις εκλογές γιατί έχει αποδειχτεί δεκάδες φορές πως δεν ξέρουν να ψηφίζουν και κάνουν κακό στη χώρα τους. Αλλά επιμένουν να ψηφίζουν γιατί δεν έχουν συνείδηση. Μου αρέσει πολύ που οι αποφάσεις για την χώρα έχουν παρθεί για τις επόμενες δεκαετίες αλλά πολλοί Έλληνες νομίζουν ακόμα πως με την ψήφο τους επηρεάζουν τις εξελίξεις. Τέρμα ηλίθιοι. Δημήτρη, εδώ δεν έχω ακούσει ούτε έναν άνθρωπο που να μιλάει για τις εκλογές. Σου εύχομαι να κάνεις πολλά μπάνια φέτος. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.