10 λεπτά, 15 μέρες

Πιτσιρίκο γεια σου.
Σου γράφω πρώτη φορά.
Αποφάσισα να σταματήσω να τα ακουμπάω στον καταναλωτισμό και να επενδύσω στον πιτσιρίκο. Είμαι σχετικά καινούργιος συνδρομητής αλλά σχετικά αρκετό καιρό σαν αναγνώστης.

Φυσικά, τώρα έχω γίνει εθισμένος στο blog και στα podcast και σε ακούω παντού, στο σπίτι, στο περπάτημα, στην δουλειά, στο αυτοκίνητο· ειδικά όταν είμαι στο αυτοκίνητο, νομίζω ότι είμαι ταρίφας και κοιτάω να πάρω και κάνα πελάτη από τον δρόμο!

Λοιπόν στο θέμα μου τώρα.

Παγκόσμια ημέρα Μεσογειακής Αναιμίας σήμερα, παγκόσμια ημέρα Εξημερωμένων Βρυκολάκων θα έλεγα εγώ συμπεριλαμβανομενων και εμένα, έναν από αυτούς.

Μια σχεδόν αόρατη αναπηρία· λεω αόρατη γιατί με την εξέλιξη της ιατρικής τα τελευταία 40 χρόνια ένας πάσχων έχει πια μια πολύ καλή ποιότητα ζωής, εννοείται αφού όμως του έχει γίνει ο κώλoς φινιστρίνι, ακολουθώντας κατά γράμμα για όλη του την ζωή της οδηγίες του θεράποντα ιατρού του και αφού καταφέρνει να ξεπερνάει τις επιπλοκές της νόσου οι οποίες πετάγονται σαν τις τσουτσούνες για να σου υπενθυμίζουν ότι μην πολύ παίρνεις αέρα μ@λάκα θα σε θάψω, ένα πράγμα σαν τους μεγαλοκαναλάρχες!

Έλεγα λοιπόν ότι με σκληρή δουλειά τα καταφέρνεις καλά, αυτό ομως που σε κρατάει στην ζωή είναι ένα και μοναδικό, είναι η Αγάπη.

Η Αγάπη της προσφοράς του ανθρώπου με το αίμα του στον συνάνθρωπο του, τα 10 λεπτά του χρόνου του, η 15 μέρες ζωή μου, μέχρι την επόμενη μετάγγιση και γι’ άλλες 15 μέρες -καλά μπορεί να είναι και 18 και 20, μην το δέσεις και κόμπο- ύπαρξης, αγάπης, χαράς, λύπης, γέλιου, έρωτα, φιλιά, αγκαλιές, γλωσσόφιλα, μπορώ να γράφω ατελείωτα συναισθήματα από αυτά που φρόντισε η φύση να μας προσφέρει απλόχερα.

Θέλω να πω λοιπόν, ένα τεράστιο Ευχαριστώ σε αυτούς τους ανθρώπους που με το αίμα-αγάπη τους, μας δίνουν ζωή και όχι μόνον σε εμάς, αλλά και σε πολλούς άλλους που το έχουν ανάγκη.

Only Lovers Left Αlive πιτσιρίκο μου, κάτι ήξερε ο Jarmusch, όπως και για το 0- το βασιλικό νέκταρ των αιμάτων!

Αγάπη μόνο και Αίμα

Ο Τρελαντώνης

ΥΓ1 Θέλω εδώ και καιρό να στείλω ένα podcast αλλά είμαι μεγάλος χέστης και δεν βρίσκω το κουράγιο γ@μώ τις ντροπές μου, θα το προσπαθήσω όμως, τι σκατά ψυχαναλύσεις κάνω, μια περιουσία έχω δώσει, η πλάκα είναι και μπορεί να ακουστεί αλλόκοτο αλλά κάποιες φορές όσο με βοηθάει το μπλογκ σου δεν το κάνει ούτε η ψυχανάλυση!
Ντόκτορ Βασίλη, μην το πάρεις στραβά και του δωσεις κανα άκυρο του πιτσιρίκου που σου παίρνει την δουλειά, μπορεί να κάνω και καμιά skypoσυνάντηση και μαζί σου έτσι γιατί είμαστε άπλες ρε αδερφέ!

ΥΓ2 Είναι πολύ αστείο, καμία φορά και λίγο τρομακτικό μπορώ να πω, που νιώθεις τόσο οικεία ανθρώπους που δεν τους έχει δει ποτέ στην ζωή σου, απλά ακούγοντάς τους και διαβάζοντάς τους να σου βγαίνει αυτό το συναίσθημα οικειότητας, λες και παίζατε σφαλιάρες στο δημοτικό!

(Αγαπητέ φίλε, συγγνώμη για τη μικρή καθυστέρηση στη δημοσίευση. Το μέιλ σας ήρθε σε μια κάπως δύσκολη στιγμή για εμένα που είχε να κάνει και με αίμα. Να είστε καλά και να αγαπάτε. Και να το κάνετε το podcast, μην ντρέπεστε. Τις εκπομπές τις ακούν καλοί άνθρωποι -ανοιχτοί στις ιδέες και τα αισθήματα των άλλων- και όχι βρυκόλακες. Την αγάπη μου. Και υγεία.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.