Oι ευρωεκλογές δεν συγκινούν τους Ευρωπαίους

Πιτσιρίκο, η αλήθεια είναι ότι από τις καντίνες στο Θυμάρι τοποθετούν μερικούς κάδους χωρίς καπάκι, αλλά μόνο το καλοκαίρι, ενώ η μία λειτουργεί και τον χειμώνα και, βέβαια, δεν μαζεύουν τα σκουπίδια που είναι εκτός της «επικράτειάς» τους.

Η πλάκα είναι ότι σήμερα που έβρεχε συνέχισαν να στήνουν τη δεύτερη καντίνα 6-7 εργαζόμενοι, ενώ δεν υπήρχαν λουόμενοι.

Μόνο δύο ψαράδες που, αντί να αφήσουν μία μέρα τα πλάσματα της θάλασσας στην ησυχία τους, ήταν εκεί με τα καλάμια τους και τις ομπρέλες.

Θα μου πεις κι εγώ ήμουν εκεί, στην αγαπημένη μου ακτή.

Αλλά το δικό μου χόμπι δεν είναι να σκοτώνω τα ψάρια, τα χταπόδια και τα βασιλικά καβούρια· απλά, τα φωτογραφίζω.

Δεν κατηγορώ τους ψαράδες· τα ψάρια και όλα τα ζώα γενικά είναι που λυπάμαι.

Τι τύχη μπορεί να έχουν σε έναν κόσμο, που δεν υπάρχει σεβασμός ούτε για την ανθρώπινη ζωή. Κάτι που βλέπουμε κάθε μέρα, κάπου στη γη.

Αυτή τη φορά, τέσσερις Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και δύο Ισραηλινοί στρατιώτες τραυματίστηκαν σε συγκρούσεις στη Λωρίδα της Γάζας, όπως αναφέρει ο Guardian.

Δύο από τους Παλαιστίνιους σκοτώθηκαν από ισραηλινούς βομβαρδισμούς και ήταν μαχητές της Χαμάς, ενώ οι άλλοι δύο διαδήλωναν κοντά στον συνοριακό φράχτη, όταν δέχτηκαν πυρά και υπέκυψαν αργότερα στα τραύματά τους.

Οι βομβαρδισμοί έγιναν από την πλευρά του Ισραήλ, εξαιτίας πυροβολισμών που έπεσαν από τη νότια Γάζα, τραυματίζοντας δύο Ισραηλινούς στρατιώτες.

Η Χαμάς ανακοίνωσε επίσης ότι τραυματίστηκαν και τρεις ακόμα μαχητές της από τις αεροπορικές επιδρομές των Ισραηλινών στην κεντρική Γάζα.

Σύμφωνα με το Ισραήλ, οι Παλαιστίνιοι διαδηλωτές ήταν 5.200. Τέτοιου τύπου διαδηλώσεις είναι συχνές τα δύο τελευταία χρόνια και έχουν στόχο την άρση του αποκλεισμού της Γάζας από το Ισραήλ και το δικαίωμα των Παλαιστινίων να γυρίσουν στα πάτρια εδάφη από τα οποία εκδιώχθηκαν το 1948 για να ιδρυθεί το ισραηλινό κράτος.

Πάνω από 200 κάτοικοι της Γάζας έχουν σκοτωθεί από τις 30 Μαρτίου 2018, όταν άρχισαν αυτές οι διαδηλώσεις, ενώ έχει χάσει τη ζωή του και ένας Ισραηλινός στρατιώτης από ελεύθερο σκοπευτή.

Αιγύπτιοι διαμεσολαβητές κατάφεραν να πετύχουν μία εκεχειρία τον Μάρτιο του 2019, όταν η κατάσταση έδειχνε ότι θα κλιμακωθεί και αντιπροσωπεία της Χαμάς ταξίδεψε στο Κάιρο, για να διασφαλίσει την ηρεμία στα σύνορα και ότι οι Παλαιστίνιοι δεν θα υποφέρουν.

Περίπου 2 εκ. Παλαιστίνιοι ζουν στη Γάζα, της οποίας η οικονομία πλήττεται από τους αποκλεισμούς, αλλά και από τη μείωση της ξένης βοήθειας, ενώ η ανεργία ανέρχεται στο 52%, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.

Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι ο αποκλεισμός είναι αναγκαίος για να μην διακινηθούν όπλα προς τη Χαμάς, που έχει κάνει τρεις πολέμους εναντίον του την τελευταία δεκαετία.

Η διαμεσολάβηση της Αιγύπτου έχει στόχο να πείσει το Ισραήλ για την άρση κάποιων περιορισμών στη διακίνηση των αγαθών και των ανθρώπων μέσα και έξω από τη Γάζα και για την επέκταση της θαλάσσιας περιοχής στη Μεσόγειο, που μπορούν οι Παλαιστίνιοι να ψαρεύουν.

Και να ήταν μόνο οι εμπόλεμες ζώνες. Χιλιάδες άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο εξαιτίας της οπλοκατοχής και το παρακάτω περιστατικό δείχνει γιατί τα όπλα θα πρέπει να απαγορευτούν.

Να μην έχουν δικαίωμα να φέρουν όπλα οι πολίτες, για να μην έχουν και άλλοθι οι αστυνομικοί να τους πυροβολούν.

Ενδεικτική είναι η ιστορία μίας Αυστραλής που σκοτώθηκε από αστυνομικό και η οικογένειά της θα λάβει αποζημίωση 20 εκ. δολ. από την πολιτεία της Μινεάπολις, όπως μεταδίδει το BBC.

Η άτυχη Ruszczyk Damond έχασε τη ζωή της στις 15 Ιουλίου 2017 και ο αστυνομικός Mohamed Noor που την πυροβόλησε, κρίθηκε ένοχος από το δικαστήριο την περασμένη Τρίτη 30/4.

Η οικογένειά της ανέφερε ότι θα δωρίσει 2 εκ. δολ. στη μάχη κατά της οπλοκατοχής, ενώ ο δήμαρχος της Μινεάπολις Jacob Frey υποστήριξε ότι οι ειδικές συνθήκες του συγκεκριμένου περιστατικού έπαιξαν ρόλο στον διακανονισμό που έγινε.

Ο δικηγόρος της οικογένειας ισχυρίστηκε ότι η απόφαση από την οποία ικανοποιήθηκαν οι συγγενείς της Damond, θα στείλει και ένα μήνυμα, ενώ ο Noor είναι ο πρώτος αστυνομικός που καταδικάζεται για φόνο εν ώρα καθήκοντος στην πόλη.

Η Damond ήταν καθηγήτρια γιόγκα και είχε τόσο την αυστραλιανή, όσο και την αμερικάνικη υπηκοότητα, ενώ είχε μετακομίσει στην πόλη των ΗΠΑ για να παντρευτεί το αγόρι της Don Damond, του οποίου το όνομα είχε πάρει πριν ακόμα τον γάμο τους.

Ήταν η ίδια που κάλεσε την αστυνομία εκείνο το βράδυ γιατί είδε ένα περιστατικό που παρέπεμπε σε βιασμό, αλλά ο αστυνομικός τη θεώρησε απειλή και την πυροβόλησε, όταν την είδε να πλησιάζει το περιπολικό.

Ο συνάδελφός του φώναξε τότε «Ωχ θεέ μου!» και τον κοίταξε με τρόμο στα μάτια, ενώ ο κατηγορούμενος είπε ότι έπρεπε να πάρει μία απόφαση σε ένα δευτερόλεπτο.

Η γυναίκα πέθανε μόλις ένα λεπτό, μετά την τελευταία τηλεφωνική της επικοινωνία με τον αρραβωνιαστικό της.

Του είχε πει ότι η αστυνομία έφτασε μετά την καταγγελία της για ύποπτο περιστατικό που παρέπεμπε σε βιασμό, κάτι που ποτέ δεν αποδείχτηκε εκ των υστέρων.

Ο θάνατός της προκάλεσε διεθνή κατακραυγή και ο τότε πρωθυπουργός της Αυστραλίας Malcolm Turnbull τον χαρακτήρισε «αδικαιολόγητο».

Ο Noor με χειροπέδες τέθηκε υπό κράτηση αμέσως μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας για φόνο από πρόθεση.

Ο ίδιος δήλωσε ότι, όταν κατάλαβε πως πυροβόλησε ένα άοπλο άτομο, όλος ο κόσμος του κατέρρευσε.

Οι εισαγγελείς αναρωτιούνται αν είπε και την αλήθεια, ότι ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος τη στιγμή που πλησίαζε η γυναίκα και αυτός ήταν που τον έκανε να την πυροβολήσει.

Γιατί αρχικά ούτε ο Noor, ούτε ο συνάδελφός του είχαν αναφέρει κάτι για δυνατό θόρυβο, ενώ δεν βρέθηκαν και αποτυπώματα της Damond στο περιπολικό.

Το τραγικό περιστατικό είχε ως συνέπεια να ξηλωθεί ο επικεφαλής της αστυνομίας και να χάσει τις εκλογές ο δήμαρχος Μινεάπολις τον Νοέμβριο του 2017.

Και τι άλλαξε με αυτό; Θα αλλάξει κάτι, δηλαδή, θα σωθούν χιλιάδες ζωές, μόνο αν σταματήσουν να διατίθενται όπλα στους πολίτες.

Αλλά είναι πολλά, δυστυχώς, τα λεφτά.

Toυλάχιστον στην Ευρώπη το πρόβλημα της οπλοκατοχής είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο, σε σύγκριση με το μακελειό που γίνεται για παράδειγμα στις ΗΠΑ.

Ανύπαρκτες είναι επίσης και οι ευρωεκλογές.

Για αμέτρητες οικογένειες η πολιτική είναι πηγή αντιπαραθέσεων, ακόμα και καυγάδων, με εξαίρεση ίσως τις ευρωεκλογές, που διαχρονικά δεν συγκινούν τους Ευρωπαίους πολίτες, όπως γράφει και η Le Monde.

H γαλλική εφημερίδα έκανε, μάλιστα, τη σύγκριση των προεδρικών εκλογών, που «έκαναν τα έπιπλα να τρέμουν», με τη φετινή ήσυχη άνοιξη, φέρνοντας ως παράδειγμα τη στιχομυθία μίας κόρης με τον πατέρα της.

«Αυτές είναι ευρωεκλογές, μην με ενοχλείτε, θα κάνω ό,τι θέλω» λέει χαρακτηριστικά η Claire στον μπαμπά της.

Οι ευρωεκλογές θεωρούνται -σύμφωνα και με έρευνα- εκλογές δεύτερης διαλογής, όπου όλα επιτρέπονται και είναι πιο εύκολο να μη συμμετάσχει κάποιος σε αυτές.

Αυτό δείχνει, άλλωστε, και η αποχή από τη δεκαετία του 1980 κιόλας, δηλαδή, εδώ και 40 χρόνια από το 1979, οπότε και συγκροτήθηκε το πρώτο Ευρωκοινοβούλιο.

Σε αντίθεση με τις εκλογές πρώτης διαλογής, οι ευρωεκλογές δεν δίνουν εθνική εξουσία, οπότε θεωρούνται λιγότερο σημαντικές.

Έτσι και η συμμετοχή είναι είναι μικρότερη από τις εθνικές εκλογές.

Και τα κόμματα που είναι στην κυβέρνηση μίας χώρας υφίστανται συνήθως την τιμωρητική ψήφο των πολιτών.

Από την άλλη, εξτρεμιστές ή περιθωριακά κόμματα (τοπικιστές, οικολόγοι) παίρνουν μεγαλύτερα ποσοστά από ό,τι στις εθνικές εκλογές.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, εδώ δεν έχουν νόημα πια οι εθνικές εκλογές, θα έχουν οι ευρωεκλογές; Αν γίνει κάποτε η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης, μπορεί να έχουν νόημα οι ευρωεκλογές. Αλλά εμείς μάλλον δεν θα ζούμε τότε. Μόνο τους ευρωυποψήφιους για τις ευρωεκλογές να δεις, καταλαβαίνεις πως δεν έχουν κανένα νόημα. Γιατί αν είχαν νόημα, δεν θα ήταν υποψήφιοι όλοι αυτοί. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.