Ακαδημαϊκός μεσαίωνας, μια περίπτωση

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Τα παρακάτω μπορεί να συνέβησαν το 2019, το 1999 ή, πιο πιθανό, το 1899.
Συνέβησαν όμως, πριν λίγο καιρό, στους διαδρόμους ενός Ακαδημαϊκού Ιδρύματος, μιας Πολυτεχνικής Σχολής της βορειοανατολικής Ελλάδας.

Γράφονται για να σχολιαστεί η περίπτωση ενός ακαδημαϊκού μεσαίωνα και πώς η εξουσία, συχνά, φροντίζει να διατηρεί την αμάθεια και την εκπαιδευτική παρακμή.

«Βρέθηκα εκεί για ένα θέμα γραφειοκρατικό.

Είχε αρκετό κόσμο στην είσοδο και όλοι βρίσκονταν σε μια παράξενη παράταξη.

Για την ακρίβεια, βρίσκονταν σε μια ουρά.

Μια μεγάλη ουρά.

Έμοιαζε με ουρά στην τράπεζα αλλά δεν ήταν ακριβώς τέτοια.

Ο κόσμος δεν είχε χαρτάκι με νούμερο, ούτε σακούλες όπως στα σουπερμάρκετ αλλά κάποιους μεγάλους φακέλους.

Επίσης, δεν περίμεναν σε κάποιο καθιστικό όπως στα νοσοκομεία, αλλά στέκονταν δυο δυο ή και τρεις, το ένα γκρουπάκι πίσω από το άλλο.

Κάποιοι κάθονταν στο δάπεδο, στα μάρμαρα κάποιοι είχαν βρει κάτι παλιά σκαμπό και ψιθύριζαν, μάλλον σε ένα κάπως παράξενο κλίμα.

Ακολούθησα την ουρά και διαπίστωσα πως οι πρώτοι έφταναν σε ένα μάλλον σημαντικό καθηγητικό γραφείο.

Φαντάστηκα ότι όλοι αυτοί περίμεναν για κάποιο σημαντικό σύγγραμμα, για κάποια σοβαρή αίτηση, αλλά είπα να ρωτήσω:

“Συγγνώμη, τι περιμένετε;”

“Να εξεταστούμε” απάντησαν.

Εξετάσεις. Ιατρικές εξετάσεις. Πανελλήνιες εξετάσεις. Εξεταστικό σύστημα. Ιερά Εξέταση και φυσικά ιεραρχικές δομές. «Εξετάζω: ελέγχω, παρατηρώ προσεκτικά για να γνωρίσω, να βγάλω συμπεράσματα, να κατατάξω.»

-Και μπαίνετε ένας-ένας; Ομάδα-ομάδα;

-Ε, ναι.

-Και οι άλλοι; Πώς ξέρουν τι γίνεται;

-Ε, δεν ξέρουν. Δεν καταλαβαίνετε;

Πόσα και πόσα έχουν γραφτεί για την σύγχρονη εκπαίδευση, πόσο μάλλον την ανώτατη, και εδώ ακόμα με τις ιεραρχίες, το βούρδουλα και μάλιστα κεκλεισμένων των θηρών.

-Και έτσι μαθαίνετε;

-Όχι μωρέ. Άρπα κόλλα τα κάνουμε. Αναπαραγωγές, αναπαραστάσεις και αναμασήματα. Βρίσκουν τσάμπα υλικό για μελέτες και ερευνητικά. Από το ΤΑΙΠΕΔ μέχρι τους τοπικούς φορείς. Αγοραπωλησίες στο πνεύμα της αγοράς με δήθεν εκπαιδευτικές αρχές.

Και έκρυβαν μια βαθιά απογοήτευση και μια ντροπή αυτά τα λόγια για τον ξεπεσμό και το ξεπούλημα κάποιων αλλά και το δικό μας.

Δεν καταλάβαινα.

Και τελικά τι θέλουμε;

Σκεπτόμενα ή παθητικά υποκείμενα, σε υποταγή ή με βούληση;

Για μια δουλίτσα ή με εργασία και «χαρούμενη γνώση»;

Συνέχισα να σκέφτομαι γύρω από τη μάθηση, εκείνο το μαθαίνω του Καστοριάδη, τα ανοιχτά εκπαιδευτικά συστήματα, τις ερευνητικές καινοτομίες, τις σύγχρονες πολιτικές εκπαίδευσης και μεθοδολογίες αλλά, κυρίως, τις μολότοφ.”

Α.Α.

(Αγαπητοί φίλοι, αυτό που λέει ο Καστοριάδης. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.