Δεν θα μάθουμε ποτέ αν οι Έλληνες μπορούσαν για την ανατροπή

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Υποτίθεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο, αλλά μάλλον η συνέχεια είναι δεδομένη· δεν εξηγείται αλλιώς που τα πράγματα είναι τόσο χαλαρά.

Όχι, πάντως, πως θα είχε και κάποια διαφορετική σημασία αν θύμιζε (προεκλογική περίοδο).

Η Ελλάδα είναι υποθηκευμένη για τον επόμενο αιώνα, χρεοκοπημένη μέχρι να σβήσει ο ήλιος, και το μόνο που της μένει είναι να της αλλάξουν τα πετρέλαια, στην κυριολεξία.

Από την άλλη, μπορεί απλά να μην υπάρχει σάλιο, ώστε να εκτυπωθούν αφίσες, να διοργανωθούν συναυλίες ή να γίνει μια προεκλογική συγκέντρωση, οπότε το ρίξαμε στο τάβλι.

Εδώ να μου πεις δεν υπάρχουν καν προεκλογικά προγράμματα.

Οι μόνες προεκλογικές δεσμεύσεις είναι του στυλ θα φτιάξουμε 2.000.000 θέσεις εργασίας, θα διώξουμε τα γκρουπούσκουλα από τα πανεπιστήμια και θα πάρει πρωτάθλημα ο Ηρακλής.

Μια Ελλάδα, να την πιεις στο ποτήρι και οι Έλληνες απλά να υπάρχουν, καθώς, αντί να συνεργαστούν -έστω στα καθημερινά τους-, πήρε ο καθένας το κουβαδάκι του και έπιασε από μια παραλία.

Και τώρα ετοιμάζονται να κάνουν πρωθυπουργό τον Κούλη, που κάποτε κουνούσε χαρτονομίσματα αφρικανικής χώρας, για να δείξει στους Έλληνες τι θα πάθουν στη δραχμή.

Και να ‘ταν μόνο αυτά.

Κάποιοι έλεγαν πως με τη δραχμή θα χρεοκοπήσει η ΔΕΗ, θα μείνουν τα νησιά χωρίς νερό, θα μας φάνε οι Τούρκοι τα πετρέλαια, θα εκτιναχθεί το χρέος στο διάστημα και πως η Ελλάδα θα γίνει μια τριτοκοσμική χώρα.

4 στα 6 το σκορ, και όλα μέσα στο ευρώ.

Μάλιστα, χρεοκόπησε και έκλεισε και το μεγάλο κανάλι μέσα από το οποίο μάθαμε τα δολάρια Ζιμπάμπουε από τον επόμενο πρωθυπουργό.

Θα μου πει εύλογα τώρα κάποιος «δηλαδή με τη δραχμή θα είμασταν Δανία του Νότου;»

Λάθος ερώτηση, αν και η απάντηση είναι πως δεν θα μάθουμε ποτέ.

Όπως δεν θα μάθουμε ποτέ, αν οι Έλληνες μπορούσαν για την ανατροπή.

Πρώτα προσπαθείς και μετά εγκαταλείπεις, αλλά οι Έλληνες τα κάνουν όλα ανάποδα.

Η σωστή ερώτηση, λοιπόν, είναι «αντέχαμε;».

Και τώρα πια είμαι απόλυτα σίγουρος πως όχι.

Εντάξει, τζάμπα τα γράφω.

Οι Έλληνες είχαν ένα κάρο ευκαιρίες -κάποιες ιστορικές- να φέρουν έστω μια κάποια ευτυχία στους εαυτούς τους και στους γύρω τους, αλλά αναλώθηκαν σε ανόητες συζητήσεις γύρω από άχρηστα νομίσματα.

Προτίμησαν τα φράγκα και τώρα τους έμειναν μόνο αυτά, μέχρι να τα χάσουν και αυτά.

Και θα τα χάσουν, καθώς αυτή η φαινομενική ησυχία δεν είναι τίποτε άλλο από το αναισθητικό με το οποίο ποτίζουν τον ασθενή πριν του κόψουν το πόδι.

Αν και στην περίπτωση της Ελλάδας περισσότερο ταιριάζει η παροιμία «η εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο ασθενής απεβίωσε.»

Γιατί αλίμονο στον αυτόδουλο πολίτη που, φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών.

Και αλίμονο σε εκείνον που συνεχίζει να υποκρίνεται το αντίθετο.

Αλλά εντάξει, η υποκρισία ζει και βασιλεύει στην ελληνική κοινωνία (χαρακτηριστικό παράδειγμα των ημερών η εθνική υπερηφάνια για τον Αντετοκούνμπο -η εικόνα τα λέει σχεδόν όλα).

Τον οποίο Γιάννη, οι Έλληνες θα στοιβάζανε σε hot spot αν ήταν φτωχός, ενώ το επίθετο του πάω στοίχημα ότι δεν έμαθε ακόμα να το προφέρει ο αντιπρόεδρος της ΝΔ.

Άντε να το καταπιούμε και αυτό.

Αυτό, πάντως, που δεν μπορώ να καταπιώ με τίποτα είναι εντάξει, η ελληνική κοινωνία αποφάσισε πως τα πουλιά πεθαίνουν προσκυνώντας.

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει τώρα γιατί οι Έλληνες γυρνούν στους ίδιους και τους ίδιους και τους ίδιους ή γιατί αγχώνονται για την δεδομένη συνέπεια των επιλογών τους;

Ή γιατί η ελληνική κοινωνία πιο συχνά αλλάζει σπίτι παρά απόψεις;

Θα τους βρει ο σοσιαλισμός τους ηλίθιους και θα ‘χουν ακόμα πρωθυπουργό κανένα δισέγγονο του Καραμανλή, του Μητσοτάκη ή του Παπανδρέου.

Τόσο λούμπεν πια;

Μ’ αρέσει κιόλας που κάποιοι απορούν γιατί οι νόμοι σκληραίνουν συνεχώς, γιατί η Ελλάδα πάει από το κακό στο χειρότερο και γιατί μπορείς να γράψεις ότι έγραφες πριν 20 χρόνια και να πιάνει ακόμα τόπο.

Ε, με την απορία θα μείνετε.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. Ήταν δίκαιο και θα γίνει πράξη να γιορτάσουμε τα 200 χρόνια μετά την επανάσταση του ’21, αναπόδραστα χρεοκοπημένοι, με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη, ΠτΔ τον Καραμανλή (εδώ είστε και θα το δείτε) και -εφόσον υπάρξει μετεκλογική συνεργασία ΝΔ με ΚΙΝΑΛ- γιατί όχι, υπουργό Άμυνας κανέναν ΓΑΠ. Θα πέφτουν σαν σαρδέλες οι Τούρκοι από τα γέλια, μέχρι να βγει ο Άδωνις και να τους πει για τα νησιά του Αιγαίου «τα λιγουρεύεστε;». Τώρα ξέρω γιατί εδώ γεννήθηκε η Τραγωδία και η Κωμωδία.

(Φίλε Άρη, η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2010 και οι Έλληνες δεν απαίτησαν ποτέ να αποδοθεί Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας. Εκεί τελείωσαν όλα και οι Έλληνες δεν έχουν πάρει χαμπάρι Χριστό. Οπότε, ό,τι ακολούθησε ήταν απόλυτα αναμενόμενο, όπως και ό,τι θα ακολουθήσει από δω και πέρα. Η πορεία της Ελλάδας είναι προδιαγεγραμμένη και προαποφασισμένη. Στην Ελλάδα έχουν μείνει χωρίς δουλειά τα μέντιουμ. Όταν έγραψες για την Ισλανδία και το πώς αντιμετώπισαν οι Ισλανδοί την χρεοκοπία της χώρας τους, γελούσα πάρα πολύ με τις δικαιολογίες πολλών αναγνωστών ότι η Ισλανδία ήταν μικρή, οπότε μπόρεσε να αντισταθεί. Οι ίδιοι άνθρωποι, όταν οι Βρετανοί ψήφισαν Brexit, έλεγαν πως η Βρετανία είναι πολύ …μεγάλη. Δηλαδή, η Ελλάδα δεν έχει το σωστό …μέγεθος. Δεν βγάζεις άκρη. Οι Έλληνες έχουν μια δικαιολογία για όλα. Και ποτέ ευθύνες. Και τώρα έχουν βρει την δικαιολογία να κάνουν πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και κυβέρνηση το κόμμα που εκτίναξε το δημόσιο χρέος και έστειλε τη χώρα στην χρεοκοπία. Δεν ξέρω ποια ακριβώς είναι η δικαιολογία αλλά είναι βέβαιο πως οι Έλληνες θα έχουν πολλές. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου. Και την ευγνωμοσύνη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.