Διαβάστε χωρίς προκατάληψη

(Παρακαλώ το κείμενο να το διαβάσουν μόνο ψύχραιμοι άνθρωποι που σκέφτονται με το δικό τους μυαλό. Και όχι, δεν είμαι νεοφιλελεύθερος. Αλλά δεν είμαι και φανατικός.)
Με αφορμή την συμμετοχή του Τάκη Μίχα στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΜέΡΑ25, ο Γιάνης Βαρουφάκης δέχεται επιθέσεις για τη συμμετοχή ενός νεοφιλελεύθερου στο ψηφοδέλτιο του κόμματός του αλλά και για κάποιες από τις απόψεις του Τάκη Μίχα στο παρελθόν.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, στην απάντησή του, λέει κάτι πολύ λογικό με το οποίο συμφωνώ:

«Γιατί νιώθουμε την ανάγκη για μια τέτοια συμπόρευση (με τον Τάκη Μίχα); Επειδή η Χρεοδουλοπαροικία έχει ένα καλό: Όπως η Κατοχή ή αργότερα η Χούντα, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για συμπόρευση δημοκρατών με μεγάλες κατά τα άλλα μεταξύ τους διαφωνίες εναντίον ενός κοινού εχθρού, στο πλαίσιο ενός κοινού προγράμματος, ενός κοινού στόχου. Άλλωστε, όλες οι μεγάλες ιστορικές αλλαγές, από την Επανάσταση του 21 έως και την ανατροπή της Χούντας, επιτεύχθηκαν από «ετερόκλητες» συμπορεύσεις ανθρώπων που ενώθηκαν με ένα καλό, ρεαλιστικό, ξεκάθαρο στόχο ή σκοπό. Γιατί δεν μπορεί σήμερα, π.χ., ένας φιλελεύθερος αντι-κρατιστής να συμφωνήσει μ’ έναν μαρξιστή ότι η πρακτική της αέναης μεταφοράς των τραπεζικών ζημιών στους ώμους των πιο αδύνατων φορολογούμενων – του σοσιαλισμού για τους τραπεζίτες και τα funds – πρέπει να σταματήσει;»

Ναι, αυτό που προέχει σήμερα είναι η απελευθέρωση της χώρας.

Ας απελευθερώσουμε την χώρα και μετά ας βρούμε τις διαφορές μας και ας σκοτωθούμε μεταξύ μας, με αυτόν τον μοναδικό τρόπο που μόνο εμείς οι Έλληνες έχουμε να σκοτωνόμαστε.

Αλλά πρώτα να απελευθερώσουμε τη χώρα.

Και για να γίνει αυτό, δεν μπορούμε να είμαστε χωρισμένοι σε αριστερούς, δεξιούς, φιλελεύθερους κλπ. Απαιτείται ένωση δυνάμεων.

Βέβαια, θεωρώ πως οι εκλογές απλά διχάζουν τους πολίτες της χώρας και δεν επιτρέπουν την ένωσή τους· αυτός είναι και ο λόγος που δεν ψηφίζω. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Τη μια και μοναδική φορά που συνάντησα τον Γιάνη Βαρουφάκη, μου είπε -μεταξύ άλλων ωραίων σκέψεων- κάτι με το οποίο συμφωνώ απόλυτα.

Μου είπε πως δεν έχει κανένα πρόβλημα με τους συνεπείς φιλελεύθερους αλλά το πρόβλημα είναι πως δεν βρίσκεις αρκετούς συνεπείς φιλελεύθερους στην Ελλάδα (σ.σ. Σε αυτή την ασυνέπεια οφείλεται και ο ειρωνικός όρος «φιλελές»).

Όντως, αν προσέξεις τους φιλελεύθερους, είναι σχεδόν όλοι κρατικοδίαιτοι.

Με κορυφαίο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, εκπρόσωπο μιας οικογένειας που ζει για δεκαετίες από το κράτος.

Δηλαδή, οι φιλελεύθεροι στην Ελλάδα λένε πολλά λόγια αλλά αντιλαμβάνονται και αυτοί το κράτος και την κυβέρνηση ως έναν τρόπο για να πλουτίσουν οι ίδιοι.

Επίσης, τι σόι φιλελεύθεροι είναι αυτοί που δεν συμφωνούν στον διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας;

Φιλελεύθεροι και Σύνταγμα που ξεκινάει εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος, μόνο στην Ελλάδα.

Υπάρχουν πολλά θέματα στα οποία συμφωνούν οι σοσιαλδημοκράτες με τους φιλελεύθερους· χώρια που από την εποχή της Θάτσερ, οι σοσιαλδημοκράτες ξεκίνησαν να ασπάζονται τον νεοφιλελευθερισμό.

Δεν είναι κακό να συμφωνείς σε κάποια θέματα με έναν φιλελεύθερο.

Το 2007, στο πλαίσιο του Blog Action Day, είχα κάνει το λάθος να γράψω πως συμφωνώ με την πρόταση του Στέφανου Μάνου για το Ελληνικό -που μου είχε φανεί έξυπνη και εξαιρετική-, με αποτέλεσμα να φάω ένα από τα μεγαλύτερα βρισίδια που έχω δεχτεί σε αυτά τα χρόνια του μπλογκ.

Τελικά, το Ελληνικό χάθηκε -μαζί με την Ελλάδα- και αυτοί που έβριζαν τότε, δεν έβγαλαν άχνα όταν ξεπουλούσε τα απομεινάρια της χώρας και η κυβέρνηση της «Αριστεράς».

Ζούμε σε μια εποχή που η Αριστερά και η Δεξιά -αν δεχτούμε πως υπάρχουν σήμερα αυτά τα σχήματα, όπως τα ξέραμε- έχουν στομώσει και δεν έχουν σχέδιο για το μέλλον.

Παράλληλα, ο κυρίαρχος νεοφιλελευθερισμός δεν παράγει νέες ιδέες.

Ο νεοφιλελευθερισμός έχει γίνει δόγμα. Κι ό,τι γίνεται δόγμα, πεθαίνει. Όπως πέθαναν ο Χάγιεκ και ο Φρίντμαν.

Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα είναι νέες ιδέες.

Πολλές από τις νέες ιδέες άλλων εποχών -όπως το δικαίωμα των γυναικών να ψηφίζουν και το τέλος της δουλείας- χλευάστηκαν στην εποχή τους και αυτοί που τις υποστήριζαν κυνηγήθηκαν.

Βέβαια, αυτές οι τότε νέες ιδέες, σήμερα δεν αμφισβητούνται από κανέναν.

Οπότε, μην χλευάζετε τις νέες ιδέες για έναν νέο κόσμο.

Οι παλιές ιδέες δεν αποδίδουν πια.

Το βλέπετε. Και το νιώθετε.

(Ακυρώνοντας τους πάντες επειδή κάποτε είχαν πει κάτι «περίεργο» ή λάθος, δεν θα μείνει κανείς στο τέλος. Προφανώς, αυτοί που κρίνουν τους πάντες και κάνουν τους χωροφύλακες της σκέψης των άλλων, δεν έχουν κάνει ποτέ λάθος στη ζωή τους.)

(Αν ψήφιζα στις εκλογές και ψήφιζα ΜέΡΑ25, θα ψήφιζα τον Στάθη Σταυρόπουλο. Αφενός γιατί είναι παλιά και μεγάλη αγάπη και αφετέρου γιατί πρέπει να μπει επιτέλους ένας σκιτσογράφος στη Βουλή.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.