Διαλογισμός και μάσα

Γειά σου και πάλι, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο!
Έχω θολώσει από τη ζέστη εδώ κάτω, με την καλή έννοια! Σήμερα το πρωί, καθώς έπινα το καφεδάκι μου και περίμενα να περάσει η ώρα για να συνδεθώ με την θεία Σουηδία μέσω του τερατουργήματος που λέγεται διαδίκτυο, αισθάνθηκα πρωτόγνωρες αισθήσεις.

Η γυναίκα μου, παρατηρώντας το κολλημένο στη χαζόφατσά μου χαμόγελο, με ρώτησε αν πάνε πια τόσο καλά οι δουλειές και έχω κέφια πρωί πρωί.

Της απάντησα πως ο λόγος είναι πως αισθάνομαι τον ιδρώτα να κυλάει στην πλάτη μου, και για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν το βρίσκω ενοχλητικό. Για εμένα πλέον η φράση «γ@μιέται στη ζέστη σήμερα, δεν μπορώ να ανασάνω» είναι μια παρατήρηση της κατάστασης και όχι ένα παράπονο.

Θα μου πεις, τόσο πολύ υπέφερα στο κρύο; Όχι, αντίθετα. Το άντεχα υπερβολικά, μπορούσα να βγω για τρέξιμο με χιονοθύελλα στους -5 και για ποδήλατο στους -2.

Αλλά δεν μπορώ να πω ότι την έβρισκα κιόλας, ρε παιδί μου. Δεν την πήγαινα την μουντάδα και το σκοτάδι, αυτό κυρίως μου την έδινε.

Το έχω ξαναγράψει, άλλωστε: Κατά πάσα πιθανότητα, έχει σκοτάδι στο τέλος να χορτάσουμε. Ας δούμε φως τώρα που το έχουμε!

Φαντάσου να πέφτω έξω, και να με τυφλώνει αιώνια η φλόγα της κόλασης στην οποία θα σιγοψήνομαι για τις αμαρτίες μου! Εντάξει, παίξαμε και χάσαμε…

Οπότε, ας δροσιστώ με τις βουτιές τώρα, γιατί μετά μπορεί και να παίξει ζέστη χωρίς δυνατότητα δροσιάς. Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, κάτι θα κερδίσω σε αυτή τη ζωή.

Για την ώρα, αυτό που κερδίζω σίγουρα είναι μια πολύ ωραία αίσθηση αγάπης και γαλήνης, εκτίμησης και ικανοποίησης.

Προσπαθώ να διατηρήσω την ουδετερότητά μου ακόμα και απέναντι σε αυτά τα θετικά συναισθήματα, γιατί η προσκόλληση είναι ο κινητήρας της επιθυμίας.

Η επιθυμία βρίσκεται στην ίδια πορεία και λίγο πριν την απογοήτευση, και καλό θα είναι να προσπαθούμε να αποφεύγουμε την απογοήτευση. Εγώ τουλάχιστον, δεν το έχω με τις απογοητεύσεις.

Θα μου πεις, Βούδας θα γίνεις;

Ναι, αν συνεχίσω να τρώω έτσι όπως τρώω.

Τοποθέτηση προϊόντος, γιατί αξίζει: Μην έρθετε Ρόδο και δεν φάτε σάντουιτς στον «Δρόμο», θα σας βρω και θα σας τιμωρήσω σκληρά! Έχω φάει πολύ φαΐ στη ζωή μου, αλλά τα χέρια του Χρήστου είναι μαγικά. Γκουρμέ πιάτο με έξι ευρώ, ξεφτίλα. Δεκαπέντε θα τα χρέωνα, άσε που θα τα έτρωγα όπως θα τα έφτιαχνα και δεν θα έμενε τίποτα για τους πελάτες.

Παρακάτω, ή μάλλον πίσω στο θέμα μου. Γαλήνη και ουδετερότητα, ηρεμία.

Οι ασθενείς μου, συχνά, μου επισημαίνουν πως μιλάω πολύ ήρεμα.

Αυτό που θέλω να τους ρωτήσω, και θα το κάνω κάποια στιγμή, είναι αν οι άλλοι γιατροί τους τραμπουκίζουν και τους μπινελικώνουν. Τι διάολο, δεν μπορούμε να μιλήσουμε σαν άνθρωποι;

Και καλά, ο άλλος μουγκρίζει στον δρόμο, έχει τα θέματά του. Εμείς, σαν γιατροί, τι σκατά έχουμε στο κεφάλι μας; Μισούμε τους ασθενείς μας;

Ρητορικό το ερώτημα, μην μου απαντάς καν Πιτσιρίκο μου. Ή απάντα μου, δεν θα το πάρω κατάκαρδα και με ξέρεις.

Τέλος πάντων, λέω να προσπαθήσω να μοιραστώ λίγη από την γαλήνη μου με εσάς.

Οπότε, μετά από ένα μήνα από το πρώτο επεισόδιο, ιδού και η δεύτερη άσκηση ενσυνειδητότητας για τους αναγνώστες του Πιτσιρίκου.

Διαβάστε προσεκτικά την περιγραφή και τις οδηγίες πριν πέσετε με τα μούτρα στην αναζήτηση της νιρβάνα, γιατί όλο την εύκολη λύση ψάχνετε!

Αστειεύομαι. Απλά, διακόψτε την άσκηση σε περίπτωση εντόνου άγχους ή δυσφορίας, αυτό είναι το σημαντικότερο που πρέπει να ξέρει κανείς για τις ασκήσεις διαλογισμού.

Να είστε καλά και να προσέχετε τον εαυτό σας, γιατί δεν έχετε άλλον. Επίσης, να προσέχετε τους άλλους, γιατί θα μπορούσαν να είναι ο εαυτός σας!

Τι είπα πάλι… Βούδας, ρε παιδί μου, ακτινοβολώ σοφία!

Ακτινοβολώ και χοληστερίνη/τριγλυκερίδια.

Την αγάπη μου από την καλοκαιριάτικη Ρόδο

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, όλοι οι καλοί ψυχίατροι και ψυχολόγοι που έχω γνωρίσει είναι ήρεμοι άνθρωποι. Γενικά, οι γιατροί καλό είναι να είναι ήρεμοι γιατί έχουν απέναντί τους ανθρώπους που είναι ταραγμένοι και φοβισμένοι. Οπότε, δεν λέει να είναι και ο γιατρός στην τσίτα. Πρόσφατα, είχα μια εμπειρία με έναν γιατρό που ήταν σαν να με κατηγορούσε που αρρώστησα. Λες και το έκανα επίτηδες για να του την σπάσω. Καλά, μάλλον κάτι θα του είχε συμβεί του ανθρώπου, γιατί την δεύτερη φορά ήταν πολύ ήρεμος και ευγενικός. Εντάξει, εσύ είσαι ήρεμος. Γνωριστήκαμε και το ξέρω. Και ο Ηλίας είναι πολύ ήρεμος άνθρωπος. Βασίλη, τα ελληνικά νησιά είναι παράδεισος το καλοκαίρι. Ειδικά, αν δεν δουλεύεις όλη μέρα. Η Ρόδος έχει και μεγαλύτερο καλοκαίρι γιατί είναι νότια και ανατολικά. Μην κοιτάς φέτος που πέσανε βροχές την άνοιξη. Αυτό γίνεται μια φορά στο τόσο. Να είσαι καλά, Βασίλη. Άύριο, να μπεις για μια βουτιά στις πέντε το απόγευμα. Θα μπω κι εγώ εδώ, για να κάνουμε μπάνιο παρέα. Την αγάπη μου.)

(Την άσκηση σάρωσης σώματος του Βασίλη -που θα σας κάνει κανούργιους- την ακούτε εδώ.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.