Μην μισείτε, περιφρονήστε!

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, από τότε που κατάλαβα -αρκετά πριν το 2010- το στημένο παιχνίδι εκ μέρους των ολίγων έναντι των πολλών, συχνά πυκνά σκεφτόμουν τους διαθέσιμους τρόπους δράσης-αντίδρασης.

Όποιον τρόπο και αν σκέφτηκα, όμως, όποιον τρόπο και αν εφάρμοσα, έπεφτα πάνω σε τοίχο. Έναν τοίχο που με εγκλώβιζε στο ίδιο και το ίδιο αδιέξοδο και μ’ έκανε να ασφυκτιώ.

Συμμετοχή σε πορείες, διαδηλώσεις, ψήφο σε όποιον διατείνετο πως εκπροσωπούσε το κάτι διαφορετικό, ατέλειωτες συζητήσεις με άτομα του κύκλου μου, προβάλλοντας ιστορικές αλήθειες και ακλόνητα επιχειρήματα.

Τίποτα, nothing, kaputt, no. Τζίφος όλα Πιτσιρίκο μου.

Η ψήφος πάντα χαμένη, οι διαδηλώσεις άνευ αποτελέσματος και οι άνθρωποι γύρω μου απρόθυμοι να δεχτούν αλήθειες πέρα απ’ αυτές που τους ταΐζουν οι πολιτικοί, οι ανά τον κόσμο θρησκευτικοί ηγέτες (sic) και τα ΜΜΕ.

Ξέρεις, μέσα στα πολλά που διακρίνω στις ανθρώπινες συμπεριφορές, ένα από τα κυρίαρχα πιστεύω πως είναι αυτό της υποκρισίας.

Η υποκρισία θεωρώ ότι είναι σοβαρός κατασταλτικός παράγοντας της προσωπικής ελευθερίας του κάθε ανθρώπου. Ελευθερίας ψυχικής, πνευματικής, σωματικής.

Υποκρινόμαστε οι άνθρωποι για πολλά πράγματα, Πιτσιρίκο μου.

Πολλά τα παραδείγματα και σίγουρα όλοι έχουμε ανάλογα στον κύκλο μας αλλά και για εμάς τους ίδιους, αφού, προσωπικά, κι εγώ στο παρελθόν είχα πέσει στη λούμπα. No more, όμως.

Ψεύτικα πιστεύω, ψεύτικες ιδέες, ψεύτικη ζωή.

Όποιος δεν απελευθερωθεί από τα δεσμά της υποκρισίας, ζωή αληθινή δεν πρόκειται να ζήσει.

Έτσι, αποφάσισα πολύ καιρό πριν, να καταφύγω στην πλέον τιμωρητική αντιμετώπιση απέναντι σε κάθε τί ψεύτικο, ανάξιο και σαθρό. Την περιφρόνηση!

Η περιφρόνηση με απελευθέρωσε. Περιφρονώ τα ΜΜΕ, τις εκλογές, το οποιοδήποτε αθλητικό γεγονός (αρνούμενος να δεχτώ το στήσιμο και την ντόπα ως θεμιτούς παράγοντες επιδόσεων και επιτυχιών).

Δηλώνω και είμαι άθεος original και όχι imitation σαν αυτούς που -ενώ είναι άθρησκοι- δηλώνουν παράλληλα πίστη σε μία «ανώτερη δύναμη», καλύπτοντας τον ποπό τους μη τυχόν και υπάρχει «κάτι» τελικά που θα τους τιμωρήσει, στερώντας τους τα καλά μίας μετά θάνατον ζωής.

Περιφρονώ τον κάθε ανεγκέφαλο, ρουφιάνο, σκατόψυχο και μισάνθρωπο βρεθεί στον δρόμο μου.

Περιφρονώ και συγχρόνως απαλλάσσομαι από το άγχος,τον θυμό, την λύπη και το μίσος.

Περιφρονώ και ταυτόχρονα εκδικούμαι.

Γιατί, τελικά, ίσως «δεν υπάρχει μοίρα που να μην νικιέται με την περιφρόνηση» -όπως είπε ο αγαπημένος σου Καμύ- κι εγώ θέλω να νικήσω την μοίρα που διαμορφώνουν άλλοι για εμένα χωρίς εμένα.

Καλή ζωή, όπου κι αν είσαι.

Και ν’ αρχίσεις να γράφεις τα κείμενα για τις χειμερινές παραστάσεις του Χριστόφορου.

Άκης

(Αγαπητέ Άκη, αυτά τα τελευταία χρόνια ήταν πάρα πολύ χρήσιμα. Για όλους μας. Μεγάλο σχολείο. Άκη, εγώ έχω ενεργοποιήσει το «φεύγω». Φεύγω και δεν επιστρέφω. Ήσυχα, χωρίς φωνές. Μπορείς να γίνεις αναχωρητής και μέσα στην κοινωνία. Γίνεται. Γιατί, τελικά πρέπει να προστατεύσεις την ψυχή σου από την «πολλή συνάφεια του κόσμου». Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.