Ο λύκος της Wall Street

Πιτσιρίκο, η λιτότητα, η ανισότητα και η εργασιακή ανασφάλεια αυξάνουν τις ψυχικές ασθένειες, οι οποίες θα αντιμετωπιστούν πιο αποτελεσματικά, αν οι κυβερνήσεις πάρουν μέτρα για να εξαλείψουν τις ανισότητες και τις διακρίσεις, από ό,τι αν δοθεί έμφαση στη φαρμακευτική αγωγή και τη θεραπεία, όπως τα τελευταία 30 χρόνια, γράφει ο Guardian.

“Αυτό θα είναι το καλύτερο “εμβόλιο” ενάντια στις ψυχικές νόσους και είναι προτιμότερο από την υπέρμετρη χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων” ανέφερε ο γιατρός Dainius Puras, που είναι και ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για την υγεία.

Την ίδια μέρα που σχετική έκθεση παραδόθηκε στο Συμβούλιο του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Γενεύη, ο Puras υποστήριξε ότι οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν μετά την οικονομική κρίση του 2008 όξυναν τις ανισότητες και την κοινωνική απομόνωση και ήταν κακές για την ψυχική ισορροπία.

“Τα μέτρα λιτότητας δεν συνεισφέρουν θετικά στην καλή ψυχική υγεία, οι άνθρωποι αισθάνονται ανασφάλεια, άγχος και δεν απολαμβάνουν καλή συναισθηματική ευεξία” εξήγησε ο ίδιος και πρότεινε “να υπάρχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον στην οικογένεια και τον χώρο εργασίας, παράλληλα με τις θεραπευτικές υπηρεσίες, οι οποίες, όμως, δεν θα πρέπει να βασίζονται σε ένα υπερβολικό βιοϊατρικό μοντέλο”.

Η άποψη του Puras είναι ότι δόθηκε μεγάλη έμφαση στη θεραπεία των ψυχικών ασθενειών μέσω ενός “καλού φαρμάκου”, όπως γίνεται με τις σωματικές, χωρίς να υπολογιστούν και οι κοινωνικοί παράγοντες ως αιτία για κάποιες ψυχικές διαταραχές.

Η συνταγογράφηση ψυχοτρόπων φαρμάκων και ειδικά αντικαταθλιπτικών για ψυχικές ασθένειες αυξήθηκε στον ανεπτυγμένο κόσμο τα τελευταία 20 χρόνια.

“Οι άνθρωποι πάνε στον γιατρό τους που τους γράφει φαρμακευτική αγωγή, η οποία δεν συνιστά την κατάλληλη αντιμετώπιση” σύμφωνα με τον Puras, που αντιπροτείνει οι κυβερνήσεις να ασχοληθούν σοβαρά με την ανισότητα και τη φτώχεια και τότε θα βελτιωθεί και η ψυχική υγεία.

Τα τελευταία στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έδειξαν ότι 970 εκ. άνθρωποι σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από κάποιο είδος ψυχικής διαταραχής και οι συνθήκες που είναι ευνοϊκές για την κατάθλιψη και το άγχος έχουν αυξηθεί κατά 30% με 40% τα τελευταία 30 χρόνια.

Απόδειξη της αύξησης των ψυχικών ασθενειών είναι ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν θεραπεία, ασκώντας μεγάλη πίεση στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας σε πολλές χώρες.

Το φαινόμενο διχάζει τους ειδικούς, σε αυτούς που θεωρούν ότι η ψυχική νόσος είναι μία βιολογική – νευρολογική δυσλειτουργία, η οποία αντιμετωπίζεται με φάρμακα και θεραπεία και σε εκείνους που πιστεύουν ότι είναι περισσότερο ψυχοκοινωνική, απόρροια των κυβερνητικών πολιτικών, του κοινωνικού ατομικισμού, της φτώχειας, της ανισότητας και της ανασφάλειας.

Ο Puras δεν αναφέρθηκε στη Βρετανία, η οποία βιώνει δέκα χρόνια λιτότητας και ανασφάλεια στην αγορά εργασίας, απλά επειδή δεν την επισκέφτηκε κατά την έρευνά του, η οποία επισημαίνει ότι η ανισότητα είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την ψυχική υγεία παγκοσμίως.

Οι περισσότεροι επικίνδυνοι παράγοντες για την κακή ψυχική υγεία σχετίζονται με τις ανισότητες, τις καθημερινές συνθήκες διαβίωσης, αλλά και με την πεποίθηση ότι η ζωή είναι άδικη.

Ο Puras προτείνει, λοιπόν, για τη βελτίωση της ψυχικής υγείας μείωση της ανισότητας και του κοινωνικού αποκλεισμού, καλύτερα παιδικά χρόνια και σχολικά προγράμματα, άμεση επέμβαση για τη στήριξη όσων βιώνουν άσχημες εμπειρίες στην παιδική τους ηλικία, ισχυρότερη ένωση του εργατικού δυναμικού και καλύτερα κοινωνικά προγράμματα.

Δεν παρέλειψε, επίσης, να επικρίνει τη δυσανάλογη επιρροή των φαρμακευτικών εταιριών στη διάδοση προκατειλημμένων πληροφοριών για την ψυχική υγεία και είπε ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να το σταματήσουν αυτό.

Γενικά τάχθηκε υπέρ της πρόληψης των ψυχικών ασθενειών και κατά της έμφασης που δίνεται στις βιοϊατρικές θεραπείες.

Να περάσουμε, όμως, στις ΗΠΑ που η επίσκεψη στον ψυχολόγο είναι μέρος της καθημερινότητας -κι εδώ στην Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είναι ταμπού, παρεμπιπτόντως-, καθώς ο υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών Bernie Sanders ανέφερε στην προεκλογική του εκστρατεία ότι θα πληρώσει τα δάνεια των φοιτητών, ύψους 1,6 τρισ. δολ., φορολογώντας τη Wall Street, όπως μεταδίδει το Reuters.

O Sanders, ανεξάρτητος γερουσιαστής από το Βερμόντ, υποστηρίζει ότι με αυτό τον τρόπο θα μηδενίσει το φοιτητικό χρέος για 45 εκ. Αμερικάνους, πληρώνοντάς το με έναν φόρο στις μετοχές, στα ομόλογα και στις συναλλαγές παραγώγων, ο οποίος θα αποφέρει 2,2 τρισ. δολ. σε 10 χρόνια.

Οι προτάσεις βασίζονται στο διαχρονικό αίτημα του Sanders να φτιαχτούν δημόσια πανεπιστήμια και κολέγια χωρίς δίδακτρα στις ΗΠΑ, όπου το φοιτητικό χρέος λυγίζει οικονομικά τους νέους Αμερικάνους.

“Αυτή η πρόταση διαγράφει εντελώς το φοιτητικό χρέος και βάζει τέλος στην καταδίκη της νέας γενιάς να χρωστάει εφ’ όρου ζωής” ανέφερε ο Sanders, προσθέτοντας ότι “ο αμερικάνικος λαός διέσωσε τη Wall Street και τώρα είναι η σειρά της Wall Street να βοηθήσει τη μεσαία τάξη της χώρας μας”.

Ανάλογες, αλλά πιο μετριοπαθείς προτάσεις έκαναν και άλλοι υποψήφιοι για το χρίσμα των Δημοκρατικών, όπως η Elizabeth Warren, που μιλάει για διαγραφή φοιτητικού χρέους 50 χιλ. δολ. για κάθε νοικοκυριό με ετήσιο εισόδημα μέχρι 100 χιλ. δολ. και αναλογικές μειώσεις και για νοικοκυριά με ετήσια έσοδα από 100 χιλ. ως 250 χιλ. δολ.

Εκείνη υποστηρίζει ότι θα χρηματοδοτήσει το σχέδιό της, φορολογώντας τις πλούσιες οικογένειες.

Όχι ότι πιστεύω, σε κάθε περίπτωση, ότι θα γίνουν ποτέ στις ΗΠΑ όλα αυτά που υπόσχονται οι Δημοκρατικοί.

Μούφα μου φαίνονται, όπως οι ανακρίβειες περί 15 χιλιάδων νεκρών στον καύσωνα του 2003 στη Γαλλία, που αναμασούν πολλοί αυτές τις μέρες, ενόψει του νέου κύματος ακραίας ζέστης που θα πλήξει τη χώρα και γειτονικές της στη δυτική Ευρώπη.

Η αλήθεια κρύβεται στη φράση heat related deaths, που γράφει η Wikipedia.

Γιατί δείχνει ότι κάθε φορέας χρησιμοποιεί μάλλον διαφορετικά κριτήρια για να συσχετίσει κάποιον θάνατο με τον καύσωνα.

Για παράδειγμα, μπορεί οι Γάλλοι να απέδωσαν όλα τα καρδιακά επεισόδια, που σημειώθηκαν εκείνη την περίοδο του 2003 στον καύσωνα.

Κάποια, όμως, μπορεί να μην οφείλονταν σε αυτόν.

Όπως δεν οφείλονται όλα τα τροχαία που γίνονται μία βροχερή μέρα, στη βροχή.

Γενικά, οι Γάλλοι έχουν μία τάση να ξεχειλώνουν τα νούμερα.

Τον χειμώνα που μας πέρασε, ανέφεραν ότι είχαν 3.800 θύματα από τη γρίπη, ενώ μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο μόνο στη Ρουμανία είχαν ξεπεράσει οι νεκροί τους 100.

Επίσης, το 2015 νομίζω, είχα διαβάσει για πάνω από 3.000 θανάτους από πνιγμό στα μέσα Αυγούστου.

Το πιθανότερο είναι, όμως, ότι συμπεριλαμβάνονταν σε αυτούς και οι θάνατοι από καρδιακά ή εγκεφαλικά, που μπορεί να τα πάθαιναν έτσι κι αλλιώς τα θύματα και χωρίς να πάνε, δηλαδή, στη θάλασσα.

Η πλάκα είναι ότι τώρα που προβλέπονται θερμοκρασίες 35-40 βαθμοί για τη Γαλλία, δηλαδή, όχι ακραίος καύσωνας, βγαίνουν πολλοί wanna be μετεωρολόγοι και λένε ότι θα είναι σαν να έχουμε 50 βαθμούς στην Ελλάδα, για φονικές συνθήκες κ.λ.π.

Πώς το τεκμηριώνουν αυτό είναι απορίας άξιο.

Επίσης, μάλλον δεν έχουν πάρει χαμπάρι ότι τα 35άρια είναι πλέον συνηθισμένα όχι στη Γαλλία και τη Γερμανία, αλλά ακόμα και στη Σιβηρία.

Δυστυχώς, όλοι αυτοί οι όψιμοι μετεωρολόγοι και οι χιονόφιλοι έχουν δαιμονοποιήσει τη ζέστη.

Κι ενώ με βάση τα στοιχεία τα περισσότερα θύματα από καιρικά φαινόμενα είναι από τις πλημμύρες και τις καταιγίδες.

Ακόμα και τα μελτέμια είναι πιο επικίνδυνα από τους καύσωνες, καθώς ευνοούν την εκδήλωση των καταστροφικών πυρκαγιών.

Και δεν χρειάζεται καν να λυσσομανάει ο άνεμος, ούτε να έχει πολλή ζέστη.

Με 30 βαθμούς, 30% σχετική υγρασία και 30 χιλιόμετρα ταχύτητα ανέμου (4-5 beaufort) – το τρίγωνο του 30 όπως λένε οι Αμερικάνοι – η πυρκαγιά γίνεται ανεξέλεγκτη.

Παρεμπιπτόντως, 4-5 beaufort είχε και σήμερα στην αγαπημένη μου ακτή.

Τουλάχιστον είχε και κρυστάλλινα νερά, αλλά είχα ξεχάσει την υποβρύχια μηχανή.

Έφερα έτσι ένα χταποδάκι από τη μεγάλη αμμουδιά για να το βγάλω φωτό στις λιμνούλες στην αγαπημένη μου ακτή, πριν το πάω μετά και το αφήσω και πάλι στα βαθιά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, όταν οι άνθρωποι δεν ζουν τη δική τους ζωή, είναι λογικό να είναι τίγκα στα ψυχολογικά. Θα είναι πολύ καλό να πληρωθούν ή να διαγραφούν τα δάνεια των φοιτητών στις ΗΠΑ γιατί συμβαίνει το εξής: Τα καλύτερα και πιο φωτεινά μυαλά των ΗΠΑ παίρνουν δάνεια για να σπουδάσουν και μετά είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν για πολυεθνικές που σιχαίνονται, ώστε να μπορέσουν να αποπληρώσουν το δάνειο. Οπότε, αυτοί οι σπουδαίοι νέοι παγιδεύονται στις μεγάλες εταιρείες και η κοινωνία χάνει αυτά που θα μπορούσαν να της προσφέρουν, αν δεν ήταν καταχρεωμένοι. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.