Ισχύς και δύναμη – ένα δοκίμιο από τεμπέλη για τεμπέληδες

Πού είχαμε μείνει, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο;
Α, ναι. Στις εκλογές. Πάει και αυτό. Πάμ’ παρακάτ’.
Είχε έρθει που λες, Πιτσιρίκο μου, η πεθερά μου να μας δει, μαζί με τον αδερφό της γυναίκας μου.

Ο νέος μετανάστευσε στην Ολλανδία πριν έναν χρόνο, μην και χάσουμε τα κονέ στον βορρά.

Πλέον τρώει την φρίκη που τρώγαμε στην αρχή και εμείς, με τη διαφορά δηλαδή της οργάνωσης και της ομαλότητας στην καθημερινότητα.

Παράλληλα, όπως λέει και ο ίδιος, με αυτά που είχε ακούσει από εμάς, πήγε ψυλλιασμένος και δεν τρώει την φόλα.

Ξέρει πως είναι όλα μια βιτρίνα και πως από πίσω η διαφθορά και η τεμπελιά αλωνίζουν. Τουλάχιστον κάνεις τη δουλειά σου και αμείβεσαι, δεν είναι και λίγο.

Η πεθερά μου φρίκαρε χθες, γιατί, μιλώντας στο τηλέφωνο με μια συγγενή, ανακάλυψε πως είχε γίνει σεισμός στην Αθήνα πριν μερικές ημέρες και δεν είχε πάρει πρέφα.

Μα, παιδί μου, να μην καταλάβουμε τίποτα!

Είμαστε μακριά, γι αυτό…

Που δεν έχουμε τηλεόραση λέω.

Ε, μια στεναχώρια λιγότερη δεν ήταν;

Αν είσαι μαθημένος να αναστατώνεσαι για πράγματα που δεν σε αφορούν, σου φαίνεται περίεργη η έλλειψη ερεθισμάτων.

“Χιλιάδες νεκροί από…”. ΟΚ, και εγώ τι να κάνω τώρα;

Η άγνοια είναι ευτυχία και η γνώση δύναμη, λέει.

Παπαριές!

Η άγνοια είναι άγνοια και η γνώση είναι γνώση. Η δύναμη είναι δύναμη και η ευτυχία είναι ευτυχία.

Γι αυτό λέμε “αυτός ξέρει πολλά και ο άλλος είναι μπιτ για μπιτ” και όχι “αυτός μπορεί να μας σκίσει τον πάτο άμα γουστάρει και ο άλλος είναι τρισευτυχισμένος”.

Δεν είναι το ίδιο.

Παρεμπιπτόντως, επειδή άκουσα -και εντυπωσιαστηκα για ακόμα μια φορά με τη ροή της σκέψης- το podcast του Κώστα, έχω να σχολιάσω μερικά πράγματα.

Αρχικά, να πω πως θα ήθελα να είμαι πιο διαβασμένος και μορφωμένος από αυτό που είμαι, γιατί κάποια στιγμή ο όγκος της δουλειάς με έκανε και τα παράτησα όλα, ξεχνώντας και τα λίγα που ήξερα. Οπότε, αν γράφω και καμιά μ@λακία συγχωράτε με, εμένα και την ευτυχία μου – εεεε, την άγνοιά μου ήθελα να πω.

Πέρα από αυτό, όμως, θα σταθώ λίγο στην ισχύ και στη δύναμη και στις διαφορές τους, κατά τη γνώμη μου πάντα. Κατά την επιστήμη της φυσικής περισσότερο, την οποία λάτρεψα με πάθος στα παιδικά μου χρόνια.

Δύναμη: Το μέγεθος που εξαρτάται από την επιτάχυνση που μπορείς να προσδώσεις στην μάζα.

Όσο περισσότερη δύναμη μπορείς να ασκήσεις, τόσο πιο γρήγορα ένα κιλό θα αυξήσει την ταχύτητα με την οποία κινείται.

Ισχύς: Το πηλίκο του έργου δια τον χρόνο.

Το έργο είναι το γινόμενο της δύναμης επί την απόσταση.

Ανεχτείτε με για λίγο ακόμα…

Η ισχύς λοιπόν είναι στην ουσία ένα μέγεθος που εξαρτάται από το πόση δύναμη μπορείς να ασκήσεις, για πόσο χρόνο.

Σήμερα μπορεί να ασκήσεις τρομακτική δύναμη για μια ώρα, αλλά ο άλλος μπορεί να ασκεί το ένα δέκατο της δύναμής σου για χίλια χρόνια.

Έτσι λοιπόν φτάνουμε, με μερικούς απλούς όρους φυσικής του λυκείου, στο ζουμί της υπόθεσης:

Ο λαός μπορεί να ασκήσει τρομακτικη δύναμη για την περιορισμένη χρονικά διάρκεια μιας επανάστασης. Να πάρει έναν τόνο και να τον κάνει να κινείται από την ακινησία με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα μέσα σε λίγα λεπτά.

Η εξουσία μπορεί να ασκεί σημαντικά λιγότερη δύναμη, αλλά την ασκεί εις τους αιώνες των αιώνων, αμήν και να ζούμε να τους θυμόμαστε.

Θα περιφέρει τα δεκαπέντε σάπια της κιλά με ρυθμό χελώνας, και θα τα ανακυκλώνει χωρίς να κουράζεται ποτέ.

Η εξουσία διαθέτει σε ισχύ -σε διάρκεια δηλαδή- ό,τι της λείπει σε καθαρή δύναμη.

Ο λαός όχι, είναι δυνατός αλλά για πολύ λίγο. Κάνει εκρήξεις και πετάει το βάρος της ιστορίας που του αναλογεί μπροστά, αλλά κουράζεται πολύ γρήγορα.

Μην πιάσω και αναλύσω και την ορμή τώρα και τα γ@μήσω όλα, θα μπούμε σε πολύ ψαγμένα μονοπάτια τότε.

Αυτό μέχρι κάποια υπέροχη ιστορική στιγμή που ο λαός άρχισε να χάνει τη δύναμή του, και η εξουσία να αποκτά ακόμα περισσότερη (μέσα μαζικής εξημέρωσης, μοντέρνα οπλικά συστήματα, βλ.λ.).

Εκεί χάθηκε το παιχνίδι, γιατί η εξουσία μπορεί πλέον σε κάθε στιγμή να κοντράρει αποτελεσματικά την εκρηκτικότητα της μάζας και να ανακόψει την επιτάχυνσή της όταν χρειάζεται.

Finita la musica, που λένε και στο χωριό μου. Συγχαρητήρια, τα καταφέραμε, πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό.

Τώρα που με διαβάζω, εντυπωσιάζομαι ο ίδιος και θεωρώ πως θα έπρεπε να πάρω κάποια στιγμή επιτέλους τη θέση που μου αρμόζει ανάμεσα στις μεγάλες μορφές του αιώνα μας. Έλυσα φιλοσοφικούς στοχασμούς αιώνων με πέντε γραμμές.

Αλλά πώς να βγάλεις φράγκα έτσι, ρε Πιτσιρίκο; Άντε κάν’το αυτό επάγγελμα:

Σας παρουσιάζω το καινούργιο μου βιβλίο σύγχρονης φιλοσοφίας και πολιτικής σκέψης. Έχει χμμμμμ…. μία σελίδα (μισή γραμμένη και με μεγάλα γράμματα, καθώς και ένα σκίτσο από την ανιψιά μου που είναι δύο χρονών και μεγάλο ταλέντο ήδη) και δεν προβλέπεται συνέχεια.

Α, βγαίνει και με σκληρό εξώφυλλο, κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά έχει έγχρωμη φωτογραφία μου (ημίγυμνη) και το προλογίζει ο Πιτσιρίκος.

Πού πας; Όχι, πες μου, πού; Αν βγάλεις τα μπινελίκια και τους εξυπναδισμούς, δύο γραμμές έμειναν και το συμπέρασμα είναι ακόμα πιο απλό:

Κάντε τη ζωή σας απλά και αφήστε τα πολλά πολλά, για να είστε όσο πιο χαρούμενοι μπορείτε.

Τέλος πάντων, αυτά είχα να πω. Ευτυχώς, ο κόσμος έχει πιο πλούσιες ιδέες από τις δικές μου, γιατί αλλιώς θα ζούσαμε στις σπηλιές ακόμα.

Την αγάπη μου στέλνω, από την Ρόδο βεβαίως.

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, μια χαρά είναι οι ιδέες σου και εμένα με έχουν βοηθήσει πάρα πολύ στο βίο μου. Βασίλη, πολλοί άνθρωποι εξιτάρονται από τις τραγικές ειδήσεις και τις ειδήσεις με θύματα, αφενός γιατί δεν έχουν ζωή οι ίδιοι και αυτό τους δίνει ένα θέμα να ασχολούνται, και αφετέρου επειδή πολλοί άνθρωποι λατρεύουν την δυστυχία και τον φόβο. Εννοείται πως όχι μόνο δεν δίνουν δεκάρα για τα θύματα αλλά, κατά βάθος, είναι πολύ χαρούμενοι που σκοτώθηκαν άλλοι και όχι αυτοί. Αν νοιάζεσαι για τα θύματα, δεν ορμάς στα social media να τσακώνεσαι για τους νεκρούς, ούτε για να αρχίσεις να μιλάς για τον εαυτό σου. Τι πλάκα που έχει που γίνεται μια καταστροφή με νεκρούς και σκοτώνονται όλοι να αποδείξουν πόσο ευαίσθητοι είναι. Λες και ενδιαφέρει κάποιον αυτό. Το έχει πει άψογα αυτός ο γαμάτος Αμερικανός:

Βασίλη, μπάνια να κάνεις. Μπάνια και παγωτά. Έτσι ομορφαίνουμε τον κόσμο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.