Λουλούδια στις φλόγες

Πιτσιρίκο, φανς ταινιών animation συγκεντρώθηκαν έξω από το κινηματογραφικό στούντιο του Κιότο και άφησαν λουλούδια για τους 33 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους από τον εμπρησμό στη μεγαλύτερη μαζική δολοφονία στην Ιαπωνία εδώ και 18 χρόνια, όπως μεταδίδει το Reuters.

Δράστης ένας άνδρας που φώναζε «θα πεθάνετε» και ότι έπεσε θύμα κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας, πριν λούσει με πετρέλαιο το κτίριο και βάλει φωτιά.

Μία 27χρονη πήρε άδεια από τη δουλειά της στην Οσάκα για να μεταβεί στο γειτονικό Κιότο και να αφήσει λίγα λουλούδια.

Οι ταινίες animation έχουν γίνει κύριο εξαγώγιμο προϊόν της Ιαπωνίας, κερδίζοντας φίλους σε όλο τον κόσμο και τα στούντιο στο Κιότο είχαν παίξει έναν σημαντικό ρόλο σε αυτό.

Η αστυνομία έθεσε υπό κράτηση έναν 41χρονο που εθεάθη να ρίχνει κάτι που έμοιαζε πολύ με πετρέλαιο, στο κτίριο.

Μία 72χρονη υποστήριξε ότι μάλλον αυτός ο άνθρωπος ήθελε να πεθάνει και αναρωτήθηκε γιατί έπρεπε να πάρει τόσους ακόμα μαζί του.

Κάποιοι νεαροί, λάτρεις των ταινιών animation βρέθηκαν στον τόπο της τραγωδίας για να αποτίσουν φόρο τιμής και είπαν ότι το περιστατικό δεν θα αλλάξει την άποψή τους για την Ιαπωνία, αλλά είναι φοβερά οδυνηρό.

«Ακούς για μαζικές δολοφονίες σε όλο τον κόσμο, αλλά οποιοσδήποτε μπορεί να αγοράσει βενζίνη, δεν γίνεται να τον εμποδίσεις και αυτό είναι εξαιρετικά τρομακτικό» ανέφερε ένας 23χρονος.

Και πρόσθεσε ότι «ίσως να μπορεί να βρεθεί ένας τρόπος να βοηθηθούν άνθρωποι που μπαίνουν στον πειρασμό να διαπράξουν εγκλήματα».

Ένας ηλικιωμένος, περνώντας με το ποδήλατό του από το σημείο, εξήγησε ότι το κτίριο δεν είχε έξοδο κινδύνου για την περίπτωση πυρκαγιάς, και για αυτό υπήρξαν τόσα θύματα.

Το θέμα είναι, βέβαια, να μην βρεθείς στον λάθος τόπο, τον λάθος χρόνο. Αυτό αποδείχτηκε για άλλη μία φορά.

Aυτό δεν αποδείχτηκε και στην περίπτωση της 60χρονης βιολόγου που βγήκε για τρέξιμο και έπεσε πάνω στον τύπο που είχε βγει για να σκοτώσει όποια θα είχε την ατυχία να συναντηθούν οι δρόμοι τους;

Η τύχη παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή μας και την ορίζουμε σε πολύ μικρότερο βαθμό από ό,τι νομίζουμε.

Μπορούμε, όμως, να βάλουμε το λιθαράκι μας για να περιορίσουμε την κοινωνική απομόνωση και τα άτομα που περιθωριοποιούνται.

Με το να μην κάνουμε bullying και με το να αποτρέπουμε κι άλλους από αυτό το αγαπημένο σπορ των θρασύδειλων, που χλευάζουν ανθρώπους, οι οποίοι έχουν κάποια αδυναμία, σωματική ή νοητική, ή απλά είναι πιο ευαίσθητοι, γι’ αυτό και πιο ευάλωτοι.

Γιατί μπροστά στους δυνατούς οι θρασύδειλοι σκύβουν το κεφάλι.

Tουλάχιστον έφτασα τα 200 μπάνια σήμερα, με 100% επιτυχία, μάλιστα. Με 100% θάλασσα.

Το μοναδικό μέρος που γαληνεύει η ψυχή.

Το απέραντο γαλάζιο. Και το σκούρο μπλε του βυθού.

Επίσης, στο Θυμάρι δεν έχει γίνει ποτέ αισθητός κανένας σεισμός.

Αν και με Μητσοτάκη δεν φοβάμαι πλέον.

Όλοι είδαμε πώς συντόνισε τους πάντες αμέσως μετά τον σεισμό.

Η κανονικότητα είναι και πάλι εδώ.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, μπορεί να κάνω λάθος αλλά όσο θα αυξάνεται ο ατομικισμός και η εγωπάθεια, τόσο θα αυξάνονται και οι αποσυνάγωγοι. Οπότε, δεν θα ξέρεις από πού θα σου ‘ρθει. Στη θάλασσα λοιπόν. Που δεν ξεχωρίζει κανέναν. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.