Τελικά, γίναμε Ζιμπάμπουε (Ματιασμένοι θα ‘μαστε)

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Στο χάρτη βλέπουμε την πρόοδο του ΑΕΠ ανά χώρα για το διάστημα από το 2000 ως το 2016.

Γίνεται αμέσως ορατή η επιτάχυνση των αναδυόμενων οικονομιών σε Ασία και Αφρική σε σχέση με τον ανεπτυγμένο κόσμο, προφανώς επειδή η αέναη ανάπτυξη της Δύσης είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Και διαφαίνεται και η «απειλή» της Κίνας που καταπίνει τα πάντα κυριολεκτικά.

Όμως, δεν έγραψα αυτό το κείμενο για να μιλήσω για την παγκόσμια οικονομία και για τους εμπορικούς -και μη- πολέμους που προμηνύονται.

Αυτό που μου αρέσει στο χάρτη είναι πως μόλις 4 χώρες δεν κατάφεραν να αναπτυχθούν οικονομικά σε αυτό το διάστημα· στο χάρτη εξαιρούνται προφανώς οι χώρες που βρέθηκαν στη δίνη του πολέμου, αν και πχ η Λιβύη είδε αύξηση του ΑΕΠ της στο ίδιο διάστημα.

Ποιες είναι οι 4 χώρες τώρα;

Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Ζιμπάμπουε, Υεμένη και Ελλάδα.

Πριν βιαστούν κάποιοι να τα ρίξουν στον …Τσίπρα, θυμίζω πως μιλάμε για το διάστημα 2000 μέχρι 2016· δηλαδή από τον Σημίτη και τον Καραμανλή μέχρι τον ΓΑΠ, τον Σαμαρά, τον Παπαδήμο και τη μισή τετραετία ΣΥΡΙΖΑ, συν δυο υπηρεσιακά διαλείμματα.

Το ωραίο της υπόθεσης είναι πως, στον αντίποδα όλων των χωρών, έχουμε ουσιαστικά 3 τριτοκοσμικές χώρες -με την Υεμένη να στραγγαλίζεται από την Σαουδική Αραβία- και την πιο χρεωμένη χώρα του πλανήτη.

Και βλέποντας ξανά το χάρτη, άρχισα να θυμάμαι τις χώρες που χλεύαζαν οι Έλληνες, αυτές που θα γινόμασταν αν δεν υπογράφαμε τα μνημόνια, οπότε τις σημάδεψα και δεν πιστεύω να ξέχασα κάποια.

Θα προσέξατε, επίσης, πως η Βενεζουέλα και η Βόρεια Κορέα είναι χρωματισμένες γκρίζες· δεν ξέρω το λόγο που το έκανε ο JoDi -ίσως λόγω των κυρώσεων- πάντως η Παγκόσμια Τράπεζα διατηρεί αρκετά οικονομικά στοιχεία τους.

Η Βενεζουέλα είχε κάπου 120 δισεκατομμύρια ΑΕΠ το 2000 και το 2016 περίπου 330 δισεκατομμύρια, αν και από τότε πήρε την κατιούσα, για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν είναι του παρόντος.

Η δε Βόρεια Κορέα διπλασίασε την οικονομία της από τα 6 στα 11 δισεκατομμύρια στο ίδιο διάστημα, οπότε τα συμπεράσματα δικά σας.

Βέβαια, δεν ήμουν ποτέ της άποψης πως η οικονομική πρόοδος σηματοδοτεί την πρόοδο μιας χώρας, αλλά μ’ αρέσει που οι Έλληνες κάθονται όλα αυτά τα χρόνια και λένε με στόμφο, ευτυχώς που δεν γίναμε Βενεζουέλα, Ισλανδία, Κούβα, Αργεντινή, Βόρεια Κορέα.

Σε τι ακριβώς;

Εγώ το μόνο που βλέπω στο χάρτη είναι πως γίναμε τελικά Ζιμπάμπουε.

Αυτή τη χώρα, δηλαδή, για την οποία μας προειδοποιούσε ο σημερινός πρωθυπουργός πως θα γινόμασταν, αν ψηφίζαμε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.

Τελικά, νίκησε το ΝΑΙ και ένα χρόνο μετά η Ελλάδα και η Ζιμπάμπουε κάνουνε παρέα, ενώ στην Αργεντινή, με τα χίλια-μύρια προβλήματα, παρακαλάνε μην γίνουνε Ελλάδα.

Άλλο, επίσης, που στη Ζιμπάμπουε ο πληθυσμός αυξάνεται -στην Ελλάδα σε περίπου 6 χρόνια θα ζούνε τουλάχιστον 300,000 άνθρωποι λιγότεροι- και άλλη λεπτομέρεια, άνευ σημασίας, που το χρέος της αντιστοιχεί στο 77% του ΑΕΠ, ενώ στην Ελλάδα μόλις στο 181%.

Το δε χειρότερο της όλης ιστορίας είναι που -σε όλους τους τομείς- η Ελλάδα προσπαθεί λυσσασμένα να πιάσει πάτο· ειλικρινά, δεν νομίζω ότι υπάρχει αντίστοιχο ιστορικό παράδειγμα.

Όποια έρευνα να ανοίξεις για οτιδήποτε, η Ελλάδα βρίσκεται σε περίοπτη θέση, να την πιεις στο ποτήρι.

Μήτε στρατιωτικές δαπάνες, μήτε περικοπές στην υγεία, μήτε ηλικία που αποχωρούν οι νέοι από το σπίτι, μήτε κυβερνητικές ορκομωσίες παρουσία παπάδων, μήτε ποια χώρα πάντρεψε στο ίδιο υπουργείο την παιδεία και τα θρησκευτικά, μήτε διαχωρισμός Κράτους-εκκλησίας, μήτε αναλογία παπάδων σε κατοίκους, η Ελλάδα βγάζει μάτι· γι’ αυτό η Ελλάδα είναι και η χώρα που πιστεύει ακόμα στο μάτι, ματιασμένοι είμαστε καλέ.

Στο μεταξύ, σε άλλη έρευνα που κάνει κάθε χρόνο σε 160 χώρες το Pew Research Center όσον αφορά την ελευθερία του ατόμου -προσωπική και οικονομική- οι μόνες χώρες που κατέγραψαν σημαντική μείωση τα τελευταία χρόνια ήταν μόλις 6.

Συρία, Αίγυπτος, Τουρκία, Βραζιλία, Υεμένη και -ντραμς παρακαλώ- Ελλάδα.

Όχι, δείτε λίγο σε ποιους κάνουμε παρέα πάλι.

Μάλιστα, η Ελλάδα είχε τις χειρότερες επιδόσεις στην Ευρώπη· τζάμπα πήγαν τόσα νούμερα που μαζέψαμε στη χώρα.

Φυσικά, δεν χρειάζεται κάποιος να δει έρευνες ή αριθμούς για να καταλάβει πως η Ελλάδα πάει κατά διαόλου. Ένα 24ωρο στη χώρα αρκεί.

Αλλά οι Έλληνες το χαβά τους, ακλόνητη η εμπιστοσύνη τους στους γόνους και στα τομάρια, συνεχίζουν να κληρονομούν στα παιδιά τους αμορφωσιά, «πνευματικότητα» και άγια σύμβολα· και μετά απορούν που η χώρα έπεσε.

Και σε ρωτάνε κιόλας τι άλλο να έκαναν.

Μου θυμίζουν τον πατέρα που μου έδινε το αυτοκίνητο -στην Αμερική οδηγάς πριν τα 18- και μέρα παραμέρα το έφερνα με καινούρια λακκουβίτσα.

Τι μαθήματα μου έκανε, μέχρι που μου πρότεινε εναλλακτική διαδρομή για το σχολείο -ναι δεν φαινόντουσαν καλά τα σήματα στην άλλη-, μετά μου έδωσε το αμάξι της αδελφής μου, να μου πάρει το κλειδί δεν το σκέφτηκε.

Εκεί αυτός επιμονή, καθώς ό,τι και να έκανα μου το ξανάδινε· μιλάμε είχε τρελαθεί η μητέρα μαζί μας.

«Είναι μέχρι να μάθει» της έλεγε.

Έτσι και οι Έλληνες με τις πρωθυπουργάρες τους.

Είναι μέχρι να μάθουν.

Και αν υπάρχει αυτοκίνητο μετά -όπως έγινε μετά από περίπου 5 μήνες στην περίπτωση μου- εμένα να με φτύσετε.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. Άλλο ωραίο είναι που το 2011 συνάντησα οικογένεια όπου παππούς, πατέρας και γιος είχαν ψηφίσει Παπανδρέου· και μάλιστα 3 διαφορετικούς. Μπορεί το 2031 να συναντήσω οικογένειες που να έχουν κάνει το ίδιο με τους Μητσοτάκηδες, αλλιώς στρέφω την ελπίδα μου στους Καραμανλήδες. Δεν ξέρω πώς το λένε αυτό, αλλά να το πατεντάρουμε.

(Φίλε Άρη, ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία για τους κατοίκους του προτεκτοράτου που περιμένουν ανάπτυξη από αυτόν εδώ που τον έκαναν και πρωθυπουργό:

Αλήθεια, Άρη, φαντάζεσαι να είχαμε επιστρέψει στην δραχμή; Θα είχαμε καταστραφεί. Χαχαχαχαχαχαχα!!! Άρη, είναι μόνο για γέλια πια η Ελλάδα. Αν και με τη νέα χρεοκοπία -που έρχεται με φόρα- μάλλον δεν θα γελάνε και πολλοί. Θα αισθάνονται προδομένοι από το ζαβό παιδί του Μητσοτάκη, όπως αισθάνονταν προδομένοι δέκα χρόνια πριν από το ζαβό παιδί του Παπανδρέου που τους υποσχόταν λεφτά και τους έφερε το ΔΝΤ και το Μνημόνιο. Άρη, ένας Καραμανλής θα μας σώσει. Να του δώσουμε κι αυτουνού μια ευκαιρία. Όποιος Καραμανλής κι αν είναι. Εγώ, πάντως, θα μας ρίξω κι ένα ξεμάτιασμα. Μας ζηλεύουν -επειδή είμαστε γαμάτοι και πανέξυπνοι- και μας ματιάζουν. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.