Υπάρχουν και καλύτεροι από εμάς – για τον ΝΙΖ

Πιτσιρίκο μου αγαπημένε, θα καταθέσω και εγώ δυο σκέψεις για τον ΝΙΖ.
Είχα σκεφτεί να γράψω κάτι όταν ανέφερε πως ο χρόνος τελειώνει, αλλά δεν το έγραψα τελικά τότε. Δεν τον ήξερα, δεν μπορούσα να του μιλήσω ευθέως σχετικά με κάτι τόσο ιδιαίτερο όσο αυτό.

Το πιο προσωπικό θέμα απ΄ όλα τα θέματα που μπορεί κανείς να σκεφτεί.

Ο χρόνος του ΝΙΖ βέβαια τελείωνε, αλλά ο χρόνος του καθενός μας είναι αυτό που τον κάνει ο ίδιος. Στην περίπτωσή του, σίγουρα ήταν περισσότερος και πιο πλούσιος από τον χρόνο που έχουμε συνήθως.

Ο σοφός λαός λέει “όλη σου η ζωή είναι ένα δικό μου τηλεφώνημα”. Μάλλον για ανθρώπους σαν τον ΝΙΖ φτιάχτηκε η ατάκα αυτή.

Η ζωή των περισσότερων από εμάς παίζει να μην ήταν καν sms του ΝΙΖ.

Κάποιοι από εμάς έχουν μια πολύ περιορισμένη αίσθηση της πραγματικότητας. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι λόγω συνθηκών, καταστάσεων ή προσωπικών προτιμήσεων, δεν ξεκουνήθηκαν ποτέ να δουν τι παίζει λίγο παρακάτω.

Κανένα πρόβλημα με αυτό φυσικά, όπως την βρίσκει ο καθένας. Απλά, επειδή τα συζητάμε στο παρεάκι μας, πραγματικό ή διαδικτυακό, δεν σημαίνει πως κάνουμε και τη διαφορά στον κόσμο.

Επίσης, όπως είπες στο podcast σου, κάποιοι μόνο σκέφτονται αυτά που έκανε ο ΝΙΖ. Αισθάνονται υπέροχα με την καλή τους πρόθεση για λίγο, μετά σκάει μύτη ο μεγάλος εχθρός του ιδεαλισμού.

Η πραγματικότητα, αυτό το θηρίο με την ομορφιά της Μόνικα Μπελούτσι και το δεξί κροσέ του Μάικ Τάισον, το οποίο κροσέ προσγειώνει στο σαγόνι μας και μας κάνει να μαζευόμαστε στη γωνίτσα μας και να λουφάζουμε, μην και μας πάρουν είδηση τα τέρατα που κρύβονται μέσα στη ντουλάπα μας και κάτω από το κρεβάτι μας.

Αυτό που με παρηγορεί στο γεγονός είναι πως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω -ευτυχώς περισσότερες από μια φορές- πως υπάρχουν άνθρωποι σαν τον ΝΙΖ.

Τι θέλω να πω; Απλά, πως βρίσκω κάτι το απέραντα λυτρωτικό στο να γνωρίζω πως υπάρχει κόσμος που είναι κλάσεις ανώτερος από εμένα.

Οι περισσότεροι από εμάς μπαίνουν στην λούμπα του να νομίζουν πως είναι οι καλύτεροι της πιάτσας και πως για όλα αυτά που δεν έχουν κάνει και που δεν σκοπεύουν να κάνουν αλλά διακηρύττουν με θέρμη, πάντα κάτι άλλο φταίει.

Κόσμος σαν τον ΝΙΖ είναι εκεί για να μας θυμίζει πως μπορείς να προσπαθήσεις για κάτι καλύτερο, αν το θες πραγματικά φυσικά. Επειδή όμως μας πονάει να παραδεχτούμε πως γουστάρουμε τη βολή μας, βρίσκουμε δικαιολογίες και προφάσεις.

Είναι μεγάλη λύτρωση η αποδοχή του ποιος είσαι πραγματικά και μέχρι πού φτάνεις.

Επίσης είναι λυτρωτικό να γνωρίζεις πως δεν είναι όλοι έτσι, και πως υπάρχουν και καλύτεροι από εσένα, που μάχονται πραγματικά και όχι για likes στο Facebook.

Άσχημο πράγμα η αίσθηση της απώλειας, χειρότερο δεν έχω βιώσει και λόγια δεν υπάρχουν για να την απαλύνουν.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του ΝΙΖ και στην ευρύτερη οικογένεια του ανθρωπίνου είδους για την απώλειά μας.

Στέλνω την αγάπη μου από τη Ρόδο.

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, το καλό με τον ΝΙΖ ήταν πως ήξερα πως είναι καλύτερος από εμένα, από πριν πεθάνει. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να πω. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.