Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Για να θυμηθούμε λίγο και τα παλιά, πάρε και τρίτο κείμενο σε τρεις μέρες (1,2), δεδομένου ότι ενημερωθήκαμε ποιοι θα είναι οι γαλάζιοι υπουργοί, δηλαδή τα πρόσωπα που θα διακοσμούν την διακοσμητική κυβέρνηση της διακοσμητικής Ελλάδας, δηλαδή της χώρας με τους διακοσμητικούς πολίτες.

Με τους Έλληνες να λιγουρεύονται τα τελευταία χρόνια ανάπτυξη και επενδύσεις, δεν θα μπορούσε να επιλεχθεί άλλος από τον Άδωνι για το καίριο υπουργείο, ενώ ο Χατζηδάκης θα αναλάβει να κόψει τα τελευταία κομμάτια της ΔΕΗ και να τα μοιράσει στους πεινασμένους επενδυτές, οπότε βλέπω τα εκτεταμένα μπλακάουτ να έρχονται και ετοιμάζομαι να το σβήσω από τη λίστα με τα πράγματα που θα παθαίναμε, αν δεν υπογράφαμε τα μνημόνια.

Προσωπικά, πάντως, νομίζω καλύτερος θα ήταν ο Βορίδης για το Ενέργειας, καθώς ήταν συνήγορος υπεράσπισης στην υπόθεση των Hellas Power και Energa, αλλά μαθαίνω πως άφησε το τσεκούρι και έπιασε την τσάπα, οπότε οδεύει προς το Αγροτικής Ανάπτυξης.

Στο Εξωτερικών, η πρώτη επιλογή ήταν ο Ψωμιάδης, για να μπαίνει μέσα στις πρεσβείες σαν τον Ζορό και να ξέρουν όλοι πριν ανοίξουμε το στόμα μας πόσο καθυστερημένος λαός είμαστε -λες και δεν μας έχουν πάρει χαμπάρι ήδη-, αλλά προτιμήθηκε τελικά ο Δένδιας.

Στο υπουργείο προστασίας του Πολίτη, αναλαμβάνει ο Χρυσοχοΐδης, ο άνθρωπος που δεν διάβαζε τα μνημόνια όταν τα υπέγραφε -σε αντίθεση με τους άλλους ας πούμε-, οπότε υποθέτω πως ταιριάζει αυτό το mindset με την ελληνική αστυνομία, που περιμένει πώς και πώς την εντολή για εκκένωση των Εξαρχείων για να βγάλει τα σπασμένα δεκαετιών· εδώ θα έγραφα να δω τι θα κάνουν αν βγάλουμε εμείς τα δικά μας τα απωθημένα, αλλά μάλλον τζάμπα θα πάει, οπότε άσ’ το να το πάρει το ποτάμι.

Στο Υπουργείο Υποδομών θα βρεθεί ένας Καραμανλής -έχουμε χάσει πια τον λογαριασμό και τη σειρά διαδοχής των πρωθυπουργών στην Ελλάδα- αλλά το πιο αστείο είναι που νομίζουμε πως υπάρχουν ακόμα υποδομές στην Ελλάδα.

Το μεγάλο σοκ, πάντως, έπεσε στον Τουρισμό, εκεί που όλοι περίμεναν την νταρντανογυναίκα και τελικά τρώνε στην μάπα τζιτζιφιόγκο, οπότε υπάρχει ελπίδα να τα διαλύσει τώρα όλα η Νέα Δημοκρατία, γιατί ένας Τουρισμός μας είχε μείνει πατριώτες.

Το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει σημασία ποιος το αναλαμβάνει, καθώς η ελληνική οικονομία φυτοζωεί τα τελευταία χρόνια, ενώ, ούτως ή άλλως, τις οικονομικές αποφάσεις για την Ελλάδα τις λαμβάνουν άλλοι, εκτός συνόρων.

Το Υπουργείο Εργασίας επίσης μου είναι αδιάφορο, καθώς οι θέσεις εργασίας μειώνονται παγκοσμίως και με το επίπεδο των μισθών στην Ελλάδα κάνει μπαμ τι έχει να γίνει, αλλά δεν πειράζει, οι Έλληνες μια ζωή τελευταίοι στο σχολείο.

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης θα είναι ο Πικραμμένος για να υπάρχει λίγη ισορροπία συναισθημάτων με το χαζοχαρούμενο πρόεδρο και μένει να μάθουμε το επόμενο διάστημα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που θα είναι στάνταρ ο Βούδας· ε, με τόσους βουδιστές και μοναχούς από κάτω, καλύτερη επιλογή δεν υπάρχει.

Τέλος, θα υπάρχουν και 7-8 εξωκοινοβουλευτικοί φιλελέδες υπουργοί στη νέα κυβέρνηση, ενώ υπάρχει εισήγηση της τελευταίας στιγμής να πάρει υπουργείο κανένας μπολσεβίκος -ανοίγω παρένθεση: άκουσα το παραλήρημα Μιχαλολιάκου που έμειναν έξω τα χρυσαύγουλα για τον επερχόμενο …μπολσεβικισμό και συνειδητοποίησα σε αυτές τις εκλογές πως όχι μόνο ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού βρίσκεται ακόμα στο 2009, αλλά υπάρχουν και άτομα που έχουν μείνει στο 1919, κλείνω παρένθεση.

Όπως έλεγα, υπήρξαν σκέψεις για υπουργό από το αντίπαλο δέος, συνεχίζοντας στο δρόμο της ομόνοιας που χάραξε ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και μάλλον θα το αφήσουν για αργότερα αυτό, για την μεγάλη κυβέρνηση εθνικής ενότητας που θα σχηματιστεί μετά τη νέα χρεοκοπία.

Πάντως, αλλάζουν και κάποια πολύ σημαντικά πράγματα στην Ελλάδα.

Αναγνωρίστηκε, επιτέλους, το έργο των δημοσιογράφων, με αποτέλεσμα αρκετοί από αυτούς να βρίσκονται στα έδρανα, κυρίως η αφρόκρεμα όπως ο Μπογδάνος και ο κύριος Μπάμπης, οπότε να δω, χαϊβάνια, ποιος θα λέει τώρα τις ειδήσεις.

Επίσης, λογικά όσοι πάνε εκκλησία θα μπορούν τώρα να παρακολουθήσουν κανονικά τη θεία λειτουργία, καθώς τα τελευταία 4 χρόνια το παπαδαριό την είχε δει Mega Channel· πιο πολλά μάθαινες στην ενορία παρά από την τηλεόραση.

Και μέσα σ’ όλα, διαβάζω για τη ψήφο εκδίκησης των πυρόπληκτων στην Αττική, που ψήφισαν το κόμμα που, όταν κάηκαν δεκάδες άνθρωποι στην Ηλεία, τα έβαζε με Τούρκους πράκτορες και ασύμμετρες απειλές ή σε άλλες φωτιές με τον στρατηγό άνεμο· και αυτά τα ξέρει ένας άνθρωπος που ούτε γεννήθηκε ούτε μεγάλωσε στην Ελλάδα.

Ναι σιγά, που θα αλλάξει τίποτα.

Το λέει και το τραγούδι άλλωστε, όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν και κάτι μου λέει πως ό,τι λέγαμε τα προηγούμενα χρόνια θα λέμε και τα επόμενα τουλάχιστον τέσσερα, οπότε μην τρελαινόμαστε, η ζωή συνεχίζεται.

Δηλαδή, είμαστε ακόμα ζωντανοί και αυτό δεν είναι καθόλου λίγο· κατά τη γνώμη μου, είναι τα πάντα.

Πιτσιρίκο, σε ευχαριστώ και εγώ πάρα πολύ, εσένα και όλους τους υπόλοιπους, που σπάτε και τη δικιά μας μοναξιά, ακόμα και αν βρίσκεται χιλιάδες μίλια μακριά.

Μέχρι το επόμενο κείμενο, venceremos· και ας χάνουμε συνέχεια.

Με εκτίμηση,

Άρης

(Φίλε Άρη, είναι εντυπωσιακό πως γράφουμε δέκα χρόνια τα ίδια πράγματα γιατί τίποτα δεν αλλάζει στην Ελλάδα. Αλλά η ζωή είναι ωραία και εγώ, προσωπικά, χαίρομαι που μάλλον δεν έχω γίνει σαν όλους αυτούς. Και έχω πάντα τον νου μου. Πάντως, έχει πλάκα που οι Έλληνες τα θεωρούν πολύ φυσιολογικά αυτά με τις διαδοχές Μητσοτάκηδων, Καραμανλήδων και Παπανδρέου αλλά διαβάζω άρθρα σε ξένες εφημερίδες -με αφορμή την εκλογή Μητσοτάκη- και γελάνε οι ξένοι με αυτά. Βάρβαροι, παιδί μου, τι περιμένεις; Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.