Ο πλανήτης μας χωράει όλους αλλά δεν χωράει την απληστία ούτε ενός από μας

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Σωστή η παρατήρησή σου για την 2η Τροπολογία του Συντάγματος των ΗΠΑ (2nd Amendment) και για τη θανατική ποινή.

Ευκαιρία να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου ακόμα για τα δυο θέματα που έπιασα, αυτό της κλιματικής αλλαγής και της ένοπλης βίας στις ΗΠΑ.

Κατ’ αρχάς, ο δολοφόνος στο Ελ Πάσο, οδήγησε 600 μίλια από το Ντάλας για να σκοτώσει Ισπανόφωνους, σε μια πολιτεία (Τέξας) όπου υπάρχει η θανατική ποινή, άρα το ποινικό σύστημα δεν αποτρέπει τέτοιες πράξεις· το λέω και για τους Ελληνάρες που την επιζητούν, όχι πως εμείς πάμε πίσω.

Δεύτερον, στο Ντέιτον ο -νεκρός- δράστης σκότωσε και την αδελφή του, ενώ 6 από τα 9 θύματα ήταν μαύροι, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι το κίνητρο ήταν ρατσιστικό.

Πάντως, ένα σενάριο που σκέφτονται κάποιοι είναι η αδελφή του να είχε σχέση με μαύρο.

Έπειτα, στις ΗΠΑ προσπαθούμε συνεχώς να αποδώσουμε την ευθύνη για την εγκληματικότητα σε όσους δεν είναι λευκοί, οπότε, όταν οι δράστες είναι λευκοί, κάνουμε τις πάπιες, αλλά θα το βρούμε μπροστά μας όλο αυτό.

Αυτή την εικόνα ανέβασε ο Steve Kerr, προπονητής των Warriors στο NBA:

Είναι γεγονός, ότι στις ΗΠΑ υπάρχει ρατσισμός, όπως υπάρχει σε όλες τις χώρες του πλανήτη, αλλά αυτά συμβαίνουν όταν μια κοινωνία έχει πλούσιους και φτωχούς, χωρίς πολλά-πολλά.

Στο μεταξύ, ακούω τους Έλληνες να γκρινιάζουν για την εγκληματικότητα και να ονειρεύονται να γίνουν σαν τις ΗΠΑ και με πιάνουν τα γέλια για το πόσο ηλίθιοι είναι, καθώς οι ΗΠΑ ξεπερνάνε την Ελλάδα σε όλους -μα όλους- τους τομείς που έχουν να κάνουν με την εγκληματικότητα.

Η Ελλάδα είναι στις ασφαλέστερες χώρες όσον αφορά τις ανθρωποκτονίες -επίσημα στοιχεία- και μια από τις ασφαλέστερες της Δύσης όσον αφορά τις κλοπές και τις ληστείες· και λέω της Δύσης επειδή στις φτωχότερες χώρες δεν γίνονται τόσες κλοπές· για προφανείς λόγους, τι να κλέψεις.

Αλλά οι Έλληνες έχουν λυσσάξει να γεμίσουν αστυνόμους, λες και αυτό θα τους σώσει, να έχουν ένα Κορκονέα σε κάθε γειτονιά· εμάς πάντως δεν έκανε τίποτα, μάλιστα το 2017 ήταν η πιο αιματηρή χρονιά από το 1968 τουλάχιστον.

Ο Μάνος Χατζιδάκις, μάταια, προειδοποιούσε πως δεν κινδυνεύουμε από αυτούς που δεν μας μοιάζουν, αλλά απ’ αυτούς που μας περιφρουρούν.

Πάντως, στην Ελλάδα, αθλητές, καλλιτέχνες, προπονητές και επιφανείς προσωπικότητες δεν βρίσκουν κάτι να πουν, ακόμα και σε μια καταστροφή.

Τους συμβαίνει κάτι;

Είναι επειδή όταν τρώμε, δεν μιλάμε;

Ανησυχώ.

Όσον αφορά τώρα την κλιματική αλλαγή.

Στο προηγούμενο κείμενο που σου έστειλα, έμπλεξα τις λέξεις μου.

Αυτό ήθελα να γράψω αλλά έπαθα Σιβηρία χαχα: «Και μέσα σ’ όλα, το 2019 ίσως έχουμε τις χειρότερες δασικές πυρκαγιές στην ιστορία του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού· πάντως, οι επιστήμονες λένε πως φέτος είναι σίγουρα οι χειρότερες στην Αρκτική σε 10.000 χρόνια.»

Μικρή σημασία έχει, πάντως, η ιστορικότητα ή μη ενός γεγονότος ή μιας φυσικής καταστροφής.

Δηλαδή, εδώ ο κόσμος καίγεται και εμείς κοιτάμε αν έχει ξαναγίνει, για να καλμάρουμε τα νεύρα μας.

Το θέμα μας, άλλωστε, δεν είναι αν οι φωτιές φέτος ήταν οι χειρότερες, αλλά γιατί είναι οι χειρότερες.

Η ρωσική κυβέρνηση, προσπαθώντας να απαντήσει στις επικρίσεις της διεθνούς κοινότητας, είπε πως, για να σβήσει τις φωτιές, θα χρειαστούν τόσοι πόροι και χρήματα, που η κατάσβεση των πυρκαγιών θα υπερβεί το κόστος της καταστροφής.

Δηλαδή, δεν μας συμφέρει οικονομικά να τη σβήσουμε, αλλά πριν τα βάλουμε μαζί τους και εμείς το ίδιο πράττουμε, καθώς αυτά παθαίνουν οι κοινωνίες που βάζουν το κέρδος πάνω απ’ όλα.

Οπότε, είναι πλέον αυτονόητο πως η κλιματική αλλαγή έχει να κάνει με τις ανθρώπινες δραστηριότητες και την απληστία μας.

Θυμάμαι μια ωραία κουβέντα Ινδού γιατρού σε ντοκιμαντέρ του Εξάντα.

«Ο πλανήτης μας χωράει όλους, αλλά δεν χωράει την απληστία ούτε ενός από μας.»

Αφιερωμένο σε όλους μας, που αναρωτιόμαστε γιατί ο κόσμος πάει κατά διαόλου.

Από εκεί και πέρα, στην Αρκτική, σε όλο το 2019, έχουν καταστραφεί περίπου 11 εκατομμύρια εκτάρια δάσους.

Για να καταλάβετε το μέγεθος, δείτε την Αίγυπτο ή την Κολομβία στο χάρτη, τόσο είναι.

H Αρκτική τώρα είναι η Αλάσκα, ο Καναδάς, η Σιβηρία, η Γροιλανδία, η Σκανδιναβία και η Ισλανδία (πάνω-κάτω).

Σε ένα χρόνο οι πυρκαγιές στην Αρκτική απελευθέρωσαν όλο το διοξείδιο του άνθρακα που συμφωνήθηκε να περικόψουν τα κράτη από τις εκπομπές τους στη συνθήκη του Κιότο.

Ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα αρνητές της κλιματικής αλλαγής -στις ΗΠΑ να δείτε- αλλά δεν νομίζω ότι μιλάμε πια για κάτι που θα συμβεί.

Δεν είναι τόσο οι καύσωνες στην Ευρώπη -πχ το ρεκόρ θερμοκρασίας στη Σουηδία χρονολογείται από τη δεκαετία του ’30- όσο είναι οι ορατές συνέπειες στα οικοσυστήματα.

Και οι άνθρωποι δεν μπορούν να λένε πως δεν τους επηρεάζει η Σιβηρία.

Όλα αυτά τα οικοσυστήματα συνθέτουν ένα παγκόσμιο κλίμα και ένα παγκόσμιο περιβάλλον, χάρη στο οποίο υπάρχουμε.

Αν κάποιος νομίζει ότι δεν το χρειάζεται, να βγει στο διάστημα όπου δεν επιβιώνει άνθρωπος χωρίς προστασία ούτε για 5 λεπτά.

H Γη υπήρχε πριν τον άνθρωπο και θα υπάρχει και μετά.

Ο άνθρωπος είναι που δεν υπήρχε πριν τη Γη.

Με εκτίμηση,

Άρης

(Φίλε Άρη, υπάρχει μια εξαιρετική μίνι σειρά στο Netflix που λέγεται «When they see us» και είναι η πραγματική ιστορία πέντε νεαρών μαύρων -από 14 έως 16 ετών- και δείχνει όλη την παράνοια μιας εποχής. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.