Ανταπόκριση από τις Μπαχάμες

Πιτσιρίκο, ολέθριο το χτύπημα του τυφώνα Dorian στης Μπαχάμες. Είναι μια κοινωνία που -στα δύο νησιά που χτυπήθηκαν από τον τυφώνα- ζει από τον τουρισμό.

Σχεδόν το 70 % των εσόδων είναι από τον τουρισμό .

Κυρίως, από τους Αμερικανούς που και αυτοί δέχονται χτυπήματα από τυφώνες, τον ένα πίσω από τον άλλο.

Είναι ο τρίτος τυφώνας που ζω αλλά αυτήν την καταστροφή που έφερε αυτός δεν την περίμενε κανείς.

Το abaco έγινε κρανίου τόπος, σχεδόν το σύνολο των σπιτιών δεν υπάρχει, και δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν πού να μείνουν· κυρίως, φτωχοί ντόπιοι που θα αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρά προβλήματα τις επόμενες ημέρες.

Υπάρχει μεγάλη δυσκολία πρόσβασης σε καράβια, αεροδρόμιο δεν υπάρχει, και τα ελικόπτερα έχουν πολύ μικρή δύναμη μεταφοράς υλικών.

Νερό, φαγητό, φάρμακα από την πρωτεύουσα -αλλά και τις ΗΠΑ- είναι στο δρόμο προς το νησί.

Όλοι σπεύδουν να βοηθήσουν και αυτό δείχνει ότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.

Ελικόπτερα των ΗΠΑ μεταφέρουν κόσμο στο Νασάου, την πρωτεύουσα, τραυματίες και όσους έχουν άμεση ανάγκη φαρμάκων.

Οι πλούσιοι λευκοί ήδη φεύγουν, παίρνοντας μαζί τους την οποία ελπίδα ανάκαμψης του νησιού αυτού.

Οι νεκροί επισήμως είναι 17, από στόμα σε στόμα όμως πολλοί περισσότεροι· αγνοούνται οικογένειες ολόκληρες.

Φυσικά, έχουν αρχίσει και οι ληστείες από ομάδες από ντόπιους αλλά και από παράνομους Αϊτινούς -χασιανούς τους λένε εδώ- που μπαίνουν σε όσα σπίτια λευκών υπάρχουν ακόμα, τους βγάζουν έξω και τους παίρνουν τα πάντα.

Αν θα ανακάμψει το νησί αυτό;

Η κεντρική κυβέρνηση έχει ήδη παραδώσει τα όπλα, δεν έχει τα λεφτά να το κάνει, και ήδη τρέχουν χρέη προς το ΔΝΤ, οπότε το ξεχνάμε αυτό το σενάριο.

Η μόνη ελπίδα, αν μπορεί κάποιος να το πει αυτό, είναι οι μεγάλοι ξενοδοχειακοί όμιλοι -συν τα κρουαζιερόπλοια- να επενδύσουν στο νησί αλλά πάντα μιλάμε για έναν τουρισμό γκέτο, όπως είναι σε όλες τις Μπαχάμες, με όρους δουλοπαροικίας.

Στο νησί που ζω τώρα, στο Grand Bahama, τα πράγματα από πλευράς απωλειών ζωών και κτιρίων είναι το ίδιο τραγικά· 7 τα επίσημα θύματα και θα ανέβει και άλλο ο αριθμός των θυμάτων, 13.000 σπίτια πλήρως κατεστραμμένα και πολλές χιλιάδες με σοβαρές ζημιές.

Άνθρωποι έχασαν τα πάντα κάτω από 6 μέτρα νερό· αεροδρόμιο και βιομηχανική ζώνη, για 24 ώρες κάτω από την θάλασσα.

Αστυνομία, πυροσβεστική και νοσοκομείο και αυτά κάτω από το νερό. Ήδη, η απελπισία κάνει φανερή την παρουσία της.

Ο κόσμος αρχίζει και παρακαλάει για λεφτά, μετρητά, νερό και φαγητό.

Ρεύμα, νερό και τηλέφωνο δεν υπάρχουν και μόλις πέσει το σκοτάδι καλό είναι να μην κυκλοφορεί κάποιος.

Η κυβέρνηση έχει δώσει στην δημοσιότητα περιοχές που δεν πρέπει να κυκλοφορεί ο κόσμος.

Κάθε βράδυ υπάρχουν ληστείες από τις πιο γελοίες -τσιγάρα, ποτά, πούρα, γαριδάκια- αλλά και σοβαρές, όπως σε σούπερ μάρκετ και πρατήρια τροφίμων.

Επίσης, στόχος είναι οι εθελοντικές ομάδες που μαγειρεύουν, αφού κάποιοι κλέβουν τις μερίδες των φαγητών.

Τώρα τι θα κάνουν 5 κλέφτες 300 μερίδες φαγητό δεν ξέρω, γιατί ούτε να τίς πουλήσουν μπορούν, από την στιγμή που δεν υπάρχουν μετρητά και οι τράπεζες δεν δουλεύουν.

Μεγάλο πρόβλημα τα ναρκωτικά, μια και η η καταστροφή των σπιτιών έβγαλε στους δρόμους μεγάλες ποσότητες χασίς και κοκαΐνης, και οι έμποροι θα θέλουν τα λεφτά τους και αυτά δεν υπάρχουν· στο αμέσως επόμενο διάστημα θα βγουν τα πιστόλια, με ό,τι σημαίνει αυτό.

Στης περιοχές των λευκών, πέρα από κάτι μικρές ζημιές, επικρατεί το δόγμα «στην κοσμάρα μας».

Ως τώρα, δεν έχουν σημειωθεί κρούσματα ληστειών εκεί, κυρίως λόγω του ότι υπάρχουν φώτα από τις γεννήτριες αλλά και ότι οι περισσότεροι λευκοί οπλοφορούν.

Τα γράφω λίγο ανακατεμένα, όπως μου έρχονται, γιατί οι πληροφορίες είναι πολλές και ο χρόνος λίγος.

Παλικάρι με τζετ σκι, την Τρίτη το βράδυ, με αέρα να λυσσάει στα 250 χιλιόμετρα την ώρα, έσωσε 120 ανθρώπους μόνος του και να φωνάζει «φέρτε μου τζετ σκι να δώσω στην ομάδα μου να σώσουμε και άλλους».

Αμερικανός αγόρασε 450 γεννήτριες με νερό και τις στέλνει εδώ.

Απέναντί μου έχω μια μαρίνα, έρχονται σκάφη από Μαϊάμι και φέρνουν νερό και φαγητό.

Διάφορα δόγματα και εκκλησίες φέρνουν υλικά.

Διεθνής βοήθεια έρχεται, τουλάχιστον έτσι είπαν.

Για μένα, το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτήν την στιγμή είναι η ασφάλεια γιατί τα πράγματα πάνω στην απελπισία μπορούν εύκολα να ξεφύγουν από την στιγμή που το ίδιο το κράτος δηλώνει αδυναμία.

Αν θα ανακάμψει το νησί; Ναι, δύσκολα μεν αλλά ναι γιατί οι τουριστικές υποδομές έμειναν ανέπαφες σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Η βοήθεια των Ελλήνων προς την κοινότητα είναι πολύ σημαντική.

Καπεταναίοι περνούν πλοία με υλικά, μαγαζάτορες δίνουν φαγητό και νερό, ακόμα και απλοί εργαζόμενοι σαν εμένα βοηθάνε όπως μπορούν.

Η εδώ ορθόδοξη εκκλησία βοηθάει και αυτή.

Και μέχρι να πάρει εμπρός η κοινωνία μετά το σοκ αυτό, έχω τουλάχιστον άπλετο χρόνο να κολυμπώ στον ωκεανό, να χαίρομαι τα μαγικά πλάσματα με την εξωτική ομορφιά, και να βοηθήσω όπου και όσο μπορώ.

Την αγάπη μου από της Μπαχάμες.

Γιώργος

(Αγαπητέ Γιώργο, σε ευχαριστώ για το κείμενό σου. Έγραψες ένα σχόλιο στο Facebook, σε παρακάλεσα να γράψεις ένα κείμενο για την κατάσταση στις Μπαχάμες, και το έγραψες αμέσως. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.