Αποφάσισα να πλουτίσω

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Μην υποκλίνεσαι, ό,τι είπες στην απάντηση σου πιάνει και μένα -παρεμπιπτόντως, άνοιξες ωραίο θέμα πάλι.

Ούτε καν θα δικαιολογηθώ λέγοντας ότι κάνω την αυτοκριτική μου.

Αυτοκριτική κάνουν και οι πλούσιοι σκατάδες, λίγο πριν στείλουν τους βλαμμένους με τα χακί να βομβαρδίσουν άλλους φτωχούς.

Την χώρα, άλλωστε, δεν την εγκατέλειψα για να συνεχίσω αλλού την «επανάσταση».

Την εγκατέλειψα «υποβάλλοντας» την παραίτηση μου.

Άλλοι τραβήξαν προς τη ζούγκλα και εγώ προς τα προάστια (suburbs).

Και η πληγή αυτή δεν θα κλείσει ποτέ.

Αν μη τι άλλο, όλοι έχουμε την αυταπάτη ότι θα αλλάξουμε μόνοι μας τον κόσμο.

Και όλοι όσοι το προσπαθήσαμε, πήραμε την ίδια απάντηση: δεν είναι τόσο εύκολο, όσο νομίζαμε.

Για την ακρίβεια, απέναντί μας είναι μια καλά οργανωμένη ελίτ που διαθέτει όλα τα μέσα, το έμψυχο υλικό και τις γνώσεις για να διαιωνίζει την κυριαρχία της επί της γης.

Οπότε, γιατί σήμερα δεν σπάμε και εμείς πέτρες στα βουνά, όπως οι πρόγονοί μας;

Μα επειδή, ο κόσμος αντιθέτως αλλάζει, απλά δεν αλλάζει τόσο γρήγορα ώστε να διαφαίνεται αυτή η αλλαγή.

Αλλάζει, επειδή, διάφοροι άνθρωποι, ανά την ιστορία, βάζουν και από ένα λιθαράκι στη διάρκεια της ζωής τους, ώστε να τερματίσουν αυτή την κυριαρχία.

Αν μην τι άλλο, κανένας κοινωνικός αγώνας δεν είναι χάσιμο χρόνου -το λέω αυτό για να αποφύγουμε τυχόν παρανοήσεις.

Μόνο που δεν ζούμε πάνω από μια φορά, οπότε υπάρχει μια μόνιμη σύγκρουση μέσα μας, ανάμεσα στο τώρα και το αύριο που δεν θα έρθει ποτέ -μια εσωτερική σύγκρουση που συμβαίνει τουλάχιστον σε όσους πιστεύουν πως αυτός ο κόσμος είναι για τον μπούτσο.

Στην πραγματικότητα, κανένας προσωπικός αγώνας και καμία προσωπική στάση δεν μπορεί να συγκριθεί με οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.

Είναι σαν να συγκρίνεις δυο διαφορετικά ποιήματα, δυο ιστορίες.

Δεν υπάρχει κανένα μέτρο σύγκρισης.

Ειδικά, όταν πας να συγκρίνεις μια ιστορία βασανιστηρίων και εξορίας με μια μικροαστική, λούμπεν ιστορία.

Εκεί έγκειται και η παρεξήγηση.

Αλλιώς νοεί την επανάσταση ο …προλετάριος, αλλιώς ο μικροαστός.

Αναίμακτη επανάσταση πάντως δεν υπάρχει, αλλά δεν θα μπω και στη διαδικασία να προσπαθήσω να προσδιορίσω τι είναι επανάσταση.

Εδώ δεν ξέρω να δέσω τα κορδόνια στα παπούτσια μου, θα μπορέσω να ξεμπλέξω την πιο παρεξηγημένη λέξη της ανθρώπινης Ιστορίας;

Αλλά μην τρελαινόμαστε κιόλας, να προσπαθούμε με τη λογική να εξηγήσουμε τον παράλογο κόσμο στον οποίο ζούμε, όπως λες πολύ σωστά.

Όχι, μέχρι να υπερισχύσει η λογική ή μέχρι να τινάξουμε όλοι τα πέταλα να ησυχάσουμε.

Μετά, άλλωστε, δεν θα έχει καμία σημασία, όχι για εμάς τουλάχιστον.

Είναι και αυτό που λέμε πως υπάρχει τεράστια πείνα στον κόσμο σήμερα, καθώς 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι υποσιτίζονται, παρότι το φαγητό που παράγεται φτάνει για όλους, ωστόσο τι κάνουμε κάθε μέρα οι υπόλοιποι για να το αντιμετωπίσουμε;

Τρώμε.

Πάντως, δεν μπορεί να εξηγήσει τίποτα κανείς, αν δεν καταλάβει πρώτα τι σημαίνει κοινωνικός αποκλεισμός, δηλαδή ο εκτοπισμός των ανθρώπων με βάση την τάξη τους, το φύλο τους, το χρώμα τους, την κατάσταση της υγείας τους, το επίπεδο της μόρφωσής τους, τις πεποιθήσεις τους, το ποινικό τους μητρώο, την καταγωγή τους κτλ.

Διαίρει και βασίλευε σε μια κοινωνία που προωθεί τους άξιους, τους υγιείς, τους άριστους, τους άνδρες, τους λευκούς, τους πλούσιους, τους νομοταγείς, τους «καθαρούς», τους ντόπιους.

Και μετά απορούμε με όσα ζούμε στον πλανήτη.

Δεν υπάρχει άλλος ορισμός της …επανάστασης, από την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Στην πραγματικότητα, πάντως, ο βασικός λόγος που η ιστορία έρπει, είναι επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να χάσουν αυτό που έχουν σήμερα μπροστά στα μάτια τους, για χάρη ενός αβέβαιου μέλλοντος.

Αυτό που έκανε μαεστρικά η ελίτ, είναι που αξιοποίησε αυτή τη λαχτάρα.

Για να το υπεραπλουστεύσω, αν ρωτήσεις 100 ανθρώπους αν προτιμούν 2.000 ευρώ σε 2 χρόνια ή 1.000 ευρώ τώρα, να μην σου πω ότι και οι 100 θα προτιμήσουν να εισπράξουν αμέσως.

Αυτή η λογική διέπει το σύνολο της κοινωνίας, από τον φτωχότερο μέχρι τον πλουσιότερο.

Και άντε τον πεινασμένο που τον τάραξε το στομάχι του τον καταλαβαίνω, ο πλούσιος μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί κυνηγάει εφήμερα και γρήγορα κέρδη;

Οπότε, αποφάσισα να πλουτίσω για να έχω μια συνολική εικόνα του προβλήματος χαχαχαχα.

Όταν την έχω, θα σας πω.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 Μόλις συνειδητοποίησα, ότι τα γράφεις αυτά για να σου γράψω πάλι πίσω. Δηλαδή, να γράφω για να πας μετά το μπάνιο σου. Στυγνή εκμετάλλευση.
Υ.Γ.2 Σαν σήμερα, πριν από 6 χρόνια σκοτώθηκε ο Παύλος Φύσσας από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Δεν θέλω να γράψω κάτι παραπάνω, όχι γιατί δεν βλέπω το νόημα, αλλά επειδή το αίμα που χύθηκε δεν ξεπλένεται με λόγια.

(Φίλε Άρη, τι ωραία που τα γράφεις! Υποκλίνομαι και πάλι. Άρη, εγώ θεωρώ “επαναστατικό” την εξάλειψη της φτώχειας. Αυτό τον ευγενικό στόχο, μπορεί η ανθρωπότητα να τον πετύχει. Και σύντομα. Τις επαναστάσεις δεν τις εμπιστεύομαι, όπως δεν εμπιστεύομαι και τις μάζες. Άρη, περιμένουμε και πόντκαστ. Αφού τα γράφεις τόσο όμορφα, θα τα λες και όμορφα. Εκτός αν φοβάσαι τη σύγκριση με τον Γρηγόρη που είναι σούπερ σταρ. Χαχαχαχαχαχαχα! Όντως, είμαι μεγάλο κουνάβι, όπως έγραψε και ο Jimmy. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.