Κάθε 40 δευτερόλεπτα αυτοκτονεί ένας άνθρωπος κάπου στον κόσμο

Πιτσιρίκο, μέλος νεοναζιστικού κόμματος εκλέχθηκε ομόφωνα πρόεδρος σε τοπικό συμβούλιο γερμανικού χωριού, αφού ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, κάτι που προκάλεσε γενική κατακραυγή από πολιτικούς, που ζητούν να ακυρωθεί η ψηφοφορία, όπως μεταδίδει το Reuters.

To επταμελές τοπικό συμβούλιο της Waldsiedlung, μιας κοινότητας κοντά στη Φρανκφούρτη, στη δυτική πολιτεία της Έσσης, ψήφισε τον Stefan Jagsch του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος (ΝDP) για πρόεδρό του.

Τα μέλη του τοπικού συμβουλίου που ψήφισαν τον Jagsch είναι στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) της Merkel, του φιλελεύθερου κόμματος Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP), ενώ ανάμεσά τους είναι κι ένας Τούρκος με γερμανική υπηκοότητα από τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD).

Η εκλογή του Jagsch καταδικάστηκε από τα τρία παραπάνω κόμματα, που αρνούνται να συνεργαστούν με το NPD, ένα μικρό κόμμα για το οποίο το Συνταγματικό Δικαστήριο είχε αποφανθεί πριν από δύο χρόνια ότι μοιάζει με το κόμμα του Χίτλερ, αλλά δεν του απαγόρευσε την κάθοδο στις εκλογές, με την αιτιολογία ότι δεν συνιστούσε απειλή για τη δημοκρατία, λόγω της αδύναμης επιρροής του.

To SPD ξεκαθάρισε ότι «δεν συνεργαζόμαστε με ναζί», ενώ ζήτηση ανάκληση της διαδικασίας με την οποία ο Jagsch τοποθετήθηκε επικεφαλής του συμβουλίου.

Στους δρόμους της μικρής γερμανικής πόλης οι κάτοικοι είναι, ωστόσο, διχασμένοι.

«Το πρόβλημα είναι ότι ο Jagsch είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος που ανήκει στο λάθος κόμμα και δεν θέλω να προωθούνται στελέχη από το NPD» εξήγησε ένας κάτοικος.

Ένας άλλος δήλωσε «εξοργισμένος» και ότι «με ξεπερνάει πώς μπορεί να ψήφισαν αυτόν τον άνθρωπο», ζητώντας να διορθωθεί ό,τι έγινε.

Εκπρόσωπος του SPD στο τοπικό συμβούλιο ανέφερε, πάντως, ότι «γνωρίζω για χρόνια τον Jagsch και ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα μαζί του.

Πραγματικά θλιβερή είναι, εξάλλου, η είδηση ότι 800 χιλιάδες άνθρωποι βάζουν κάθε χρόνο τέλος στη ζωή τους και είναι διπλάσιοι από όσους πεθαίνουν από ελονοσία ή δολοφονούνται, όπως αναφέρει η Le Monde.

«Κάθε 40 δευτερόλεπτα ένας άνθρωπος αυτοκτονεί κάπου στον κόσμο» αναφέρει σχετικά η έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Η αυτοκτονία παραμένει η δεύτερη αιτία θανάτου μετά τα τροχαία για νέους από 15 ως 29 ετών, όπως και για κορίτσια ηλικίας 15 ως 19 ετών.

Και είναι η τρίτη αιτία θανάτου για αγόρια 15 ως 19 ετών, μετά τα τροχαία και τη βία.

Το 79% των αυτοκτονιών διαπράττονται σε χώρες με χαμηλό ή, μεσαίο κατά κεφαλήν εισόδημα.

Παγκοσμίως, αντιστοιχούν 10,5 αυτοκτονίες σε κάθε 100 χιλιάδες κατοίκους, ωστόσο, το ποσοστό αυτό ποικίλλει από 5 ως 30 ανά 100 χιλιάδες κατοίκους, ανάλογα με τη χώρα.

Πιο αναλυτικά, στην Ευρώπη αντιστοιχούν 12,5 αυτοκτονίες ανά 100 χιλιάδες άτομα στη Γαλλία, άλλα 26,5 στη Ρωσία, 25,7 στη Λιθουανία και 18,5 στην Ουκρανία.

Στην Αμερική οι αυτοκτονίες είναι 13,7 ανά 100 χιλιάδες ανθρώπους στις ΗΠΑ, 16,5 στην Ουρουγουάη και 23,2 στο Σουρινάμ.

Στην Αφρική καταγράφονται και τα πιο υψηλά ποσοστά, με 28,9 στο Λεσότο, 23,7 στην Ακτή Ελεφαντοστού και 20 στην Ουγκάντα.

Υψηλό ποσοστό και στη Νότια Κορέα με 20,2 αυτοκτονίες ανά 100 χιλιάδες κατοίκους, αλλά και στην Ινδία με 16,5, ακόμα και στην Ιαπωνία με 14,3.

Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι αυτοκτονίας είναι η δηλητηρίαση με φυτοφάρμακα και η χρήση κάποιου πυροβόλου όπλου.

Με φυτοφάρμακα γίνεται το 20% των αυτοκτονιών ειδικά σε αγροτικές και απομακρυσμένες περιοχές αχανών χωρών, όπως η Κίνα και η Ινδία, διότι είναι εύκολο να τα προμηθευτεί κάποιος.

Βαγγέλης Σπανός

Y.Γ. Πολύ σωστό το σχόλιο του Άρη για την ψύχωση με τις νίκες και τις επιτυχίες. Αγαπάμε τις νίκες, όχι το μπάσκετ. Για αυτό και το κύριο μέλημα της ομοσπονδίας, διαχρονικά, ήταν να φτιάχνει ομάδες που παίρνουν τα αποτελέσματα και όχι ολοκληρωμένους μπασκετμπολίστες που να κατέχουν τα βασικά (καλό χειρισμό μπάλας, ικανότητα στο ένας εναντίον ενός, πάσα, σουτ). Για τον ίδιο λόγο η Ελλάδα φιλοξενεί κάθε καλοκαίρι δύο διοργανώσεις μικρών εθνικών (εφήβων, νέων κ.λ.π.), μήπως και έρθει κάποια διάκριση και κρύψει η ομοσπονδία κάτω από το χαλάκι ότι δεν έχει βγάλει μέσω της παραγωγικής της διαδικασίας ούτε έναν ολοκληρωμένο παίκτη.
Διαφωνώ, όμως, ότι στην εθνική περίμεναν από τον Αντετοκούνμπο να κερδίζει μόνος του τις αντίπαλες ομάδες. Αυτό ίσως να το περίμεναν αρκετοί φίλαθλοι, διότι είχαν διαμορφώσει το ανάλογο κλίμα οι δημοσιογράφοι. Μόνος του δεν κέρδιζε ούτε ο Γκάλης. Είχε και τον Γιαννάκη που θυσίασε το εγώ του, διότι ήταν και εκείνος σκόρερ ολκής (σε ένα παιχνίδι Ιωνικός Νικαίας-Αρης 114-121 β’ παράταση, ο Νικαιώτης ακόμα τότε Γιαννάκης είχε βάλει 71 πόντους και ο Γκάλης 63) για να ταιριάξουν και οι δύο μαζί. Είχε επίσης και τον Φάνη Χριστοδούλου (ο αγαπημένος μου παίκτης), τον Φασούλα, τον Φιλίππου, τον Σταυρόπουλο, τον Ανδρίτσο, τον Μέμο, τον Ρωμανίδη, τον Καμπούρη κ.λ.π.
Η αυτοκρατορία του Άρη στο μπάσκετ χτίστηκε, επίσης, όταν πήγε και ο Γιαννάκης δίπλα στον Γκάλη και μετά και ο Σούμποτιτς. Οι Σικάγο Μπουλς κυριάρχησαν όταν έβαλαν τον Πίπεν δίπλα στον Τζόρνταν και τους Πάξον, Κερ πίσω από αυτούς και αφού πρώτα έχασαν δύο τελικούς ανατολής από τα «κακά παιδιά» του Ντιτρόιτ (Αϊζάια Τόμας, Τζο Ντουμάρς, Ρίκι Μαχόρν, Ντένις Ρόντμαν κ.λ.π.). Αλλά και η εθνική των Διαμαντίδη, Παπαλουκά, Σπανούλη, Ζήση, Χατζηβρέττα, Ντικούδη, Κακιούζη, Τσαρτσαρή, Σόφο, Λάζου κ.λ.π. στηριζόταν στο σύνολο. Γιατί μόνος του δεν γίνεται να κερδίσει κανένας στο μπάσκετ. Πάντα θες τον ηγέτη, αλλά, πάνω απ’ όλα, πρέπει να έχεις ομάδα.
Kαι ομάδα με ψυχή -και τον δαιμόνιο Φακούντο Καμπάτσο- έχει η Αργεντινή. Και η νίκη επί της Σερβίας ήταν μια νύχτα μαγική σαν την Αργεντινή. Και χρώματα σαν τη φανέλα της Αργεντινής έχουν τα μελανούρια.

(Αγαπητέ φίλε, αν η Ελλάδα απέτυχε, η Σερβία που θεωρείτο φαβορί για το χρυσό τι έπαθε. Ένα παιχνίδι είναι το μπάσκετ, άλλο που οι Έλληνες τα βλέπουν όλα σαν πόλεμο. Είναι επειδή δεν πολεμάνε. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.