Τα τείχη είναι για να πέφτουν

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Επεισόδια έχουν ξεσπάσει αυτή την ώρα στο Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων της Μόριας, στη Μυτιλήνη.

Αυτό που δείχνει το επίπεδο της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα, έστω και αν είναι είδηση της τελευταίας ώρας, είναι ότι δεκάδες μέσα το παρουσιάζουν ως συμπλοκή μεταξύ μεταναστών, ενώ τα περισσότερα τοπικά μέσα του νησιού δεν έχουν μπει καν στον κόπο να το παρουσιάσουν μέχρι τώρα.

Απ’ ό,τι φαίνεται, 300 ανήλικοι, δηλαδή έφηβοι και παιδιά, διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τις συνθήκες κράτησής τους και ήρθαν σε συμπλοκή με τις αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες έκαναν χρήση χημικών, η μαγική λύση σε όλα τα προβλήματα, ενώ εκκενώνεται η πτέρυγα που τους φιλοξενούσε.

Γενικά, οι Έλληνες βλέπω πως όχι μόνο διέλυσαν τη χώρα τους, αλλά εγκλώβισαν και άλλους ανθρώπους εδώ.

Και το πόπολο γουστάρει, όταν πεινάει, να βλέπει άλλους πιο πεινασμένους.

Μάλιστα, δεν τους θέλει στα πόδια τους, στα νησιά παρακαλώ να τους έχετε ή κάπου να μην τους βλέπουμε.

Και δεν του καίγεται καρφί για τα παιδιά των άλλων.

Το δικό του να είναι μοναχά καλά, να πάρει το όνομα και τον παρά.

Μόνο που δεν ξέρει πως, για να είναι το δικό του παιδί ασφαλές, πρέπει να είναι και όλα τ’ άλλα.

Δεν ξέρω αν υπάρχει μεγαλύτερη ύβρις από αυτό.

Οι πρόσφυγες τώρα προσπαθούν να ξεκολλήσουν από την μίνι κόλαση στην οποία έχουν περιέλθει καθώς από τους περίπου 10.000 που στριμώχνονται σε μια δομή που χωράει το πολύ 3.000 ανθρώπους -δεν ξέρω πώς αλλιώς να πω αυτό το μίασμα που φτιάξαμε και αποκαλούμε κέντρο υποδοχής ανθρώπων- σε πρώτη φάση θα μετακινηθούν οι 1.500, ενώ ακόμα και αν οι πρόσφυγες διαμένουν σε άδειους αχρησιμοποίητους χώρους στην Αθήνα -που τους λέμε κατειλημμένους για να ακούγεται ως έγκλημα- εντοπίζονται και οδηγούνται στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Τεράστιο το έγκλημα της πολιτισμένης Ευρώπης.

Αφού διαλύουμε τις χώρες τους με τους πολέμους που κάνουμε, μετά τους πνίγουμε στη Μεσόγειο και, αν την γλιτώσουν, τους πετάμε σε τριτοκοσμικές δομές τριτοκοσμικών χωρών, για να μην τους βλέπουμε όταν θα κάνουμε τα ψώνια μας στη Βιέννη και στη Βόννη.

Δεν ξέρω αν έχει καταλάβει κανένας ότι θα μας γυρίσει μπούμερανγκ όλο αυτό.

Επίσης, δεν καταλαβαίνω γιατί έχουμε διεθνές δίκαιο, όταν ο καθένας κάτι ό,τι του καπνίσει.

Υποτίθεται, μάλιστα, ότι το διεθνές δίκαιο αποτρέπει γενοκτονίες, πολέμους, παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, αλλά, τελικά, δεν παίζει κανένα ρόλο είτε υπάρχει ή όχι.

Πήξαμε στην ανθρώπινη δυστυχία.

Και, γενικά, βλέπω μια ανερχόμενη τάση του «πολιτισμένου» κόσμου να απομονώσει τους απολίτιστους, οπότε δεν απέχουμε και πολύ από την αναβίωση της ιδέας της «καθαρής» φυλής.

Μόνο που αυτή τη φορά το τέλος μας θα είναι αυτό που δικαιωματικά μας αξίζει.

Ειδικά, όταν όλοι αυτοί οι πρόσφυγες, μέσα στο ατέλειωτο δράμα τους, αναζητήσουν τους υπαίτιους.

Μ’ αρέσει κιόλας που σ’ αυτή την εποχή, στην επόμενη μεγάλη επανάσταση, οι δυτικοί φαντάζονται τους εαυτούς τους ως τους ήρωες της ιστορίας, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε τα τέρατα.

Να δεις κάτι μούτρα που θα κάνουμε, όταν θα μας ανατρέπουν τα θύματα των άπληστων ονείρων μας.

Αυτό έλειπε να δώσουν τη λύση αυτοί που ευθύνονται για το πρόβλημα.

Και ο δικός μας ο ηλίθιος, στην εδώ πλευρά του Ατλαντικού, πέτυχε την απόσπαση 3.6 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το Τείχος της Ντροπής που μια μέρα, φουκαράδες μου, θα το γκρεμίσουν πέτρα-πέτρα, μέχρι να μην μείνει τίποτα.

Απίστευτο, πραγματικά, που στις ΗΠΑ μνημονεύουμε το Τείχος του Βερολίνου ως κάτι το ξεδιάντροπο και τώρα χτίζουμε λίγο-λίγο το δικό μας.

Έννοια μας και τα τείχη είναι για να πέφτουν.

Με εκτίμηση,

Άρης

ΥΓ1. Στο Χονγκ Κονγκ χρειάστηκαν 13 ολόκληρες βδομάδες καθημερινών διαδηλώσεων, μεγάλης έντασης και έκτασης, για να αποσυρθεί τελικά το επίμαχο νομοσχέδιο που τις πυροδότησε· θα επανέλθει, φαντάζομαι, σε ανύποπτο χρόνο, στα μουλωχτά. Αυτά για να βλέπουμε πόσος κόπος απαιτείται για ένα και μόνο νομοσχέδιο, έστω και αν δεν συζητούνται τέτοια μπανάλ θέματα πια στην Ελλάδα.

ΥΓ2. Μ’ αρέσει που παραπέμπουν τον Γιάνναρο στη Νέα Δημοκρατία επειδή αποκάλεσε “μαϊμού” έναν Ιρανό πρόσφυγα. Εδώ, να μου πεις, κάποιοι αναρωτιούνται πού πήγαν οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής. Έλα μου ντε, που να πήγαν. Η Κεφαλογιάννη, από την άλλη, ζήτησε από τον ΣΥΡΙΖΑ να βάλει πλάτη στο προσφυγικό, όταν αυτοί επί 4 χρόνια μιλούσαν για τους μετανάστες της Τασίας και άλλα τέτοια ωραία. Ποσώς, βέβαια, με ενδιαφέρει ποιες βλακόφατσες θα παριστάνουν την κυβέρνηση στην Ελλάδα, για να είναι χαρούμενος ο εκάστοτε νοικοκυραίος.

(Φίλε Άρη, δίκιο έχεις αλλά φαντάζεσαι, ρε παιδί μου, να είχαν επικρατήσει οι κομμουνιστές; Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!! Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.