Των σκυλιών και των ανθρώπων

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, άντε να πω και εγώ μερικές σκυλοϊστορίες, και φυσικά ό,τι άλλο προκύψει γράφοντας.

Να σημειώσω, πριν αρχίσω να γράφω, πως δεν ξέρω από σκυλιά.

Επίσης, να σημειώσω πως, όταν η φράση “ξέρω από σκυλιά” δεν βγαίνει από το στόμα κάποιου που δεν είναι επαγγελματίας εκπαιδευτής σκύλων, βγαίνει από το στόμα κάποιου που δεν έχει ιδέα από σκυλιά στο 99,9% των περιπτώσεων.

Έχω/είχα σκύλο/σκύλους, δεν σημαίνει αυτόματα πως ξέρω. Έχω αυτοκίνητο αλλά δεν σημαίνει πως ξέρω από αυτοκίνητα.

Το πιο κλασικό παράδειγμα ήταν ένας τύπος που είχε πάρει ένα rottweiler όταν ήμασταν φοιτητές και απορούσε γιατί το σκυλί δεν σταματούσε να έχει διάρροια, ενώ το τάιζε τεράστιες ποσότητες φαγητού.

Ήξερε, είχε πριν από αυτό 5 σκυλιά το ένα μετά το άλλο. Τα είχε πεθάνει/χάσει όλα, γιατί τόσο ήξερε.

Το παράδοξο με τα σκυλιά που έχουν την φήμη του επιθετικού, είναι πως τα παίρνει κόσμος που θέλει να έχει ένα επιθετικό σκυλί. Εκτός από το γενετικό προφίλ τους, που όπως έγραψε ο φίλος Κωνσταντίνος είναι αποτέλεσμα διασταυρώσεων για συγκεκριμένο σκοπό, έχουν και τον πλέον ακατάλληλο ιδιοκτήτη.

Αυτοεκπληρούμενη προφητεία, το ζώο αργά ή γρήγορα θα επιτεθεί.

Ο μπάρμπας της γυναίκας μου, τζουμπανος γαρ, έχει τσοπανόσκυλα. Πιάνουν τον λύκο και του σπάνε τον λαιμό με ένα τίναγμα, και δεν μασάνε τίποτα. Οι ιστορίες του Βέλλιου που αποδεκάτισε τους λύκους που είχαν την ατυχία να ζυγωσουν στις στρουγκες της Στυλίδας είναι οι αγαπημένες του ανηψιού μας.

Στην Ιταλία πήγαιναν οι ηλίθιοι μέσα στην πόλη και έπαιρναν τσοπανόσκυλα Maremmano, κάτι θεριά. Δεν υπήρχε ένα να μην έχει δαγκώσει άνθρωπο. Αργά ή γρήγορα θα σκεφτεί το ζώο πως, αφού λύκοι δεν παίζουν στην στάση του λεωφορείου, θα συμβιβαστώ με τον φοιτητή φαρμακευτικής από τις Σέρρες (γεγονός).

Απαιτούμε πολλά από τους συμπολίτες μας. Όλα αυτά που αποκτούμε συνοψίζονται σε δυο λέξεις: κοινή λογική.

Δεν την έχουν σε άλλα και άλλα, θα την βρουν ξαφνικά στα ζώα;

Δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με κοινό κώδικα επικοινωνίας με τα πλάσματα του είδους τους, θα επικοινωνήσουν με ένα πλάσμα με το οποίο η αμοιβαία κατανόηση πραγματοποιείται σε ένα βαθύτερο και αρχέγονο επίπεδο, αυτό της μη λεκτικής και συναισθηματικής επικοινωνίας;

Ζητάμε πολλά από τα μέλη του είδους μας, εκεί έχω καταλήξει, Πιτσιρίκο μου. Πολύ δύσκολη την βλέπω την πίστα.

Τώρα θα ρωτήσει ο άλλος, επειδή αυτοί δεν την παλεύουν θα καθόμαστε να τους τρώμε στη μάπα καθημερινά;

Όχι βέβαια, θα χρησιμοποιούμε όλες τις διαθέσιμες δικλείδες ασφαλείας για εμάς και για τους άλλους.

Απλά, μην έχουμε και μεγάλες προσδοκίες. Θα τους πονέσει το πρόστιμο, δεν θα τους βάλει μυαλό. Θα τους κάνει να μην το ξανακάνουν λόγω συνεπειών, όχι επειδή απέκτησαν συνείδηση.

Αρκεί και αυτό, από τα ολότελα… Απλά, μετά θα εγκαταλείψουν το ζώο και θα προστεθεί στις αγέλες αδέσποτων.

Δεν είναι όλοι για σκυλιά, δεν είναι όλοι για παιδιά. Γενικά δεν είναι όλοι για όλα αλλά δεν μπορείς να κάνεις και τίποτα για αυτό.

Εδώ συμβαίνουν αλλά και άλλα.

Ο παραλογισμός εντός της χώρας αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο έχει φτάσει στο κόκκινο· κάθομαι μερικές φορές και αναρωτιέμαι μήπως παίζω σε κανένα Τρούμαν Σόου και πρέπει να αρχίσω να ψάχνω για κρυμμένες πόρτες, μπας και βγω από το στούντιο.

Χιλιάδες πράγματα καθημερινά, αλλά ένα από τα πιο ωραία, και δεν ξέρω αν το έχει ήδη επισημάνει κάποιος αλλά είναι καιρός που ήθελα να το πω, είναι η φάση με τους πρόσφυγες.

Εκτός από την ιστορία με την ευθύνη που έγινε γεωπολιτική κατάσταση από φταίξιμο του ΣΥΡΙΖΑ σε μια ημέρα, αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν το 1984 της σημειολογίας.

Όπως σου έχω γράψει ξανά, σπάνια κοιτάω κάτι πέρα από τους τίτλους των ειδήσεων σε 1-2 sites, για πολλούς και διάφορους λόγους· κυρίως, όμως, επειδή μου φέρνουν τάση για εμετό και δολοφονικές σκέψεις.

Αυτό λοιπόν που με έκανε να σκεφτώ το 1984 ήταν πως την επόμενη μέρα των εκλογών οι επικεφαλίδες με το “μεταναστευτικό” είχαν μετατραπεί στις ίδιες αυτές σελίδες σε “προσφυγικό”.

Έπρεπε πλέον να αλλάξει φύση το θέμα, και πρέπει να αλλάξει και όνομα. Σκαλωσαν όλοι στις δεκάδες κωλοτουμπες του νέου σχήματος, αυτό πήγε λίγο απαρατήρητο.

Είναι φοβερό το πώς χρησιμοποιείται η λέξη εναντίον μας. Το ίδιο είχε γίνει όταν είχα ακούσει ένα μικρό κομμάτι της προεκλογικής συνέντευξης του Τσίπρα.

Η λέξη “εξουσία” αντικατέστησε τη λέξη “κυβέρνηση” στις ερωτήσεις και απαντήσεις, και ο ίδιος ο Τσίπρας την πιπιλιζε σαν καραμέλα, χωρίς να νιώθει καν την αρνητική χροιά στα αυτιά του ακροατή.

Επιστρέφοντας λοιπόν στο αρχικό συμπέρασμα, πως ο κόσμος έχει πρόβλημα με την λεκτική επικοινωνία και τις αποχρώσεις των λέξεων, καταλαβαίνουμε πως η πιθανότητα να καταλάβει τις ανάγκες και να επικοινωνήσει με ένα ζώο είναι πραγματικά μηδαμινές.

Με αυτά και αυτά, σου στέλνω την αγάπη μου από ένα καταμαράν, καθ’οδόν για Κώ.

Βασίλης

Υ.Γ. Αγαπάω τα ζώα, και με αγαπάνε και αυτά. Τα σκυλιά τα λατρεύω, και αυτά με συμπαθούν ιδιαίτερα. Ένα μπόξερ ημίαιμο φύλακας που μου έκανε ντου σε μια μάντρα την πρώτη φορά που με είδε, σταμάτησε μόλις του μίλησα και μου έγλειφε το χέρι. Δεν δοκίμασα να τρέξω, έτρεχα παρέα με ένα μεγάλο σκυλί της πρώην μου για λίγο καιρό στην Ιταλία και το έχω δει να επιταχύνει σαν μηχανή. Επίσης, είναι ακούραστα. Δεν σε πιάνουν αμέσως επειδή θέλουν να παίξουν, όταν θέλουν να σε πιάσουν είναι ζήτημα 5 δευτερολέπτων, τρέχουν έως 40-50 χλμ/ώρα, για ώρα. Εκεί σκέφτηκα πως αν είναι να χάσω χέρι ή πόδι, ας το χάσω αξιοπρεπώς. Μην βγεί μετά το βίντεο από την κάμερα ασφαλείας και με δείχνει να με γλεντάει ο σκύλαρος δαγκώνοντάς με στον κώλo, μετά από 10 μέτρα κυνήγι. Ξεφτίλα. Ενα από τα όνειρά μου είναι κάποια στιγμή να έχω την άνεση χώρου και χρόνου να πάρω ένα γερμανικό λυκόσκυλο. Υπάκουα, έξυπνα, εύκολα εκπαιδευσιμα με σωστή καθοδήγηση, κοινωνικά και αφοσιωμένα. Ένα σχετικά εύκολο σκυλί, ακόμα και για κόσμο που δεν ξέρει αλλά τουλάχιστον τα αγαπά.

(Φίλε Βασίλη, είσαι η φωνή της λογικής. Ελπίζω να σου αρέσει το μιμίδι που έβαλα στο κείμενο. Καλά να περάσετε στην Κω. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.