Θανατική πρόοδος στη βοή των μηχανών

Γεια σου πιτσιρίκο.
Οι άνθρωποι στο διαδίκτυο έχουν την αίσθηση ότι είναι όλοι φίλοι μεταξύ τους. Πιστεύουν ότι επειδή γράφει κάποιος κάτι, έχουν το δικαίωμα να του απαντήσουν, χωρίς να γνωρίζουν καν την γραφή του, το χιούμορ του ή τον ιδιο.

Σου λέει, αφού εμένα με ενοχλεί αυτό που έγραψε, θα του απαντήσω. Παίρνω την άδεια απο την Θεία Συνείδηση.

Ξέρετε, έχετε και εσείς δικές σας σελίδες που μπορείτε να γράψετε τις σκέψεις σας. Δεν είστε υποχρεωμένοι να απαντήσετε στην δική μας σελίδα.

Μπορείτε να το κάνετε και στις σελίδες σας με τα φιλαράκια σας που γνωρίζεστε καλά, και, σαν φίλοι που είστε, φαντάζομαι θα είναι πάντα διαθέσιμοι να κάνουν διάλογο μαζί σας.

Δεν θυμάμαι να έχω έρθει ποτέ στις σελίδες σας και να απαντάω σε αυτά που γράφετε.

Προφανώς, επειδή το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι ότι δεν ξέρω σε τι φάση είστε, πώς είναι η διαθεσή σας, ακόμα και αν αυτό που γράψατε δεν με βρίσκει σύμφωνο.

Γνωρίζω πολύ καλά ότι τις περισσότερες φορές που έρχεται να σου απαντήσει κάποιος σε κάτι που έγραψες και τον ενόχλησε, έρχεται για φασαρία.

Σκεφτείτε το λίγο. Αν κάποιος διαφωνεί μαζί σου αλλά δεν έχει όρεξη για τσακωμό, θα σε γράψει στ’ αρxίδια του και θα πάει παρακάτω.

Αν όμως σου απαντήσει, ψάχνεται και λίγο για φασαρία εδώ που τα λέμε.

Το πιο γελοίο, βέβαια, ειναι ότι θα σου φτιάξει και το ψυχογράφημά σου. Ηρέμησε τα άλογά σου, ρε Γιούνγκ, στο ίντερνετ είσαι. Κανείς εδώ δεν ειναι ειλικρινής.

Έλεγα λοιπόν ότι, όταν θέλω να γράψω κάτι, το κάνω στη σελίδα μου. Γι’ αυτό την έφτιαξα.

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πιάνω ψιλικοκό κουβεντούλα με τον κάθε άγνωστο που διαφωνεί μαζί μου.

Από την άλλη, δεν θα καθόμουν να ανοίξω διάλογο με ανθρώπους που δεν γνωρίζω.

Απορώ γιατί το κάνετε εσείς. Μάλλον δεν απορώ, γνωρίζω πολύ καλά γιατί το κάνετε.

Προσωπικά, όταν διαφωνώ με κάποιον, δεν τον ενοχλώ ποτε στην σελίδα του. Η πρώτη αίσθηση που έχω είναι αυτή της αδιαφορίας. Αν, από την άλλη, νιώσω την ανάγκη να απαντήσω, θα το κάνω στη δική μου σελίδα.

Δεν είμαστε στο καφενείο της γειτονιάς αγκαλίτσα που μπορούμε χαλαρά να συζητήσουμε. Είμαστε στο Διαδίκτυο.

Είναι γελοίο να συζητάς στο Διαδίκτυο. Έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ.

Και το πιστεύω επειδή δεν μου επιτρέπω να είμαι επιεικής, λόγω περιορισμένων αισθήσεων -απουσία φυσικής παρουσίας, ηλεκτρομαγνήτες κτλ- ακόμα και ο πιο πολιτισμένος και ο πιο καλλιεργημένος, ο καθένας προσπαθεί να πει τα δικά του, μπας και προλάβει να καμαρώσει σαν γύφτικο σκεπάρνι.

Όλοι το κάνουν ή το έχουν κάνει στο παρελθόν. Δεν βγάζω την ουρά μου απέξω. Το έχω δει, το βλέπω και θα το βλέπω.

Συνεχίζω να πιστεύω -όπως είχα γράψει και παλιότερα- ότι δεν υπάρχει πολιτισμός στο Διαδίκτυο. Αναρωτιέμαι αν υπήρξε και ποτέ πολιτισμός, γενικότερα. Και δεν εννοώ στο Διαδίκτυο.

Κοιτάς τα μάτια των πολιτισμένων και δεν βλέπεις κανέναν πολιτισμό.

Κοιτάς τα μάτια των καλλιεργημένων και δεν βλέπεις καμία καλλιέργεια.

Βλέπεις μόνο προσωπικές δοκιμασίες. Ανακατεμένες με θλίψη.

Δηλαδή, κάτι που δεν θα σταματήσει ποτέ. Πράγμα, βέβαια, που δεν είναι κακό.

Αντιθέτως, όσο πιο πολύ βυθίζεται κάποιος στο γλαύκο διάστημα, χρυσώνεται την πιο παράξενη αυγή.

Ευτυχώς, ο δημιουργός εχει πεθάνει. Τον κάνω, όμως, εικόνα να του απαντούν διάφοροι άγνωστοι κάτω από τα ποστ του.

“Το να είναι κάποιος επιεικής είναι το ίδιο σαν να είναι άδικος με όλους εκείνους που ποτέ δεν συγχωρεί”

Yosebu

(Φίλε Yosebu, είσαι πάντα άρχοντας. Ωραία τα έγραψες αλλά ο ηλίθιος δεν θα καταλάβει ποτέ τίποτα. Επίσης, για να απαντήσεις σε κάποιον, πρέπει να απευθύνεται σε εσένα. Μάντεψε ποιοι είναι οι μόνοι που παίρνουν προσωπικά κάτι που διαβάζουν: οι ηλίθιοι. Αυτό που έγραψες, κάποιος πιο κυνικός, πριν από μερικά χρόνια, το έγραψε έτσι: “Arguing on the internet is like running at the Special Olympics. Even if you win, you are still retarded”. Φίλε Yosebu, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο κόσμος είναι γεμάτος μοναξιασμένους ανθρώπους και καταθλιπτικούς. Και το Διαδίκτυο είναι για αυτούς ο μόνος τρόπος να αποδείξουν πως υπάρχουν και επικοινωνούν. Εγώ λέω πως, αν θέλεις φίλους, βγες έξω και γνώρισε ανθρώπους, και αν έχεις κατάθλιψη, πήγαινε στο γιατρό. Αλλά μακριά από το Διαδίκτυο και τα social media. Θα γίνεις χειρότερα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, στο Διαδίκτυο ισχύει ό,τι και στη ζωή: Δεν σε ενοχλώ, μη με ενοχλείς. Όποιος δυσκολεύεται να το κάνει, ας ψαχτεί. Αν δεν ψαχτεί, υπάρχει και το μπλοκ, γιατί έχουμε και μια ζωή να ζήσουμε, και δεν θα την περάσουμε στα social media. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.