Η Ιστορία ποτέ δεν χαρίστηκε στους υποτακτικούς


Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Τα Εξάρχεια φαίνεται ότι είναι το τελευταίο καταφύγιο του Έλληνα μπατριώτη.
Μπορεί να μας έχουν πάρει τη χώρα, αδέρφια, αλλά μην μας πάρουν τα Εξάρχεια οι αναρχικοί και τη Μακονία οι Σκοπιανοί.

Αλλά επειδή το δεύτερο ζήτημα έκλεισε οριστικά -καθώς όπως είπε και ο Άδωνις Γεωργιάδης «και τον Μέγα Αλέξανδρο να είχαμε πρωθυπουργό η Συμφωνία των Πρεσπών δεν καταργείται»- ε, πρέπει κάπως να απασχολήσουμε τους εθελόδουλους, μην πάρουν πρέφα πως η Νέα Δημοκρατία θα εφαρμόσει τις ίδιες πολιτικές με τον ΣΥΡΙΖΑ και ουσιαστικά έπιασε Κώτσους τους Έλληνες, που νταξ’ κατά τ’ άλλα είναι επιστήμονες και δεν τα συνηθίζουν κάτι τέτοια.

Οπότε, στα Εξάρχεια θα πέφτει κάθε μέρα ξύλο, μέχρι να θρηνήσουμε ανθρώπινα θύματα, λες και δεν το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο.

Όχι πως αυτό θα σοκάρει τους Έλληνες· άλλωστε, είναι απασχολημένοι να βλέπουν τις Άγριες Μέλισσες και τα Φρόνιμα Χάπατα.

Από την άλλη, η ελληνική Πολιτεία -που δεν έχει λόγο ύπαρξης, αφού όλα αποφασίζονται έξω- έχει σαλέψει κανονικότατα.

Στα μάτια του ελληνικού κράτους, όποιος μένει ή έστω περπατάει στα Εξάρχεια είναι αναρχικός.

Ειλικρινά, δεν βλέπω καμία διαφορά ανάμεσα στα τάγματα εφόδου των ναζί στη Γερμανία του Μεσοπολέμου και στις διμοιρίες των ΜΑΤ.

Αν και σε όλο τον κόσμο η αστυνομία έχει την ίδια μούρη.

Τουλάχιστον, σε άλλες χώρες οι άνθρωποι εξοργίζονται από την αστυνομική βία, πχ στις ΗΠΑ έχουμε συνέχεια πορείες διαμαρτυρίας ενάντια στην αστυνομοκρατία· ξέρω πως είναι ανόητο να τα βάζεις με την αστυνομία χωρίς να μιλάς για το σύστημα, που χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει, αλλά είπαμε η ανθρωπότητα δεν το έχει κάνει το συνειδησιακό άλμα και αυτό είναι το αποτέλεσμα, να έχει ψοφήσει η αγελάδα, αλλά εμείς να αναρωτιόμαστε γιατί δεν βγάζει γάλα.

Πάντως, υπάρχουν τουλάχιστον λαοί που δεν ταυτίζουν την ασφάλεια με την αστυνομία ή τον στρατό.

Και έστω και αυτοί που τα ταυτίζουν -και πάλι- δεν έχουν τέτοιο θράσος ώστε να πουν στα θύματα αυτής της βίας, «καλά τους κάνανε» ή «ας προσέχανε».

Τέτοιο θράσος το έχουν μόνο οι Έλληνες.

Μάταια, έλεγε κάποτε ο Μάνος Χατζιδάκις πως «Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει ή ομορφιά. […] Είναι λάθος να νομίζουμε ότι περιφρουρείται η ελευθερία μας με το να καταδιώκονται άνθρωποι που δεν μας μοιάζουν. Δεν κινδυνεύουμε απ’ αυτούς που δεν μας μοιάζουν, αλλά απ’ αυτούς που μας περιφρουρούν».

Αν και τους εθελόδουλους κάτι τέτοια δεν τους συγκινούν, όπως δεν συγκινήθηκαν όταν δυο νέοι, η Ηριάννα και ο Περικλής οδηγήθηκαν στα κάτεργα της ελληνικής «δικαιοσύνης» και θα βρισκόντουσαν ακόμα στη φυλακή, αν κάποιοι δεν αντιστεκόντουσαν.

Οι εθελόδουλοι θέλουν ησυχία, τάξη και ασφάλεια.

Θέλουν κανονικότητα.

Θέλουν έναν αστυνομικό αγκαζέ για να νοιώθουν τη δημοκρατία κοντά τους.

Θέλουν να δουν τη δημοκρατία να ανοίγει κεφάλια.

Επειδή, οι εθελόδουλοι ενοχλούνται αφάνταστα όταν βλέπουν ανθρώπους που δεν φίλησαν κατουρημένες ποδιές και δεν προσκύνησαν εθνάρχες, που δεν πούλησαν το τομάρι τους για έναν τενεκέ λάδι.

Επειδή τους θυμίζουν πόσο προσκυνημένοι είναι οι ίδιοι.

Έννοια σας, σας περιμένουν μεγάλες εκπλήξεις.

Η Ιστορία ποτέ δεν χαρίστηκε στους υποτακτικούς.

Βέβαια, δεν χρειαζόταν να βγουν τα ΜΑΤ -για άλλη μια φορά- και να ανοίξουν κεφάλια ή να στολίσουν με κοσμητικά επίθετα όσες γυναίκες συναντούσαν τα γκλοπ τους, ώστε να υποθέσει κανείς τι επιφυλάσσει η συνέχεια· άλλωστε πάνω-κάτω τα ίδια συμβαίναν και συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο· απλά, κάποιοι λαοί βαρέθηκαν τη κανονικότητα και άρχισαν να ξυπνούν από το λήθαργο της πλαστικής «ευμάρειας».

Δηλαδή, όποιος γουστάρει σκατόμπατσους να τους πάρει σπίτι του.

Εγώ, πάντως, προειδοποίησα.

Αυτό το μίσος που έχει θερίσει τεράστιο -ίσως το μεγαλύτερο- κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, δεν θα σας βγει σε καλό.

Από την κανονικότητα πολλοί εγλίτωσαν.

Από τη βλακεία ουδείς.

Και έχει μπόλικη η πλανεμένη ελληνική κοινωνία.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. Η χώρα δεν οδεύει προς την καταστροφή. Έχει ήδη καταστραφεί. Ούτε υπάρχει κάποιο τέλος που έρχεται. Αυτό είναι το τέλος. Αυτό που ζούνε οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια. Αυτά παθαίνει μια κοινωνία όταν θέλει να αλλάξει χωρίς να αλλάξει τίποτα. Σαπίζει. Και πεθαίνει.

(Αγαπητέ Άρη, έχει πεθάνει η Ελλάδα. Η κοινωνία της χρεοκοπημένης χώρας που αποθεώνει μπάτσους και ψάχνει λύσεις στους μπάτσους, είναι νεκρή. Και το κακό με την αστυνομοκρατία είναι ότι δεν ξέρεις πώς την εννοούν οι αστυνομικοί, ενώ ξέρουμε πως πολλοί αστυνομικοί έχουν βαριά ψυχολογικά προβλήματα. Εκτός από ψυχολογικά, έχουν και όπλα. Αλλά, σύντομα, κάποιοι θα κάνουν πάλι τους έκπληκτους και θα πέφτουν από τα σύννεφα. Άρη, είναι αξιοσημείωτο το πόσο ξεπουλημένοι είναι οι Έλληνες. Και ειδικά κάτι “διανοούμενοι” και “πνευματικοί άνθρωποι” που από τη μια αποθεώνουν Μαρινάκηδες και Μητσοτάκηδες και από την άλλη καβλώνουv με μπάτσους, τάξη και ασφάλεια, ενώ νομίζουν ότι είναι και πολύ Ευρωπαίοι. Τους καημένους. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.