Μερικές σκέψεις για την Χιλή

Πιτσιρίκο καλημέρα,
Σε διαβάζω ανελλιπώς πολλά χρόνια τώρα και μαζί με τους υπόλοιπους φίλους του μπλογκ σας θεωρώ την πιο όμορφη διαδικτυακή οικογένεια που υπάρχει στην Ελλάδα.

Ο λόγος που δεν έγραψα στο παρελθόν είναι γιατί βρίσκομαι σε συμφωνία με σχεδόν όλες τις απόψεις που εκφράζονται και συνεπώς δεν βρήκα την ανάγκη να προσθέσω κάτι σε κάτι ήδη ωραία ειπωμένο.

Η αφορμή που μου’ρθε να γράψω τώρα είναι για να μοιραστώ μερικές σκέψεις αναφορικά με το τελευταίο κείμενο του Ηλία για την Χιλή.

Φίλε Ηλία, οφείλω κατ’ αρχάς να σου πω ότι μου αρέσουν πολύ τα κείμενά σου και ειδικά οι υπέροχες αναλύσεις σου για το Brexit. Με βρίσκεις σύμφωνο στα περισσότερα που γράφεις, καθώς επίσης και στο διαβόητο ντιμπέιτ που έγινε για την αποδοχή.

Όμως έτυχε να ζήσω πρόσφατα, ως αυτοεξόριστος και εγώ, στην Λατινική Αμερική για κάποια χρόνια, εκ των οποίων τα δύο στην Χιλή.

Αν κατάλαβα σωστά από το κείμενό σου, υποστηρίζεις ότι οι Χιλιανοί δεν έχουν πραγματικό πόθο για δικαιώματα και αληθινή δημοκρατία και χρησιμοποιούν μεγάλες λέξεις οι οποίες είναι σήμερα κενές.

Φίλε Ηλία, πολλές από τις λατινοαμερικανικές χώρες δεν στερούνται ευσυνείδητων πολιτών και κινημάτων -άλλωστε ένα μεγάλο πληθυσμιακό κομμάτι τους αποτελείται από αυτόχθονους πληθυσμούς, με μια φιλοσοφία ζωής μάλλον κάπως.. ανορθόδοξη για τους Δυτικούς-, απλά είχαν την ατυχία να γειτονεύουν με την καρδιά του καπιταλισμού και άρα έπρεπε να βρίσκονται σε συνεχή “επιτήρηση”.

Η Χιλή, μάλιστα, ως το πρώτο νεοφιλελεύθερο πείραμα στον πλανήτη, έτυχε ιδιαίτερης προσοχής από τις ΗΠΑ, αφού έπρεπε να αποδειχθεί, στα νούμερα πάντα, ότι το πείραμα είναι επιτυχές.

Η Χιλή είναι σήμερα η πλουσιότερη χώρα στην Λατινική Αμερική με ρυθμό ανάπτυξης 4% για το 2018, γερή μεσαία ταξη και μετανάστες από όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Είναι λοιπόν σε κάπως καλύτερη μοίρα από την επίσης εξεγερμένη Αϊτή που είναι και η φτωχότερη.

Οι Χιλιανοί δεν παλεύουν για ένα ελαφρώς ανεβασμένο βιοτικό επίπεδο.

Παλεύουν για ένα κράτος πρόνοιας με σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά, για καλύτερη εκπαίδευση και υγεία, για την διάλυση του ασφαλιστικού του Πινοσέτ και των τεράτων που δημιούργησε στο νομικό πλαίσιο της χώρας, στην αποχουντοποίηση μιας φρικτής αστυνομίας -αν θυμίζει κάτι στους αγαπημένους συμπατριώτες- και στην αποκατασταση μιας Ιστορίας γραμμένης λάθος (βλέπε το ντοκυμαντέρ “Nostalgia de la luz”, του εξαιρετικού Patricio Guzmán, που πρότεινε o επίσης εξαιρετικός Άρης).

Φίλε Ηλία, οι Χιλιανοι δεν ξύπνησαν τώρα. Απλά, μουρμούριζαν και σιγοψιθύριζαν μέχρι που ήρθε η αφορμή και εξεγέρθηκαν. Ένας λάθος πολιτικός χειρισμός πανικού (ο Πινιέρα αποκάλεσε τους φοιτητές που άνοιγαν τις εισόδους του μετρό “εχθρούς του κράτους”, με αποτέλεσμα την επόμενη να κατέβουν στο δρόμο και οι γονείς τους) και η σπίθα έγινε φλόγα.

Οι Λατίνοι έχουν επανειλημμένως εκλέξει κυβερνήσεις με ένα πιο σοσιαλιστικό προσανατολισμό. Που προσπάθησαν να καταπολεμήσουν την φτώχεια και να επενδύσουν στην υγεία και στην εκπαίδευση. Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ την τελευταία φορά που ψηφίσαμε στην Ευρώπη ή τις ΗΠΑ έναν Έβο Μοράλες, έναν Τσάβες, έναν Κορέα ή έναν Μουχίκα.

Από την άλλη, δεν θέλω να εννοηθεί ότι υποστηρίζω ότι αυτό θα οδηγήσει την Χιλή στον σοσιαλισμό. Μάλλον γελοία ακούγεται τέτοια διαπίστωση. Αλλά οι χώρες της Λατινικής
Αμερικής στην σύγχρονη Ιστορία έχουν αποδείξει ότι διαθέτουν και πολίτες πιο ξύπνιους σε σχέση με τον λήθαργο που επικρατεί στην Δύση και έχουν και κάτι άλλο που τους κάνει να ξεχωρίζουν σε όλη την υφήλιο.

Εχουν καρδιές. Μεγάλες σαν βουνά. Και όπως αποδεικνύεται μέχρι τώρα, ειδικά σε σχέση με τις κατά Πανούση αλανιάρες γαλανόλευκες κότες, το λέει η καρδία τους.

Με αγάπη και σεβασμό

Weón

(Αγαπητέ φίλε, ο Ηλίας ουσιαστικά θεωρεί πως οι Χιλιανοί θα επιστρέψουν στα σπίτια τους, όταν θα αντιληφθούν πως, για να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή στη χώρα τους, θα πρέπει να κάνουν πολύ περισσότερα πράγματα από το να διαδηλώνουν ή να ψηφίζουν. Θα επιστρέψουν κουρασμένοι στα σπίτια τους, όπως επιστρέψαμε και εμείς μετά τις μεγάλες διαδηλώσεις του 2011-12. Μακάρι να μην γίνουν έτσι τα πράγματα. Κανείς δεν αμφιβάλλει για την ομορφιά και την καλοσύνη των ανθρώπων της Λατινικής Αμερικής. Είναι κάπως πιο ανθρώπινοι …άνθρωποι από τους Ευρωπαίους. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.