Μπορεί ο ανθρώπινος νους να αλλάξει;

Γεια σου Πιτσιρίκο,
επιστρέφω για λίγο στην έννοια της αποδοχής, αντιλαμβανόμενη τον διάλογο των κειμένων του Κώστα και του Ηλία, όχι ως διατύπωση αντίθετων απόψεων, αλλά ως έκφραση μιας κοινής λαχτάρας να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.

Η αποδοχή, εξάλλου, δεν είναι κάτι που το εννοείς, αλλά κάτι που το αισθάνεσαι.

Ένα βαθύτερο level του υπαρξιακού παιχνιδιού, μια ψυχική διεργασία που σε οδηγεί στη θέαση των πραγμάτων ως ενιαίου όλου.

Η αντίσταση –που καθόλου δεν αντιβαίνει στην έννοια της αποδοχής- δεν παύει να είναι κορυφαία πράξη, αλλά στο πλαίσιο ενός σταδίου της παιδικής ηλικίας του ανθρώπινου γένους, μια παιδική “αρρώστια” της εξεγερμένης συνείδησης που πρέπει να την περάσει για να μεγαλώσει.

Σ’ αυτό το πρώιμο στάδιο, οι άνθρωποι αντιστέκονται στο όνομα του κοινού καλού και του δίκιου, για να θεμελιώσουν, εντέλει, μια νέα αδικία.

Κι αυτό γιατί η αντίσταση είναι εξωτερική και δεν ακουμπάει τη ρίζα που γεννά τη διαίρεση, τον αλληλοσπαραγμό, τον τεμαχισμό της ζωής και της μοίρας τους.

Όσα πολιτικά καθεστώτα κι αν αλλάξουν, ο ανθρώπινος παράγοντας είναι η σταθερά που εγγυάται την αποτυχία τους.

Η αληθινή επανάσταση είναι εσωτερική, συντελείται μέσα μας και είναι η μόνη που μπορεί εν μια νυκτί να αλλάξει τον κόσμο.

Αυτό που έχει πετύχει ο άνθρωπος μέσα στους αιώνες που αποτελούν την παιδική του ηλικία, είναι η πρόοδος στους υλικούς όρους ζωής.

Σε τεχνολογικό επίπεδο, ο ανθρώπινος πολιτισμός έχει γνωρίσει μεγάλες δόξες, αλλά σε πνευματικό και ψυχολογικό επίπεδο προσκυνά το ζωικό ένστικτο.

Μπορεί ο ανθρώπινος νους να αλλάξει; Μπορούν ο νους και η καρδιά “να ζήσουν αμόλυντα , φρέσκα, αθώα, με βαθιά αγάπη;”.

Ο Κρισναμούρτι λέει πως, αν λυθεί αυτό, θα υπάρχει μια διαφορετική δομή στην κοινωνία και κάθε άλλο πρόβλημα οικονομικό ή κοινωνικό, όλα αυτά που οδηγούν σε πολέμους θα τελειώσουν. Και συνεχίζει επί λέξει:

“Πρέπει να υπάρχει μια συνεννόηση, που υποδηλώνει πως και τα δύο μέρη ενδιαφέρονται έντονα, νοιάζονται και κοιτάζουν αυτό το πρόβλημα με στοργή, με την παρόρμηση να το καταλάβουν. Λοιπόν, δεν πρέπει να υπάρχει μόνο λεκτική επικοινωνία, αλλά και μια βαθιά συνεννόηση, όπου δεν υπάρχει θέμα συμφωνίας ή διαφωνίας. Η συμφωνία και η διαφωνία δεν θα έπρεπε να παρουσιαστούν ποτέ, επειδή δεν έχουμε να κάνουμε με ιδέες, γνώμες, έννοιες ή ιδανικά- μας απασχολεί το πρόβλημα της ανθρώπινης αλλαγής. Και ούτε η δικιά σας γνώμη, ούτε η δικιά μου έχει καμιά αξία. Αν πείτε πως είναι αδύνατο να αλλάξετε τα ανθρώπινα όντα, που είναι έτσι εδώ και χιλιάδες χρόνια, έχετε ήδη αποκλείσει τον εαυτό σας, δεν θα συνεχίσετε, δεν θα αρχίσετε να εξετάζετε ή να εξερευνάτε. Ή αν πείτε απλά και μόνο πως είναι δυνατό, τότε ζείτε σ’ έναν κόσμο από δυνατότητες, και όχι από πραγματικότητες. Λοιπόν, πρέπει να φτάσει κανείς σ’ αυτή την ερώτηση χωρίς να πει πως είναι ή πως δεν είναι δυνατό ν’ αλλάξει. Πρέπει να φτάσει κανείς σ’ αυτή την ερώτηση μ’ έναν φρέσκο νου, ανυπόμονο να μάθει, αρκετά νέο για να εξετάζει και να εξερευνά.”

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Μερόπη

(Αγαπητή Μερόπη, ανεξάρτητα από το πώς την παλεύει ο καθένας μας και πώς εννοεί την αποδοχή, ξέρουμε από την Ιστορία της ανθρωπότητας πως πράγματα που πριν από εκατό χρόνια θεωρούνταν ουτοπία, σήμερα δεν αμφισβητούνται από κανέναν. Άρα, η ανθρωπότητα προχωράει. Βέβαια, προχωράει κάπως πιο αργά από όσο θα επιθυμούσαμε κάποιοι από εμάς και χωρίς να συμμερίζεται το άγχος και την αγωνία που νιώθουμε επειδή καταλαβαίνουμε πως δεν θα προλάβουμε να ζήσουμε μέσα στις αλλαγές που επιθυμούμε. Να γράψω για μια ακόμα φορά πως η Ιστορία μετριέται με αιώνες και όχι με τις μικρές δικές μας ζωές. Ο ανθρώπινος νους μπορεί να αλλάξει. Αλλά θέλει χρόνο γιατί οι πεποιθήσεις, οι βεβαιότητες, οι συνήθειες και τα ταμπού αιώνων, δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Εκτός αν η ανθρωπότητα αποφασίσει να κάνει ένα συντονισμένο συνειδησιακό άλμα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.