Ο πατήρ Ιγνάτιος μας δίνει το Κλειδί του Παραδείσου

Καλησπέρα Πιτσιρίκο,
Αφορμή για τα παρακάτω, είναι η δήλωση του Μητροπολίτου Ιγνατίου, που αφορά την πραγματική χριστιανική αγάπη, και έλεγε ότι «Όποιος δεν θέλει τους πρόσφυγες, δεν είναι Χριστιανός».

Δε χρειάζεται να αναλύσω το τι πραγματεύεται το Κατά Ματθαίον 25:43, όπως δείχνει η εικόνα παραπάνω, καθώς πιστεύω όλοι ξέρουμε τι καταγράφεται σε αυτές τις παραγράφους.

Πιστεύω ότι σε κάθε μέρος, ανεξαρτήτως θρησκείας, πολιτισμού κτλ, υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Ας κλέψω τα λόγια του Ερμαντράουτ από το Better Call Saul, που ανέφερε ότι «Υπάρχουν καλοί εγκληματίες και κακοί αστυνομικοί, το ένα δεν αναιρεί το άλλο».

Αυτό όμως που παρατηρώ έντονα, είναι ότι για να σε κάνει δυνατό μια ιδεολογία-θρησκεία, πρέπει να σπείρει το Μίσος μέσα σου, Μίσος ενάντια στο διαφορετικό από αυτήν την ιδεολογία-θρησκεία.

Και καθώς οι περισσότεροι τρεφόμαστε από το Μίσος, έτσι γιγαντώνεται και η συγκεκριμένη ιδεολογία-θρησκεία.

Έχω συναντήσει στα 30 μου, παλιοτόμαρα «αριστερούς» και σωστούς νεοδημοκράτες (ναι συμβαίνει κι αυτό), και τούμπαλιν, αλλά το ίδιο έχω συναντήσει και μέσα στη Χριστιανοσύνη, δηλαδή άτομα που όντως πιστεύουν το κήρυγμα του Ιησού και το 99% που απλά χρησιμοποιεί το Μίσος του, παραφράζοντας κάτι που ίσως είπε κάποτε κάποιος.

Φυσικά, ο Χριστός μίλησε για την αγάπη και όχι για το Μίσος προς τους πρόσφυγες, αλλά η εκκλησία απαγορεύει ρητώς και κατηγορηματικώς το προγαμιαίο σeξ.

Για να αναλογιστούμε λοιπόν σε τι δίνει προσοχή ο Έλλην ορθόδοξος χριστιανός;

Χμμ… σωστά σκέφτηκες αναγνώστη μου…

Όλος αυτός ο πρόλογος λοιπόν για την εξής ατάκα που χρησιμοποιώ εδώ και χρόνια προς τους γνωστούς μου χριστιανούς, που παίρνουν τη γνωστή στάση απέναντι από τους πρόσφυγες.

Λοιπόν,

-Εσύ σαν Χριστιανός Ορθόδοξος, πρέπει να ανοίξεις το σπίτι σου και από το υστέρημά σου να βάλεις όσους πιο πολλούς πρόσφυγες χωράνε· άλλωστε, σου έδωσε ο Χριστός υγεία και λεφτά για να αγοράσεις σπίτι, και να σώσεις κάποιες ψυχές.

-Μα αν τους βάλω, μπορεί το βράδυ να σηκωθεί ένας και να με σφάξει.

-Άρα, θα τους έχει στείλει ο Ιησούς Χριστός σαν υπέρτατη δοκιμασία, και θα έχεις εξασφαλίσει αιώνια ζωή στην αγκαλιά των Σεραφείμ και των Χερουβείμ! Ο Παράδεισος σου ανήκει!

-Εεεεεε….. (μισή ώρα)

Και εκεί αποδεικνύεται περίτρανα ότι κανένας δε πιστεύει, απλά βρίσκει συμμάχους μέσω της ιδεολογία-θρησκείας για να Μισεί ελεύθερα χωρίς να στιγματίζεται.

Σχόλια επί σχολίων κάτω από τον Μητροπολίτη Ιγνάτιο, που μίλησε όσο πιο χριστιανικά γίνεται, προσπαθούν να παραφράσουν τα λεγόμενα του, μέχρι και να τον βγάλουν τρελό και ότι τα έχει χαμένα.

Τουλάχιστον κάποιος πήρε τη χριστιανική θέση από τους ηγέτες της Ελληνορθοδοξίας. Καθώς μέχρι τώρα είχαμε το άλλο άκρο.

Το τι εστί προσφυγικό, μεταναστευτικό είναι άλλο ζήτημα, μακριά από κάθε χριστιανισμό.

Το πώς θα λυθεί και οι επιπτώσεις του για τις χώρες που αφήνουν και τις χώρες που βρίσκουν, θαρρώ πως είναι ένα κεφάλαιο που κανείς δεν έχει απάντηση στα προβλήματα αυτά.

Αυτό, όμως, δεν αφορά τη Χριστιανοσύνη. Τη χριστιανοσύνη την αφορά η μεταθανάτια ζωή, η αιώνια, και ο μ. Ιγνάτιος μας δίνει το κλειδί. Αν θα το πάρουμε είναι δικό μας θέμα.

Αμπαλαέας

Υ.Γ. Το Μίσος το γράφω με κεφαλαίο, γιατί είναι ένα πολύ βαρύ συναίσθημα που σε τρώει κάθε μέρα. Μικραίνεις σαν άνθρωπος και μεγαλώνει το Μίσος αν το αφήσεις. Είναι κάτι σαν τον καρκίνο.

(Αγαπητέ φίλε, βλέπω τα θέματα που απασχολούν τους Έλληνες σήμερα και σκέφτομαι πως έχουν αποβλακωθεί. Και βέβαια, η βλακεία και το μίσος κάνουν πολύ καλή παρέα. Είναι 2019 και ασχολούμαστε με το τι λένε οι μητροπολίτες. Σωστό ή λάθος, δεν αφορά την κοινωνία αλλά την Εκκλησία και τους πιστούς της. Δεν ανήκουν όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας σε αυτή την κατηγορία. Και πριν τη μεταθανάτια ζωή -για την οποία κανείς δεν έχει αξιόπιστες πληροφορίες- υπάρχει αυτή η ζωή που αφορά χριστιανούς και μη. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως ο χριστιανισμός έχει ηττηθεί εδώ και δεκαετίες από τον καπιταλισμό -μια ματιά γύρω το αποδεικνύει αυτό- και πως οι χριστιανοί δεν έχουν καμία σχέση με τον Χριστό. Ο Χριστός δεν ήταν χριστιανός, ο Χριστός ήταν ο Χριστός. Όπως ο Μαρξ δεν ήταν μαρξιστής, ήταν ο Μαρξ. Τα δόγματα -όπως οι θρησκείες- περιέχουν και τον θάνατό τους. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.