Προς διανοούμενους και λοιπές λέρες με υψηλές ιδέες και χαμηλά φρονήματα

(Γεια σου πιτσιρίκο.)
Σε 6 ημέρες 17 Νοέμβρη. Στην Ελλάδα του 2019 που εκφασίζεται με γοργούς ρυθμούς απευθύνω αυτό το κείμενο σε εσένα διανοούμενε. Σε εσένα λογοτέχνη, σε εσένα εικαστικέ, σε εσένα σκηνοθέτη, σε εσένα χορευτή, σε εσένα ηθοποιέ, σε εσένα ακαδημαϊκέ. Έχω μπόλικους τέτοιους φίδους, όχι;

Μη και δεν σε δω στην πορεία την Κυριακή. Μαύρο φίδι που σε έφαγε. Κι ας έχεις οικογένεια, κι ας έχεις παιδιά, κι ας έχεις φίλους, συνεργάτες, γνωστούς, ερωμένους κι εραστές. Κι ας έχεις κι αύριο στον ήλιο μοίρα.

Μη και δε σε δω. Γιατί εσύ διανοούμενε οφείλεις να είσαι ο πρωτοστάτης στη νέα μέρα που ισχυρίζεσαι ότι θες να ξημερώσει.

Εσύ σκηνοθέτη, εσύ ηθοποιέ. Εσύ λογοτέχνη, εσύ ποιητή.

Μη και δε σας δω ειδήμονες των τεχνών και των γραμμάτων, εσάς, τον εσμό της διανόησης.

Μη και δε σε δω επειδή φοβάσαι μη χάσεις την επιχορήγηση των ψίχουλων από το υπουργείο α-πολιτισμού σου ή τη δουλίτσα σου την καλολαδωμένη.

Μη και δε σε δω, τώρα, που το σκοτάδι αναδύεται ξανά κι έχεις την πεποίθηση ότι εσύ, ω μέγα, βρίσκεσαι στο φως. Μη και δε σε δω.

Μη και δε σε δω. Γιατί αυτά που θα σου σύρω θα μοιάζουν με παράδεισο μπροστά σε αυτά που θα περάσεις για να φτάσεις στην κόλαση που σου επιφυλλάσσεις. Μην αφήσεις διανοούμενε τα πράγματα να φτάσουν ως εκεί. Ανάλαβε την μοίρα σου και γίνε κύριος της.

Μη και δε σε δω γιατί με υποκοριστικά θα σου μιλάω. Γιατι χυδαίο θα σε πω κι άτολμο. Δειλό και φοβητσιάρη.

Μη και δε σε δω γιατι θα πω πως τη φύση σου απώλεσες και την ουσία της.

Απτεροδίποδο θα πω πως έγινες στην προσπάθεια σου για ιστορία. Μα δε θα σε κατανοήσω.

Ο λόγος που τα γράφω αυτά στα σόσιαλ που τόσο αγαπάς διανοούμενε είναι για να μείνουν.

Και για να ξέρω τους εχθρούς μου να μετρώ έστω και λαθεμένα.

Όσο για μένα.

Εγώ θα είμαι εκεί. Για όλα τα μοιραία που μου έλαχε να μοιραστώ την ώρα αυτή της μοιρασιάς. Θα είμαι εκεί κι ας πάω από σφαίρα άσφαιρη, μιας και όσων με δόλο φονεύουν άσφαιρα είναι τα φυσίγγια τους στο πλήρωμα του χρόνου.

Θα είμαι εκεί για να τιμήσω της ιστορίας τη ροή και του αντίλογου τον λόγο. Θα είμαι εκεί, στης επανάστασης το μετερίζι. Θα είμαι εκεί για το κληροδότημα στων παιδιών σου την ολόμαυρη ράχη. Θα είμαι εκεί για να μην γράψει η ιστορία ότι είμαι σαν εσένα. Θα είμαι εκεί για το κορίτσι που αγαπώ και το χαμόγελό της.

Κι αν τελικά δεν σε δω: στα τσακίδια πεκινουά της διανόησης.

Για μένα δεν θα είσαι πια διανοούμενος, μόνο ένας φουκαράς που ψάχνει τη βολή του.

Και ως τέτοιο υλικό τούδε θα σε χλευάζω.

Κι αν τα λόγια μου αδιάφορο σ’ αφήνουν, να δεις οι πράξεις μου τι ενδιαφέρουν θα ‘χουν.

Κι ένα να ξέρεις: εγώ από σένα πιο πολλά έχω να χάσω.

Ραντεβού στα οδοφράγματα

Νίκος Φυτάς

Υ.Γ. Κι αν μου πεις διανοούμενε πως στα αρxίδια σου με γράφεις, είναι κι αυτή μια έκφραση που έμαθες να μηρυκάζεις.

(Αγαπητέ φίλε, τι να τους κάνετε τους διανοούμενους; Με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι διανοούμενοι -σε Ελλάδα και εξωτερικό- ήταν πάντα δούλοι της εξουσίας. Όσο για την πορεία του Πολυτεχνείου, σκεφτείτε λίγο γιατί υπάρχει τέτοια κλιμάκωση από την πλευρά της κυβέρνησης λίγες μέρες πριν. Να μαθαίνουμε με τα χρόνια. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.