Σοσιαλισμός με ολιγάρχες δεν υπάρχει

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Στη Βολιβία, παραιτήθηκε ο Μοράλες, κατηγορώντας παράλληλα την αντιπολίτευση πως μεθόδευσε διαδηλώσεις, βανδαλισμούς οικιών και μια γενικότερη κατάσταση χάους, μετά τις κατηγορίες για αλλοίωση του εκλογικού αποτέλεσματος της 20ης Οκτωβρίου.

Θα μπορούσα να ξεκινήσω με μια ιστορική αναδρομή της προεδρίας του Έβο Μοράλες, αλλά ειλικρινά με έχουν κουράσει όλες αυτές οι ατέλειωτες συγκρίσεις και να πέφτουμε στην ίδια λούμπα ξανά και ξανά.

Περισσότερο, δε, κουράζει η επανάληψη της ιστορίας.

Για άλλη μια φορά διαφαίνεται πως ένας ανεπιθύμητος πρόεδρος της Λατινικής Αμερικής πάει σπίτι του, για να μπορέσουν να συνεχίσουν ανενόχλητοι το πλιάτσικο οι σύγχρονοι κονκισταδόρες (λες και σταμάτησε και ποτέ).

Βέβαια, η Ιστορία θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται, όσο οι λαοί επιμένουν στα ημίμετρα, μέχρι να καταστεί σαφές.

Το πόδι έχει γάγγραινα και εμείς συνεχίζουμε να του βάζουμε αλοιφές.

Αυτό που θέλω να πω, είναι πως το πρόβλημα ούτε αρχίζει ούτε τελειώνει σε έναν Πινιέρα, έναν Μπολσονάρο ή έναν Ντούκε.

Συνεπώς, δεν είναι τόσο εύκολο, ώστε να αρκεί ως λύση στο πρόβλημα ένας Μοράλες ή ένας νέος Μαδούρο.

Το πρόβλημα είπαμε είναι η οικονομική ανισότητα, έτσι;

Δηλαδή η φτώχεια.

Ε, δεν μπορούν να υπάρξουν πολιτικές αναχαίτισης της φτώχειας μέσα στον καπιταλισμό, επειδή ουσιαστικά δεν νοείται καπιταλισμός χωρίς φτώχεια.

Δεν υπάρχουν «αριστερές» και «δεξιές» πολιτικές στον καπιταλισμό.

Υπάρχουν συμφέροντα.

Συγκεκριμένα συμφέροντα.

Είναι τα ίδια συμφέροντα που στέλνουν τα ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ, τον στρατό στους δρόμους της Χιλής και τανκς στη Συρία.

Που τσαλαπατάνε τις εκλογές και τα δημοψηφίσματα, όταν δεν τους αρέσει αυτό που ψήφισαν οι πολίτες.

Που ουρλιάζουν όλη μέρα -μέσω των παπαγάλων τους- τι να φορέσουμε και τι να σκεφτόμαστε.

Που στραγγίζουν τον πλανήτη και τους λαούς απ’ οτιδήποτε μυρίζει χρήμα.

Και που ρίχνουν κυβερνήσεις, αν σταθούν εμπόδιο στα σχέδια τους.

Οι πολίτες πρέπει να τελειώνουν με την αυταπάτη της σύστασης κοινωνικού, δημοκρατικού κράτους σε ένα απάνθρωπο, παγκόσμιο σύστημα που ενδιαφέρεται μόνο για τα κέρδη των μετόχων.

(σε ελεύθερη μετάφραση: χαμένες είναι μόνο εκείνες οι μάχες που δεν δόθηκαν)

Και να πάψουν να ψάχνουν μπροστάρηδες και καλούς ηγέτες.

Ωραίος, χρυσός ο Μοράλες, αλλά ούτε Μεσσίας είναι ούτε ο Μέσι, να βγάζει συνέχεια το φίδι από την τρύπα.

Και για να αποφευχθούν τυχόν παρανοήσεις, δεν μιλάω για εγκατάλειψη των κοινωνικών αγώνων, ούτε καν πως είναι ανώφελο να πάρουμε την εξουσία, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Εννοώ πως δεν αρκεί ένας κούκος για να φέρει την… επαναστατική άνοιξη.

Αυτό που λείπει στους κοινωνικούς αγώνες σήμερα -εκτός από τη διάρκεια και τη συμμετοχή- είναι το όραμα.

Αν φτάσαμε το όραμα να είναι μια καλή αστική -σας λέω και τίγκα αριστερή- κυβέρνηση, τότε buenas noches και ελαφριά να είναι η κανονικότητα που θα μας θάψει.

Και έτσι η ιστορία θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται μέχρι να καταστεί σαφής.

Βλέποντας τις αρχικές αντιδράσεις για την παραίτηση του Μοράλες, διαβάζει κανείς υπόνοιες -τι υπόνοιες, δηλαδή, σιγουράκι είναι- πως οι ολιγάρχες της Βολιβίας σε συνεργασία με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, κατάφεραν και τον ανέτρεψαν, οδηγώντας τον στην παραίτηση.

Με λίγα λόγια οι ολιγάρχες της Βολιβίας τον τσάκισαν, αφού δεν τους τσάκισε αυτός.

Σοσιαλισμός με ολιγάρχες, άλλωστε, δεν υπάρχει.

Όπως δεν υπάρχει σοσιαλιστής πρόεδρος χωρίς σοσιαλισμό.

Βέβαια, ο επόμενος πρόεδρος της Βολιβίας θα λέει πως έσωσε τη χώρα από την λαίλαπα του κομμουνισμού, όπως ο Πινιέρα άρχισε δειλά-δειλά να μιλάει για κουβανέζικα και βενεζουελικά πούρα πίσω από τους καπνούς της χιλιανής εξέγερσης, ενώ κατηγόρησε και τα Εξάρχεια καθώς γέμισε όλη η Χιλή κουκουλοφόρους.

Η Ιστορία, πάντως, θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται μέχρι να καταστεί σαφής.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα.

Δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση.

Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο λιγότερο θα ταλαιπωρήσουμε τους εαυτούς μας και τις επόμενες γενιές.

Και αν πάλι δεν θέλουμε να το καταλάβουμε έρχονται τα επόμενα γλυκά χρόνια να μας αποδείξουν για νιοστή φορά, ότι η θέση μας είναι πολύ πιο δεινή απ’ ότι νομίζουμε.

Βγαίνουμε και ουρλιάζουμε για τη δημοκρατία, για τη Χιλή, τη Βολιβία, την Ελλάδα.

Δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία, ούτε Χιλή, ούτε Βολιβία, ούτε Ελλάδα.

Δεν υπάρχει Δύση ή Τρίτος Κόσμος.

Υπάρχουν μόνο τα δολάρια, τα ευρώ, τα πέσος και τα γουάν.

Τα έθνη του κόσμου είναι η Google, η Apple, η Novartis, η Amazon και η Exxon.

Αυτή είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων σήμερα.

Αυτή είναι η κανονικότητα.

Και αλίμονο σε όποιον την διασαλεύσει.

Όλα, από την τιμή του γάλατος μέχρι το κόστος των εκλογών αποφασίζονται από τις αγορές.

Άλλωστε, ο κόσμος είναι μια επιχείρηση, κύριε Μπιλ.

Και σ’ αυτό τον κόσμο, μέχρι και η επανάσταση τυποποιήθηκε και πωλείται στα σουπερμάρκετ σε τιμή ευκαιρίας.

Για να νοιώθουν «πολίτες», οι δούλοι.

Η Ιστορία, όμως, θα συνεχίσει να επαναλαμβάνεται μέχρι να καταστεί σαφής.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. Στην Ελλάδα μάλλον επαναφέρεται η προσβολή των θείων ως ποινικό αδίκημα. Τι ψηφίσατε ρε χάπατα; Άλλη μια μέρα, στην Τεχεράνη, με λίγα λόγια. Οι Έλληνες είναι τόσο βλαμμένοι τελικά που κατηγορούν τους κομμουνιστές ότι θα τους γυρίσουν στις σπηλιές, δηλαδή εκεί που βρίσκονται ήδη. Ε, ρε τι θα πάθουν, χαμπάρι δεν έχουν πάρει ακόμα.

(Φίλε Άρη, άντε να εξηγήσεις στον Βρετανό προλετάριο πως δεν μπορεί να υπάρξει σοσιαλισμός και δημοκρατία, όταν έχεις βασιλιά. Δεν το δέχεται με τίποτα. Θέλει και σοσιαλισμό και το βασιλιά. Γενικά, οι άνθρωποι θέλουν και τους ολιγάρχες τους, θέλουν να είναι δούλοι, θέλουν να μη αλλάξει τίποτα αλλά θέλουν και να αλλάξουν όλα. Άρη, αν επαναφέρουν την προσβολή των θείων, θα προσφύγει ένας Έλληνας πολίτης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και θα αλλάξει ο νόμος, αφού η Ελλάδα θα φάει κα άλλο πρόστιμο. Πάντως, θα είναι και μια ευκαιρία να μάθουμε ποιος είναι ο δικηγόρος του Θεού στην Ελλάδα. Γιατί από τους δικηγόρους του διαβόλου έχουμε πήξει. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.