Ταξίδια μακρινά στη Νικαράγουα

Χαμός γίνεται στον κόσμο, όπως λες κι εσύ Πιτσιρίκο, με τις διαδηλώσεις, από τις πιο πρόσφατες στην Κολομβία και τις πιο παλιές στο Χονγκ Κονγκ, μέχρι τις πιο βίαιες στη Χιλή, τη Βολιβία, το Ιράν και το Εκουαδόρ.

Η ιστορία που ξεχωρίζει, όμως, είναι αυτή με τις μητέρες από τη Νικαράγουα, που έκαναν απεργία πείνας για τα φυλακισμένα παιδιά τους, για να μεταφερθούν τελικά μετά από μέρες στο νοσοκομείο σε σταθερή κατάσταση, όπως μεταδίδει το Reuters.

Εκτός από τις εννέα μητέρες, που ζητούν να αφεθούν ελεύθερα τα παιδιά τους, τα οποία χαρακτηρίζουν πολιτικούς κρατούμενους, απεργία πείνας έκαναν και τρεις ακτιβιστές που εναντιώνονται στον πρόεδρο της Νικαράγουας Daniel Ortega.

Πέρασαν, μάλιστα, εννέα μέρες μέσα σε μία εκκλησία στη Massaya.

Tην Παρασκευή 22/11 μεταφέρθηκαν, όμως, μαζί με έναν καθολικό παπά σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας Μανάγκουα για θεραπεία.

“Η κατάστασή τους είναι σταθερή, μερικές είναι αφυδατωμένες και δύο παρακολουθούνται για τα χρόνια προβλήματα που έχουν” ανέφερε η γιατρός του νοσοκομείου Vivian Pellas, Maria Eugenia Espinoza.

O ιερέας Edwin Roman που συντάχθηκε στο πλευρό των εννέα γυναικών, παραπονέθηκε στα social media ότι όταν οι μητέρες άρχισαν την απεργία πείνας, η αστυνομία έκοψε το ρεύμα και το νερό στην εκκλησία και απαγόρευσε στον κόσμο να πάει για να τις βοηθήσει.

Οι εκκλησίες της Νικαράγουας έχουν μετατραπεί σε πεδία πολιτικών μαχών τις τελευταίες εβδομάδες, εν μέσω διαδηλώσεων που μαίνονται για πάνω από 1,5 χρόνο.

Τόσο ο Οργανισμός Αμερικάνικων Κρατών, όσο και ο ΟΗΕ, σήμαναν συναγερμό αυτή την εβδομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη μεγαλύτερη χώρα της Κεντρικής Αμερικής, καθώς η ένταση στις διαδηλώσεις κλιμακώθηκε.

Την περασμένη Δευτέρα 18/11, η αστυνομία της Νικαράγουας συνέλαβε 16 αντικυβερνητικούς διαδηλωτές κατηγορώντας τους ότι σχεδίαζαν τρομοκρατικές επιθέσεις.

Από τις οικογένειές τους υποστηρίζουν, ωστόσο, ότι συνελήφθησαν επειδή πήγαιναν νερό στις μητέρες που έκαναν απεργία πείνας στην εκκλησία.

Tην ίδια στιγμή, ο κόσμος δεν ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της αντιπολίτευσης για μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Βενεζουέλα, όπως μεταδίδει το Reuters.

Το περασμένο Σάββατο 16/11 ο Juan Guaido κάλεσε τους υποστηρικτές του να μείνουν μόνιμα στους δρόμους για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στον πρόεδρο Nicolas Maduro, αλλά η συμμετοχή στις διαδηλώσεις ήταν μικρή.

Πολλοί διαδηλωτές λένε ότι έχουν εξαντληθεί από τα μη λειτουργικά μέσα μαζικής μεταφοράς, τις ελλείψεις νερού και ηλεκτρικού και την έκρηξη του πληθωρισμού.

“Η δυνατότητά μας για κινητοποιήσεις έχει μειωθεί, το ξέρουμε αυτό και είναι ένα μήνυμα προς όλους τους πολίτες της Βενεζουέλας ότι τους χρειαζόμαστε” δήλωσε η 22χρονη φοιτήτρια Estefania Cervo μετά το τέλος μίας μικρής φοιτητικής συγκέντρωσης την Πέμπτη 21/11.

“Ελπίζουμε να κινητοποιήσουμε τον κόσμο” συμπλήρωσε η ίδια, ενώ η πορεία μερικών εκατοντάδων φοιτητών ολοκληρώθηκε χωρίς συγκρούσεις με την αστυνομία, παρά το γεγονός ότι οι δυνάμεις ασφαλείας ήταν παντού παρούσες και είχαν στήσει και μεταλλικά οδοφράγματα, για να μην φτάσουν οι διαδηλωτές μέχρι το υπουργείο Άμυνας, όπως είχαν προγραμματίσει.

Μικρή ήταν και η συμμετοχή στις πορείες καθηγητών και νοσοκόμων και ολοκληρώθηκαν πολύ γρήγορα.

Ο Guaido είχε επικαλεστεί το σύνταγμα τον Ιανουάριο του 2019, οπότε και αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος, υποστηρίζοντας ότι ο Maduro επανεξελέγη το 2018 με απάτη.

Εκείνη την περίοδο ο Guaido είχε μεγάλη διεθνή υποστήριξη και έβγαλε πολύ κόσμο στον δρόμο, αλλά έκτοτε ήταν σαν να έμεινε από βενζίνη.

Οι υποστηρικτές της αντιπολίτευσης συνεχίζουν να είναι στο πλευρό του Guaido, αλλά έχουν απογοητευτεί από το γεγονός ότι ο Maduro παραμένει στην εξουσία.

Η δημοφιλία του Guaido, πάντως, υποχώρησε στο 42,1% τον Nοέμβριο του 2019, από 56,7% τον Μάιο του 2019.

Σύμβουλος του Guaido παραδέχτηκε ότι οι διαδηλώσεις δεν είχαν μεγάλη συμμετοχή, αλλά επισήμανε ότι στόχος ήταν να ξαναβγάλουν μετά από πολύ καιρό σιγά, σιγά και πάλι τον κόσμο στους δρόμους.

Ο ίδιος βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο και προαναγγέλλει ότι “οι διαδηλώσεις θα συνεχιστούν, καθώς είναι ένα θεμελιώδες μέσο πίεσης ενάντια στη δικτατορία”.

Οι πορείες της 16ης Νοεμβρίου προσέλκυσαν, πάντως, λίγο κόσμο και μερικοί από τους συμμετέχοντες είπαν ότι δεν βλέπουν πώς η αντιπολίτευση θα καταφέρει να διώξει τον Maduro.

Άλλοι πήραν κουράγιο από την παραίτηση του Evo Morales στη Βολιβία, όμως ο Nicolas Maduro έχει τη στήριξη του στρατού της Βενεζουέλας που αρνείται να τον εγκαταλείψει.

Και μιας και ο τίτλος “Ταξίδια μακρινά στη Νικαράγουα” είναι εμπνευσμένος από το τραγούδι “Ταξίδια μακρινά ως την Τζαμάικα”, να κάνουμε και μία βουτιά στην Καραϊβική, καθώς η κυβέρνηση της Κούβας εκπονεί ειδικό σχέδιο για την καταπολέμηση του ρατσισμού, αναγνωρίζοντας ότι το πρόβλημα που προσπάθησε να εξαλείψει μετά την επανάσταση του 1959 ο Fidel Castro, παραμένει άλυτο, μεταδίδει το Reuters.

To νέο σχέδιο έχει στόχο να καταπολεμήσει τις διακρίσεις, να διευρύνει την πρόσβαση στην εκπαίδευση και στους Αφρικανούς της Κούβας και να ανοίξει έναν δημόσιο διάλογο για ρατσιστικά θέματα, ανέφερε ο υφυπουργός Πολιτισμού Fernando Rojas κατά τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

“Όλοι αναγνωρίζουμε ότι η επανάστασή μας ήταν η πολιτική και κοινωνική διαδικασία που έκανε τα περισσότερα για να εξαλείψει τις φυλετικές διακρίσεις, αλλά ακόμα υπάρχουν κάποιες στην κοινωνία μας που οφείλονται κυρίως στην κουλτούρα κάποιων ανθρώπων” δήλωσε από την πλευρά του ο πρόεδρος Miguel Diaz-Canel.

Oι ακτιβιστές καλωσόριζαν την κίνηση του Diaz Canel, που αντικατέστησε στην προεδρία πριν από έναν χρόνο τον αδερφό του Fidel Castro, τον Raul, αλλά διατηρούν κάποιες επιφυλάξεις μέχρι να δουν και στην πράξη την εφαρμογή αυτού του νέου προγράμματος.

Η Κούβα περηφανευόταν για καιρό για την εξάλειψη του ρατσισμού, ως ένα από τα σπουδαιότερα επιτεύγματα της επανάστασης.

Πριν το 1959, οι μαύροι και οι μιγάδες δεν είχαν πρόσβαση στην παιδεία, ήταν αποκλεισμένοι από πανεπιστήμια και δουλειές, ενώ οι λευκοί είχαν τα δικά τους κοινωνικά κλαμπ, τις παραλίες και τα ιδιωτικά πάρτι.

Αλλά, όταν ο Fidel Castro πήρε την εξουσία, έδωσε σε όλους τους Κουβανούς πρόσβαση στη δωρεάν παιδεία και τη δημόσια υγεία.

Ο Diaz Canel παραδέχεται, ωστόσο, ότι μερικοί Κουβανοί λένε ακόμα ρατσιστικά ανέκδοτα και πως ορισμένες ιδιωτικές επιχειρήσεις κάνουν προσλήψεις με κριτήριο το χρώμα του δέρματος.

“Αυτό είναι ένα βήμα μπροστά, αφού παλέψαμε για τόσα χρόνια” υποστηρίζει για το νέο σχέδιο ο δικηγόρος Deyni Terri που είναι και ιδρυτής της Συμμαχίας Φυλετικής Ενότητας.

“Είναι μία καλή αρχή, ειδικά από τη στιγμή που ο πρόεδρος το παίρνει προσωπικά” συμπλήρωσε ο ίδιος, επισημαίνοντας ότι οι φυλετικές διακρίσεις είναι πρόβλημα και στους θεσμούς, με τους αστυνομικούς για παράδειγμα να συλλαμβάνουν περισσότερο μαύρους πολίτες.

Ο ακτιβιστής και λογοτεχνικός ερευνητής Robert Zurbano είπε από την πλευρά του ότι ελπίζει η κυβέρνηση να ακούσει τις προτάσεις που έχουν ήδη γίνει.

“Καλωσήλθατε στο κλαμπ, αυτό είναι ένα ξύπνημα” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Καλά όλα αυτά, αλλά το θέμα είναι ότι ξέχασα ανοιχτό το πορτάκι της υποβρύχιας μηχανής και πήρε νερά.

Την άνοιξα, έβγαλα, τη μπαταρία και την κάρτα μνήμης και τις άφησα στον ήλιο μήπως και στεγνώσουν σιγά, σιγά.

Έβγαλα, επίσης, μία μέλισσα που είχε πέσει στη θάλασσα, σώα στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Και ελλείψει υποβρύχιων φωτογραφιών, απαθανάτισα ένα κολεόπτερο εντυπωσιακό.

Με λίγη φαντασία μοιάζει με σαλάχι αετό.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, η Κούβα είναι η μόνη χώρα για την οποία δεν ξέρουμε πόσοι είναι λευκοί και πόσοι μαύροι, γιατί απαγορευόταν η διάκριση. Βέβαια, τώρα που την ανακάλυψαν οι δικαιωματιστές, θα τα μάθουμε όλα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.