Υπάρχει κάτι πολύ χειρότερο από το να σε ζηλεύουν: να μην σε ζηλεύει κανείς

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Σκέφτομαι τώρα εκείνον που θα πάρει τηλέφωνο τον φίλο του και θα του πει: «Έλλλα ρε μαλλλάκα. Τι θα κάνουμε σήμερα; Το ψήνεις να πάμε να φάμε σουβλάκια δίπλα στο hotspot;».

Yup, δράμα οι νεοέλληνες και ξέμεινα από ατάκες.

Μέσα σ’ όλα, το παραδέχθηκε η Μιχαηλίδου, αγνοούνται 1.178 ασυνόδευτα παιδιά από τις δομές, δεν μπορούν δηλαδή να εντοπιστούν.

Για την ακρίβεια, το 25% των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων.

Δηλαδή, “χάσαμε” το 1/4 των ανήλικων παιδιών που έφτασαν στη χώρα, χωρίς συνοδεία κάποιου γονέα ή ενήλικου ατόμου.

Δεν μιλάμε καν για τα παιδιά που ζουν στις δομές ανάμεσα σε ενήλικες που δεν γνωρίζουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και δεν υπονοώ μόνο την πιθανότητα κακοποίησης, αλλά και το αυτονόητο, πως ένα παιδί αναγκάζεται να ζήσει χωρίς καμία υποστήριξη, καθοδήγηση και φροντίδα.

Φουκαράδες μου, φάτε τα πιτόγυρά σας, τώρα που μπορείτε, γιατί αργότερα θα σας περνάνε σουβλάκι αυτοί οι άνθρωποι.

Κανένας δεν ξεχνάει ποτέ πώς του συμπεριφέρθηκαν όταν χρειάστηκε βοήθεια.

Αλλά χιλιάδες Έλληνες ζούνε ακόμα το όνειρο.

Ποιο όνειρο;

Ένα είναι το όνειρο: να γεννηθείς Έλληνας, να ζήσεις ως Έλληνας και να πεθάνεις Έλληνας.

Αλλά αντί να μοιραστούν τον «πολιτισμό» τους, φοβούνται μην τους τον πάρουν.

Τους ρωτήσατε ρε μπάμιες, αν τον θέλουν;

IQ BBQ -που διαβάζεται και «μπουμπουκιού».

Οι Έλληνες για άλλη μια φορά παραμυθιάζονται πως ζούνε στην καλύτερη χώρα του πλανήτη, ενώ στην πραγματικότητα κανένας από τους χιλιάδες μετανάστες δεν θα ήθελε να ζήσει στη χώρα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Σωκράτη και του Κυρανάκη.

Εδώ, ρε λαχανοντολμάδες, δεν θέλετε να ζήσετε εσείς στην Ελλάδα.

Όποιον να ρωτήσεις, σου λέει πως το ψάχνει για να φύγει στο εξωτερικό.

Αντί, λοιπόν, οι Έλληνες να παρακαλάνε τους μετανάστες -δηλαδή να τους στρώνουν κόκκινα χαλιά- μήπως ξαναγεμίσουν τα κωλοχώρια τους και τα κωλοσχολεία τους, φοβούνται μην τους πάρουν οι πρόσφυγες αυτό που δεν θέλει κανένας, δηλαδή μια χώρα που ξέμεινε από προοπτική και δεν μιλάω από οικονομικής άποψης.

Στο μεταξύ, πέφτουν στα γόνατα για τουρίστες, αλλά δεν θέλουν μετανάστες.

Τρικυμία εν κρανίω.

Από που νομίζετε ότι έρχονται οι τουρίστες, δηλαδή;

Από το γαλαξία της Ανδρομέδας;

Άσε που για την συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αυτού του κόσμου, η Ελλάδα είναι απλά άλλη μια χώρα στο χάρτη, άλλη μια «μπριζόλα» που πρέπει να διασχίσουν πριν φτάσουν στην εκάστοτε Γη της Επαγγελίας.

Ούτε καν οι παρελάσεις μας δεν συγκινούν το παγκόσμιο πόπολο.

Κανένας δεν συγκινείται με εορταστικές εκδηλώσεις σε προτεκτοράτα.

Υπάρχει κάτι πολύ χειρότερο από το να σε ζηλεύουν: να μην σε ζηλεύει κανείς.

Οι Έλληνες τρέφουν ακόμα την γνήσια αυταπάτη πως ο τελικός προορισμός όλων των ανθρώπων αυτού του πλανήτη είναι η Ψωροκώσταινα.

Δεν είναι.

Και μιας και είπαμε για μπουμπούκια παραπάνω, στη χώρα των άριστων τραχανάδων δεν έχουν πάρει καν πρέφα οι περισσότεροι πως έρχεται ακόμα μεγαλύτερη σφαλιάρα από το 2010.

Όχι επειδή έρχεται και για τον υπόλοιπο κόσμο.

Αυτή η σφαλιάρα θα είναι όλη δικιά μας.

Για τον απλούστατο λόγο, πως οι Έλληνες δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Μην μας έρθει, λοιπόν, απότομο αυτό που έρχεται.

Θα το πάω γύρω-γύρω, όπως μου αρέσει.

Η Ευρώπη φλόμωσε στα ψέματα τους Έλληνες -άλλο που δεν ήθελαν- και ουσιαστικά έκλεισε την πόρτα πίσω της, αφήνοντας τους απ’ έξω.

Η Ευρώπη δεν θεωρεί την Ελλάδα παιδί της.

Οι Έλληνες, μέσα στην υποτέλεια τους, έδωσαν και μπούτι ακόμα για να δείξουν στην Ευρώπη πόσο γκασμάδες είναι, και δεν πήραν τίποτα ως αντάλλαγμα.

Για άλλη μια φορά, οι Έλληνες έφυγαν νηστικοί από το τραπέζι, θα πληρώσουν και τον λογαριασμό.

Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια, συνηθισμένοι και οι Έλληνες στα μπιφτέκια σχάρας.

Και τελικά από τις …πίτσες του ΣΥΡΙΖΑ περάσαμε στις …πίτες της ΝΔ.

-Τι να σου βάλω, πατριώτη;

-Πέντε χοιρινά καλαμάκια για το δρόμο, παρακαλώ. Και μια σόδα, η γυναίκα φωνάζει άμα τρώω πολύ.

-Έφτασεεεεεεεε!!!

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. «Η Συρία δέχθηκε 20000 Έλληνες κατά την Μικρασιατική καταστροφή, η Συρία έγινε σπίτι για τους πρόσφυγες, που διέφυγαν απ’ τις στρατιές του Ιμπραήμ Πασά το 1839, η Συρία έγινε σπίτι για τους Κιρκαδιανούς πρόσφυγες το 1860, η Συρία έγινε σπίτι για τους Αρμένιους πρόσφυγες το 1914, η Συρία έγινε σπίτι για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες το 1948, η Συρία έγινε σπίτι για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες το 1967,η Συρία έγινε σπίτι για τους πρόσφυγες απ’ το Κουβέιτ το 1990, η Συρία έγινε σπίτι για τους πρόσφυγες απ’ τον Λίβανο το 1996, η Συρία έγινε σπίτι για τους πρόσφυγες απ’ το Ιράκ το 2003, η Συρία έγινε σπίτι για τους πρόσφυγες απ’ τον Λίβανο το 2006. Θα γραφτεί στα βιβλία της ιστορίας και οι γενιές θα θυμούνται, ότι η Συρία ποτέ δεν έκλεισε τα σύνορα της, για αυτούς που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, αναζητώντας ασφάλεια και καταφύγιο. Στη Συρία στα σύνορα δεν υπήρχε ούτε μια σκηνή για πρόσφυγες, τα σπίτια ανοιχτά, οι δρόμοι ανοικτοί και πόλεις μετονομάστηκαν ώστε να νιώσουν οι πρόσφυγες σαν στο σπίτι τους. Αφήστε το να γραφτεί στα ιστορικά βιβλία και αφήστε τις γενιές να θυμούνται ότι όταν ένας Σύριος χρειάστηκε βοήθεια και καταφύγιο, τα σύνορα ήταν κλειστά και ο κόσμος κοιτούσε αδιάφορα». Yaman Birawi.

(Φίλε Άρη, είναι απίστευτη η κατάντια της ελληνικής κοινωνίας. Δηλητηριασμένοι, νέοι και γέροι. Η Χρυσή Αυγή εκτός Βουλής αλλά παρούσα και κυρίαρχη παντού αλλού. Γράφε, Άρη, γράφε. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.