Κατά της θλίψης το ανάγνωσμα

Γεια σου πιτσιρίκο,
Θερίζει η κατάθλιψη στο δυτικό κόσμο.
Αυτόν, τον ανεπτυγμένο, τρομάρα του.

Και πώς να μη θερίζει όταν –όπως έχεις γράψει πολλές φορές– είναι όλα λάθος;

Γεννιόμαστε για να ζήσουμε σε έναν τόπο που δεν έχουμε επιλέξει, πηγαίνουμε σε σχολεία για να παρακολουθήσουμε μαθήματα που δεν έχουμε επιλέξει, κάνουμε δουλειές που δεν έχουμε διαλέξει, και η λίστα των μη επιλογών δεν έχει τέλος.

Επί της αρχής, συμφωνώ.

Ωστόσο αναρωτιέμαι : πότε άλλοτε είχαν οι άνθρωποι περισσότερες επιλογές από όσες έχουν σήμερα;

Επιλογές προκάτ σε πλαίσια προκαθορισμένα, αλλά και πάλι περισσότερες από παλιά.

Συνεπώς, τείνω να καταλήξω ότι δε φταίει αυτό από μόνο του.

Αλλά σε συνδυασμό με την κοινωνική απαίτηση να είσαι τέλειος ή πολύ καλός σε αυτές τις μη επιλογές σου.

Να είσαι καλός μαθητής κατ’ απαίτηση των γονιών σου, παραγωγικός εργαζόμενος καριέρας κατ’ επιταγή των κοινωνικών προτύπων, λαμπερός, αδύνατος, fit και σέξι κατά τα πρότυπα των περιοδικών και των διαφημίσεων.

Παράλληλα πρέπει(;) να είσαι καλός γονιός, γιός, εγγονός, συνάδελφος, σύντροφος, εραστής.

Και το κυριότερο : ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ!

Ε κάπου εκεί, φίλε μου πιτσιρίκο, σκας.

Και αντί να στείλεις όσους και όσα –φανερά ή λιγότερο φανερά– σου ζητούν να ζήσεις σαν θριαμβευτής μια ζωή ήττας, εσύ ξεσπάς στον εαυτό σου.

Και το πρώτο θύμα αυτού του ξεσπάσματος είναι η αυτοεκτίμησή σου.

Αίσθημα ματαιότητας και αποτυχίας ακολουθούμενο από ενοχές.

“Αφού είναι όλα τόσο σωστά φτιαγμένα, εγώ γιατί δε μπορώ να τα καταφέρω;”

“Γιατί δε νιώθω πλήρης και ευτυχής;”

Αυτό ήταν!

Η διαδικασία του αυτομαστιγώματος και της βύθισης έχει ξεκινήσει.

Γιατί δεν υπάρχει απάντηση στα αβάσιμα ερωτήματα που θέτεις στο διαλυμένο εαυτό σου.

Και αυτό καθιστά την έξοδο από το τούνελ ιδιαίτερα επίπονη, χρονοβόρα και δύσκολη.

Θα μου πεις, Καλά και η συνειδητοποίηση ότι είναι όλα σκατά θα σε κάνει να νιώθεις καλύτερα;

Μπορεί και όχι.

Ωστόσο, κάθε βήμα που κάνει κάποιος προς την αλήθεια είναι θετικό.

Γιατί, σε τελική ανάλυση, θα σε απαλλάξει από το άγχος της αποτυχίας σε πράγματα που δεν έχεις διαλέξει και δε σε ενδιαφέρουν.

Θα σε κάνει να αναρωτηθείς ποιος και με τι κριτήρια ορίζει το αποδεκτό;

Ποιος τοποθετεί τον πήχη;

Θα σε βοηθήσει να πάψεις να ζεις μαζεύοντας πόντους λες και είσαι χαρακτήρας σε κάποιο video game ή reality show.

Γιατί μπορεί να έχουμε κάνει τις ζωές μας να μοιάζουν με video games ή reality shows, αλλά ευτυχώς δεν είναι τίποτα από τα δυο.

Ζούμε κάνοντας το καλύτερο ή το χειρότερο που μπορούμε.

Σε κάποια πράγματα είμαστε καταπληκτικοί, και σε κάποια άλλα πολύ κακοί ή μέτριοι.

Και εκεί τελικά είναι που πρέπει να αναζητήσουμε την όποια ομορφιά και ενδιαφέρον της ζωής.

Γιατί για φαντάσου να ήμασταν όλοι ευθυγραμμισμένα σωστοί και επαρκείς σε όλες μας τις εκδηλώσεις και δραστηριότητες.

Αυτό θα ήταν πιο απελπιστικό και από την ίδια την κατάθλιψη.

Φιλιά, δύναμη και κουράγιο σε όσους παλεύουν με τους βυθούς και τα αδιέξοδα τους.

Παραλογικός Δεθελοντής

(Αγαπητέ φίλε, οι άπειρες “επιλογές” μοιάζουν με το να μην έχεις καμία επιλογή. Είναι σαν αυτή την αποθέωση της διαφορετικότητας που τους έχει κάνει όλους ίδιους. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το μεγαλύτερο πρόβλημα του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου είναι πως δεν αφήνει λίγο χώρο ελεύθερο μέσα του, για να “χωρέσει” κι ο άλλος άνθρωπος. Δηλαδή, ο άνθρωπος δεν μπορεί να αγαπήσει. Μπορεί να μιμηθεί την αγάπη αλλά δεν μπορεί να αγαπήσει. Οπότε, το ρίχνει στη χημική αγάπη. Είναι αυτό που λένε “υπάρχει χημεία ανάμεσά μας”. Κυριολεκτικά, όμως. Παίρνουν τα ίδια χάπια. Να είστε καλά. Την αγάπη μου. Ή τη μιμησή της.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.