Από την Αγγλία με αγάπη

Φίλε (τολμώ να πω) Πιτσιρίκο,
Σου γράφω έτσι για τα χαιρετίσματα, για να σου ευχηθώ να είσαι πάντα καλά και για να ταλαιπωρήσω τον εαυτό μου να μην ξεχάσει να γράφει σε ελληνικό πληκτρολόγιο.

Και ένα μεγάλο ευχαριστώ (δικό μου είναι ότι θέλω το κάνω).

Τα νέα τα μαθαίνω από σένα, γελάω με το Γρηγόρη και πολύ προσεκτικά ακούω αυτά που λέει, ειδικά αν οδηγώ.

Στο σπίτι, όμως, βαράει συναγερμός όταν γράφει ο Άρης, πέφτει σύρμα, κάθε φορά.

Με πονάει που το λέω γιατί τον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα τον αγαπάω, αλλά δεν θα γυρίσω και φαντάσου ζω στην Αγγλία, μια κοινωνία να έχεις χαστούκια να μοιράζεις, αλλά τα πατριωτάκια μου δεν τα συγχωρώ για δύο πράγματα: για την κατάντια σε όλα -μην τα ξαναλέμε- και για το ότι μας διώξανε με τις κλωτσιές.

Και για να κλείσω να σου πω το ανατριχιαστικό που άκουσα από πολύ κοντινό (συγγενικό ) πρόσωπο το περασμένο καλοκαίρι, μιλώντας για το προσφυγικό τους φέραμε για παράδειγμα εμάς (οικονομικοί μετανάστες) και πώς θα τους φαινόταν να μας φέρονται οι Άγγλοι όπως φέρονται οι Έλληνες σε εθνικότητες που θεωρούν κατώτερες ( για τους Άγγλους όπως και για τους Έλληνες σχεδόν όλοι είναι κατώτεροι).

Η έκπληκτη απάντηση ήταν «μα εσείς είστε Έλληνες δεν είστε Αλβανοί ή Πακιστανοί».

Τι λέτε ρε μ@λάκες, άντε γ@μώ τη φάρα μας χριστιανοταλιμπάν.

Ναι ρε και ο οίκτος και τα ψίχουλα από λύπηση και η «φιλανθρωπία» σε ανθρώπους που παλεύουν για το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή και την αξιοπρέπεια, είναι (για να μη βρίσω πάλι) απαράδεκτα.

Κάθε φορά που έρχομαι Ελλάδα χωρίς να το θέλω θυμάμαι το ανέκδοτο με το τροχαίο και τον τυπάκο που μαζεύει τα άντερά του και λέει «ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα»

Μου τελειώνει και το τσίπουρο.

Μεγάλωσε η μέρα, καλό καλοκαίρι.

Μαρία

(Φίλη Μαρία, μπράβο που έγραψες πως φτιάχνεσαι με τα κείμενα του Άρη και πως σου αρέσει ο Γρηγόρης αλλά ξέχασες να γράψεις πόσο σε τρελαίνουν ο Ηλίας, ο Βασίλης, ο Δημήτρης, ο Βαγγέλης, η Ελένη και τ’ άλλα παιδιά. Στο επόμενο κείμενό σου να τους αποθεώσεις όλους, γιατί θέλω να τους έχω ζεστούς για το καλοκαίρι, ώστε να γράφουν αυτοί συνέχεια και εγώ να κάνω μπάνια. Μαρία, να γράφεις κι εσύ. Εκεί στην Αγγλία δεν θα έχεις τι να κάνεις. Οπότε γράφε εσύ -για να περνάει η ώρα- και θα βουτάω εγώ για σένα. Να είσαι καλά, Μαρία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.