Αυτός ο ατελείωτος Ιανουάριος

Πιτσιρίκο, εκεί που τα ‘χαμε όλα, μας προέκυψε και ο κορονοϊός, ωστόσο, ένας εμπειρογνώμονας από την Επιτροπή Εθνικής Υγείας της Κίνας ήταν καθησυχαστικός.

Υποστηρίζοντας ότι μία εβδομάδα είναι αρκετή για να αναρρώσει κάποιος από τα ήπια συμπτώματα του κορονοϊού, όπως μεταδίδει το Reuters.

Το σχόλιο έκανε ο Li Xingwang σε συνέντευξη τύπου στο Πεκίνο, ξεκαθαρίζοντας ότι στα ήπια συμπτώματα δεν συμπεριλαμβάνεται η πνευμονία, αλλά ο πυρετός και όχι ο υψηλός.

Παράλληλα, ο Jiao Yahui από το Γραφείο Ιατρικής Διοίκησης της ίδιας επιτροπής, είπε ότι οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν αρχικά οι ασθενείς προσερχόμενοι για θεραπεία από τον ιό σε νοσοκομεία, όπου δεν έβρισκαν κρεβάτι, έχουν ξεπεραστεί, αλλά υπάρχουν ακόμα ελλείψεις σε προστατευτικές στολές.

Να προσθέσω ότι η θνησιμότητα από τον κορονοϊό είναι γύρω στο 2% (ενδεικτικά από τον ιό του Δυτικού Νείλου είναι 1%) και μπορεί να είναι και μικρότερη γιατί η συσχέτιση γίνεται με τα επιβεβαιωμένα κρούσματα και σε μία χώρα 3,5 δισ. ανθρώπων, όπως η Κίνα, θα υπάρχουν και πολλοί που θα έχουν νοσήσει και δεν θα έχουν ακόμα καταγραφεί.

Άλλωστε, πολλοί άνθρωποι είναι και ασυμπτωματικοί.

Τα συμπτώματα τα προκαλεί στον οργανισμό το ανοσοποιητικό μας, προσπαθώντας να εξουδετερώσει τον ιό που μας επιτίθεται και όχι η ίδια η ασθένεια.

Κάνουμε, δηλαδή, πυρετό, επειδή το ανοσοποιητικό προσπαθεί με την αύξηση της θερμοκρασίας να σκοτώσει τον ιό.

Αν τα καταφέρει και χωρίς πυρετό, βήχα, συνάχι κ.λ.π., τότε δεν εκδηλώνουμε κανένα σύμπτωμα.

Για παράδειγμα, το 80% των ανθρώπων είναι ασυμπτωματικοί στον ιό του Δυτικού Νείλου και μόνο το 20% που θα προσβληθεί από αυτόν θα νοσήσει ήπια στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Αυτά, για να μην μας παρουσιάζει η παγκόσμια προπαγάνδα τρομοκράτησης της κοινής γνώμης τον κορονοϊό σαν κάτι μεταξύ καρκίνου και Aids.

Αν ισχύει, εξάλλου, ότι ο κορονοϊός ξεκίνησε από υπαίθρια αγορά άγριων ζώων, πρόκειται για έγκλημα και τιμωρία.

Πού ακούστηκε, εν έτει 2020, οι άνθρωποι να σκοτώνουν τόσα άγρια και απειλούμενα είδη ζώων, τη στιγμή που εκτρέφουν τόσα άλλα.

Να περάσουμε τώρα σε πιο σοβαρές ασθένειες, καθώς οι μισοί άνθρωποι που χρωστούν, υποφέρουν και από προβλήματα ψυχικής υγείας, σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου Χρήμα και Πολιτική για την Ψυχική Υγεία, την οποία δημοσιεύει το Skynews.

Μία ομάδα υποστήριξης για άνδρες με κατάθλιψη και τάσεις αυτοκτονίας, διαπίστωσε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι περισσότεροι τον Ιανουάριο, εξαιτίας των οικονομικών πιέσεων που υπάρχουν αυτόν τον μήνα του χρόνου.

O Graig Spillane ίδρυσε την οργάνωση Ενωμένοι Άνδρες, μετά την απόπειρα αυτοκτονίας ενός φίλου του, ύστερα από τις γιορτές των Χριστουγέννων του 2018.

Αρχικά, προσκάλεσε 30 φίλους του για να συζητήσουν για τα προβλήματά τους οκτώ μήνες μετά το συγκεκριμένο περιστατικό και πλέον η οργάνωση αριθμεί πάνω από 11 χιλιάδες μέλη.

Ο ίδιος λέει ότι ο Ιανουάριος έχει ουσιαστικά 40 μέρες και όλοι περιμένουν το τέλος του για να πληρωθούν.

“Ακούμε ότι άνθρωποι δουλεύουν εφτά μέρες τη βδομάδα και πάλι δεν τα βγάζουν πέρα” δήλωσε ο Spillane, που περιέγραψε και την απόπειρα αυτοκτονίας ενός άνδρα που ετοιμαζόταν να πηδήξει από μία γέφυρα.

“Είχε λίγες μέρες ρεπό από την καθημερινή εργασία του, αλλά δεν κοιμόταν λόγω του στρες και αποφάσισε ότι το καλύτερο θα ήταν να πηδήξει από τη γέφυρα, αφού δεν είχε φυσικό αέριο, δεν είχε ρεύμα και δεν έτρωγε για 1-2 μέρες”.

Τα τελευταία τρία χρόνια το Γραφείο Συμβουλών προς Πολίτες δέχεται τα περισσότερα τηλεφωνήματα – ένα κάθε 10 δευτερόλεπτα – σχετικά με χρέη την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου.

Πριν από έναν χρόνο, τα τηλεφωνήματα τη συγκεκριμένη περίοδο ήταν κατά 24% περισσότερα από τον μέσο όρο.

Τα χρέη των νοικοκυριών είναι το πιο συνηθισμένο θέμα, για το οποίο οι άνθρωποι ζητούν βοήθεια.

Μέχρι στιγμής, 32.800 άνθρωποι έχουν επικοινωνήσει με το Γραφείο Συμβουλών προς Πολίτες μόνο για τα δημοτικά τέλη.

Το 2019 είχαν επικοινωνήσει 88.405 άνθρωποι για συσσωρευμένα χρέη δημοτικών τελών, 86.210 για χρέη προς υπηρεσίες κοινής ωφέλειας (πετρέλαιο θέρμανσης, νερό, τηλέφωνο) και 72.358 που χρωστούσαν ενοίκια.

Επίσης πολλοί είναι αυτοί που επικοινωνούν για να μιλήσουν και για το στρες που τους προκαλούν καταστάσεις που έχουν να κάνουν με το χρήμα.

Ένας ταξιτζής που δουλεύει εφτά μέρες τη βδομάδα, χρειάστηκε τρεις μήνες για να ξεπληρώσει ένα χρέος 350 στερλινών, τις οποίες είχε δανειστεί για να κάνει Χριστούγεννα.

Η ανησυχία του είχε φτάσει στο απροχώρητο και πήγε στο γιατρό που του συνταγογράφησε φάρμακα, επειδή είχε τάσεις αυτοκτονίας.

Περίπου 1,5 εκ. άνθρωποι στην Αγγλία παλεύουν με προβλήματα χρέους και ψυχικής υγείας και πάνω από 100 χιλιάδες έχουν κάνει απόπειρα αυτοκτονίας σύμφωνα με το Ινστιτούτο για το Χρήμα και την Πολιτική για την Ψυχική Υγεία.

Οι άνδρες μέσης ηλικίας είναι τρεις φορές πιο επίφοβοι από ό,τι οι γυναίκες.

Ο Christian Montano που παίζει στην Πορτ Βέιλ βίωσε και τις δύο όψεις του νομίσματος, όταν αρχικά ήταν διάσημος ποδοσφαιριστής και μετά έχασε τα πάντα.

“Έχασα τη δουλειά μου, δεν μπορούσα να βοηθήσω τη μητέρα μου και ένιωθα άχρηστος και προσπάθησα να αυτοκτονήσω, γιατί νόμιζα ότι τους απογοήτευσα όλους, αλλά τώρα θέλω να πω σε όλους να μιλούν ανοιχτά για το πρόβλημά τους” ανέφερε ο ίδιος.

Η Gillian Guy από το Γραφείο Συμβουλών προς Πολίτες εξήγησε ότι υπάρχει αύξηση στα αιτήματα βοήθειας λόγω χρεών το δεύτερο μισό του Ιανουαρίου, όταν πολύς κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς και το ίδρυμα κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει.

Κι αυτός ο Ιανουάριος έχει τον ατελείωτο.

Είναι και ο πιο δύσκολος μήνας μακράν του δεύτερου για κολύμβηση.

Κρύο μπορεί να βιώσεις και τον Δεκέμβριο και τον Φεβρουάριο, ακόμα και στις αρχές Μαρτίου και στα τέλη Νοεμβρίου.

Το επιπλέον πρόβλημα με τον Ιανουάριο είναι, όμως, ότι έχεις την ψυχολογία ότι ο χειμώνας δεν θα τελειώσει ποτέ.

Τα σύννεφα σου φαίνονται πιο μαύρα, τα κύματα πιο μεγάλα, τα κρύα πιο τσουχτερά.

Νιώθεις τόσο μικρός και αδύναμος στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Ακόμα και η τόσο οικεία αγαπημένη σου παραλία, που το καλοκαίρι σφύζει από κέφι και ζωή, φαντάζει στα μάτια σου σαν ένα αφιλόξενο μέρος πια.

Ακόμα και οι καλές μέρες έχουν πάντα μία δυσκολία.

Ακόμα και όταν είναι Ιανουάριος σαν Ιούνιος, όπως σε αυτό το γλυκό φετινό του φινάλε.

Βαγγέλης Σπανός

Υ.Γ: Πολύ ωραίο το κείμενό σου, Πιτσιρίκο, με αφορμή την κόντρα ΠΑΟΚ – Ολυμπιακού, για αυτά που “συγκινούν” τους Έλληνες δέκα χρόνια μετά την κρίση. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι, ούτε οι πνευματικοί άνθρωποι που συντάσσονται με τον κάθε ολιγάρχη, αλλά και οι πολίτες που τον προσκυνούν. Δεν είναι ότι απλά υποστηρίζουν τον ΠΑΟΚ ή τον Ολυμπιακό, αλλά θίγονται αν πεις κάτι κακό για τον Σαββίδη ή τον Μαρινάκη και σπεύδουν να τους υπερασπιστούν. Σου δίνουν την εντύπωση ότι θα έπεφταν και στη φωτιά για αυτούς. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Όλα αυτά δικαιώνουν, βέβαια, και τον Άρη για όσα γράφει. Έχω, όμως, 2-3 παρατηρήσεις.

α) Οι Έλληνες θεωρούν ότι υπάρχει πολλή εγκληματικότητα στη χώρα, επειδή έτσι τους λένε κάθε μέρα, με σχεδόν 15 λεπτά ρεπορτάζ στα δελτία ειδήσεων για κλοπές, ληστείες, φόνους κ.λ.π. Η προπαγάνδα έχει πολύ μεγάλη δύναμη και απήχηση δυστυχώς.

β) Οι Έλληνες θεωρούν βάρος τους πρόσφυγες, επίσης λόγω προπαγάνδας, αλλά και επειδή έχουν πρόσφυγες και σε μία κατάσταση γκετοποίησης, μάλιστα, σε άθλια κέντρα κράτησης. Παίζει ρόλο και ότι το μεταναστευτικό έσκασε σε μία περίοδο που η πλειοψηφία των Ελλήνων φτώχυνε και, όπως λέει και το κείμενο του Skynews παραπάνω, ο Ιανουάριος έχει 40 μέρες και από τις 15 του μήνα η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει μία. Όταν έχεις βιοποριστικό πρόβλημα, σου φταίνε όλα. Και τα βάζεις με τον εύκολο στόχο, με τον πρώτο που θα δεις μπροστά σου. Τους ολιγάρχες η συντριπτική πλειοψηφία δεν μπορεί να τους δει καν. Μετανάστες έρχονταν και τις προηγούμενες δεκαετίες στην Ελλάδα και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Επίσης, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με όσους έχουν ενσωματωθεί, το βλέπω και στην Αθήνα και στο Θυμάρι. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ο Καναδάς και η Αυστραλία ουσιαστικά δεν έχουν μετανάστες. Δεν έχουν μαζικές αφίξεις κάθε μέρα, δηλαδή. Όσοι πάνε να πλησιάσουν με βάρκες στην Αυστραλία, δεν τους επιτρέπεται η είσοδος και οι αρχές τους παρκάρουν σε κάτι νησάκια του Ειρηνικού, όπου ζουν απομονωμένοι, όπως οι λεπροί παλιά στη Σπιναλόγκα.

Ανάλογες καταστάσεις και στον προσφυγικό καταυλισμό “Jungle” του Καλαί της Γαλλίας, στην οποία πριν μερικά χρόνια που είχα πάει, ο κόσμος καθόταν όσο πιο μακριά μπορούσε στα μέσα μαζικής μεταφοράς από τους “Άραβες”, όπως λένε εκεί τους μετανάστες από Αλγερία, Τυνησία κ.λ.π. Μια φορά κάθισα δίπλα σε έναν “Άραβα” στο μετρό. Όταν κατεβήκαμε μου είπαν από την παρέα: “Καλά, είσαι τρελός αυτός μπορεί να σε σφάξει”. Επίσης, στη Γερμανία μας είχαν βγάλει όπλο αστυνομικοί και ήθελαν να μας πάνε μέσα, επειδή δεν περάσαμε τον δρόμο από τη διάβαση. Κλείνοντας την παρένθεση και το υστερόγραφο, να κάνω μία αναφορά και στις ΗΠΑ που τώρα πάνε να βιώσουν μία κατάσταση με μεγάλους αριθμούς μεταναστών να καταφθάνουν μαζικά και έστειλαν στρατό στα σύνορα με το Μεξικό, το οποίο υποχρέωσαν να αλλάξει και νομοθεσία για το μεταναστευτικό. Αλλά μιας και ο λόγος για ΗΠΑ, παλιότερα λέγαμε ρατσιστές τους Αμερικάνους με τους μαύρους. Σε τέτοιες συζητήσεις που κάναμε στο σχολείο, απλά απαντούσα ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε μαύρους και για αυτό δεν είμαστε ρατσιστές. Αυτό εξηγεί και όλα τα παραπάνω. Αν, δηλαδή, είναι σκάρτοι οι άνθρωποι τελικά, αυτό ισχύει για όλους παγκοσμίως και δεν αποτελεί “προνόμιο” των Ελλήνων. Απλά ανάλογα με τις καταστάσεις που ζει ο καθένας γίνεται κακός απέναντι σε κάποιους άλλους. Και σε όλο τον κόσμο κάποια μαφία προσκυνούν όλοι τελικά. Πώς έχουμε την απαίτηση oι Έλληνες να αποτελούν εξαίρεση;

γ) Ο δικηγόρος του διαβόλου θα μπορούσε να πει, μάλιστα, ότι είναι οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι, οι Βρετανοί, οι Γερμανοί πολίτες που συνεισφέρουν και στηρίζουν οικονομίες οι οποίες κάνουν πολέμους και πουλάνε όπλα ή, στραγγαλίζουν οικονομικά άλλες χώρες. Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνες στις ΗΠΑ μόνο οι μισοί Αμερικάνοι είναι αντίθετοι με τις πολεμικές επιχειρήσεις της χώρας τους ανά τον κόσμο. Οι άλλοι μισοί δεν έχουν, δηλαδή, πρόβλημα με τους βομβαρδισμούς αμάχων. Αλλά μας πειράζει ότι οι Έλληνες θεωρούν βάρος τους πρόσφυγες, που έρχονται επειδή οι ΗΠΑ κάνουν πολέμους για να τα κονομάει μία ελίτ κι εκεί. Όλα αυτά δεν σημαίνουν, βέβαια, ότι στην Ελλάδα δεν αξίζει σήμερα σχεδόν τίποτα πια, πέρα από αυτή την πανέμορφη θάλασσα, ακόμα και με τα σκουπίδια της, που συλλέγουμε όσα μπορούμε από τη δαντελένια ακρογιαλιά και τα κρυστάλλινα νερά. Όπως είχε κάποτε και μία ψυχή ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο, “αυτή η εικόνα δεν πληρώνεται”.

(Αγαπητέ φίλε, εμένα μου φάνηκε πως πέρασε γρήγορα φέτος ο Ιανουάριος. Φέτος, έκανα για πρώτη φορά στη ζωή μου αντιγριπικό εμβόλιο. Είναι λογικό στη Βρετανία να είναι οι άνθρωποι μέσα στην κατάθλιψη. Με αυτό τον καιρό, αναρωτιέσαι τι νόημα έχει να ζεις. Πάντως, εμείς, με τόσο ήλιο αυτό τον Ιανουάριο, την παλεύουμε την κατάθλιψη. Και τώρα έρχεται το καλοκαίρι. Με ατελείωτες λιακάδες. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.