Γερουσιαστές κοιμούνται, λύνουν σταυρόλεξα και φτιάχνουν σαϊτες στη δίκη του Τραμπ


Πιτσιρίκο, γερουσιαστές πιάστηκαν στα πράσα να κοιμούνται, να λύνουν σταυρόλεξα και να φτιάχνουν σαΐτες κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας για την πρόταση μομφής κατά του Donald Trump, όπως μεταδίδει το BBC.

Το αντικείμενο της δίκης είναι ότι με την κατάχρηση εξουσίας από τον Trump τέθηκε σε κίνδυνο η δημοκρατία των Αμερικάνων και οι γερουσιαστές θα κρίνουν ως ένορκοι αν πρέπει να απομακρυνθεί από την προεδρία.

Αλλά πολλοί εξ αυτών, τόσο Ρεπουμπλικάνοι, όσο και Δημοκρατικοί, κατηγορήθηκαν από τα ΜΜΕ ότι λειτουργούν σαν βαριεστημένα σχολιαρόπαιδα.

Συγκεκριμένα, τουλάχιστον εννέα Δημοκρατικοί και 22 Ρεπουμπλικάνοι εγκατέλειψαν τις θέσεις τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, κάτι που δεν επιτρέπεται, ενώ ανάμεσά τους ήταν ο Bernie Sanders, η Amy Klobuchar και ο Michael Bennet.

H Marsha Blackburn αναγκάστηκε να υπερασπιστεί τον εαυτό της, όταν εντοπίστηκε να διαβάζει ένα βιβλίο στην αίθουσα, λέγοντας ότι είχε σχέση με την ακροαματική διαδικασία.

Εκπρόσωπος του κ. Risch αρνήθηκε ότι ο Ρεπουμπλικάνος από την Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων της Γερουσίας αποκοιμήθηκε κατά τη δίκη, υποστηρίζοντας ότι άκουγε προσεκτικά, αλλά με τα μάτια κλειστά.

Και ο κ. Inhofe φαίνεται να πήρε έναν υπνάκο, πριν τον ξυπνήσει ο διπλανός του, ενώ ο Mark Warner -Δημοκρατικός αυτός- έγειρε επίσης στο πλάι και με το χέρι του κάλυψε τα μάτια του για κάνα 20λεπτο.

Ο Richard Burr έδωσε παιδικά παιχνίδια σε φίλους του γερουσιαστές για να “σκοτώσουν” την ώρα τους.

Τα κινητά τα λάπτοπ και τα τάμπλετ επιτρέπονται κατά τη διάρκεια μίας συνηθισμένης συνεδρίασης της Γερουσίας, αλλά όχι όταν γίνεται συζήτηση για πρόταση μομφής, κάτι που έχει προκαλέσει εκνευρισμό σε πολλούς.

Ο Pat Leahy ακούστηκε να λέει “my precious” (μονάκριβό μου τηλέφωνο) όταν πήρε πίσω το κινητό του, ενώ άλλοι -ελλείψει smart phones- φορούν smart watches (ρολόγια).

O Rand Paul έλυνε σταυρόλεξο και όταν το τελείωσε, έφτιαξε και μία σαϊτα, ενώ ένα άγνωστο παιχνίδι σε χαρτί έπαιζε και η Elizabeth Warren, υποψήφια για το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές.

Γενικά, το να παραμείνουν σιωπηλοί φαντάζει σαν φυλακή στους γερουσιαστές και ο Tim Scott και ο Ben Sasse άρχισαν να ψιθυρίζουν ο ένας στον άλλο, αφού πρώτα αντάλλαξαν αρκετά μηνύματα με ραβασάκια.

Απαγορεύσεις υπάρχουν και για το φαγητό, αλλά γερουσιαστές εθεάθησαν να τρώνε σοκολάτα και να μασάνε τσίχλα.

Επειδή είναι περιορισμένη και η πρόσβαση των ΜΜΕ στη διαδικασία, οι γερουσιαστές δεν κινδυνεύουν ιδιαίτερα να τους πιάσει κάποια κάμερα.

Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοί που παρακολουθούν με προσήλωση τη διαδικασία και ορισμένοι κρατούν και σημειώσεις, όπως ο Marco Rubbio.

O Trump είναι μόλις ο τρίτος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ κατά του οποίου γίνεται πρόταση μομφής, αλλά είναι απίθανο να έχει αυτή κάποιο αποτέλεσμα, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι διαθέτουν την πλειοψηφία στη Γερουσία, μέλη των οποίων υποστήριξαν ότι δεν άκουσαν κάτι καινούριο από τους Δημοκρατικούς, οπότε θα στηρίξουν τον πρόεδρό τους.

Άλλωστε, χρειάζεται πλειοψηφία 2/3 για να καθαιρεθεί ο Trump.

Απτόητος, λοιπόν, ο Τrump αύξησε κατά 25% τους δασμούς σε προϊόντα από χάλυβα και κατά +10% σε προϊόντα από αλουμίνιο, υπογράφοντας τα σχετικά τιμολόγια την Παρασκευή 24/1, όπως μεταδίδει το Reuters.

Aπό αυτές τις αυξήσεις στα προϊόντα από χάλυβα ο Αμερικάνος πρόεδρος εξαίρεσε την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Αυστραλία, τον Καναδά, το Μεξικό και τη Ν. Κορέα.

Η Αργεντινή, η Αυστραλία, το Μεξικό και ο Καναδάς εξαιρέθηκαν και από τους δασμούς σε προϊόντα, παράγωγα του αλουμινίου.

Η επιβολή αυτών των δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου είχαν στόχο να τονώσουν την παραγωγή των ΗΠΑ, κάτι που ο Trump θεωρεί θέμα εθνικής ασφάλειας.

Ο Αμερικάνος πρόεδρος υποστηρίζει ότι με τους δασμούς μειώθηκαν οι εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου, αλλά έχουν αυξηθεί οι εισαγωγές κάποιων προϊόντων, όπως καρφιών από χάλυβα και καλωδίων από αλουμίνιο.

Οι δασμοί και για αυτά τα παράγωγα προϊόντα θα τεθούν σε ισχύ από τις 8 Φεβρουαρίου.

Με τραυματική εγκεφαλική βλάβη διαγνώστηκαν, εξάλλου, 34 Αμερικάνοι στρατιώτες μετά την ιρανική επίθεση με πυραύλους σε ιρακινή βάση, όπως μεταδίδει το Reuters.

O αριθμός είναι μεγαλύτερος από ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί, ενώ ο Donald Trump και άλλοι κορυφαίοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ είχαν δηλώσει πρόσφατα ότι κανένας Αμερικάνος στρατιώτης δεν είχε σκοτωθεί, ούτε τραυματιστεί από την ιρανική επίθεση.

Ο στρατός των ΗΠΑ είχε ανακοινώσει ότι 11 μέλη του είχαν μεταφερθεί εκτός της αεροπορικής βάσης Ain al – Asad για θεραπεία, καθώς παρουσίασαν συμπτώματα διάσεισης.

Αυτή την εβδομάδα μεταφέρθηκαν εκτός Ιράκ και άλλοι στρατιώτες για να εξεταστούν για πιθανούς τραυματισμούς.

Ο Jonathan Hoffman από το Πεντάγωνο ανακοίνωσε, πάντως, ότι 17 στρατιώτες που είχαν διαγνωστεί με διάφορους τραυματισμούς, επέστρεψαν στο Ιράκ.

Αντίθετα, άλλα οκτώ μέλη των ενόπλων δυνάμεων, αφού μεταφέρθηκαν αρχικά στη Γερμανία, θα μεταβούν πλέον στις ΗΠΑ για να λάβουν θεραπεία είτε στο στρατιωτικό νοσοκομείο Walter Reed, είτε σε άλλες βάσεις της περιοχής.

Άλλα εννέα μέλη των ενόπλων δυνάμεων παραμένουν για θεραπεία στη Γερμανία, όπου και θα επανεκτιμάται συνεχώς η κατάστασή τους.

Σύμφωνα με τον Hoffman, οι στρατιώτες είχαν διάφορα συμπτώματα, όπως πονοκέφαλο, ζαλάδες, ευαισθησία στο φως και ναυτία.

Την περασμένη Τετάρτη 22/1 ο Trump προσπάθησε να υποβαθμίσει τους τραυματισμούς, υποστηρίζοντας ότι “κάτι άκουσα για πονοκεφάλους κ.λ.π.”.

Αξιωματούχοι από το Πεντάγωνο υποστήριξαν από την πλευρά τους ότι δεν έγινε προσπάθεια υποβάθμισης των τραυματισμών, ούτε καθυστέρησης στην ενημέρωση για τη διάσειση που υπέστησαν οι στρατιώτες.

Ωστόσο, ο χειρισμός του Πενταγώνου όσον αφορά τους τραυματισμούς ανανέωσε τα ερωτηματικά που υπάρχουν για τη στρατιωτική πολιτική των ΗΠΑ και για το πώς αντιμετωπίζει τραυματισμούς στον εγκέφαλο.

Γιατί ενώ ο στρατός των ΗΠΑ αναφέρει αμέσως περιστατικά όταν υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή ή για πιθανό ακρωτηριασμό και απώλεια όρασης, δεν κάνει το ίδιο με τους εγκεφαλικούς τραυματισμούς που χρειάζεται χρόνος για να διαγνωστούν.

Ο Hoffman είπε και ότι ο Αμερικάνος υπουργός Άμυνας Mark Esper ζήτησε αναθεώρηση της διαδικασίας, έτσι ώστε να είναι διαφανής, ακριβής και να παρέχει στον αμερικάνικο λαό και στο στρατιωτικό προσωπικό τις καλύτερες πληροφορίες.

Οργανώσεις για την υγεία προσπαθούν εδώ και χρόνια να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για τη σοβαρότητα των εγκεφαλικών τραυματισμών, συμπεριλαμβανομένης και της διάσεισης.

Τουλάχιστον 408 χιλιάδες Αμερικάνοι στρατιώτες έχουν υποστεί εγκεφαλικούς τραυματισμούς από το 2000, σύμφωνα με το Πεντάγωνο.

Για γέλια και για κλάματα, λοιπόν, τα νέα για τους Αμερικάνους αλλά πιο καλά τα γράφει για αυτούς ο Άρης.

Με αφορμή, εξάλλου, το σχόλιό του, το οποίο επέκρινε τις διαδηλώσεις που έκαναν οι νησιώτες για να φύγουν τα κέντρα φιλοξενίας – κράτησης ουσιαστικά – ίσως όλο αυτό να αποβεί και υπέρ των προσφύγων, που ζουν σε απάνθρωπες συνθήκες εκεί.

Το σίγουρο είναι ότι αυτή η κατάσταση με μαντρωμένους – χειρότερα από ζώα – ανθρώπους δεν γίνεται να συνεχιστεί.

Γιατί το ζητούμενο είναι να ενσωματωθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, είτε στην Ελλάδα, είτε αλλού και όχι να φυτοζωούν σε ακατάλληλες δομές.

Αλλά πού να γίνει αυτό στο ελληνικό κράτος και με την ανίκανη ΕΕ από πάνω μας.

Για το γεγονός ότι οι μισές χώρες της κλείνουν τα σύνορα και οι άλλες μισές είναι απρόθυμες να δώσουν ουσιαστική λύση δεν φταίνε, όμως, οι νησιώτες.

Ούτε ρατσιστές είναι οι Έλληνες – τουλάχιστον όχι η συντριπτική πλειοψηφία.

Φοβικοί είναι δυστυχώς οι άνθρωποι -σαν τα σκυλάκια και τα γατάκια μου- εξαιτίας της καθημερινής προπαγάνδας που δέχονται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.


Η οποία προπαγάνδα έχει ταυτίσει μια χούφτα ισλαμιστές δολοφόνους με όλους τους μουσουλμάνους, με συνέπεια οι Έλληνες και οι δυτικοί γενικότερα να βλέπουν έναν εν δυνάμει τρομοκράτη στο πρόσωπο κάθε μετανάστη.

Και κάπως έτσι μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.

Μιας και ο λόγος, όμως, για θρησκεία, δεν νομίζω ότι υπήρχε φειδώ στη σάτιρα, ειδικά προς την εκκλησία.

Ένα παράδειγμα είναι οι Ράδιο Αρβύλα που σχεδόν σε κάθε εκπομπή είχαν ένα σατιρικό θέμα για την εκκλησία και το πώς λειτουργεί στην Ελλάδα και τους έβλεπε και τους επικροτούσε πολύς κόσμος.

Το αν έγιναν κάποιες επιθέσεις σε θέατρα, όπου παίζονταν σατιρικές παραστάσεις με θέμα το θρήσκευμα, αυτό δεν εκφράζει φυσικά την πλειοψηφία των Ελλήνων.

Ούτε το σκηνικό με το ψήσιμο έξω από τους καταυλισμούς προσφύγων.

Επίσης το γεγονός ότι όσοι προέβησαν σε αυτές τις “κινητοποιήσεις” έκαναν θόρυβο και είχαν και προβολή από τα ΜΜΕ, δεν σημαίνει ότι είχαν και απήχηση στο πλατύ κοινό.

Σαν περιθωριακούς και γραφικούς τους αντιμετωπίζει η συντριπτική πλειοψηφία.

Και με απάθεια και αδιαφορία, που είναι το πραγματικά μεγάλο πρόβλημα στη σημερινή ελληνική κοινωνία.

Ρατσιστές και φασίστες δεν είμαστε σε καμία περίπτωση οι Έλληνες για να μην πω ότι είμαστε και πιο φιλικοί και δοτικοί με ανθρώπους που υποφέρουν, επειδή έχουμε ταλαιπωρηθεί κι εμείς από τη δεκαετή κρίση.

Αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε και απαθείς και αδιάφοροι.

Για την ακρίβεια, περιμένουμε τα πράγματα να φτιάξουν από μόνα τους, χωρίς να κουνήσουμε εμείς το δαχτυλάκι μας.

Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι δεν κάναμε προσπάθειες όλη αυτή τη δεκαετία.

Αλλά όλες στέφθηκαν από αποτυχία.

Ίσως δεν προσπαθήσαμε πολύ, ίσως δεν αγωνιστήκαμε πραγματικά, αλλά η ουσία είναι ότι έχουμε πλέον την ψυχολογία της ήττας.

Να, ένα ακόμα πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Ζούμε στον αστερισμό της ήττας.

Την ξέρω καλά αυτή την κατάσταση από το μπάσκετ, όπου αν κάνεις 2-3 ήττες σερί μετά σε παίρνει η κάτω βόλτα.

Και φτάνεις στο σημείο να παίζεις καλά, αλλά να χάνεις συνέχεια.

Θέλεις πια ένα συμπτωματικό γεγονός, μία ευνοϊκή συγκυρία για να επανέλθεις στις νίκες.

Μόνο αν σου χαμογελάσει η τύχη θα τα καταφέρεις.

Αλλά μιας και έπιασα τα αθλητικά, να αναφέρω ότι δυστυχώς έφυγε από τη ζωή ο Αντώνης Νταής, ο αγαπημένος μας έφορος στα παιδικοεφηβικά τμήματα μπάσκετ του Π. Φαλήρου.

Θυμάμαι μια φορά που με είχε παρακαλέσει να εκτελέσω εγώ χρέη εφόρου σε ένα παιχνίδι με τους Αμπελόκηπους του Φλώρου, του Παναγιωταράκου και του Σταυρακόπουλου (μεγάλη καριέρα έκαναν και οι τρεις), επειδή είχε μία δουλειά.

Πόσο άγχος είχα, παιδάκι τότε, μην χάσω κανένα δελτίο, ούτε που με ένοιαξε η μεγάλη διαφορά με την οποία χάσαμε.

“Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων” μου είχε πει πριν το παιχνίδι. “Σε ευχαριστώ και εκ των υστέρων” μου είπε και μετά.

Ήθελε να με πάρει και στη στατιστική υπηρεσία του Γαλάνη εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ενώ ήμουν ακόμα μαθητής, αλλά ο χαζός δεν πήγα.

Τελευταία φορά που μιλήσαμε ήταν στο καράβι από Κύθνο για Κέα και Λαύριο τον Μάιο του 2018.

Με φόντο το απέραντο γαλάζιο, που κι εκείνος αγαπούσε.

Καλό ταξίδι στον Αντώνη και συλλυπητήρια και κουράγιο στους δικούς του ανθρώπους.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, τι να κάνουν και οι γερουσιαστές; Αφού ξέρουν πως το παιχνίδι είναι στημένο, γιατί να μη ρίξουν έναν ύπνο; Η ελληνική κοινωνία δεν είναι ηττημένη. Για να ηττηθείς, πρέπει να παίξεις. Η ελληνική κοινωνία δεν παίζει καν. Είναι σε παραίτηση. Όσο για τη “σάτιρα” των Ράδιο Αρβύλα, δεν είναι σάτιρα. Είναι χοντροφάρσα των παιδιών του Λυκείου. Επίσης, η “σάτιρα” στα καθεστωτικά ΜΜΕ -ή ότι μοιάζει με σάτιρα- έχει σκοπό να καθησυχάζει την πλέμπα -χωρίς να αλλάζει ποτέ τίποτα-, ενώ ποτέ δεν στρέφεται κατά των ισχυρών. Οι ισχυροί είναι ο στόχος της σάτιρας, η εξουσία είναι ο στόχος της σάτιρας, όχι οι πεσμένοι και οι διαλυμένοι. Αλλά οι ισχυροί έχουν τα ΜΜΕ που πληρώνουν τους “σατιρίζοντες”. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.