Και επί γης …Λιβύη

Πρώτα από όλα, να ευχηθώ σε εσένα Πιτσιρίκο μας και σε όλους τους αναγνώστες του blog καλή χρονιά. Και επί γης …Λιβύη.
Το Ιράν (ή Περσία) είναι μια από εκείνες τις χώρες που έχουν ξεσκίσει οι Δυτικοί ιμπεριαλιστές τους τελευταίους 3 αιώνες.

Η ιστορία ξεκινά στις αρχές του 19ου αιώνα με τον ανταγωνισμό μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της τσαρικής Ρωσίας για τις ζώνες επιρροής στην Νότια Ασία, συνεχίστηκε με την εκμετάλλευση των ιρανικών πετρελαϊκών κοιτασμάτων από τους Άγγλους για πολλές δεκαετίες και σταμάτησε με την επανάσταση του 1979.

Στον Β-ΠΠ, με πρόσχημα την ναζιστική απειλή, το Ιράν είχε χωριστεί σε δυο ζώνες κατοχής, μια Αγγλική στον νότο και μια Σοβιετική στον βορρά.

Μετα τον πόλεμο, η χώρα περνά στην σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ ανατρέπουν τον προοδευτικό αλλά όχι αριστερό Μοσαντέκ και εγκαθιδρύουν την δικτατορία του Σάχη Παχλαβί.

Η Περσία εξοπλίζεται σαν αστακός -αναλογικά είναι το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία των δεκαετιών του ’60 και ’70- και παίζει ρόλο περιφερειακού χωροφύλακα για τις ΗΠΑ με μεγάλη μάλιστα επιτυχία.

Η καταπίεση, όμως, του λαού οδήγησε στην επανάσταση του 1979. Μια μεγάλη και γνήσια λαϊκή επανάσταση στην οποία έλαβαν μέρος πολλές και ετερόκλητες δυνάμεις. Από τους μουλάδες μέχρι τους κομμουνιστές του Τουντέχ και τους Κούρδους του Βορρά.

Κομμουνιστές και Κούρδοι είχαν αποφαστικό ρόλο στην επανάσταση, μετά όμως από την επικράτηση των Αγιατολάδων σφαγιάστηκαν κανονικά και με συνοπτικές διαδικασίες.

Μήνες μετά την επικράτηση της ισλαμικής πια επανάστασης, ήρθε η επέμβαση του Σαντάμ στο πετρελαιοπαραγωγικό νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας και ο πόλεμος με το γειτονικό Ιράκ, μια ανηλεής 10ετής σύγκρουση με βομβαρδισμό πόλεων, πόλεμο χαρακωμάτων, χρήση χημικών και επιθέσεις ενάντια σε τάνκερ ουδέτερων κρατών.

Ο πόλεμος τελείωσε το 1988 και, σε αντίθεση με ότι ευρέως πιστεύεται στην Ελλάδα και αλλού, δεν έληξε ισόπαλος.

Το Ιράν εξαντλημένο ζήτησε ανακωχή την οποία με ευχαρίστηση αποδέχτηκε ο Σαντάμ.

Το Ιράκ, μετά τον πόλεμο, βγήκε εξαιρετικά ενισχυμένο πολιτικά και στρατιωτικά, με υπερσύγχρονα οπλικά συστήματά και εμπειροπόλεμα στρατεύματα, μοιραία λοιπόν φιλοδοξούσε να κυριαρχήσει επι των Αραβικών καθεστώτων της περιοχής.

Πρώτος και τελευταίος -όπως αποδείχτηκε- στόχος το Κουβέιτ.

Μετά, ο πρώτος πόλεμος του Κόλπου και η στρατιωτική συντριβή του Ιράκ από την συμμαχία υπό την ηγεσία των Αμερικανών.

Η Περσία παρακολουθούσε σιωπηλή στη γωνία της τις εξελίξεις.

Το αποτέλεσμα αυτού του πολέμου οδηγούσε στην αποδυνάμωση του Σαντάμ και αυτό το γεγονός ευνοούσε την Τεχερανη.

Δέκα χρόνια μετά, το μακρινό τώρα πια 2003, οι Αμερικανοί έμπαιναν θριαμβευτές στην Βαγδατη.

Ο δεύτερος πόλεμος του Κόλπου τελείωσε γρήγορα και οδήγησε στην κατοχή του Ιράκ από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας.

Από την άλλη πλευρά των συνόρων της, η Περσία έβλεπε μια ακόμη αμερικανική στρατιά να θέτει υπό τον έλεγχο της το Αφγανιστάν.

Η ηγεσία του Ιράν πάγωσε από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τότε.

Οι Ιρανοί αντιλήφθηκαν γρήγορα ότι δεν θα είχαν καμία τύχη σε μια τακτική πολεμική εμπλοκή με τις ΗΠΑ. Για μια ακόμα φορά λουφάξαν στην γωνία τους αλλά δεν παραδόθηκαν.

Ήταν ο ασύμμετρος πόλεμος -με αιχμή του δόρατος τους σιίτες στο υπό κατοχή Ιράκ- τον οποίο έφεραν σε.πέρας στρατιωτικοί ηγέτες σαν τον δολοφονηθέντα Σουλεϊμανί, που μετέβαλαν τις ισορροπίες και έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση τις ΗΠΑ.

Στο πλαίσιο αυτού του χρόνιου άκηρυχτου και αντισυμβατικού πολεμου, οι Αμερικανοί πήραν την απόφαση να σκοτώσουν τον Πέρση στρατηγό.

Η δολοφονία υπήρξε, όπως έγραψε κι ο Κώστας, ευεργετική για πολλούς.

Για τον Τραμπ και την προεκλογική του εκστρατεία.

Για το καθεστώς του Ιράν που πούλησε ξανά στο εσωτερικό της χώρας τον κίνδυνο από τις ΗΠΑ και σταμάτησε μέσα σε μια νύχτα τις επικίνδυνες για το ίδιο το καθεστώς αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες για τα χάλια της ιρανικής οικονομίας.

Για τον Νετανιάχου και το Ισραήλ.

Για τις εταιρίες πετρελαίου και τις μετοχές τους στο χρηματιστήριο.

Για την Τουρκία του Ερντογάν και την αξία της ως πιθανού συμμάχου των ισχυρών παικτών στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Άλλωστε, με την Τουρκία οι ισχυροί διαπραγματεύονται, ενώ στην περίπτωση της Ελλαδας απλά διατάζουν.

Η ταχύτατη αποκλιμάκωση μετά από την δολοφονία του στρατηγού δειχνει πως κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος για έναν αληθινό πόλεμο.

Μερικές ρουκέτες σε αμερικανικές βάσεις στο Ιράκ. Ογδόντα νεκρούς λέει το Ιράν και πανηγυρίζει. Στον γάμο του Καραγκιόζη, καμία απώλεια λένε οι Αμερικανοί και θεωρούν το θέμα λήξαν.

Όλοι ευχαριστημένοι! Εκτος από τον νεκρό στρατηγό, βέβαια.

Σήμερα, Ιρανοί και Αμερικανοί διαβεβαιώνουν πως δεν επιθυμούν περαιτέρω κλιμάκωση και πιθανότατα λένε την αλήθεια.

Ούτε ο ένας όμως ούτε ο άλλος έχουν παραιτηθεί των επιδιώξεών τους.

Οι Ιρανοί θα συνεχίσουν τον υπόγειο πόλεμο χρησιμοποιώντας τους σιίτες του Ιράκ που ελέγχουν, γνωρίζοντας καλά πως είναι αρκετά τρωτοί σε μια ενδεχόμενη ευρείας κλίμακας αμερικανική επέμβαση.

Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν την πίεση στο Ιράν και δεν θα αναλάβουν περαιτέρω αχρείαστες δεσμεύσεις, αφού έχουν πάρει το μάθημά τους από τις επεμβάσεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν παλαιότερα.

Μπορεί οι προτεραιότητες της Ουάσινγκτον να έχουν μετακινηθεί στην περιοχή του Ειρηνικού, αυτό όμως δεν σημαίνει πως έχουν πάψει να ενδιαφέρονται για τα συμφέροντά τους στον υπόλοιπο πλανήτη.

H δολοφονία του Ιρανού στρατηγού δεν ήταν μονάχα μια πινελιά στην προεκλογική εκστρατεία του προέδρου Τραμπ. Ηταν επίσης ένα μήνυμα στην Τεχερανη σχετικά με τα όρια των ΗΠΑ την συγκεκριμένη χρονική περιοδο.

Από την πλευρά των Ιρανών, οι τεράστιες συγκεντρώσεις του οργισμένου πλήθους σε διάφορες πόλεις της Περσίας έδωσαν ξεκάθαρο μήνυμα πως τα ψωμιά του καθεστώτος των μουλάδων δεν έχουν ακόμα στερέψει.

Οι πύραυλοι στις αμερικανικές βάσεις έκαναν επίσης σαφές ότι το Ιράν δεν θα διστάσει να εμπλακεί με τις ΗΠΑ στην περίπτωση που δεν θα έχει καμία άλλη επιλογή.

Το Ιράν, όπως και η Τουρκία, έκανε σαφές πως δέχεται να διαπραγματευτεί αλλά δεν πρόκειται να ακολουθήσει εντολές όπως συμβαίνει με αλλά κράτη της περιοχής.

Είναι νομίζω προφανές ότι όσο ηχούν τα τύμπανα του πολέμου, η πιθανότητα γενικευμένης συμπλοκής είναι μακριά.

Ανάμεσα στα σοβαρά έλαβαν χώρα και μερικά γελοία πράγματα, όπως πχ η συνάντηση του Μητσολάκη με τον Τραμπ.

Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος! Ο εμίρης και ο κακομοίρης!

Ο κακομοίρης που θα αγοράσει καμία 20αράιάF35 στην συμβολική τιμή των 200 εκατομμυρίων δολαρίων το ένα (μαζί με τον εξοπλισμό τους)! Είκοσι αεροσκάφη που δεν θα κάνουν φυσικά την διαφορά στο Αιγαίο μπορεί όμως να βοηθήσουν τον Γιαννο να βρει συγκάτοικο (λέμε τώρα!)

Με αυτά και με τα άλλα, καταλαβαίνει κανείς την γελοιότητα της εποχής μας. Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν και υποφέρουν καθημερινά εξαιτίας ανθρώπων που δεν είναι ικανοί να κάνουν έναν κανονικό πόλεμο. Μόνο μαφιόζικους πολέμους που έχουν μόνο παράπλευρες απώλειες -όπως τις λένε τις απώλειες των φτωχών αυτού του πλανήτη- προκαλούν.

Φιλια πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

(Φίλε Ηλία, είναι γελοία η εποχή μας, όπως γελοίοι είναι και οι άνθρωποι που πιστεύουν ακόμα σε θεούς και βασιλιάδες, ενώ ο πραγματικός θεός τους είναι το χρήμα. Το Ιράν θα είχε την παγκόσμια συμπάθεια αν δεν ήταν μια θεοκρατική χώρα που παραβιάζει τα δικαιώματα των πολιτών του. Το πρόβλημα του Ιράν δεν είναι οι ΗΠΑ, είναι οι αγιατολάδες. Και οι ΗΠΑ βοηθούν να διατηρούνται οι αγιατολάδες στην εξουσία. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου. Καλή χρονιά!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.