Ο “Πρόεδρος” και η “Δημοκρατία”

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο καλησπέρα,
τις τελευταίες μέρες, πολλή κουβέντα γίνεται για τον-την πρόεδρο της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας(κάπου εδώ με πιάνουν τα γέλια). Έτσι είπα να διαχωρίσω τον όρο και να γράψω δυο λόγια για τον “Πρόεδρο” και την “Δημοκρατία”.

Πρόεδρος (προ-έδρα)

Η αρχική σημασία: «αυτός που κάθεται στην πρώτη θέση », (ειδικότερα) ο ανώτατος άρχοντας ενός κράτους που δεν έχει μοναρχία,π.χ. ο πρόεδρος της δημοκρατίας.

Στο προτεκτοράτο μας, όμως, όλα είναι συμβολικά, οπότε και ο Μπαμπινιώτης πάει περίπατο, άσε που σιχαίνομαι και τα αξιώματα.

Δε θα κουράσω άλλο με τα ετυμολογικά, αλλά για να “ετυμολογήσω” την “Δημοκρατία” θα πω μια μικρή ιστορία από το όχι και τόσο μακρινό 2008.

Μια ιστορία για τον γελαστό κ. Γκρίμσον.

Ρέικιαβικ. “Ο Θεός να ευλογεί την Ισλανδία!” δήλωνε στις 6 Οκτωβρίου του 2008 ο τότε πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαντε και πρόεδρος του δεξιού κόμματος της Ανεξαρτησίας σε διάγγελμά του προς τον ισλανδικό λαό.

Για πρώτη φορά μετά τον Β΄ ΠΠ, διαδηλωτές έρχονται αντιμέτωποι με τα δακρυγόνα της αστυνομίας, ενώ οι τρεις μεγαλύτερες ισλανδικές τράπεζες καταρρέουν προκαλώντας σοκ στην ισλανδική οικονομία και μεγάλες κοινωνικές αναταραχές.

Χιλιάδες άνθρωποι, κάθε ηλικίας, ξεχύνονται στους δρόμους προκαλώντας μια σειρά από γεγονότα που έμειναν γνωστά ως “η επανάσταση των τηγανιών”.

Ο ξεσηκωμός προκαλεί την πτώση της δεξιάς κυβέρνησης και την εκλογή νέας με την συνεργασία κεντροαριστεράς και πράσινης αριστεράς.

Το πρώτο πράγμα που κάνει η νέα κυβέρνηση είναι να διαπραγματευτεί με την αγγλική και ολλανδική κυβέρνηση που πίεζαν για την εξόφληση τον πολιτών τους, μιας και οι ισλανδικές τράπεζες είχαν διεθνοποιηθεί τα χρόνια της ευημερίας φτάνοντας το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας να υπερβεί κατά δέκα φορές το μέγεθος της οικονομίας.

Με απλά λόγια, οι τράπεζες είχαν πλούτο δέκα φορές μεγαλύτερο από τον πλούτο της ίδιας της χώρας!

Οι αριστερούληδες ξεπουλημένοι επαναστάτες έρχονται σε συμφωνία-μνημόνιο, που προέβλεπε τη ζημιά που είχαν προκαλέσει οι ιδιωτικές εταιρίες -δηλαδή οι τράπεζες- να την πληρώσουν οι Ισλανδοί πολίτες.

Η συμφωνία περνά από το κοινοβούλιο και φτάνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Γκρίμσον για επικύρωση.

Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, όπως και στην χώρα μας, ο τελευταίος που βάζει την υπογραφή του ώστε μια συμφωνία ή ένα νομοσχέδιο να γίνει επίσημος νόμος του κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Ο Γκρίμσον αρνείται να υπογράψει και καλεί σε δημοψήφισμα.

Ο Λαός με το συντριπτικό 90+ % αρνείται να πάρει στις πλάτες του τις ζημιές των τραπεζών.

Άγγλοι και Ολλανδοί, θορυβημένοι από το αποτέλεσμα, επανέρχονται με νέα πρόταση,με καλύτερους όρους, μα και πάλι ο Γκρίμσον έδειξε την κάλπη. Και πάλι το αποτέλεσμα ήταν Όχι.

Τα γεγονότα προκαλούν μια σειρά από αλλαγές στο Ισλανδικό κράτος όπως την αναθεώρηση του συντάγματος από τους πολίτες.

Ενώ μέσα από ειδικό δικαστήριο αναζητούνται ευθύνες όσων συνέβαλαν στην κρίση του 2008. Ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαντε κατηγορείται για εγκληματική ευθύνη αναφορικά με την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Θα κλείσω αναφέροντας τα λόγια του Γκρίμσον.

“Φτάνεις σε αυτά τα σταυροδρόμια, όπου από τη μια πλευρά είναι οι απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και από την άλλη είναι η δημοκρατική βούληση του κόσμου. Μπροστά σε με μια τέτοια επιλογή, η απάντησή μου ήταν και είναι ξεκάθαρη: Η δημοκρατική βούληση του κόσμου πρέπει να επικρατήσει!»

“Ποια είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον πολιτισμό;” διερωτάται ο κ. Γκρίμσον. “Δεν είναι η οικονομία των αγορών. Είναι η δημοκρατία, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον κόσμο. Υπάρχουν χώρες σήμερα που έχουν πολύ δυνατές οικονομίες, αλλά πολύ λίγη δημοκρατία”.

Αυτό είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Και τι έγινε με την οικονομία της Ισλανδίας; θα με ρωτήσει κάποιος.

Μα δεν μίλησα για οικονομία.

Την αγάπη μου από Ιωάννινα.

Τ.Τ.Π.

(Αγαπητέ φίλε, δεν ξέρω πόσες φορές υπήρξαν σε αυτό το μπλογκ κείμενα για την Ισλανδία και το τι έκαναν οι Ισλανδοί μετά την χρεοκοπία της χώρας τους. Με κορυφαίο, το εμβληματικό κείμενο του Άρη “Δώσε πόνο Ισλανδία και ας μην νιώθουμε”. Η Ελλάδα δεν είναι Ισλανδία. Η Ελλάδα είναι σάπια και πεθαμένη. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.