Πρόωρα γηρατειά

Πιτσιρίκο, καλησπέρα από ένα μικρό, ημιορεινό χωριό λίγο έξω από το παγωμένο Ηράκλειο. Δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο θέμα να γράψω, απλά δεν έχω κάτι άλλο αυτή τη στιγμή να κάνω. Σπάνια σου γράφω άλλωστε.

Είναι άγρια η νύχτα εδώ, στους λόφους. Άνεμοι που ξεπερνάνε τα 70 χιλιόμετρα, βροχή που έρχεται σε οριζόντια τροχιά καταπάνω σου και θερμοκρασία που θυμίζει κατάψυξη.

Προσπαθώ να φτιάξω κι ένα χειμερινό κήπο με λαχανικά και δυσκολεύομαι εξαιτίας του καιρού.

Ευκαιρία να κλειστώ μέσα καθώς είμαι μοναχικός και εσωστρεφής χαρακτήρας.

Ευκαιρία επίσης για ολιγοήμερη ξεκούραση από τις αγροτικές δουλειές και εξοικονόμηση δυνάμεων.

Βλέπεις, το χειμώνα είμαι αγρότης και το καλοκαίρι καπετάνιος σε σκάφη αναψυχής, οπότε φεύγω από τον τόπο μου και αλλάζω περιβάλλον.

Είμαι 33 και ήδη αισθάνομαι ότι κουράστηκα. Με κούρασε η μικρονοητικότητα του κόσμου κυρίως και αυτό είναι μεταξύ άλλων η βασική αιτία που η χώρα και ο πλανήτης όλος πάνε κατά διαόλου.

Αμόρφωτοι, ημιαγράμματοι και μορφωμένοι κομπλεξικοί με τους οποίους έρχομαι σε επαφή αρκετές φορές, είτε μέσω διαδικτύου -που επίσης με κούρασε- είτε με άμεση επαφή λόγω δουλειάς ή των σπάνιων κοινωνικών μου πεπραγμένων.

Τους μιλάω και με κοιτάνε, λες και είδαν εξωγήινο.

Από πολιτική και κοινωνικοοικονομικά βέβαια άσ’ τα. Έχω πειστεί τελικά πως οι Έλληνες σ’ αυτά και στα γεωπολιτικά, έχουν διδακτορικό εκ γενετής.

Σκέφτομαι πως οι άλλοι που σπουδάζουν τόσα χρόνια και δουλεύουν πάνω σε τέτοιους τομείς, πρέπει να σκίσουν τα πτυχία τους.

Σπάνε τα νεύρα μου, αλλά ευτυχώς περνάνε γρήγορα, οπότε σταματώ και να ασχολούμαι με τα ίδια θέματα.

Εν πάση περιπτώσει, προσπαθώ να βρω κάποιο χόμπι για να αναλώνω τον ελεύθερο χρόνο μου δημιουργικά, καθώς σταμάτησα πια να παίζω ποδόσφαιρο· τα video games δε με ενθουσιάζουν πια, αν και έχω κάποιο ενδιαφέρον για μερικά από αυτά ακόμα.

Για έτερον ήμισυ, ούτε λόγος. Δε μπορώ πια να επικοινωνήσω εύκολα με τον κόσμο για τέτοια θέματα. Με λούζει κρύος ιδρώτας.

Όπως έλεγα λοιπόν για τα περί χόμπι, σκέφτηκα να ξεκινήσω κάποια τέχνη π.χ. ξυλογλυπτική ή να συνεχίσω τη ζωγραφική από εκεί που σταμάτησα όταν ήμουν μικρός.

Του χρόνου, που θα έχω λύσει επιτέλους τα οικονομικά μου ζητήματα -τυχερός ανάμεσα στους Έλληνες-, θα αφιερωθώ και σε αυτό.

Νοιώθω τώρα και καιρό πως γέρασα νωρίς ή κάτι λείπει που δε μπορώ να προσδιορίσω.

Έχω γυρίσει και το μισό πλανήτη μέχρι τώρα, συνεπώς βρίσκω ότι ένα κεφάλαιο της ζωής μου έχει κλείσει.

Χρειάζομαι περαιτέρω αλλαγές πιθανόν; Ίδωμεν.

Προς το παρόν, απολαμβάνω τη μοναξιά μου ανάμεσα στην οικογένειά μου -ω, ναι… έτσι αισθάνομαι- και το βαρύ χειμώνα, αναμένοντας υπομονετικά τη νέα θερινή σεζόν.

Αντίο από ‘μένα και τα ξαναλέμε στην επόμενή μου έμπνευση…

Μιχάλης

(Αγαπητέ Μιχάλη, μια χαρά είναι ο χειμώνας, όταν είναι μικρός, όπως είναι στην Κρήτη. Όμορφο είναι να βλέπεις τα φυσικά φαινόμενα, ζώντας μέσα στη φύση και όχι σε μια μεγαλούπολη. Μιχάλη, μάλλον περνάς κρίση ηλικίας. Στα 33, ή παντρεύεσαι ή σταυρώνεσαι. Μην δίνεις σημασία· καλά να είσαι, θα περάσεις πολλές κρίσεις ηλικίας στη ζωή σου. Αυτά έχουν να κάνουν με θεσμούς και συνήθειες αιώνων. Αλλά είναι φορεμένα, δεν είναι επιλογές μας. Μιχάλη, η κούραση είναι μια πολυτέλεια που έχουμε εμείς οι δυτικοί. Τους άλλους δεν τους παίρνει να κουραστούν. Ούτε να πάθουν κατάθλιψη προλαβαίνουν. Προέχει το να επιβιώσουν. Μιχάλη, σε ένα μήνα, στην Κρήτη θα αρχίσει να μυρίζει καλοκαίρι. Και όλα θα είναι υπέροχα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.