Πόσα πρέπει να συμβούν στην παγκόσμια ιστορία για να ξεμπερδέψουμε με τους φράχτες;

Η φωτογραφία αυτή -από τις μεγάλες πυρκαγιές που μαίνονται στην Αυστραλία- έκανε το γύρο του κόσμου.
Μου κάνει εντύπωση, πάντως, που όλοι είδαν ένα καμένο καγκουρό.

Δεν ξέρω πόσοι είδαν ένα εγκλωβισμένο καγκουρό.

Και στις δυο περιπτώσεις το καγκουρό είναι νεκρό, αλλά υπάρχει και μια σημαντική διαφορά.

Το καγκουρό δεν κάηκε.

Το καγκουρό πρώτα εγκλωβίστηκε από το φράχτη και έπειτα κάηκε.

Ίσως, αν δεν υπήρχε ο φράχτης, να μην καιγόταν.

Το καγκουρό το σκότωσε ο φράχτης, αλλά όλοι είδαν τη φωτιά.

Ειλικρινά, δεν ξέρω, αλλά πόσα πρέπει να συμβούν στην παγκόσμια ιστορία για να ξεμπερδέψουμε με τους φράχτες;

Είτε αυτοί οι φράχτες σηματοδοτούν μια ιδιοκτησία ή ένα σκατο-έθνος.

Είτε εμποδίζουν καγκουρό να γλιτώσουν από τη φωτιά ή ανθρώπους που θέλουν να περάσουν σε μια δυτική χώρα.

Φράχτης, η χειρότερη εφεύρεση του ανθρώπου.

Συνώνυμα της λέξης είναι το σύνορο (πληθ. τα σύνορα), η περίφραξη, το τείχος, τα κάγκελα, το συρματόπλεγμα και ο τοίχος.

Και ποιο περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω, αν όχι το σπίτι;

Το σπίτι μπορεί να έχει σύνορα (ιδιοκτησίας), φράχτη, κάγκελα, τείχος και τοίχους. Μερικά έχουν και συρματόπλεγμα. Κοίτα μαμά έχτισα μια μίνι φυλακή. Ή η φυλακή στήθηκε με πρότυπο το σπίτι, όλο μπερδεύομαι.

Μετά σου λένε κάποιοι ότι η ιδιοκτησία είναι ελευθερία.

Ωραία ελευθερία, να την χαίρεστε.

Αλλά ο άνθρωπος χρειάζεται το φράχτη για να νοιώθει ασφάλεια (να μια άλλη δυνατή λέξη).

Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ένας από τους εθνοπατέρες της Αμερικής, είχε πει κάποτε πως εκείνοι που θυσιάζουν στοιχειώδεις ελευθερίες για λίγη ασφάλεια, τότε δεν αξίζουν να έχουν τίποτα από τα δυο.

Πάντως, αν ήταν άνθρωπος στη θέση του καγκουρό (της φωτογραφίας), το ίδιο θα συνέβαινε.
Οι φράχτες σκοτώνουν.

Αλλά σιγά μην εκνευριστούν με το φράχτη οι άνθρωποι.

Αυτό που τους εκνευρίζει είναι η φωτιά που πέρασε μέσα στην ιδιοκτησία τους.

Αν την δικάσουμε κιόλας τη φωτιά για φθορά ξένης περιουσίας και καταπάτηση ιδιοκτησίας, το λύσαμε το θέμα.

Γιατί τι θα απογίνουμε χωρίς φράχτες, που ήσαν μια κάποια λύσις.

Η δε Αυστραλία είναι μια χώρα γεμάτη φράχτες, που σκέφτεται -μεταξύ άλλων- να στέλνει πρόσφυγες σε τροπικά νησιά, δηλαδή να καθορίσει με γνώμονα έναν «φράχτη» ποιος έχει το δικαίωμα να μένει στην ενδοχώρα και ποιος όχι.

Και δεν είναι η μόνη.

Άλλοι χτίζουν τείχη. Άλλοι κλείνουν σύνορα. Και άλλοι κλείνουν τα μάτια τους και χτίζουν τα αυτιά τους.

Κάποιοι θα σου πουν, μάλιστα, πως δεν γίνεται χωρίς φράχτες, καθώς κρατάνε μακριά τους ανεπιθύμητους.

Εντάξει, δεν λέω κάτι άλλο, θα καταλάβουμε οσονούπω στη Δύση πόσο αποτελεσματικοί είναι οι φράχτες απέναντι σε απελπισμένους ανθρώπους.

Και κάποιοι άλλοι θα σου πουν ότι ο φράχτης κρατάει μακριά τα άγρια ζώα, πως, αν δεν υπήρχαν φράχτες, θα περιφέρονταν ελεύθερα στις αυλές των ανθρώπων, σαν τα πούμα που απασχολούν κατά καιρούς τη Βόρεια Αμερική ή τα ρακούν και τις αρκούδες. Πολύ που τα εμπόδισαν οι φράχτες.

Άσε που, προσωπικά, έχω δει κογιότ να πίνει νερό από πισίνα, έχοντας περάσει ένα φράχτη 3 μέτρων.

Ο φράχτης δεν προστατεύει από τη φύση, ο φράχτης στο μόνο που χρησιμεύει είναι να υποδεικνύει στους ανθρώπους τι είναι και τι δεν είναι δικό τους.

Και εντέλει να εγκλωβίζει τα ζώα που δεν είναι τόσο «προηγμένα» γιατί δεν φτιάχνουν φράχτες ή σπίτια, τα κακόμοιρα -και που αν έχετε προσέξει πανικοβάλλονται όταν μπαίνουν στις αυλές-φρούρια των ανθρώπων.

Τα ζώα μην πω πού έχουν γραμμένους τους φράχτες μας και τις αυλές μας.

Οι ελέφαντες, για παράδειγμα, όταν περνάνε μέσα στα χωράφια και τα χωριά των ανθρώπων στην Ινδία, ούτε που τους ενδιαφέρει ποιανού είναι το χωράφι. Κάτι τέτοια οι ελέφαντες τα γράφουν στην προβοσκίδα τους.

Και τι κάνουν οι Ινδοί;

Πάνε και σκοτώνουν τους ελέφαντες γιατί μπήκαν στο χωριό τους και μετά απορούν από πάνω που οι ελέφαντες εκδικούνται.

Είμαστε ωραία τυπάκια, έτσι;

Πού να φανταστούμε κιόλας ότι όλα μας τα δεινά ξεκινάνε από έναν τιμημένο φράχτη.

Και πως χωρίς τους φράχτες (και τα συνώνυμα) δεν θα είχαμε καν πολέμους.

Oh yeah, οι πόλεμοι γίνονται για έναν ρημαδοφράχτη.

Όλη σχεδόν η ανθρώπινη δυστυχία ξεκίνησε όταν ο πρώτος άνθρωπος που το ξεστόμισε είπε σε έναν δεύτερο: «αυτό εδώ είναι δικό μου» και πήγε την επομένη και έφτιαξε τον πρώτο φράχτη της Ιστορίας ο παλιοκαριόλης.

Και μετά απορούμε γιατί δεν έρχεται ένα καταραμένο ούφο, να μας πει ένα γεια.

Σκεφτείτε το λίγο.

Πλησιάζεις ένα πλανήτη και ερευνώντας από ψηλά πως είναι, βλέπεις ανθρώπους να σκοτώνουν άλλους ανθρώπους, ανθρώπους να σκοτώνουν ζώα, ανθρώπους να καίνε δάση και γενικά ανθρώπους να τους πιείς στο ποτήρι.

Και εμείς απορούμε γιατί δεν έρχεται κανείς να μας πει ένα γεια.

Τους φράχτες μας μέσα.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 Εντελώς άσχετο με το θέμα του κειμένου, αλλά το συγκεκριμένο tweet νομίζω δίνει μια πρόγευση αυτών που έρχονται για τους Έλληνες, ε δεν κρατήθηκα:

Σε περίπτωση που δεν το πιάσατε, πώς να το πω χωρίς να σας έρθει απότομο, αλλά σας έπιασαν πάλι κότσους. Η ελληνική οικονομία μάλλον θα έπεσε -και αυτή- πάνω σε φράχτη. Πολύ μου αρέσει κιόλας που κανένας στην Ελλάδα δεν σκάει με τους αριθμούς. Το χρέος στο 185% του ΑΕΠ και ονειρεύονται ανάπτυξη. Δεν πειράζει, όμως, η πρώτη χρεοκοπία είναι πάντα η δύσκολη. Στη δεύτερη θα μιλήσει η εμπειρία. Και οι Έλληνες θα καταλάβουν την ερμηνεία της λέξης «εγκλωβισμένος», καθώς τα σύνορα της Ευρώπης έκλεισαν προ λίγων μηνών με αυτούς απέξω.
Υ.Γ.2 Μάτι, Αττική. Η εικόνα είναι από ένα κείμενο με τίτλο “Οι φράχτες του θανάτου”. Χωρίς περαιτέρω λόγια, τα συμπεράσματα δικά σας.

Υ.Γ.3 Σε ένα από τα δεκάδες υπέροχα τραγούδια του, ο Νικόλας Άσιμος τραγουδούσε: «Εξήγησέ μου, πώς μπορείς και μαστουριάζεις, άμα σου περιφράξαν τη καρδιά;». Και πιο πίσω κάτι λέει για ξεπουπουλιασμένα πουλιά, οπότε δεν λέει για τους ανθρώπους και εγώ δεν λέω τίποτε άλλο. Case closed.

(Φίλε Άρη, θα σχολιάσω με ένα tweet που είχα γράψει πριν από μερικά χρόνια:


Να είσαι καλά. Την αγάπη μου. Δίνε πόνο.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.