Δώσαμε

Καθώς περνούν οι ημέρες από την ημέρα που επιβλήθηκε η απαγόρευση της κυκλοφορίας εξαιτίας του κορωνοϊού, πληθαίνουν τα μέιλ που παίρνω με διάφορα αιτήματα.

Ένα αίτημα είναι να βγούμε, να διαμαρτυρηθούμε που μας πήραν την ελευθερία μας, καταστρέφονται οι ζωές μας και χάνουμε τις δουλειές μας;

Βγείτε και διαμαρτυρηθείτε. Εγώ τι χρειάζομαι;

Επίσης, λαμβάνω μέιλ με προτάσεις για να μην πληρώνουμε λογαριασμούς, να δείξουμε αλληλεγγύη σε αδύναμες ομάδες και πάρα πολλά ακόμα.

Κοιτάω το ημερολόγιο και είναι Μάρτιος του 2020.

Πάω πίσω στο χρόνο στον Μάιο του 2008, όπου βλέπω την πρότασή μου να κλείσουμε μια τράπεζα:“Είστε να κλείσουμε μια Τράπεζα;”.

Είναι 2008, κάνω τρεις δουλειές, βγάζω τρελά λεφτά και προτείνω να κλείσουμε μια τράπεζα. Αν και εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις τράπεζες.

Θέλετε να σας πω τι ακολούθησε; Απειλές, χλευασμοί, ειρωνείες κτλ.

Και δυο χρόνια μετά, η Ελλάδα χρεοκόπησε.

Μετά ξέρουμε όλοι τι έγινε.

Πολλά λόγια, πολλές μαγκιές και απόλυτη υποταγή. Οι αριστεροί ξεβρακώθηκαν .

Μνημόνια και Μαφία.

Ολιγάρχες. Πρεζέμποροι. Και τα σκυλιά τους παντού.

Σε αυτούς να πάτε να σας βοηθήσουν. Είναι πολύ πονόψυχοι.

Και στους “καλλιτέχνες” να πάτε. Αχ, αυτοί οι “καλλιτέχνες”. Τι ευαίσθητοι. Και τι ανύπαρκτοι.

Τι θέλετε από εμένα;

Να βοηθήσω;

Να τους βοηθήσω ήθελαν και κάτι δημοσιογράφοι που έχασαν τις δουλειές τους μετά την χρεοκοπία το 2010.

Τους βοήθησα. Ξέρετε τι κάνουν σήμερα; Δεν θα το γράψω.

Σκέφτομαι πως η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει ξανά τους επόμενους μήνες, θα πέσουν οι απολύσεις βροχή και πάλι θα έρθουν κάποιοι δημοσιογράφοι να μου πουν “ρε συ πιτσιρίκο, βάλε πλάτη, τώρα που είμαστε άνεργοι.”.

Όχι.

Την έχω πατήσει πολλές φορές. Όπως με εκείνο τον ευαίσθητο εκδότη που προσπαθούσε να με βάλει φυλακή, μάλλον επειδή έσωσα τη φυλλάδα του που πήγαινε για λουκέτο. Τίγκα στα καθάρματα η Ελλάδα. Ευαίσθητα καθάρματα, όμως. Με ποιητικές ανησυχίες. Για τα φράγκα.

Δεν είναι δυνατόν να κάνω συνέχεια τα ίδια λάθη. Δεν είμαι ανόητος. Καλοπροαίρετος ήμουν. Και τώρα είμαι καχύποπτος. Πολύ καχύποπτος.

Όποιος θέλει βοήθεια, υπάρχουν κόμματα, ενώσεις, συνδικάτα κλπ. Ας απευθυνθεί εκεί.

Αν κάποιος νομίζει πως εδώ στο μπλογκ είμαστε δεκάδες άνθρωποι, κάνει λάθος.

Εδώ είμαι μόνο εγώ, βιώνω ό,τι όλοι οι Έλληνες και ζω σε ένα σπίτι τριάντα τετραγωνικά.

Για να το πω απλά: Δώσαμε. Έδωσα.

Ξέρω πως οι Έλληνες εκτιμούν μόνο όσους τους φτύνουν.

Δεν φτύνω κανέναν.

Αλλά δεν την πατάω ξανά.

Φτάνει.

Καλά να περνάτε. Αλλά μην με ενοχλείτε.

(Για όποιον δεν κατάλαβε, παρακαλώ μη μου γράφετε να κάνω αυτά που δεν θέλετε να κάνετε εσείς.)

(Εννοείται πως το κείμενο δεν ισχύει για τους φίλους που μου γράφουν και μου στάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Ισχύει για αυτούς που ξαφνικά τους πιάνουν τα επαναστατικά τους -επειδή μένουν από φράγκα- και ψάχνουν για κορόιδα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.