Η μόνη ελπίδα των ιδιοκτητών της χώρας είναι να ξεσπάσουν οι Έλληνες στους απελπισμένους

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Αφού πρώτα φάγανε ξύλο από το κοσμικό κράτος στο οποίο έχουν τη τύχη να ζούνε -γιατί Έλληνας δεν γίνεσαι, γεννιέσαι (sic)- κάτι κάτοικοι, λοιπόν, της Θέρμης στη Λέσβο ξεσπάθωσαν απέναντι στους πρόσφυγες, εμποδίζοντας τους να πιάσουν λιμάνι.

Επίσης, διαβάζουμε ότι άλλοι κάτοικοι σε διάφορα μέρη στη Μυτιλήνη έχουν στήσει μπλόκα ώστε να μην αφήσουν τους νεοαφιχθέντες μετανάστες να φτάσουν στις δομές του νησιού, με αποτέλεσμα αυτοί οι άνθρωποι να έχουν εγκλωβιστεί ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα.

Άνθρωποι χωρίς πατρίδα, καμιά.

Είπαμε, δεν είναι όλοι οι Έλληνες ρατσιστές και φασίστες και σαφέστατα σε μια κοινωνία αυτοί που κάνουν περισσότερο θόρυβο είναι οι φωνακλάδες.

Από την άλλη, οι Έλληνες δεν πείθουν ότι θα υπερασπιστούν τον αδύναμο.

Με χιλιάδες εξ αυτών να επικροτούν μέχρι πρότινος ένα ναζιστικό κόμμα, να αδυνατούν παράλληλα να εντάξουν στην κοινωνία τους μετανάστες των τελευταίων ετών ή έστω να πολεμήσουν το πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ που εγκλωβίζει ανθρώπους στην Ελλάδα, έχοντας κλείσει τα σύνορα, ή συνέχεια αφήνει πολλές υποσχέσεις.

Μάλιστα, θα γίνεται ολοένα πιο ξεκάθαρο όσο περνούν οι βδομάδες, πως το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και το σύστημα εξουσίας δεν έχει κάτι άλλο να προτάξει στον πληθυσμό της Ελλάδας, εκτός από το προσφυγικό/μεταναστευτικό.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που άρχισε πάλι να παίζει το παιχνίδι της εθνικής ομοψυχίας απέναντι στον …εχθρό.

Είναι πραγματικά άθλιο να ακούς κτήνη στην Ελλάδα να αποκαλούν «εισβολείς», ανθρώπους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, πόσο μάλλον τη δύναμη να …καταλάβουν ένα κράτος.

Εχθρό που πετάει φλεγόμενα ξύλα και που κρατάει πάνες, απειλώντας πάνοπλους ράμπο και τεθωρακισμένα που καταπίνουν υποτίθεται χίλιους Τούρκους στην καθισιά τους, πρώτη φορά είδα.

Και χιλιάδες ξυπνοπούλια το καταπίνουν το κουτόχορτο αμάσητο.

Οι ιδιοκτήτες αυτής της χώρας, έστρωσαν το δρόμο για το φασισμό ήρεμα και αργά, χωρίς να βιάζονται τόσα χρόνια, αλλά τώρα είναι υποχρεωμένοι να τρέξουν στα τελευταία μέτρα.

Έχουν τρομάξει με τις τελευταίες εξελίξεις -το τριήμερο συγκρούσεων σε Μυτιλήνη, Χίο και την παγκόσμια κρίση στην οποία έχουμε ήδη μπει- ώστε μόνη τους ελπίδα είναι να ξεσπάσουν οι Έλληνες στους απελπισμένους. Ή στα ράφια των σουπερμάρκετ.

Θεωρούν πως είναι τώρα ή ποτέ.

Αν λαοί άλλων εποχών είχαν τη δικαιολογία ότι δεν ήξεραν, οι Έλληνες δεν μπορούν να την χρησιμοποιήσουν.

Καλούνται πλέον να αποφασίσουν πώς θέλουν να τους βλέπει ο κόσμος σε 10, 20, 30 χρόνια από τώρα.

Δεδομένου ότι το μέλλον του πλανήτη είναι η Αφρική και η Ασία, αφού η Ευρώπη και οι λοιπές προηγμένες χώρες έχουν βαλτώσει και αρχίσαν να σαπίζουν -και ό,τι σαπίζει, πεθαίνει- δεν θα είναι πολύ έξυπνο μακροπρόθεσμα να φέρεσαι έτσι σε ανθρώπους που αύριο, μεθαύριο ίσως θα έχεις ανάγκη, περισσότερο, απ’ ό,τι αυτοί εσένα.

Το «σήμερα αυτοί, αύριο εμείς» δεν ειπώθηκε κατά τύχη, ειπώθηκε μέσα στη ζωή.

Έχει ο καιρός κάτι τέτοια γυρίσματα. Π.χ. ποιος θα φανταζόταν πρώτη οικονομία την Κίνα πριν 30 χρόνια;

Και τα λέγαμε πριν μήνες πολλούς, πως τα χρόνια της αθωότητας έλαβαν πανηγυρικά τέλος.

Πάνε οι εποχές που τέτοιες επιλογές αφορούσαν χώρες μακρινές σε ξεχασμένες ηπείρους.

Προσέξτε πολύ καλά τι θα επιλέξετε τους επόμενους μήνες, τι θα κάνετε ή δεν θα κάνετε.

Θα σας ακολουθεί για μια ζωή.

Και μια φιλική συμβουλή: Η ζωή είναι μεγάλη, μην την κάνεις καρναβάλι.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 Άλλη μια ωραία πρόταση είναι να ενωθείτε με τους πρόσφυγες και να σαπίσετε στο ξύλο όποιον σταθεί στο δρόμο τους, αντί να επικροτείτε αυτούς που δέρνατε προ μερικών ωρών. Όχι τίποτε άλλο, αλλά μέσα στην εκκωφαντική σιωπή των πολιτισμένων Ευρωπαίων, ακούγονται μόνο τα “go back” των Ελλήνων. Και όταν θα σκοτωθούν αθώοι, μαντέψτε σε ποιον θα αποδώσουν την ευθύνη οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι, για να κρύψουν τη δικιά τους. Για να συνεχίσει κάποιος να είναι υποκριτής χρειάζεται να ξεμπροστιάσει κάποιον άλλον για το έγκλημα του. Αλλά οι Έλληνες δεν τους φτάνουν οι δικιές τους μαλακίες, θέλουν να πληρώσουν και των άλλων.

Υ.Γ.2 Δεδομένου ότι οι περισσότεροι Έλληνες είναι σε πλήρη αφασία, με το σταυρό στο χέρι, οπότε οι φασίστες κάνουν πάρτι, πάρτε και λίγο Δάντη Αλιγκέρι: «Οι πιο καυτές θέσεις στην κόλαση είναι κρατημένες γι’ αυτούς που, σε καιρούς μεγάλης ηθικής κρίσης, διατηρούν ουδέτερη στάση».

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, οι Έλληνες -Μυτιληνιοί ή όχι- δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο φασίστες από άλλους λαούς. Για την ακρίβεια, νοιάζονται για την πάρτη τους και αδιαφορούν για όλους τους άλλους. Είναι ιδιώτες και ατομικιστές. Όπως και οι κάτοικοι της χώρας που ζεις, οι οποίοι μάλλον είναι πρωταθλητές σε αυτόν τον τομέα. Άρη, η ζωή δεν είναι ούτε μικρή, ούτε μεγάλη. Αυτά ήταν τσιτάτα στην κόντρα του Πέτρου Κωστόπουλου με τις Τρύπες. Δηλαδή, ποιος θα πει τη μεγαλύτερη εξυπνάδα για να την πουλήσει στο κοινό του. Η ζωή δεν έχει την ίδια διάρκεια για όλους. Πάντως, σε διαβεβαιώνω πως, μετά από μια ηλικία, η ζωή είναι μικρή πια. Ενώ στα 20 και στα 30 νομίζεις πως η ζωή είναι για πάντα. Και μια μέρα πεθαίνει ένας φίλος σου 35 χρονών, οπότε αλλάζεις γνώμη. Για να μην πούμε για πρόσφυγες και μετανάστες που η ζωή είναι η κάθε μέρα. Χωρίς πριν και μετά. Τους Έλληνες δεν τους νοιάζει πώς θα τους βλέπουν σε μερικές δεκαετίες. Δεν τους αφορά. Τους Έλληνες τους αφορούν τα φράγκα. Τώρα. Και ο καθένας για τον εαυτό του. Άρη, περίμενα πως θα έχεις πιάσει εσύ κάτι που έχει συμβεί στην Ελλάδα και θα το κάνεις κείμενο αλλά δεν το έπιασες, οπότε θα πρέπει να το γράψω εγώ τώρα. Με κουράζεις, Άρη. Γράφε, όμως, γράφε. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.