«Δεν φταίμε, εσείς τρέχατε στις παραλίες και τα πάρκα»

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Χρόνια πολλά στο blog. Στο καλυτερότερο μπλογκ του κόσμου. Και να τα γιορτάσεις τα 15 χρόνια με πολλά μπάνια, σε ακριτικά νησιά χωρίς ακρίτες.

Και αφού μπήκα στον κόπο να γράψω, ας γράψω και κάτι δύσπεπτο, να τρομάξουν και να ταμπουρωθούν οι Έλληνες ως το Σεπτέμβρη, ώστε να μπορείς εσύ και ο Κυριάκος να κάνετε ανέμελοι τα μπάνια σας το καλοκαίρι.

Να ξέρετε ότι ήδη, μετά τα 2-3 τελευταία κείμενα, ο κορονοϊός έγινε η 3η αιτία θανάτου στις ΗΠΑ, ενώ πολύ σύντομα θα είναι η 1η.

Επίσης, οι πρόχειρες εκτιμήσεις, δεδομένου ότι αυτές είναι οι πολιτικές αποφάσεις, μιλάνε για 3 εκατομμύρια κρούσματα ως τα τέλη Μαΐου και περίπου 100-200.000 νεκρούς στις ΗΠΑ. Το νούμερο ο Trump δεν το πέταξε τυχαία.

Αυτό, λοιπόν, εννοούσα όταν έλεγα ότι τα λέμε τώρα μαζεμένα γιατί μετά θα σοβαρέψουν τα πράγματα και ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα ακούνε κάτι άλλο εκτός από τους αριθμούς.

Προφανώς, αυτό σημαίνει ότι, αν ο κορονοϊός συνεχίσει έτσι και ξεπεράσει τον ζεστό καιρό -το πιθανότερο αυτό είναι- ίσως να σκοτώσει από 1.500.000-5.000.000 ανθρώπους, παγκοσμίως, μέχρι τον Φλεβάρη του ’21. Μπορεί το 1/3 να αφορά τις ΗΠΑ. Μπορεί ακόμα περισσότερους. Αυτό, βέβαια, προϋποθέτει ότι τίποτα δεν είναι ρευστό και όλα είναι προδιαγεγραμμένα και προβλέψιμα μέχρι αηδίας. Αυτό το ύφος έχουν πάρει οι δυτικοί -ανασκουμπώνουν τους ώμους, σαν να λένε c’ est la vie- και μάλλον είναι επικινδυνότεροι του ιού.

Δηλαδή, όλα έχουν να κάνουν αποκλειστικά με τη διαχείριση του πολιτικού κόστους, ακριβώς όπως τα είπε ο Κώστας.

«Έχετε την ατομική ευθύνη των θανάτων σας και εμείς σας τα είπαμε και νίπτουμε τας χείρας μας, πολύ σχολαστικά». (Αυτό θα ακουγόταν ωραιότερα αν είχε ένα “Venceremos” στο φινάλε).

Βάλανε δίπλα στον ψάλτη από τα Lidl και έναν παραλίγο μπάτσο, που κατάφερε κάποτε να γίνει δήμαρχος, να σας τραβάει το αυτάκι και δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα. Όλα εσείς πρέπει να τα κάνετε. Και αν αρχίσουν να πέφτουν σαν τις μύγες οι Έλληνες, «δεν φταίμε, εσείς τρέχατε στις παραλίες και τα πάρκα».

Και βέβαια, είχαν αποφασίσει από καιρό να κόψουν μισθούς και συντάξεις· τα νούμερα δεν τους έβγαιναν εδώ και μήνες, αφού η Ελλάδα ετοιμαζόταν για νέα χρεοκοπία.

185% του ΑΕΠ το χρέος και κάποιοι Έλληνες ονειρεύονταν ανάπτυξη.

Και γι’ αυτό τον τελευταίο καιρό γινόταν χαμός με το προσφυγικό. Έκρυβε σχολαστικά τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι. Και φυσικά, κρατούσε απασχολημένους τους μακεδονομάχους που αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της εκλογικής τους πελατείας.

Και ξαφνικά, τους έκατσε πανδημία. Όχι μόνο της Ελλάδας. Όλης της ΕΕ, καθώς από πριν το Brexit είχε σχολάσει ο γάμος, φαντάσου μετά. Χάνεται τέτοια «ευκαιρία»;

Μάννα εξ ουρανού ο κορονοϊός. Αν και εδώ μάλλον ταιριάζει «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού».

Φυσικά, δεν θα ανοίξει καμία συζήτηση στις κοινωνίες μας για την Υγεία. Πόσω μάλλον για τον νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή τον καπιταλισμό.

Κανένας δεν θα στηλιτεύσει το 1,5 τρισεκατομμύριο δολλάρια που είναι ο ετήσιος τζίρος των φαρμακοβιομηχανιών, παγκοσμίως· κουβέντα για επιτάξεις εκεί. Όλα σε τιμή κόστους.

Ούτε τα 5 τρισεκατομμύρια των ασφαλιστικών εταιρειών, μάλιστα το ενάμιση στις ΗΠΑ και αφορά κυρίως ιατροφαρμακευτικές παροχές.

Ούτε όλον αυτόν τον ιατρικό εξοπλισμό που αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως εμπόρευμα και δευτερευόντως ως παροχή.

Κανένας δεν θα στηλιτεύσει ότι τα πάντα τιμολογούνται, με αποτέλεσμα να μεγαλώσει κάμποσο ακόμα η φούσκα του παγκόσμιου γαμωχρέους. Που σημαίνει φτου ξελευτεριά παντού. Για πάντα.

Και οποιοσδήποτε ανοίγει το στόμα του, θα του λένε «σεβάσου τους νεκρούς».

Και γνωρίζοντας όλα αυτά, συνεχίζω να νοιώθω και να σκέφτομαι τα ίδια και να συμμερίζομαι όσα λες εσύ, ο Κώστας, η Μαρία, ο ΤΤΠ, ο ΓΚ, ο Ηλίας, ο Βασίλης, ο Δημήτρης, ο Γρηγόρης, o Γιώργος, ο Αντώνης, η Ελένη και όλοι οι καλοί άνθρωποι που έχεις την τύχη να σου γράφουν ή να ηχογραφούν· δεν μπορώ να τους γράψω όλους, δεν είμαι …Τσιόδρας να θυμάμαι όλα τα ονόματα -αχ δεν κρατήθηκα- ειλικρινά όμως αξίζει να τους διαβάζεις όλους.

Το μπλογκ είναι μια όαση, σε μια έρημο πηχτής ηλιθιότητας και γενικευμένης αδιαφορίας.

Σκέφτομαι άρα υπάρχω έλεγε ο Ντεκάρτ, μόνο που το έλεγε για να απαξιώσει το ζωικό βασίλειο και για να μας πείσει ότι μόνο οι άνθρωποι έχουν ψυχή και ότι τα ζώα δεν έχουν καν μυαλό.

Και τα ζώα σε λίγο θα κυκλοφορούν με το μετρό και εμείς θα κοιτάμε από το παράθυρο μην πλησίασε άνθρωπος στα 6 πόδια. Ή μπορεί και να είναι 27 είπε ένας ερευνητής.

Οπότε, το νόημα σε μια φράση το αποδίδει ο καθένας όπως νομίζει.

Αλλιώς εννοούν την Υγεία οι κλακαδόροι, αλλιώς ο …Daniel Blake.

Αλλά, είναι μακρύς και δύσβατος ο δρόμος μέχρι να δώσουμε στις λέξεις την ουσία που τους αρμόζει.

Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα φτάσουμε και ποτέ στον τελικό προορισμό. Στην ουτοπία.

Αλλά, μάλλον, το ταξίδι είναι η ουσία.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.
Την ώρα που ετοιμαζόμουν να στείλω το κείμενο, έπεσα πάνω σε μια είδηση της τελευταίας ώρας, οπότε έχει τελικά υστερόγραφο. Τώρα παίζει, εδώ τώρα ξημερώνει. Το υπουργείο εργασίας των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι την τελευταία βδομάδα έγιναν 6,6 εκατομμύρια νέες αιτήσεις για παροχές ανεργίας, ξεπερνώντας κατά πολύ την εκτίμηση για 3 περίπου εκατομμύρια, μετά τις 3,3 εκατομμύρια αιτήσεις την προηγούμενη βδομάδα. Δεν υπάρχει το νούμερο. Μιλάμε για 10 εκατομμύρια ανθρώπους σε δυο βδομάδες. Και δεν υπάρχει καν ολική καραντίνα στις ΗΠΑ. Μέσα σε ένα μήνα θα έχουμε περάσει σε άλλη διάσταση. Και βέβαια, αποκλείεται να συμβαίνει αυτό στις άλλες δυτικές χώρες. Μάλιστα, περιμένουν να επιβιώσουμε με $1200 και τους λογαριασμούς, τα ενοίκια και όλα να τρέχουν κανονικά, ενώ οι έχοντες επιδοτούνται για τα χαμένα κέρδη τους. Αυτό δεν βλέπω πάρα πολλούς να το λένε -αν και στις ΗΠΑ είναι κάμποσοι- ειδικά στην Ελλάδα. Νομίζουν όλοι ότι τα πράγματα θα τα βρούμε όπως τα αφήσαμε. Ότι θα μας …λυπηθούν. Δεν γράφω κάτι άλλο. Όλα θα τα ζήσουμε.

(Φίλε Άρη, σε ευχαριστώ πολύ. Είσαι κι εσύ, όπως όλοι οι καλοί φίλοι, ένα κομμάτι αυτού του μπλογκ, που δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς όλους τους καλούς ανθρώπους που γράφουν. Άρη, δίνε πόνο. Δεν σχολιάζω τίποτε άλλο, γιατί τώρα, αφού ανέβασα όσα κείμενα ανέβασα, πρέπει να απαντήσω και στα υπόλοιπα μέιλ. Κοιμάμαι κάθε μέρα τα ξημερώματα. Εγώ δεν κινδυνεύω από τον κορωνοϊό. Από άλλο πράγμα κινδυνεύω. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου. Και γράφε, γράφε.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.