Δόξα τω Θεώ

Έχει δίκιο να δοξάζει τον Θεό, σε δημόσια μάλιστα ανάρτησή του, ένας πρώην υποδιοικητής της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ.
Τα αποστάγματα σοφίας, που γράφει στο post του, είναι τόσο ανθρώπινα.

Μπρος στην υγεία, στον ήλιο μιας ταράτσας και τις ευχές των φίλων για τα γενέθλιά σου, καμία σημασία δεν έχουν τα μπαρ, οι εκδρομές και οι λοιπές μικροαστικές συνήθειες, που κόπηκαν μαχαίρι λόγω του κορωνοϊου.

Και εφόσον ο πρώην υποδιοικητής δείχνει να απολαμβάνει τα άυλα αυτά αγαθά, καλώς δοξάζει και τον Θεό.

Για την αισθητική της selfie φωτογραφίας δεν μου πέφτει λόγος.

Είναι αρμοδιότητα, γνωστής -για την αυστηρή κριτική της- θυγατέρας στην οποία, όταν ανάλογες φωτογραφίες περιπέσουν στην αντίληψή της, τυγχάνουν ανάλογου σχολιασμού.

Για την ιστορία, όμως, της τράπεζας, της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ -ναι, είναι αυτή που πτώχευσε και στην οποία τα δύο μεγάλα κόμματα χρωστούσαν τα μαλλιά της κεφαλής τους– μου πέφτει.

Τα σπασμένα της, τα πλήρωσαν οι φορολογούμενοι μέσα από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Πριν από λίγα χρόνια, λοιπόν, η τράπεζα φούνταρε, και, για να εξυγιανθεί, την σπάσανε στα δύο.

Την προβληματική -bad bank την λένε οι executives, λες και υπάρχουν και καλές- που την φορτώθηκε το Δημόσιο, ως συνήθως, και αυτή που δεν είχε -τρόπος του λέγειν, βέβαια- προβλήματα, της οποίας το ενεργητικό πήρε η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κοψοχρονιά.

Αυτά τα νεοφιλελεύθερα σχήματα εξυγίανσης είναι αρκετά δημοφιλή σε ένα χώρο, αυτών των τραπεζών, που από την Αμερική μέχρι τα Βαλκάνια, η συνταγή διάσωσης είναι μία και μοναδική: Κοινωνικοποίηση των ζημιών.

Στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, αυτή που για να έπαιρνε αγρότης δέκα χιλιάρικα δάνειο έβαζε υποθήκη όχι μόνο τα χωράφια του αλλά και τα χρυσά σφραγισμένα δόντια του, τα δυο μεγάλα κόμματα έπαιρναν δάνεια χωρίς καμία εγγύηση.

Θα μου πείτε ότι και εγώ σαν ιδιώτης, σε μια ελεύθερη οικονομία, έχω κάθε δικαίωμα να δανείσω τα λεφτά της επιχείρησής μου σε όποιο αφερέγγυο ρεμάλι γουστάρω ή να κόψω όσο μισθό θέλω σε όποιον έχω προσλάβει στη δούλεψή μου και λογαριασμό να μη δώσω σε κανέναν.

Μόνο που, αν μου φάνε τα λεφτά, δεν βάζω τον κεντρικό τραπεζίτη, αυτόν που παρότρυνε τον κόσμο να βγάλουν παραμονές εκλογών τα χρήματα τους στο εξωτερικό, να απειλεί ότι, εάν δεν μπουν νέα κεφάλαια -από τους μ@λάκες που δεν τα έχουν βγάλει έξω και πληρώνουν φόρους- θα καταστραφεί η ελληνική οικονομία.

Σε μια ιδιωτική επιχείρηση -να σαν και αυτήν της ΠΕΙΡΑΙΚΗΣ ΠΑΤΡΑΙΚΗΣ που, πριν από χρόνια πολλά ο ταμίας της έκανε υπεξαίρεση πολλών εκατομμυρίων για να φτιάξει την βίλα μιας ηθοποιού – βάζεις λουκέτο· για την ιστορία η ηθοποιός είναι ακόμη εν ζωή, και όποτε βγάζει φωτογραφία, μας δείχνει τα πόδια της για να τα θαυμάσουμε.

Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, μοίραζε τα εκατομμύρια -όχι τα δικά της, αλλά των καταθετών της- σε κόμματα και επιχειρηματίες της αρπαχτής.

Κόμματα χωρίς συνδεδεμένες επιχειρήσεις είναι σοβιετικές δημοκρατίες χωρίς πoυτάνες.

Μια τράπεζα με διοικητή πρώην ταμία του ΠΑΣΟΚ -κάτι σαν τον Τσουκάτο που έδινε κουπόνια στον Χριστοφοράκο της SIEMENS- στην εποχή μάλιστα που κάλπαζε το Χρηματιστήριο, με παπαγαλάκια τους Σημίτη και Παπαντωνίου, και μπαίνανε μέσα τεχνικές εταιρείες με πάγια δύο μπουλντόζες και μία τσάπα, θα ήταν αδύνατον να αφήσει στην απέξω έναν όμιλο γνωστού επιχειρηματία.

Ο όμιλος αυτός, που ξεκίνησε σαν καπνική εταιρεία με πέντε παραγωγικές μονάδες και πάνω από χίλιους εργαζόμενους -μέσα από ένα δαιδαλώδες σχήμα συγχωνεύσεων, εξαγορών, αποσχίσεων κλάδων και μεταβιβάσεων εντός ή εκτός οικογένειας, με νομικές ενέργειες τέτοιες που να χάνει η θυγατρική συμμετοχών την μητρική και ο αφελής μικρομέτοχος τα λεφτά του- αφού πούλησε, λοιπόν, όλες τις παραγωγικές δραστηριότητες, έμεινε με την εκμετάλλευση δύο ακινήτων στην Θεσσαλονίκη και το ‘ριξε στα Logistics.

Πώς έγινε τώρα μια εταιρεία, με όλα και όλα δύο ακίνητα, να φτάνει να χρωστάει κάπου διακόσια και βάλε εκατομμύρια στην ΑΓΡΟΤΙΚΉ, ήταν φαίνεται αλλουνού εισαγγελέα ευαγγέλιο.

Να βρει άκρη εισαγγελέας σε βιβλία με χιλιάδες τραπεζικές κινήσεις, εκεί που δεν βρίσκουν άκρη ούτε και οι ίδιοι οι λογιστές της εταιρείας, φαίνεται απίθανο. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται ότι κάτι βρήκαν.

Η υπόθεση, για να μην φιλολογούμε, έφτασε στα δικαστήρια και πρωτόδικα ο Διοικητής, ο δοξάζων στην ανάρτησή του τον Θεό υποδιοικητής, και άλλα οκτώ μέλη του ΔΣ καταδικάστηκαν σε δυο-με τρία χρόνια φυλακή.

Σιγά τα λάχανα, θα μου πείτε. Τρία χρόνια παλιότερα έριχναν οι δικαστές έτσι και έπιαναν κανένα δημοτικό ταμία να του λείπει πεντακοσάρικο από τις εισπράξεις της μέρας.

Λευκό κολλάρο χωρίς λευκό ποινικό μητρώο στην Ελλάδα είναι πράγμα σπάνιο.

Έτσι, λοιπόν, η υπόθεση πήγε στο Εφετείο, και δεν χρειάζεται να μπορείτε να διαβάζετε βουλωμένο γράμμα, για να καταλάβετε ότι εκεί αθωώθηκαν.

«Παρά τα φορτωμένα πινάκια και τις σημαντικότατες καθυστερήσεις που σημειώνονται στην απονομή της Δικαιοσύνης, αλλά και τον χρόνο που απαιτείτο για την καθαρογραφή της μακροσκελούς πρωτόδικης απόφασης, η εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό προσδιορίστηκε σε σαράντα μόλις ημέρες μετά την έκδοση της ετυμηγορίας του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου» έγραψε η Καθημερινή, που μόνο αριστερή εφημερίδα δεν την λες.

Βέβαια, και άλλες υποθέσεις της διοίκησης της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ πηγαινοέρχονται στον Εισαγγελέα, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση δανειοδότησης με εκατό τριάντα πέντε εκατομμύρια ευρώ μιας άλλης εισηγμένης, που ξεκίνησε φτιάχνοντας κιλότες και στην πορεία έγινε εταιρεία συμμετοχών, με κεφάλαια που αντλούσε από τους αλογομούρηδες του Χρηματιστηρίου και τα έβαζε -αν τα έβαζε- σε άλλες εισηγμένες εταιρείες συμμετοχών, που σήμερα καμία από αυτές δεν υπάρχει.

Εν κατακλείδι, στην εν θέματι τράπεζα και στα μέλη των ΔΣ -που αλλάζανε σαν τα πουκάμισα ανάλογα με την εποχή και το κόμμα- ασκούνταν συνεχώς διώξεις με την γνωστή πάντοτε κατάληξη.

Περασμένα-ξεχασμένα δεν έχει σημασία, σημασία έχει ότι ο πρώην υποδιοικητής μπορεί σήμερα να απολαμβάνει, καθαρός από κάθε κατηγορία, το καφεδάκι του στην ταράτσα του σπιτιού του.

Η δουλειά του -σήμερα είναι ιδιοκτήτης εταιρείας συμβούλων αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων – μπορεί να περιμένει για λίγο.

Κι ας είναι μια δουλειά που έχει να κάνει με την παροχή υπηρεσιών στον κρίσιμο για τις επιχειρήσεις χρηματοοικονομικό τομέα.

Στην γλώσσα των τραπεζιτών, αναδιάρθρωση επιχειρήσεων σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις, συγχωνεύσεις και συνεργασία με εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων.

Εγκυκλοπαιδικά και μόνο, οι εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων είναι αυτές που παίρνουν στο τρία με πέντε τοις εκατό ένα κόκκινο δάνειο από τράπεζα και αναλαμβάνουν -με την βοήθεια δικηγορικών γραφείων- να εισπράξουν ό,τι μπορούν από τους οφειλέτες.

Κανείς από τους διαχειριστές κόκκινων δανείων, σύμφωνα με τον νόμο, δεν πρέπει να έχει λερωμένο ποινικό μητρώο, γιατί διαφορετικά την ίδια δουλειά θα έκαναν -και πολύ πιο αποτελεσματικά- οι νονοί της νύχτας.

Για να κατανοήσουν οι αμύητοι με την τραπεζική πρακτική πώς λειτουργούν τα πρακτορεία αυτά -Non performed loans funds η NPL τα λένε στην αργκό τους οι χρηματιστές, και κοράκια αυτοί που χάνουν τα σπίτια τους η τις επιχειρήσεις- τα οποία διαχειρίζονται τις επισφαλείς απαιτήσεις των τραπεζών, θα πρέπει να γίνει μια σύντομη επισκόπηση στον τρόπο δράσης της σισιλιάνικης μαφίας.

Η Μαφία, όταν βάζει στο στόχο μαγαζί της νότιας Ιταλίας, για να το δουλέψει η ίδια, ή να το πουλήσει σε δικό της άνθρωπο, στην αρχή -εκτός από την προστασία που προσφέρει- το δανείζει σε συνεργασία με κάποιο τραπεζίτη δικό τους.

Επειδή μαγαζί η επιχείρηση με τοκογλυφικά επιτόκια είναι αδύνατο να μακροημερεύσει, αργά η γρήγορα το μαγαζί γίνεται προβληματικό. Η τράπεζα βγάζει στο σφυρί την επιχείρηση και το παίρνει η Μαφία.

Με την σειρά της, η Μαφία πουλάει τραπεζοκαθίσματα και ό,τι άλλο χρήσιμο σε τρίτους, στέλνει την πελατεία σε συνεργαζόμενα μαγαζιά, και στην θέση της παλιάς επιχείρησης στήνει νέα μπίζνα.

Στην τραπεζική πραγματικότητα, φυσικά, οι διαχειριστές ούτε τσιμεντώνουν αυτούς που χρωστάνε, όπως κάνουν οι μαφιόζοι, ούτε βάζουν φωτιά στα μαγαζιά τους.

Ακόμη κι αν είχαν δικαστικές δοσοληψίες, αποδόθηκαν καθαροί στην κοινωνία για να συνεχίσουν το έργο που είχαν ξεκινήσει από την εποχή που δούλευαν στις τράπεζες.

Μια ματιά και μόνο στα βιογραφικά αυτών που τρέχουν σήμερα τις εταιρείες-κοράκια είναι αρκετή για να βρει κάποιος διευθυντές που πέρασαν από τράπεζες κανονικές και τις έριξαν έξω με τα δάνεια που χορηγούσαν.

Θα ρωτήσει κάποιος που διαβάζει την μικρή αυτή ιστορία:

“Καλά, ρε φίλε, εδώ καταδικάστηκε σε εννιά μήνες με αναστολή ολόκληρος Υπουργός Οικονομικών που αλλοίωσε την λίστα Lagarde -με διαφυγόντες φόρους από αδήλωτα εισοδήματα δύο δισεκατομμυρίων ευρώ και σκοπό να καλύψει μια οικογένεια συγγενών του, απόγονων κατοχικών συνεργατών, μια ποινή δηλαδή μικρότερη και από αυτή που ρίχνει το Πρωτοδικείο σε έμπορο για ακάλυπτη επιταγή τριών χιλιάδων- και εσένα σε πείραξε, γιατί αθωώθηκε μέσα σε σαράντα μέρες από την πρωτόδικη απόφαση στο Εφετείο ένας Υποδιοικητής τραπέζης που κατηγορήθηκε μαζί με μια παρέα Πασοκτζήδων για χορήγηση επισφαλών δανείων;

Όχι παιδιά. Δεν με πείραξε αυτό.

Και δεν με πείραξε γιατί, είτε με βούλευμα, είτε με εφετειακή απόφαση, οποιαδήποτε τραπεζική η χρηματιστηριακή υπόθεση είχε θεωρηθεί σαν σκάνδαλο, δικαστικά στο τέλος, όλοι όσοι ήταν μπλεγμένοι μέσα σε αυτήν, βγαίνουν καθαροί.

Με πειράζει, όμως, που θεωρούμε γελοίους φαιδρά πρόσωπα της show biz, βίζιτες του modelling ‘η ατάλαντες της υποκριτικής τέχνης, που δίνουν συμβουλές ή γράφουν αμπελοφιλοσοφίες για τον εγκλεισμό. Και τις δίνουν σε αποχαυνωμένους τηλεθεατές, που περνούν την μέρα τους κλεισμένοι σε θλιβερά διαμερίσματα, περιμένοντας να ακούσουν τι θα τους πει ο υγειονομικός πατερούλης της Κυβέρνησης.

Άλλωστε, τι παραπάνω, από αυτό που πόσταρε ο υποδιοικητής, έκαναν και αυτοί;

Όλοι αυτοί οι σαχλοί μας έδειχναν – αποφεύγοντας τα εξωτερικά πλάνα για να μην φανεί καμία πισίνα και προκαλέσουν την πλέμπα- να κάθονται μέσα στα σπίτια τους και να μας λένε τι κάνουν αυτοί και τα παιδιά τους κλεισμένοι μέσα στους τέσσερις τοίχους.

Έγραφαν και καμία ασήμαντη κοινοτοπία για την συναισθηματική αξία των ανθρωπίνων σχέσεων και περνούσαν αυτοί καλά -παίρνοντας like στο Facebook- και εμείς καλύτερα που τα διαβάζαμε και γελούσαμε με την γελοιότητά τους.

Ακόμη-ακόμη έφτιαχναν κέικ, κουλουράκια ή ανοίγανε φύλλο για χωριάτικες πίτες, γυμνάζονταν καθημερινά και έκαναν αυτοσχέδια βιντεάκια στο TikTok.

Μια, μάλιστα, από αυτά τα πρόσωπα, όχι μόνο μας τραγούδησε το τραγούδι του Κηλαηδόνη, αλλά έφτιαχνε και αυγό τηγανητό την ώρα που τραγουδούσε· By the way, κυρία Εύα, η καλύτερη ομελέτα γίνεται με περισσευούμενα από μαγειρίτσα γλυκάδια.

Μικρά μαθήματα ζωής πιστεύουν ότι δίνουν στους άθλιους της καθημερινότητας οι celebrities

Που αντί να πιάσουν το νόημα της ζωής, σαν τις celebrities που το έπιασαν, οι άθλιοι πλακώνουν μέσα στα δυάρια της Αχαρνών, στο ξύλο τις γυναίκες και τα παιδιά τους.

Υπέροχοι και ανώτεροι, όλοι αυτοί που εμφανίζονται καθημερινά να μας συμβουλεύουν, δεν νοιάζονται εάν οι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις μείνουν για λίγο πίσω και δεν μουρμουράνε ο ένας στον άλλο, για το τι θα απογίνουν οι δουλειές τους όταν περάσει η καραντίνα.

Καμία σχέση δεν έχουν αυτοί οι επώνυμοι μενουμεσπίτηδες με τους ρουφιανάκους των φτωχογειτονιών, που έφερναν την Αστυνομία έτσι και βλέπανε τους γείτονές τους να χορεύουν στα μίζερα μπαλκόνια της πολυκατοικίας τους.

Και φυσικά, παρασάγγας απέχουν από τους μικροφασίστες της διπλανής μας πόρτας που βγαίνουν στα ραδιόφωνα και διαμαρτύρονται γιατί η Αστυνομία δεν κάνει καλά την δουλειά τους και αφήνει τους οδηγούς χωρίς να τους ελέγχει πού πάνε, ή δεν βάζει πρόστιμα σε αυτούς που την κοπάνησαν από τις εργατικές πολυκατοικίες του Εύοσμου και σουλατσάρουν στην παραλία της Θεσσαλονίκης.

Διαβάζοντας όλα αυτά που γράφουν οι μέντορες της διαχείρισης του εγκλεισμού αναρωτήθηκα για ποιο λόγο ο Αναγνωστάκης να είχε γράψει:

«Α, ρε Λαυρέντη. Μόνο εγώ ήξερα τι κάθαρμα ήσουνα»

Γ.Κ.

(Αγαπητέ φίλε, τα κείμενά σας είναι εμπειρία. Βιβλίο πρέπει να γράψετε. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.