Μεγάλες ελπίδες, μεγάλες απογοητεύσεις

Είμαστε τυχεροί που έχουμε τον Άρη στις ΗΠΑ για να μαθαίνουμε αυτά που πραγματικά συμβαίνουν, φίλε μου Πιτσιρίκο. Τα κείμενά του είναι φωτιά και η περιγραφή των καταστάσεων που εξελίσσονται εκεί ανατριχιαστική.

Ό,τι συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ θα μπορούσε να συμβαίνει παντού στον πλανήτη.

Και πιο σοκαριστική από όλα, είναι η διαπίστωση πως “γνωρίζουμε όλοι”. Απλά, κανείς δεν θέλει να ζει όπως ο μαύρος στις ΗΠΑ ή ο Παλαιστίνιος στο Ισραήλ.

Κάποιος πρέπει να κουβαλάει τον σταυρό, βρε αδερφέ, την στιγμή που εμείς απολαμβάνουμε το burger στα Mac Donald’s και ονειρευόμαστε την Louis Vuitton να κρέμεται στον ώμο μας. Ας είναι λοιπόν αυτός ο κάποιος ο μαύρος, ή ο Παλαιστίνιος, ή ο μετανάστης, δεν γ@μιέται.

Για αυτό και οι ΗΠΑ θα είναι πάντα “η καλύτερη δημοκρατία στον πλανήτη” και το Ισραήλ η “πιο δημοκρατική χώρα στην Μέση Ανατολή”.

Άλλωστε, στα γερμανικά ο πολίτης λέγεται “Bürger”, προφέρεται βέβαια αλλιώς αλλά στην ουσία του δεν διαφέρει και πολύ από το πλαστικό και ανθυγιεινό προϊόν των fast foods.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την έκπληξη που ένιωσα, συζητώντας με έναν Αμερικανό συνάδελφο, με πολύ προοδευτικές απόψεις σε όλα τα ζητήματα, όταν βρισκόμουν σε ένα συνέδριο στο Σικάγο πέρσι.

Είχα δει πολλές οικογένειες αστέγων στους δρόμους γύρω από το κέντρο της πόλης και είχα εκφράσει τον αποτροπιασμό μου για την τραγική κατάσταση των ανθρώπων αυτών.

Πολύ φυσικά, γύρισε και μου είπε πως φταίνε αυτοί για την δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται επειδή είναι τεμπέληδες.

Συμπλήρωσε μάλιστα πως είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς λαμβάνουν βοηθήματα που προέρχονται από τα χρήματα σκληρά εργαζόμενων ανθρώπων όπως εκεινος.

Αυτό είναι το mentality της κοινωνίας τους. Πού και πού, βέβαια, βγαίνουν μερικές ταινίες από το Hollywood που υμνούν την μαχητικότητα κάποιων δημοσίων λειτουργών, την αποτελεσματικότητα του δικαστικού τους συστήματος και το μεγαλείο της δημοκρατίας τους.

Όμως, η πραγματικότητα των φυλακών τους είναι πολύ διαφορετική. Πάνω από το 50% των κρατουμένων είναι μαύροι.

Θα πει, βέβαια, κάποιος πως πάνω από όλα οι άνθρωποι αυτοι είναι φτωχοί όμως αυτό το αδιαμφισβήτητο γεγονός δεν αναιρεί την ρατσιστική διάσταση του ζητήματος. Άλλωστε, ο πλούσιος μαύρος φέρεται όπως ο πλούσιος λευκός.

Και το καπιταλιστικό σύστημα χρειάζεται μια ακόμα βαθμίδα χαμηλότερη από εκείνη της εργατικής τάξης, προκειμένου να πουλήσει το όνειρο και τον φόβο σε συσκευασία του ενός.

Πιο κάτω από τον λευκό εργάτη πρέπει να βρίσκεται ο μαύρος απόκληρος, ο Παλαιστίνιος, ο μετανάστης. Είναι το ίδιο concept παντού. Put the blame on them boys! Και όλα θα πάνε καλά!

Την στιγμή αυτή υπάρχουν στους δρόμους χιλιάδες άνθρωποι που διαμαρτύρονται και άλλες τόσες χιλιάδες μπάτσοι και πάνοπλοι άνδρες της εθνοφυλακής που περιμένουν, έχοντας το δάκτυλο πάνω στην σκανδάλη του όπλου. Δεν είναι μια καινούργια εικόνα για την …καλύτερη δημοκρατία στον πλανήτη.

Τα ίδια και την δεκαετία του ’60 στα πανεπιστήμια και στις διαμαρτυρίες για τον πόλεμο του Βιετνάμ και τις φυλετικές διακρίσεις. Αληθινές σφαίρες στους διαδηλωτές με την επίκληση του υπεργαμάτου αμερικανικού Συντάγματος και του Ευαγγελίου!

Η χώρα αυτή -όπως και πολλές άλλες άλλωστε- δεν αλλάζει. Επί Ομπάμα, του πρώτου και μοναδικού μέχρι σήμερα μαύρου προέδρου, τα ίδια.

Απλά, τώρα στην προεδρία βρίσκεται ένας αληθινά κρετίνος, ένας τύπος που φανερά στερείται στοιχειωδών ικανοτήτων διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων.

Είναι ο βλάκας πρωταγωνιστής τρίτης διαλογής κωμωδιών που ρίχνει νέφτι στην φωτιά και απορεί γιατί αυτή φουντώνει.

Όμως, πίσω από τον βλαμμένο υπάρχει ένα πανίσχυρο σύστημα εξουσίας που ελέγχει τα πάντα με έναν τρόπο που ούτε ο Όργουελ θα μπορούσε να φανταστεί στο αριστούργημά του.

Δεν είναι καν μια μπότα που πατάει το κεφάλι ενός ανθρώπου. Είναι μια μπότα που έχει αντικαταστήσει τον εγκέφαλο του σύγχρονου ανθρώπου.

Το σύστημα έχει προχωρήσει ακόμα περισσότερο από όσο εμείς του καταλογίζουμε. Παντού δικαστές και μπάτσοι, οι περισσότεροι πολίτες δηλαδή, που γλείφουν παγωτά και γλειφιτζούρια, τρώνε burgers και ονειρεύονται Louie Vuitton τσάντες.

Ο Σνόουντεν αποκάλυψε πολλά από αυτά που ο ίδιος γνώριζε και σίγουρα υπάρχουν και πολλά άλλα ακόμα που αποτελούν επτασφραγιστα μυστικά, top secrets.

Δεν νομίζω, πάντως, ότι χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να προβλέψει κανείς την εξέλιξη κι αυτών των διαμαρτυριών.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων τα πράγματα που τελικά συμβαίνουν είναι λίγο πολύ προβλέψιμα, άσχετα αν για εμάς οι εξελίξεις είναι συχνά απροσδόκητες και αναπάνταχες.

Αυτό συμβαίνει γιατί είναι στην ανθρώπινη φύση μας να καρτερούμε διαρκώς εκείνο που θέλουμε, και να βαφτίζουμε ρεαλιστικό εκείνο που απέχει έτη φωτός μακριά.

Μεγάλες προσδοκίες, μεγάλες διαψεύσεις. Μεγάλες ελπίδες, μεγάλες απογοητεύσεις. Από τον έναν βράχο στον άλλο.

Συχνά πυκνά σκεφτόμαστε πως το μόνο που έχει σημασία είναι το ταξίδι, στην ουσία του όμως όλο το παιγνίδι παίζεται στο πώς θα κρατήσουμε το στόμα μας πάνω από την επιφάνεια του νερού.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Άρη να προσέχεις, είναι αδίστακτοι. Είναι κάτι, βέβαια, που το ξέρεις, απλά μερικές φορές χρειάζεται να μην το ξεχνάς.

Υ.Γ.2 “Δεν θα επιτρέψω την αναρχία” δήλωσε σήμερα ο Τράμπ. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Μπάιντεν καταδίκασε τα επεισόδια μετά τον φόνο του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ. Democracy (χαχαχαχαααα)!

(Φίλε Ηλία, είσαι τυχερός που είναι ο Άρης στις ΗΠΑ σήμερα. Αν δεν ήταν, θα έστελνα εσένα, για να ριχτείς στη μάχη του ρεπορτάζ. Ηλία, οι ΗΠΑ είναι η καλύτερη αστική δημοκρατία του πλανήτη. Αν δεν είναι οι ΗΠΑ, πρέπει να πούμε ποια χώρα είναι. Για σκέψου το λίγο. Η αμερικανική κοινωνία είναι μια κοινωνία που “γεννάει”. Καμία σχέση με την πεθαμένη, γηρασμένη και κάργα υποκριτική Ευρώπη, καμία σχέση με τα αμίλητα στρατιωτάκια της Κίνας, καμία σχέση με τη μοιρολατρική κοινωνία της Ρωσίας. Δεν έχω καμία αμφιβολία πως -για μια ακόμα φορά- όποια θετική αλλαγή έρθει στον κόσμο, θα ξεκινήσει από τις ΗΠΑ. Όχι από το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο των ΗΠΑ, από την κοινωνία των ΗΠΑ. Σου βάζω και στοίχημα. Αν και εμείς μάλλον δεν θα ζούμε τότε. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.