Δεν είναι τόσο δυνατοί όσο νομίζουμε

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε όλους τους φίλους του blog -γράφοντες και μη.
Οι δήμαρχοι του Seattle και του Portland αποφάσισαν να απαγορεύσουν τη χρήση δακρυγόνων από την αστυνομία για τουλάχιστον 30 μέρες· δεν θα εμποδίσει, φυσικά, την «περιορισμένη» χρήση τους, αλλά και πάλι, somewhat unexpected.

Το ίδιο ζήτησε και ανώτατος δικαστής στο Denver, μάλιστα προειδοποίησε πως θα αρχίσει να μηνύει αστυνομικούς για τη χρήση βίας απέναντι σε ειρηνικούς διαδηλωτές.

Όλα αυτά, τη στιγμή που 57 αστυνομικοί -συνάδελφοι των τριών που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα για τον σοβαρό τραυματισμό του 75χρονου στο Buffalo- αποφάσισαν να παραιτηθούν, ως συμπαράσταση στους κατηγορούμενους. Λίγες ώρες αργότερα οι δυο αστυνομικοί -εκ των τριών-, συνελήφθησαν.

Οι 57 δεν συμπαραστέκονται στον 75χρονο που χαροπαλεύει, αλλά στους γαμώμπατσους φίλους τους.

Νιώθουν διωκόμενα τα καθίκια· mind my language, για το «νιώθουν» εννοώ.

Τίποτα δεν νιώθουν. Έχουν αποτινάξει από πάνω τους κάθε συναίσθημα, γιατί η δουλειά είναι τέτοια που δεν μπορείς να την κάνεις αν σκέφτεσαι ή αν αισθάνεσαι, όπως δηλαδή οι περισσότερες δουλειές, με τη διαφορά ότι δεν είναι δουλειά ενός υπαλλήλου στο σούπερ μάρκετ να ανοίγει κεφάλια.

Εν πάση περιπτώσει, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο όμορφες είναι οι τελευταίες μέρες. Πιστεύω θα είναι και οι επόμενες.

Και το σύστημα τα έχει παίξει. Δεν του έφτανε η πανδημία και η χειρότερη οικονομική κρίση -μέχρι την επόμενη- της ιστορίας του, έφαγε στα μούτρα και μια αμερικανική εξέγερση.

Όλες οι ελπίδες να το περάσει ανέξοδα, εξανεμίστηκαν σε λίγες μέρες.

Ας πρόσεχαν.

Από τα αρχαία χρόνια, ο εκάστοτε πολιτισμός και η όποια επιτυχία του εξαρτιόταν απόλυτα από πόσους ανθρώπους απέκλειε.

Η ανθρώπινη «πρόοδος» άφηνε πάντοτε πίσω της ανθρώπινα συντρίμμια.

Και πάντοτε υπήρχαν εκείνοι που την έβλεπαν από μακριά, απ’ έξω. Οι «απολίτιστοι», οι «βάρβαροι».


Εκείνη τη στιγμή, αρχίζει, αναπόφευκτα, η αρχή της κατάρρευσής του.

Γιατί ο εκάστοτε πολιτισμός δεν κρίνεται στο πώς συμπεριφέρεται σ’ αυτούς που εμπεριέχει, αλλά στο πώς συμπεριφέρεται στους εκτοπισμένους.

Γιατί, αργά ή γρήγορα, ο εκάστοτε πολιτισμός -ο δυτικός στην προκειμένη περίπτωση- καλείται να αποφασίσει τι θα κάνει με όλους αυτούς που απέκλεισε.

Και πάντοτε οι εκτοπισμένοι έγραφαν την Ιστορία. Δεν την έγραφαν οι …μικροαστοί.

Επίσης, αν την έγραφαν οι ισχυροί, τότε θα ήμασταν ακόμα στην δουλοκτητική κοινωνία.

Δεν ξέρω, φυσικά, πού θα οδηγήσει η οργή στις αμερικανικές πόλεις -και όχι μόνο- που ξέσπασε με αφορμή τη δολοφονία του Floyd.

Δεν ξέρω, όμως, επειδή δεν ανήκω στους εκτοπισμένους και δεν μπορώ να εκφράσω τα αισθήματά τους.

Το μόνο που ξέρω είναι ότι, όταν εκφράζονται οι καταπιεσμένοι, καλύτερα οι υπόλοιποι να το βουλώνουμε· μην παρεξηγηθώ, δεν αναφέρομαι σε όσα εκπληκτικά γράφουν άλλοι φίλοι και φίλες στο μπλογκ, αλλά στην γκρίνια των «ευνομούμενων» πολιτών και των ΜΜΕ στις ΗΠΑ.

Βλέπω απίστευτη συμπαράσταση, ανθρώπινη συμπαράσταση, αυτές τις μέρες και τώρα ξέρω ότι η ελίτ δεν μας νίκησε, ακόμα· απλά, συμπεριφέρεται έτσι.

Θα το καταλάβετε. Ελπίζω, σύντομα. Ότι δεν είναι τόσο δυνατοί όσο νομίζουμε.

Πολλές κοινότητες στις ΗΠΑ δεν έχουν ακόμα φτάσει στο σημείο βρασμού τους.

Αλίμονο στους 57 και σε όλους εκείνους που θα βρεθούν στη «λάθος» πλευρά της Ιστορίας.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1Νομίζω η εικόνα δεν αφήνει πολλά περιθώρια για παρερμηνείες. Αυτό συμβαίνει στην ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη, οπότε καταλαβαίνει κανείς τι έχει να συμβεί ή τι συνέβη σε άλλες. Μια υπόσχεση είχε το σύστημα που τηρούσε με ευλάβεια, τις θέσεις εργασίας, πάει και αυτή. Δεν το ανέβασα όμως γι’ αυτό. Το ανέβασα γιατί δείχνει την «ταχύτητα» με την οποία επανέρχεται μια κανονικότητα, όπως τη νοεί ο καθένας. Περιττό να πω ότι οι μισές δουλειές που «επέστρεψαν» στις ΗΠΑ ήταν στην εστίαση, που σημαίνει ότι το φθινόπωρο με το χαμηλό τζίρο του καλοκαιριού θα ξαναχαθούν. Τελείωσε, αυτό ήταν. Τόσο κράτησε το όνειρο του δυτικού τρόπου ζωής. Αυτή είναι η προσωπική μου εκτίμηση, φυσικά, αλλά έχουμε και μια κλιματική αλλαγή που περιμένει πώς και πώς να ανέβει στην σκηνή.

Υ.Γ.2 Η δήμαρχος της Washington, Muriel Bowser, έβαψε δυο τετράγωνα σε δρόμο που οδηγεί στον Λευκό Οίκο με το σύνθημα «Black Lives Matter» και μετονόμασε κιόλας την οδό. Υπέροχη κίνηση, ειδικά όταν συζητάει αυτές τις μέρες για την αύξηση του budget της αστυνομίας κατά 19 εκατομμύρια δολλάρια. Ωραίοι δρόμοι, όμως.

ΥΓ3. Τα υπόλοιπα τα είπε ο Ηλίας, ο παπ, η Μαρία, ο ΤΤΠ και όσοι άλλοι γράφουν και μιλάνε -συνεχίστε να γράφετε παιδιά, μια ιδέα είναι όλα.

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, είναι τόσο δυνατοί όσο τους επιτρέπουμε. Ζούμε υπέροχες μέρες. Δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. Και δεν θα μείνουμε στο να βλέπουμε. Έρχεται η ώρα της …συμμετοχής. Όποιος ξέρει λίγο από οικονομικά, το βλέπει. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.