Πρόβα τζενεράλε;

Μέσα σε κλίμα εθνικής συναίνεσης, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πανηγυρίζει για την υπογραφή της συμφωνίας για την ΑΟΖ που υπογράφηκε ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελλάδα. Τεράστια επιτυχία για την ελληνική διπλωματία και όλες οι σχετικές μπούρδες από τα βοθροκάναλα και τα επιδοτούμενα από το κράτος ΜΜΕ και social media.

Για μια ακόμα φορά, έχει πλάκα το πόσο ζώα θεωρούν τους πολίτες αυτής της χώρας, με αποτέλεσμα να τους συμπεριφέρονται αναλόγως.

Στην πραγματικότητα, επισημοποιήθηκαν κάποιες κατ’ αρχήν συμφωνίες που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και οι οποίες προέβλεπαν την διευθέτηση των ελληνοϊταλικών θαλάσσιων ζωνών, με βάση την αρχή της μέσης γραμμής.

Η επισημοποίηση λοιπόν των παραλίγο συμφωνιών του 1977 είναι μια μεγάλη επιτυχία, όχι όμως της ελληνικής αλλά της ιταλικής διπλωματίας.

Πρώτα από όλα, γιατί το ζήτημα που δεν άφηνε την κατ’ αρχήν συμφωνία να προχωρήσει όλα αυτά τα χρόνια, τα αποκλειστικά δηλαδή δικαιώματα αλιείας και προστασίας του περιβάλλοντος της Ελλάδας εντός της δικής της ΑΟΖ, επιλύθηκε με τρόπο που ικανοποιεί τους Ιταλούς αλιείς.

Συνεχίζουν όπως και πρώτα να ψαρεύουν, χωρίς να δίνουν κανένα λογαριασμό στις ελληνικές θάλασσες.

Για ποια ΑΟΖ λοιπόν μιλάμε;

Επίσης, με την συμφωνία αναγνωρίστηκε επίσημα πως μια σειρά ελληνικών νησιών -μεταξύ των οποίων και η Ερεικούσα, οι Οθωνοί και οι Διαπόντιοι νήσοι- δεν έχουν πλήρη επήρεια ΑΟΖ αλλά μονάχα μερική, κι αυτό στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφού κάποια άλλα νησιά -όπως οι Στροφάδες- δεν έχουν καθόλου ΑΟΖ.

Την ίδια στιγμή, η μέση γραμμή της Ιταλίας υπολογίζεται από την νοητή γραμμή που κλείνει τον κόλπο του Τάραντα, ενώ για την Ελλάδα από την πραγματικη της ακτογραμμή.

Πολλές λεπτομέρειες θα πει κάποιος και ίσως επαναλάβει το επιχείρημα κυβερνητικών και λοιπόν “ειδικών αναλυτών” πως η διευθέτηση με την Ιταλία έχει στρατηγική σημασία για την χώρα, οπότε δικαιολογούνται και κάποιες υπαναχωρήσεις απέναντι στις απαιτήσεις της άλλης πλευράς.

Αυτά λένε, βέβαια, οι ειδικοί αναλυτές γιατί εγώ, με το φτωχό μου το μυαλό, θεωρώ την τωρινή συμφωνία ως μια πρόβα τζενεράλε για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο.

Γιατί, αν υπάρχουν κατοικημένα νησιά στο Ιόνιο που έχουν περιορισμένη ή καθόλου ΑΟΖ, δεν βλέπω τον λόγο να μην υπάρχουν και παρόμοια νησιά στο Αιγαίο, πχ η Κάρπαθος, η Κάσος και το από καιρό τώρα παραδομένο Καστελόριζο.

Αν μπορεί να υπάρξει συμφωνία για να ψαρεύουν ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς οι Ιταλοί ψαράδες μέσα στην ελληνική ΑΟΖ, γιατί να μην μπορούν να κάνουν το ίδιο και οι Τούρκοι συνάδελφοί τους;

Κι αφού μπορούν οι Ιταλοί να χαράζουν την μέση γραμμή από τον “κλειστό” κόλπο του Τάραντα, γιατί να μην μπορούν να κάνουν το ίδιο και οι Τούρκοι από την νοητή γραμμή που κλείνει τον κόλπο της Αλεξανδρέττας, του Μπόντρουμ και της Σμύρνης;

Βέβαια, οι “ειδικοί αναλυτές” βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο· κάποια νησιά έχουν μειωμένη αλλά όχι πλήρη επήρεια στην ΑΟΖ, όμως ξεχνούν ότι η Ιταλία ουδέποτε αμφισβήτησε την ύπαρξη υφαλοκρηπίδας για τα ελληνικά νησιά.

Αυτό, πάντως, που αποφεύγουν να δουν και συνειδητά υποβαθμίζουν είναι η αποφυγή επεκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μιλια στο Ιόνιο, λες και το casus belli της Τουρκίας επιβάλλει την διατήρηση των 6 ναυτικών μιλίων και στο Ιόνιο, εκτός από το Αιγαίο.

Το ποτήρι, όμως, μπορεί κάποιος να το δει και μισοάδειο.

Η Τουρκία, σε αντίθεση με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις, δεν επιδιώκει την κατάληψη ελληνικών νησιών.

Εκείνο που η Άγκυρα επιδιώκει είναι η άσκηση συγκυριαρχίας στο Αιγαίο και αποκλειστικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κι από αυτή την άποψη, η διευθέτηση με την Ιταλία μπορεί να είναι στο πολύ κοντινό μέλλον βούτυρο στο ψωμί της τουρκικής διπλωματίας.

Δεν είναι, πάντως, απίθανο να βγαίνουμε σύντομα στους δρόμους να πανηγυρίζουμε την απώλεια του 30% της ελληνικής ΑΟΖ όπως αυτή προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο. Τόση η παραπληροφόρηση και τέτοια η κατάντια.

Είμαι, επίσης, σχεδόν σίγουρος ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία -κυβέρνηση και αντιπολίτευση- έχει ήδη πάρει τις αποφάσεις τους.

Βρίσκεται σε τροχιά για να δώσει γη και ύδωρ στην Αγκυρα, προβάλλοντας, ως απόδειξη για την αναγκαιότητα ενός σε βάρος μας συμβιβασμού, το παράδειγμα της διευθέτησης με την Ιταλία.

Το μόνο που ακόμα σώζει την Ελλάδα -και την Κύπρο βέβαια- είναι το γεγονός ότι μέχρι σήμερα ο Ερντογάν ζητάει περισσότερα από εκείνα που του δίνουμε.

Να δούμε, όμως, αν αυτό δεν είναι παρά ένας τακτικός ελιγμός προκειμένου να κερδίσει στο τέλος αρκετά περισσότερα από όσα οικειοθελώς του προσφέρουμε.

Η ελληνική πολιτική ηγεσία (και ο λαός) τρέμει στην ιδέα μιας πιθανής στρατιωτικής αντιπαράθεσης με την Τουρκία.

Το ενδεχόμενο αυτό φανερά φοβίζει την Ελλάδα, και ο αντίπαλος, γνωρίζοντας το, το χρησιμοποιεί εκβιαστικά.

Ούτε η Άγκυρα θέλει τον πολεμο, όμως η διαρκής επίκλησή του -όπως μας διδάσκει συχνά η ιστορία- χαράζει έναν δρόμο που αναπόφευκτα οδηγεί εκεί.

Η Ελλάδα κάνει υποτίθεται κινήσεις που στέλνουν μηνύματα αποφασιστικότητας στους γείτονες ,όμως στην πραγματικότητα τα μοναδικά μηνύματα που εκπέμπονται είναι εκείνα του φόβου, της αμηχανίας και της αδυναμίας.

Βέβαια, η παροιμία λέει ότι “μια φορά ραγιάς, για πάντα ραγιάς”. Και μάλλον αντικατοπτρίζει την σκληρή πραγματικότητα.

Για να είμαστε δίκαιοι με τους πολιτικούς μας θα πρέπει να πούμε ότι η συμπεριφορά τους ανταποκρίνεται πλήρως σε αυτά που οι πολίτες σκέφτονται και ζητούν.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Ας περιμένουμε να δούμε και το πλήρες κείμενο της συμφωνίας. Μπορεί να υπάρχουν περισσότερες δυσάρεστες εκπλήξεις εκεί μέσα. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι ο διάβολος κρύβεται πάντοτε στις λεπτομέρειες.

Υ.Γ. Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, έφυγες επιτέλους! Τα κατάφερες, Χίπη! Κανένα καλοκαίρι δεν πάει χαμένο τελικά. Ανταπόκριση ξανά από τα ελληνικά νησια! Πατούσες στον ήλιο! Ξανά! Το χάρηκα γιατί σε άκουγα λιγάκι πεσμένο, μετά την καραντίνα. Όμως, τελικά, έκανες εκείνο που περιμέναμε από εσένα. Πιτσιρίκο μου, τώρα καταλαβαίνω ποιος ήρωας θα ήσουνα τουλάχιστον στο μυαλό το δικό μου. Ο Πήτερ Παν!

(Φίλε Ηλία, οι θάλασσες ανήκουν στα ψάρια τους. Να απαγορευτεί το ψάρεμα, για να λυθεί και το θέμα της ΑΟΖ. Ορίστε, το έλυσα κι αυτό. Ηλία, η Ελλάδα είναι προτεκτοράτο το Αιγαίο είναι γερμανική θάλασσα. Οπότε, ας τα βρουν οι Γερμανοί με τους Τούρκους. Το έλυσα και αυτό. Ηλία, κανείς στην Ελλάδα δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για την ΑΟΖ. Μη σε ξεγελούν τα social media, που είναι γεμάτα από μπατριώτες. Και βέβαια, στα social media, μπορεί κάποιος να έχει και 100 λογαριασμούς. Άσε που είναι γεμάτα βλαμμένους. Αν ψάχνεις τους losers, ρίξε μια ματιά στα social media. Γνώμη για όλα, διακόσια ποστ την ημέρα, πάντα εκνευρισμένοι και έτοιμοι για καβγά με ανθρώπους που δεν γνωρίζουν. Του γιατρού, δηλαδή. Οι Έλληνες τώρα έχουν φάει τέσσερις μήνες κορωνοϊό και δεν έχουν χορτάσει ακόμα. Θέλουν κι άλλο. Σε λίγο θα τρώνε τις μάσκες και θα πίνουν τα αντισηπτικά. Ηλία, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνούν στο προτεκτοράτο, όπως συγκυβερνούσαν η Νέα Δημοκρατία με το ΠΑΣΟΚ, οπότε δεν υπάρχει εναλλακτική. Στη χώρα δεν υπάρχει το παραμικρό κίνημα. Εντάξει, υπάρχει το κίνημα του Facebook αλλά αυτό είναι για θείτσες και για να βρει κάποιος ταίρι για one night stand. Οπότε, μη σκας εσύ. Όπως δεν σκάω κι εγώ. Αν και σκάω από τη ζέστη αυτές τις μέρες αλλά η θάλασσα είναι στα πέντε μέτρα. Ηλία, θα έπρεπε να το δεις αυτό που βλέπω αυτές τις μέρες εδώ στο νησί στα μέσα Ιουνίου. Είναι μια μοναδική εμπειρία που μάλλον δεν θα την ζήσουμε ξανά. Αν και ποτέ δεν ξέρεις. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου. Α, κι ο αγαπημένος μου ήρωας είναι ο Χάκλμπερι Φιν. Άντε, και ο Τομ Σόγιερ. Για να μην παρεξηγηθεί ο Τομ.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.