Αυταπάτες που οδηγούν σε απάτες

Γεια σου φίλε μου Πιτσιρίκο! Ξεκίνησαν επιτέλους οι ζέστες εδώ στην όμορφη Ελβετία κι οι άνθρωποι βουτούν στα ποτάμια, στις λίμνες και στις πισίνες.

Τα βράδια, οι δρόμοι στο κέντρο της πόλης γεμάτοι από κόσμο, το ίδιο και τα μαγαζιά που έχουν απλώσει τα τραπεζάκια τους στα πεζοδρόμια.

Τα μέτρα για τον κορονοϊό, υποτονικά.

Από Δευτέρα, βέβαια, ανακοινώθηκε ότι όλοι οι επιβάτες στα μέσα μαζικής μεταφοράς θα πρέπει να φορούν υποχρεωτικά μάσκες. Αν δεν το κάνουν, θα πέφτουν πρόστιμα, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπακούσουν οι επιβάτες. Οι αρχές εδώ δεν αστειεύονται.

Επισήμως, δήλωσαν ότι ο έλεγχος των κρουσμάτων στην χώρα έφερε περισσότερο κόσμο στα ΜΜΜ, αύξησε τον κίνδυνο μετάδοσης και για αυτό η χρήση μάσκας έγινε υποχρεωτική.

Στην γειτονική Γερμανία, όλος ο κόσμος κυκλοφορεί με μάσκα.

Δεν είναι τόσο χαλαροί όσο τα ξαδερφάκια τους στην άλλη πλευρά των συνόρων.

Για κάποιους φίλους Γερμανούς που έχουν στενές σχέσεις με την Ελλάδα και μίλησα μαζί τους, τα πράγματα δεν ήταν ούτε ξεκάθαρα, ούτε απλά.

Ακόμα κι αυτοί που επισκέπτονται την Ελλάδα όλα τα χρόνια, έχουν μεταφέρει τις πτήσεις τους για τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβρη, και σχεδιάζουν να περιορίσουν σημαντικά το χρονικό διάστημα που θα περάσουν στην χώρα μας.

Πολλοί έχουν ήδη προγραμματίσει ολιγοήμερες διακοπές μέσα στον Ιούλιο στην Γερμανία ή στην Ελβετία. Περιμένουν να δουν πώς θα πάνε τα πράγματα και μετά να πάρουν τις οριστικές τους αποφάσεις.

Περιττό να πω ότι όλες οι κρατήσεις στην Ελλάδα είναι με Free cancellation μέχρι την τελευταία στιγμή και οι πτήσεις με το flexibility αλλαγής της ημερομηνίας.

Είναι μια εποχή κι ένας κόσμος που η ασφάλεια αποτελεί το πρώτο και συχνά το μοναδικό ζητούμενο για μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων.

Οπότε; Παρακαλετό μουvί, ξινό γ@μήσι που λέει και η λαϊκή σοφία.

Διακοπές με αυστηρά πρωτόκολλα, διακοπο-δάνεια, μάσκες και social distancing.

Και το πιο τρελό; Όλα αυτά στα χαρτιά, για να γεμίζουν τον κόσμο άγχος. Στην πράξη άλλα!

Τουλάχιστον.στις χώρες που χρειάζονται απελπισμένα τους τουρίστες αλλά με αυτά και με τα άλλα που συμβαίνουν δεν πρόκειται τελικά να τους έχουν.

Στο σημείο αυτό αλλάζει το μοτίβο. Ξυπνάω το πρωί και με τον πρώτο καφέ διαβάζω το κείμενό σου.

Διακρίνω την αγωνία για το μέλλον, την επικείμενη κατάρρευση της οικονομίας, τον στρουθοκαμηλισμο πολιτείας και πολιτών.

Εκείνο που έρχεται μάλλον θα είναι χειρότερο από αυτό που η Ελλάδα έζησε το 2010-2013.

Γιατί αυτή την φορά είναι ένα ζήτημα που πλήττει πολλές χώρες, όχι μόνο την Ελλάδα.

Όλες οι χώρες του Νότου θα αντιμετωπίσουν παρόμοια ζητήματα με τις οικονομίες τους.

Ταυτόχρονα, οι πιο αναπτυγμένες οικονομίες του Βορρά βρίσκονται ήδη ή θα βρεθούν πολύ σύντομα στην πρέσα.

Τα αγαθά δεν φτάνει μόνο να παράγονται, πρέπει και να καταναλώνονται.

Και η ιστορία διδάσκει πως, όταν πιέζονται όλοι, δεν υπάρχει η παραμικρή μέριμνα για τους πιο αδύνατους.

Αφήνονται απλά στην μοίρα τους.

Απίστευτο, πάντως, το πόσο εύκολα αφήνονται όλοι να βυθίζονται μέσα στις αυταπάτες τους. Και πόσο συχνά οι αυταπάτες μετατρέπονται σε απάτες!

Όσο περισσότερες οι αυταπάτες τόσο μεγαλύτερες και οι απάτες.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Απόλαυσε την θάλασσα και τον ήλιο, Πιτσιρίκο μου, όσο μπορείς και μην σε κατακλύζουν τα προβλήματα και οι αγωνίες των άλλων. Δεν εξαρτώνται πολλά από εμάς, ούτε βοηθά πουθενά η μελαγχολία που ώρες ώρες μας κυριεύει. Οι άνθρωποι συνηθίζουμε να κάνουμε τις επιλογές μας και μετά απορούμε και γκρινιάζουμε για τα άσχημα ή κομπάζουμε για τα καλά που μας συμβαίνουν. Οι Kansas όμως το λέγανε από παλιά και είχαν δίκιο, όση θλίψη κι αν μας προκαλούσε κάποιες στιγμές το τραγούδι τους. All we are is dust in the wind, everything is dust in the wind.

Υ.Γ.2 Η φωτογραφία είναι από το πανέμορφο και πανάκριβο Ticino. Περιμένω τις λίγες μέρες που θα περάσω εκεί κάνοντας hiking και βουτιές στην παγωμένη λίμνη (εάν και εφόσον συνεχιστεί η ζέστη και δεν αρχίσει να βρέχει παλι, χαχαχαχα!). Πάντως, κακά τα ψέματα. Από το ολότελα, βέβαια, καλή είν’ κι η Παναγιώταινα, όμως ο συνδυασμός βράχου, ηλίου, θάλασσας και ουρανού δεν αναπληρώνεται με τίποτα. Τουλάχιστον στην καρδιά μου.

Υ.Γ.3 Και κάτι που μου υπενθύμισε το 2020 και που αξίζει να το κρατήσουν οι φίλοι του blog που ζουν εκτός Ελλάδας. Μακριά από Έλληνες.

(Φίλε Ηλία, απολαμβάνω τον ήλιο και την θάλασσα. Αλλά βλέπω και τι γίνεται γύρω μου. Δεν μπορείς να είσαι και πολύ καλά, όταν οι γύρω σου δεν είναι καλά. Ένα μεγάλο μέρος της μαγείας του ελληνικού καλοκαιριού, είναι ότι οι νησιώτες είναι χαρούμενοι και χαλαροί. Φέτος δεν είναι. Είναι μέσα στην αγωνία. Και οι όποιοι τουρίστες υπάρχουν, φοράνε μάσκες. Κάποιοι, ακόμα και στην παραλία. Βλέπω τι έρχεται και βλέπω πως δεν είναι και πολλοί αυτοί -πολιτικοί και πολίτες- που θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Έχουμε πια και την δεκαετή εμπειρία της χρεοκοπίας και των Μνημονίων. Ηλία, έκοψα τη συμβουλή σου από το κείμενο αλλά θα γίνει αυτό. Για χορό δεν το βλέπω, γιατί οι μουσικοί δεν παίζουν πια. Για ποιον να παίξουν; Να είσαι καλά. Και να περάσετε όμορφα. Περιμένω ανταπόκριση. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.