Οι καταλανικές αρχές παρακάμπτουν δικαστική απόφαση που έκρινε παράνομη την καραντίνα

Πιτσιρίκο, το Παρίσι θέλει να επωφεληθεί από την υγειονομική κρίση για να βάλει φρένο στον μαζικό τουρισμό, γράφει η Le Monde, που κάνει και λογοπαίγνιο, υποστηρίζοντας ότι, αν η γαλλική πρωτεύουσα είναι ένα πάρτι, φέτος το καλοκαίρι το πάρτι είναι πριβέ.

Μπορείς να ανέβεις στον Πύργο του Άιφελ σε χρόνο ρεκόρ, η Παναγία των Παρισίων δεν είναι ποτέ γεμάτη, οι αποβάθρες του Σηκουάνα αναπνέουν ξανά.

Μία βόλτα με το ποδήλατο είναι ευχάριστη, το ίδιο και ένα ποτό στο χέρι στο ηλιόλουστο ανατολικό Παρίσι, ενώ και οι τουριστικές ζώνες δεν έχουν τον συνωστισμό άλλων εποχών.

Ουσιαστικά, όλα ήταν πολύ ήσυχα μέχρι τα τέλη Ιουνίου στο Παρίσι, με την Αψίδα του Θριάμβου να ανοίγει στις 15 του μήνα, την επαναλειτουργία της Ντίσνεϊλαντ να είναι προγραμματισμένη για τις 15 Ιουλίου, ενώ το Λούβρο άρχισε να υποδέχεται επισκέπτες από τις 6 Ιουλίου.

Η υγειονομική κρίση έπληξε το μουσείο με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στον κόσμο και οι ξεναγοί διαμαρτυρήθηκαν ότι τους ξέχασε το πλάνο διάσωσης του τουρισμού.

Κάτω από την πυραμίδα του Λούβρου, οι Γάλλοι είναι και πάλι πλειοψηφία σε ένα μουσείο που κανονικά το 75% των επισκεπτών του είναι ξένοι, όπως και στο Παλάτι των Βερσαλλιών και στην Ντίσνεϊλαντ.

Με περιορισμό στις 500 εισόδους κάθε και μισή της ώρας και κατά προτίμηση με κράτηση, το σκηνικό μοιάζει ιδανικό για όσους και όσες θέλουν να βγάλουν με την άνεσή τους σέλφι και να ποστάρουν τις φωτογραφίες στο Instagram, χωρίς να δημιουργούν συνωστισμό.

Μία αίσθηση ομαλότητας υπάρχει και μπροστά στην Τζοκόντα, όπου δέκα λεπτά είναι αρκετά για να δει κανείς τη Μόνα Λίζα και να βγάλει και φωτογραφία.

Λίγο πιο πέρα μπορεί να δει κανείς έναν άλλο πίνακα τη Σχεδία της Μέδουσας, ενώ το 49% των επισκεπτών έχουν δωρεάν πρόσβαση και ανάμεσά τους είναι πολλοί νέοι κάτω των 26 ετών.

Το Λούβρο που υποδέχεται 30 με 40 χιλιάδες επισκέπτες καθημερινά, είχε 7.500 με 9.000 ημερησίως την πρώτη βδομάδα που άνοιξε το φετινό, διαφορετικό καλοκαίρι, που η Γαλλία ποντάρει κυρίως στον εγχώριο πληθυσμό για τον τουρισμό.

Κι αυτό διότι δεν μπορεί να υπολογίζει σε Αμερικάνους και Κινέζους τουρίστες που είναι και αυτοί οι οποίοι ξοδεύουν τα περισσότερα, και προς το παρόν αρκείται σε κάποιες οικογένειες από τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Και να περάσουμε τώρα στις γαλλικές Άλπεις, όπου το λιώσιμο ενός παγετώνα αποκάλυψε εφημερίδες από το 1966, που ήταν μέσα σε ένα αεροπλάνο από την Ινδία, το οποίο είχε συντριβεί στο Mont Blanc (Λευκό Όρος) εκείνη τη χρονιά, όπως αναφέρει ο Guardian.

Τις περίπου δέκα εφημερίδες που στο πρωτοσέλιδό τους γράφουν για την εκλογή της Ίντιρα Γκάντι, της πρώτης γυναίκας που κυβέρνησε την Ινδία, ανακάλυψε ο Timothee Mottin, που έχει ένα εστιατόριο καφέ στο χιονοδρομικό κέντρο του Σαμονί.

“Τώρα στεγνώνουν και είναι σε τόσο καλή κατάσταση που μπορείς να τις διαβάσεις” ανέφερε ο ίδιος.

Το καφέ του βρίσκεται σε απόσταση περίπου 45 λεπτά με τα πόδια από τον παγετώνα Bossons και ο Mottin υποστήριξε ότι ήταν τυχερός που εντόπισε τις εφημερίδες ακριβώς τη στιγμή που είχε αρχίσει να λιώνει ο πάγος.

Αυτές θα προστεθούν στη συλλογή αντικειμένων από το αεροπορικό δυστύχημα που έχει ο Mottin και την οποία προτιμά να μοιράζεται με φίλους, παρά να την κρύψει σε κάποια σοφίτα για να την πουλήσει αργότερα.

Ανθρώπινα λείψανα που βρέθηκαν στην περιοχή το 2017, εικάζεται ότι είναι από τη συντριβή του αεροπλάνου το 1966 ή από ένα άλλο που είχε πέσει το 1950. Πέρα από το αεροπορικό δυστύχημα, στις Άλπεις (και στις ελβετικές και τις ιταλικές, εκτός από τις γαλλικές) ανακαλύπτονται κατά καιρούς σοροί ορειβατών ή στρατιωτών από τον περασμένο αιώνα.

Το πιο αξιόλογο εύρημα μέχρι στιγμής ήταν ένα κουτί με σμαράγδια, ζαφείρια και ρουμπίνια, που αποτιμήθηκε μεταξύ 130 και 246 χιλ. ευρώ και πιστεύεται ότι ήταν στη μοιραία πτήση του 1966.

Επί της ουσίας, μετά τη δημοσιογραφία στον γύψο, έχουμε και τη δημοσιογραφία στον πάγο.

Παρεμπιπτόντως, οι εφημερίδες του 1966 θα μπορούσαν να κάνουν κάποιον να ξεχαστεί από την καραντίνα που -όπως φαίνεται- και πάλι θα επιβληθεί.

Όχι τώρα το καλοκαίρι, αλλά μάλλον κατά τον Νοέμβρη ή Δεκέμβρη.

Η απαγόρευση των πανηγυριών θύμισε εκείνη των καρναβαλιών.

Τέλη Φλεβάρη πήραν την απόφαση για τα καρναβάλια -οι κυβερνώντες ή οι λοιμωξιολόγοι άραγε, καθώς πολύ σωστά γράφεις Πιτσιρίκο ότι οι πολιτικοί θα πρέπει επιτέλους να δώσουν λύσεις και όχι να κάνουν αναλύσεις- τέλη Μάρτη μας κλείδωσαν σπίτι.

Και όπως λένε, η ιστορία επαναλαμβάνεται.

Η μόνη ελπίδα είναι να αποκτήσουμε μία κάποια ανοσία ως γενικός πληθυσμός μέχρι τον χειμώνα, έτσι ώστε να μην μπορεί να κυκλοφορεί πολύ ο ιός.

Το ότι χρειάζεται να αναπτύξει αντισώματα το 60% με 70% του πληθυσμού για την ανοσία της αγέλης είναι, παρεμπιπτόντως, η μισή αλήθεια.

Διότι όπως έδειξε έρευνα, που είχα επισυνάψει παλιότερα για κάθε άτομο που έχει αναπτύξει αντισώματα, υπάρχουν άλλα δύο που διαθέτουν κύτταρα Τ, τα οποία εξουδετερώνουν τον κορωνοϊό πριν εισέλθει στον οργανισμό.

Δηλαδή, η ανοσία είναι τριπλάσια από ό,τι δείχνουν τα τεστ αντισωμάτων και αυτό φαίνεται, άλλωστε, από το γεγονός ότι σε χώρες που επλήγησαν πολύ από την επιδημία, όπως η Ιταλία, η Γαλλία, η Σουηδία, η Βρετανία, ο κορωνοϊός έχει σχεδόν εξαφανιστεί.

Ακούτε τίποτα για αυτές τις χώρες πια;

Μόνο στην Ισπανία επιβλήθηκε ένα τοπικό lockdown σε περιοχή της Καταλονίας και κατά τα άλλα σβήνει κι εκεί σιγά, σιγά η επιδημία.

Αντίθετα, είναι σε έξαρση στη Σερβία και τα υπόλοιπα Βαλκάνια, που δεν είχαν πληγεί πολύ την άνοιξη.

Αντίστοιχα, στις νότιες πολιτείες των ΗΠΑ, όπως π.χ. τη Φλόριντα ο ιός είναι τώρα σε έξαρση, ενώ είναι σε ύφεση στη Νέα Υόρκη, όπου προφανώς υπάρχει ανοσία σε ικανοποιητικά επίπεδα από τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Μιας και αναφέρθηκα, όμως, πριν στην τοπική καραντίνα στη Lleida της Καταλονίας, δικαστήριο την έκρινε παράνομη, ωστόσο, οι αρχές προσπαθούν να το παρακάμψουν με διάταγμα που νομιμοποιεί τα περιοριστικά μέτρα λόγω της αύξησης των κρουσμάτων κορωνοϊού, όπως μεταδίδει το Reuters.

Mάλιστα, έγινε έκτακτο συμβούλιο μέσα στη νύχτα, προκειμένου η περιφερειακή κυβέρνηση να βρει νομικό πάτημα, έτσι ώστε να περιορίσει τις μετακινήσεις περίπου 160 χιλιάδων πολιτών, στους οποίους ο Καταλανός ηγέτης Quim Torra είχε κάνει έτσι κι αλλιώς συστάσεις για να μένουν σπίτι.

Αψηφώντας τη δικαστική απόφαση που έκρινε παράνομο τον υποχρεωτικό περιορισμό.

Οι αντιφατικές εντολές έχουν σπείρει τη σύγχυση και την οργή στην περιοχή με επιχειρήσεις να φοβούνται για την επιβίωσή τους και έχουν κάνει τον δήμαρχο της πόλης Lleida να μην ξέρει τι να πει στους πολίτες.

Η Ισπανία που ήταν μία από τις περισσότερο πληγείσες ευρωπαϊκές χώρες από την πανδημία, προχώρησε σε άρση της καραντίνας τον περασμένο μήνα, αλλά έκτοτε έχουν προκύψει δεκάδες τοπικές εστίες μετάδοσης του ιού, με συνέπεια να μπαίνουν σε καραντίνα μικρές περιοχές ή να καθίσταται υποχρεωτική η χρήση μάσκας.

“Δεν συμφωνούμε με την απόφαση του δικαστηρίου, δεν τη δεχόμαστε” ανέφερε ο κυβερνήτης της Καταλονίας Quim Torra, κι ενώ στη Lleida, που βρίσκεται 180 χιλιόμετρα δυτικά της Βαρκελώνης, οι δρόμοι είναι μισοάδειοι και μερικά μαγαζιά και μπαρ κλειστά.

Ο κόσμος είναι θυμωμένος με την αβεβαιότητα και όπως λέει η Anna, μία υπεύθυνη μπαρ, “όλα αυτά πλήττουν 100% τις επιχειρήσεις μας”.

Ο δήμαρχος της πόλης Miquel Pueyo δεν ξέρει αν θα πρέπει να πει στους κατοίκους να μείνουν σπίτι ή να ακολουθήσουν την απόφαση του δικαστηρίου.

Ο ίδιος είναι υπέρ της παραμονής στο σπίτι, αρκεί να συνοδευτεί με περισσότερους γιατρούς, με περισσότερα τεστ για τον εντοπισμό του ιού και με οικονομική βοήθεια στους κλάδους που έχουν πληγεί πιο πολύ.

Η Lidia, ιδιοκτήτρια καταστήματος, δεν συμφωνεί με την καραντίνα, υποστηρίζοντας ότι “δεν είναι σωστό να κλείσουν πάλι τα μαγαζιά και να μας βυθίσουν στην αβεβαιότητα”.

Στους κατοίκους της Lleida έχει απαγορευτεί να φύγουν από τα όρια της πόλης από τις 4 Ιουλίου, εξαιτίας της αύξησης των κρουσμάτων κορωνοϊού.

Αυτός ο περιορισμός παραμένει σε ισχύ -εκτός αν κάποιος πρέπει να μετακινηθεί για λόγους δουλειάς- ωστόσο, το δικαστήριο έκρινε ότι το μέτρο της υποχρεωτικής παραμονής στο σπίτι είναι υπερβολικό και καταπατά βασικά δικαιώματα.

Η διαφωνία πολιτικής και δικαστικής εξουσίας ήρθε τη στιγμή που τα επιβεβαιωμένα κρούσματα του ιού αυξήθηκαν από 132 κατά μέσο όρο τη μέρα τον Ιούνιο σε 333 τον Ιούλιο, με πάνω από 100 ενεργές εστίες μετάδοσης, εκ των οποίων οι περισσότερες είναι στην Καταλονία.

Οι τοπικές εστίες μετάδοσης είναι επίσης ο λόγος που σε άλλες περιφέρειες (La Rioja, Navarra, Αραγωνία, Ανδαλουσία) έγινε υποχρεωτική η χρήση μάσκας ακόμα και σε εξωτερικούς χώρους, κάτι που είχαν κάνει νωρίτερα η Καταλονία, οι Βαλεαρίδες Νήσοι και η Εξτρεμαδούρα.

Σε άλλες περιοχές της Ισπανίας η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική, όταν δεν είναι δυνατή η διατήρηση της απόστασης των δύο μέτρων.

Υψηλόβαθμη πηγή του υπουργείου Υγείας ανέφερε, ωστόσο, ότι η κυβέρνηση δεν σκοπεύει να κάνει υποχρεωτική τη χρήση της μάσκας σε όλη την Ισπανία.

Η ίδια πηγή υποστηρίζει ότι, όταν -για παράδειγμα- βγάζει κάποιος τον σκύλο του βόλτα στις 7 το πρωί και δεν υπάρχει κανένας γύρω του, δεν έχει καμία λογική να φοράει μάσκα, αλλά και πως τα περισσότερα ξεσπάσματα της Covid 19 άρχισαν από οικογένειες και σπίτια, γάμους και γιορτές και όχι από τον δρόμο.

Παρεμπιπτόντως, οι διαδηλώσεις που ανάγκασαν την κυβέρνηση της Σερβίας να πάρει πίσω την καραντίνα, έδειξαν τον δρόμο.

Κι αυτό διότι, όπως φάνηκε και στην περίπτωση της Καταλονίας, οι αρχές γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τη δικαιοσύνη, όταν δεν τις βολεύει.

Όπως λέει και ένα αρχαίο ρητό: “Οι νόμοι είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Τα μικρά έντομα πιάνονται, τα μεγάλα τον σπάνε και ξεφεύγουν”.

Βαγγέλης Σπανός

Υ.Γ: Οι φωτογραφίες είναι από τα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης. Εκτός από τα κελύφη αχινών, τα καφέ δίθυρα που εικονίζονται πάνω στις μάσκες είναι ψευτοκαλόγνωμη (στη μάσκα με τους φακούς πολύγωνο) και χουρμάς (στη μάσκα με τους πιο στρογγυλεμένους φακούς). Ξεμπέρδεψα και μία πετονιά με σκουριασμένα αγκίστρια και από έναν αχινό στον βυθό. Πιθανότατα ο ίδιος θα την είχε τραβήξει, καθώς οι αχινοί συνηθίζουν να αρπάζουν ό,τι περάσει από δίπλα τους, συνήθως τροφή, αλλά κάποιες φορές και σκουπίδια και για αυτό είναι και από τους καθαριστές του πυθμένα. Αυτό ισχύει και όχι ότι όπου έχει αχινούς είναι απαραίτητα καθαρά. Εγγύηση για την καθαρότητα των υδάτων αποτελούν οι ποσειδωνίες, αλλά επίσης ισχύει ότι και η απουσία τους δεν συνεπάγεται απαραίτητα βρώμικα νερά.

(Αγαπητέ φίλε, η καραντίνα είναι παράνομη και αντισυνταγματική. Οι ευρωπαϊκές χώρες δεν είναι Κίνα· θεωρητικά, είναι αστικές δημοκρατίες. Ο κυριότερος λόγος που επικαλέστηκε η κυβέρνηση της Σουηδίας για να μην επιβάλει υποχρεωτική καραντίνα -και τόσο κατηγορήθηκε για αυτό- ήταν πως αυτό ήταν αντίθετο στους νόμους. Αλλά ζούμε την εποχή της μιας και μοναδικής άποψης· ακόμα και στο πώς μια δημοκρατική χώρα θα αντιμετωπίσει μια πανδημία. Και δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι μοιάζουν διατεθειμένοι να δεχτούν τα πάντα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.